آدسیز

شاعر: حمیده رئیس زاده( سحرخانیم)

حاق سؤیلویرک قانلا گرک قاندالین آچدیم
قاچدیم گونشه دوغرو دؤزوم دؤنگه سین آشدیم
گلدیم یانار اولماقلیغا دوزلوک اوجاغیندا
اوچدوم یووا سالماغلیغا اؤزلوک بوجاغیندا
وای وای بیله اؤزلوک نه یامان اؤزگه لیک اولدو
دوزلوک دیلینه یالخی یالانلار ئیلیگ اولدو
ای وای منه ، اود تک نییه دالدیم داغا سیغدیم
او.لدوز بولاغیندان آخاراق توپراغا سیغدیم
*
خیففت پاپاغین باشلارینا دینگه قویانلار
هر لحظه بیر آلچاقلیغا بیر رنگه اویانلار
قورخاقلیق الیفباسینی تدریس ائلیه نلر
بیر ذره جه شهرت دالیسیجا دیله نه نلر
دان اولدوزونو دانماغا گؤز سوز یاشایانلار
یار اولمادا بیگانه یه اؤز سوز یاشایانلار
حاق سؤیله یه ن اینسانلاری بد نام ائلیه نلر
دوز یول دؤیه ن آسلانلارا دیوانه دئیه نلر
*
قیشلار ، قاریسین یاز دییه رک اورتایا قاتدیز
بایقوش نفسیله گئجه نی شرقه جالاتدیز
دونیادا قانی قاتقی ، قاباقجیل اولا بیلمز
قات – قات اگیلن قارسینا کؤلگه سالا بیلمه ز
فیکرایله گلن نسله حقارتداشییان ! سوس
دیلسیز دانیشیب ، کار ائشیدیب ، کور یاشییان ! سوس
حق گیزله نر آنجاق گؤزل آوازه سی ایتمز
سارساقلاما آرتیق سحر افسانه سی بیلمیز
یئلکن یئله قاتمیش گئمی دریالارا سیغماز
ائولاد « نسیمی » بئله دونیالارا سیغماز
*
بی نام
در حال گفتن از حق زنجیر خون آلود را باز کردم
بطرف خورشی دویدم ، از پیچ تحمل سرازیر شدم
آمدم برای سوختن در اجاق درستی
پرکشیدم به سوی لانه ساختن در گوشه خود بودن
وای وای این خود بودن ، چه بد بیگانه بودن شد
به زبان راستی تنها دروغها صاحب شدند
وای بر من چرا پشت کوه پناه گرفتم
مانند خاک جدا شده از سرچشمه ستاره شدم
*
ای آنان که کلاه خفت را روسری وار به سر نهاده ها
هر لحظه به یک پستی و رنگی درآمده ها
الفبای ترسو بودن را تدریس کرده ها
برای یک ذره شهرت گدائی کرده ها
برای انکار ستاره صبحگاهی بی چشم زندگی کننده ها
در نبود یار برای بیگانه ها بی خود زندگی کننده ها
انسانهای حق گو را بدنام کننده ها
انسانهای درستکار را دیوانه خطاب کننده ها
*
زمستان را به امید کهنه شدن بهار به میدان آوردید
با نفس جغد وارتان شب را به شرق ریختید
در دنیا کسی که خونش آلوده است نمی تواند راهبر باشد
به کرار پشت خم کننده نمی تواند بر مقابلش سایه بیفکند
ای که برای نسل متفکر امروزی حقارت حمل کردی ! خاموش
بی زبان سخن گو ، کر شنونده ، کور زندگی کرده ! خاموش
حق پنهان می شود ، اما آوازه بلندش گم نمی شود
هذیان نگو دیگر ، ای آنکه افسانه سحر را نمی دانی
کشتی بادبان به باد سپرده در دریاها نمی گنجد
فرزند « نسیمی » در چنین دنیاهائی نمی گنجد

حیات دان ایسته دییگیم

بیرجه ایچیملیک سو ، بیر اووج تورپاق
بیر چینار کؤلگه سی ، بس ائدر منه
بیر لطیف بنؤوشه ، بیر یاشیل یارپاق
حزین بیر نئی سسی بس ائدر منه
...
بیر سونبول دنه سی ، بیر آیدین سما
بیتمز بیر خاطرات بس ائدر منه
بیر حسرتسیز عمور ، بیر سونسوز وفا
بیر عمورلوک حیات بس ائدر منه
...
بیر کؤرپه گولوشو ، بیر توی صداسی
بیر دوست صداقتی بس ائدر منه
بیر قارانقوش سسی ، بیر یاز هاواسی
بیرده ائل شفقتی بس ائدر منه
...
نام شاعر : مدینه گلگون
...
آنچه که از زندگی میخواهم

یک بار آب نوشیدنی ، یک مشت خاک
سایه درخت چنار برایم کافیست
یک بنفشه لطیف ، یک برگ سبز
صدای غمگین نی برایم کافیست
...
یک دانه سنبل ، آسمان روشن
عمر بدون حسرت ، وفای بی پایان
زندگی به اندازه یک عمر برایم کافیست
...
خنده یک نوزاد ، صدای عروسی
صداقت یک دوست ، برایم کافیست
صدای چلچله ، هوای بهاری

یکی هم شفقت ایل و طایفه ، برایم کافیست

یئتیر

ای فلک درد و غمیم شرحینی جانانه یئتیر
ثبت قیل ملک خراجینی او سلطانه یئتیر
داهی یوخ تاب و توان جسم ضعیفیمده منیم
یاکی آل جانیم یا دردیمی درمانه یئتیر
روح پروردی لبی وقت تبسمده صبا
روحی بو تندن آلیب او لب خندانه یئتیر
گؤردو او زلفی کؤنول اولدو پریشان احوال
بو پریشانلیغی او زلف پریشانه یئتر
زلف رویون ایلدی مذهبیمی سست منیم
یا منی کافر ائله یا دا کی ایمانه یئتیر
گئتدی او یوسف مه روی گؤزوم آغلاما آز
خوناب جگرین جهد ائله عمانه یئتیر
بونجا حیران حزین سالما آیاقدان اؤزونی
گلشن جاندا بیتن سرو خرامانه یئتیر

...
نام شاعر : حیران خانیم

...

برسان
ای فلک شرح درد و غمم را به جانانم برسان
خراج ملک را ثبت کن و به آن سلطان برسان
دیگر در جسم ضیفم تاب و توانی باقی نمانده
یا جانم را بگیر ، یا دردم را درمان کن
ای صبا ، لبش هنگام تبسم روح پرور است
روحم را از این تن بگیر و به آن لب خندان برسان
دل آن زلف را دید و پریشان حال شد
این پریشانیم را به آن پریشان زلف برسان
زلف و رویت مذهبم را سست کرد
یا کافرم کن یا به ایمانم برسان
آن یوسف مه روی رفت ، چشمم کم گریه نکن
سعی کن خونابه جگرت را تا عمان برسانی
حیران حزیز اینهمه خود را از پا نیانداز
خود را به سرو خرامان روئیده در گلشن جانت برسان

سیز دئیین قیزلار

قلبیمده بیر سیر وار کوهنه لدیب ایللر
گوندوز قان آغلایار ، گئجه لر سیزلار
گئنه قیز دیلینی قیز یاخجی بیلر
دردیمی او قیزا سیز دئیین قیزلار
*
ائله توتولولار دیلیم سؤز توتمور
ائله یارالییام یارام کؤز توتمور
اوندان باشقاسینی نئینیم گؤز توتمور
سئوگیمی او قیزا سیز دئیین قیزلار
*
منیم سؤز اوخوما ، یای سیزدن اولسون
بو عشقه بیرآز دا پای سیزدن اولسون
منیم ائلچی لریم قوی سیزدن اولسون
دردیمی او قیزا سیز دئیین قیزلار
*
بئله دویون اولماز بئله داغ اولماز
اونسوز اوره گیمده یارام ساغالماز
بیر یاخشی لیق ائدین دونیا داغیلماز
دردیمی او قیزا سیز دئیین قیزلار
*
درمان اوندان گلن جوابدی والله
سؤزومو دئمه یه جان آتدیم والله
الله ها خوش گئدر ثوابدی والله
دردیمی او قیزا سیز دئیین قیزلار
*

دخترها شما بگوئید
در دلم رازیست که سالها کهنه است کرده
روزها خون می گرید و شبها ناله می کند
باز هم زبان دختر را دختر خوب می فهمد
دخترها ، درد مرا شما به آن دختر بگوئید
...
چنان گرفته می شون که زبانم بند می آید
چنان زخمی هستم که زخمم بسته نمیشود
چه کنم جز او چشمم کسی را نمی پسندد
عشقم را شما به او بگوئید ، دخترها
...
شعر گفتن از من ، پخش کردن از شما باشد
در ابراز عشقم یک کمی هم شما سهیم باشید
خواستگاران من شماها باشید
دردم را به آن دختر شما بگوئید ، دخترها
...
گرهی این چنین ، داغی این چنین نمی شود
بدون او زخم دلم مرحم نمی یابد
یک خوبی کنید ، دنیا داغون نمی شود
دردم را به آن دختر شما بگوئید ، دخترها
...
درمانم جواب اوست ، به خدا
برای گفتن حرف دلم تلاش کردم ، به خدا
خدا را خوش می آید ، ثواب است به خدا

دردم را شما به آن دختر بگوئید ، دخترها

سن بی وفا اولما یار آماندیر

سن بی وفا اولما یار آماندیر
گول بی وفادیر ، یاناغی قاندیر
می لاله کیمی قیزارمیش آنجاق
هیجرین اوزو ساپ ساری سوغاندیر
لاله اوره گی داغیله دولموش
کؤینه گی قیزیل کیمی عیاندیر
زر ایله قادیندا هئچ گؤزوم یوخ
توسکویله دولو ائویم زاماندیر
بیگانه لریله آشنالیق
باش توتماز آخیردا بال یالاندیر
دوشمن قمه سین آلیب الیندن
گیزله تمیشم هارداسا نهاندیر
هیجرین عذابین یازیم می یارا ؟
یازماقیله بیلمه یین اساندیر
رفتاریما بیر عیب توتان یوخ
کنده ، شهره ، نه یی زیاندیر؟
چکمه بازارا چوروک ماتاهی
گؤرسه تمه کی مشتری قاناندیر
صاحب خزانین بودورمی رنجی ؟
بو رنج بیزیله مهرباندیر
صائب تبریزی
...
زنهار ، تو بی وفا نشو یار
گل بی وفاست ، گونه اش خونین است
می مانند لاله سرخ شده اما
رخ هجر زرد زرد ، پیاز است
دل لاله پر از داغ شده
پیراهنش مانند طلا آشکار است
چشمداشتی بر زر و زن ندارم
مدت زمانیست که خانه ام پر از دود است
اشنائی با بیگانگان
به جائی نمی رسد عسل ، دروغ است
قمه دشمن را از دستش گرفته
پنهانش کرده ام ، هر جاست نهان است
عذاب هجر را به یارم بنویسم ؟
با نوشتن دانستن آسان می شود
کسی به رفتارم ایراد نمی گیرد
کجایش به ده و شهر ضرر دارد ؟
متاع پوسیده را به بازار نکش
نشان نده که مشتری با فهم است
صائب رنج خزان این است ؟
این رنج با ما مهربان است

بیر آه چکدیم

بیر آه چکدیم آهیم قالخدی هوایه
نشست ائیله ر هم اولدوزا هم آیه
بیر اود دوشسون یار دولانان صحرایه
اودا یانسین مندن برابر اولسون
...
بو شعرین قالانین و شاعرین آدین چوخ آختاردیم تاپابیلمه دیم .
...
آهی کشیدم که به آسمانها رسید
روی ستارگان و ماه نشست
الهی آتشی بر صحرائی که یار می گردد بیفتد

او هم بسوزد و با من برابر شود

ائتمه داهی

ای گؤز او نرگس خونخواره ، نگاه ائتمه داهی
روزگاریم ، غم هجرانه سیاه ائتمه داهی
ای گؤزوم یاشی ، بو سرگشته لیگین ترکین قیل
سرو قامتلره قطع سر راه ائتمه داهی
ای کؤنول عمرومو وئردین یئله ، عاشق لیگ ایله
باخما هر غنچه لب و گلرخه ، آه ائتمه داهی
باخما ای جان ، خط رخسارینه محبوب لرین
احتیاط ائیله ، گوناه اوزره گوناه ائتمه داهی
قیلما ای عشق منه عرضه پری چهره لری
صورت حالیمی لهو ایله تباه ائتمه داهی
گؤتور ای نفس ، هوا و هوسین عالمدن
هرزه – هرزه طلب رفعت جان ائتمه داهی
ای فضولی می و محبوب مذاقین ترک ائت
اؤزونو عاصی درگاه اله ائتمه داهی
نام شاعر : ملا محمد فضولی
....
نکن دیگر
ای چشم دیگر به آن نرگس خونخوار نگاه نکن
دیگر روزگارم را با غم هجر سیاه نکن
ای اشک چشمم این سرگشتگی را ترک کن
دیگرراه را بر سروقامتان نبند
ای دل عمرم را با عاشقی به باد دادی
دیگر به هر غنچه لب گلرخ نگاه نکن و آه نکش
ای جان به خط رخسار محبوبان نگاه نکن
احتیاط کن گناه پشت سر گناه نکن
ای عشق پریچره ها را بر من عرضه نکن
حال و احوالم را با لهو تباه نکن
ای نفس عالم هوی و هوس را کنار بگذار
با هرزگی طلب رفعت جان نکن
ای فضولی مذاق می و محبوب را ترک کن
خودت را عاصی درگاه پروردگار نکن

اولدی

من ترک شراب لب یار ائیلدیم اولدی
زهر غم هجریله مدار ائیلدیم اولدی
ای شیخ بهشتی دئمه ترک ائیلییه ن اولماز
من ترک سر کوی نگار ائیله دیم اولدی
اؤز جانینی ترک ائیلییه ن اولماز من اؤزومدن
روحوم کیمی جانانی کنار ائیلدیم اولدی
ممکن دگی بیر محنته مین جان دؤزه اما
من جانیمی مین درده دچار ائیلدیم اولدی
دانسته و فهمیده خط و خاله وورولدوم
اؤز اؤز گونومو تیره و تار ائیلدیم اولدی
هئچ کیمسه اؤزون خوار و ذلیل ایسته مز اما
من اؤز اؤزومو دهرده خار ائیلدیم اولدی
عرفان نظربازی و رندی و ظریفی
عالمده خلاصه نکی وار ائیلدیم اولدی
صرافه دئدیم حکمتیلن یوخ وار اولانماز
گولدی دئدی باخ گؤر یوخی وار ائیلدیم اولدی

...
شاعر : میرزا رضا صراف تبریزی

...
شد

من ترک شراب لب یار کردم و شد
با زهر غم هجر مدارا کردم و شد
ای شیخ نگر که کسی بهشت را ترک نمی کند
من ترک سر کوی نگار کردم و شد
هیچ کس جان خود را ترک نمی کند من
جانانم را که چون روحم بود ترک کردم و شد
ممکن نیز به یک محنت هزار جان تحمل کند اما
من جانم را به هزار درد مبتلا کردم و شد
دانست و فهمیده شیدای خط و خال یار شدم
خودم روزگار خودم را تیره کردم و شد
هیچ کس خود را خوار و ذلیل نمی خواهد اما
من خودم را در دهر خوار و ذلیل کردم و شد
عرفان نظربازی و رندی و ظزیفی
خلاصه در عالم هرچه بود کردم و شد
به صراف گفتم با حکمت نیست هست نمی شود
خندید و گفت نگاه کن و ببین من نیست را هست کردم و شد

آنام اولدومو ؟

آنا یاسیندا یازیلان بیر یانیقلی شعر
نام شاعر : بختیار وهابزاده
...
نه تئز اللرینی اوزدون دونیادان
بالانی تک قویوب هارا گئتدین سن ؟
نئجه یوخ اولورموش بیر آندا اینسان
ائله بیل دونیادا هئچ یوخوموشسان
...
گونش غروب ائتدی ، اتاق قارالدی
بیرآندا یوخ اولدون سن خیال کیمی
ایندی دوشونورم سندن نه قالدی
کونلومده خاطیرن قارا خال کیمی
...
منی بویا باشا یئتیردین آنا
بیزدن بورجلو بیلدیک هر زامان سنی
سن منی دنیایا گتیردین آنا
من سه یولا سالدیم دنیادان سنی
...
سن منه بئشیکده لای لای چالمیسان
بوگون سنه لای لای چالیم منده می ؟
سنین شیرین شیرین لایلالارینی
من سنه قایتاریم جنازنده می ؟
...
یوخون شیرین اولسون دییه ردین منه
یوخون شیرین اولسون دئییم می سنه ؟
گرک من باشینا دؤنوم دولانیم
منی حیات اوچون یاتیران آنام
سؤیله اؤلوم اوچون
نئجه یاتیریم
سنی من بوگون ؟
...
بو نئجه دونیادیر آنلامیرام من
جیلوه سی گورباگور ، رنگی گورباگور
دونه ن نفسیله سنی ایسیدان
بوگون بوزا دؤنوب داشا دؤندورور
...
بو نئجه دونیادیر
اینسان اوغلونون
خیالی گؤیده دیر ، اؤزو یرده دیر
ساغیکن چینینده حیاتین یوکو
اؤلنده جسدی چیینلرده دیر
بو نئجه دونیادیر ، بو نئجه دونیا
اؤلومو حقیقت ، حیاتی رویا
...
دردیمین غمیمین سندین اورتاغی
نییه اوز دؤندردین ، بس نییه مندن
دردین منه گلسین دییه ردین ، آخی
نییه درد قالادین دردیمه بس سن ؟
...
آنام هئچ کسی سن اینجیتمه میشدین
من سنی ،
من سنی اینجیدن قدر
ایندی کیمه آچیم دردیمی بیر بیر
کیم منیم دردیمه یانار سن قدر ؟
...
ائوین هر کونجونده گؤرونور یئرین
گؤزوم آختارچیدیر آنا آی آنا
ننه م هانی ؟ دئییر کؤرپه آذرین
من نه جواب وئریم اونا آی آنا
بیلمیرم ، بیلمیرم ، بو اؤلوم ندیر ، حیات وارکن ؟
نفسین آی آنام هله ائوده دیر
اؤزون یئر آلتیندا داشا دؤنموسن
...
بوگون یئتدین اولدو
آنام ، یئتدی گون
بیزیمله برابر آغلار اوتاقلار
سنه
یالنیز سنه
سنه دئمه ک چون
کؤنلومده نه قدر سنه سؤزوم وار
...
کیملری چاغیراق بو گون یئتدییه ؟
خالالار باجیلار سوروشور مندن
آنامدان سوروشاق او بیلر دییه
سنین اوتاغینا اوز توتورام من
...
آنام تاپشیریلدین آنا توپراغا
بو اؤلوم چکدی سینه مه داغ منیم
سن منیم آرخامدا بنزه ردین داغا
ائله بیل آرخامدان اوچدو داغ منیم
...
قیزیمین آدی دیر سنین اؤز آدین
بودا گؤز داغی دیر منه بو گونده
سون دفه سن منه باخیب آغلادین
سوراتیم مزارا گئتدی گؤزونده
...
عمرو باشا وئردین آتمیش یاشیندا
آتمیشین اوستونده دوروب یاشیندا
آرتیق سنین اوچون دایانان زامان
منیم چون دولانیر
گون اولور آخشام
واخ کئچیر ، سن مندن اوزاقلاشیرسان
من سنه گون به گون یاخینلاشیرام
...
مادرم مرد ؟
چه زود دستانت را از دنیا بریدی
فرزندت را تنها گذاشتی و کجا رفتی ؟
چگونه در یک لحظه انسان نیست می شود ؟
گوئی که هیچ در دنیا نبود
...
خورشید غروب کرد ، اتاق تیره شد
در یک لحظه مثل خیال نیست شدی
اکنون می اندیشم که از تو چه ماند
خاطراتت در دلم مثل یک خال سیاه
...
مادر مرا به سر و سامان رساندی
ما هم ترا بدهکار خود خیال کردیم
تو مرا به دنیا آوردی مادر
اما من ترا از این دنیا بدرقه کردم
...
تو در گهواره ام برایم لالائی خواندی
امروز من برایت لالائی بخوانم ؟
لالائیهای شیرین ترا
من سر مزارت به تو برگردانم ؟
...
به من می گفتی خوابهایت شیرین
به تو بگویم خوابهایت شیرین ؟
من باید دور سرت بگردم
ای مادری که به خاطر زندگی کردنم مرا خواباندی
بگو برای مردن
چگونه ترا بخوابانم
چگونه بخوابانمت امروز ؟
...
این چگونه دنیائیست نمی فهمم
جلوه اش گوربه گور ، رنگش گور به گور
آنکه دیروز با نفست گرمت می کرد
امروز یخ شده ، پاره سنگ شده
...
این چگونه دنیائیست
فرزند آدم
خیالش در آسمانهاست و خودش در زمین است
وقتی زنده است بار زندگی بر دوشش
وقتی می میرد جسدش بر دوشهاست
این چگونه دنیائیست ، این چگونه دنیا
مرگش حقیقت و زندگیش رویا
...
تو شریک درد و غمم بودی
چرا از من روی برگرداندی چرا ؟
آخر می گفتی دردو بلات به جانم
چرا پس دردرت را به دردم افزودی؟
...
مادرم ، تو هیچ کس را نیازردی
به آن اندازه ای که من آزردمت
حالا پیش چه کسی دردم را بگویم
چه کسی به دردم می سوزد مثل تو
...
در هر گوشه خانه جایت دیده می شود
چشمانم تر جستجو می کند مادر ، ای مادر
مادربزرگم کجاست ؟ می پرسد آذر کوچکت
چه جوابی به او بدهم مادر ؟
نمیدانم ، نمیدانم این مرگ چیست ؟ وقتی زندگی هست
ای مادر نفست هنوز در خانه است
در حالی که خودت زیر زمین تبدیل به سنگ شدی
...
امروز ، روز هفتمت شد
مادرم ، هفت روز
اتاقها همراه ما می گریند
به تو
فقط به تو
باری گفتن به تو
در دلم چقدر سخن دارم
...
چه کسانی را امروز به شب هفتت دعوت کنیم ؟
خاله ها ، خواهر ها می پرسند
می گویم از مادرم بپرسید ، او می داند
رو به طرف اتاقت برمی گردانم
...
مادر به خاک مادر سپرده شدی
این مرگت بر سیتنه ام داغ کشید
تو در پشتم همانند کوه بودی
گوئی از پشتم کوه پر کشید
...
اسم دخترم ، اسم خود توست
این هم داغ چشم است در این روز بر من
دفعه آخر تو نگاهم کردی و گریستی
صورتم در چشمانت به مزار رفت
...
در شصت سالگی عمر را تمام کردی
سنت هم روی شطت ایستاده است
دیگر به خاطر تو زمانی که ایستاد
برای من می چرخد
روز شب می شود
وقت می گذرد و تو از من دور می شوی
اما من هر روز به تو نزدیکتر می شوم

بو میللته نه وئردیک کی ؟

بو میللته نه وئردیک کی ؟
کیمسه قاپدی ضیاسینی
کیمسه پوزدو سیراسینی
دوزلا یودوق یاراسینی
خؤره یینه دوز وئرمه دیک
...
بو میللته نه وئردیک کی ؟
اینامینی نوختالادیق
عنادینی آختالادیق
وار یوخونو قارمالادیق
بیر چئینم ساققیز وئرمه دیک
...
بو میللته نه وئردیک کی ؟
حلال تیکه قند دی - دئدیک
یوخسولونا دردلی – دئدیک
کاسیبینا مرددی – دئدیک
مرد کاسیبا قیز وئرمه دیک
...
بو میللته نه وئردیک کی ؟
چیینینه میندیک اؤیرشدی
بیر دیله مین دیل اؤیرندیک
نئچه فندی – فعل اؤیرندیک
میلیون الدیق ، یوز وئرمه دیک
...
نام شاعر : ممد آراز
...
مگر به این ملت چه دادیم ؟
چه کسی ضیافتش را قاپید
چه کسی نوبتش را برد
زخمش را با نمک شستیم
برای غذایش نمک ندادیم
...
مگر به این ملت چه دادیم ؟
باورش را به افسار کشیدیم
عنادش را اخته کردیم
هست و نیستش را هپلی هپو کردیم
به اندازه یک وعده آدامسش ندادیم
...
مگر به این ملت چه دادیم ؟
به لقمه حلال قند گفتیم
به فقیر دردمند گفتیم
به کم درامد مرد گفتیم
به مرد کم درآمد دختر ندادیم
...
مگر به این ملت چه دادیم ؟
روی شانه اش نشستیم ، آموخت
در جواب یک حرف هزار حرف اموختیم
چند حیله و کلک آموختیم
میلیون گرفتیم و صد ندادیم

آ ظالیم

تانیمیرسان یاخین نه دیر ، یاد نه دیر
یادا دوست سان ، دوستا یاد سان ، آ ظالیم
اوره گیمده بیر گونه شین اودو وار
کور قورویار ، کوره آتسان ، آ ظالیم
...
داغ دایانماز بو آغرییا ، بو درده
قیصاصین وار – آل بو جانی ، بو قمه
غم دریاسی آخیتماسین سینه مه
بو قصدین دن یامان شادسان آ ظالیم
...
دانیشمیرسان ، یوخسا دیل دیر باخیشین ؟
گاه خنجر دیر – گاهدا میل دیر باخیشین
هم اؤلدورور ، هم دیریلدیر ، باخیشین
نه سئحرکار بیر جلادسان ، آ ظالیم
....
نام شاعر : ممد آراز
...
ای ظالم
نمی شناسی نزدیک کیست و بیگانه کیست
دوست بیگانه ای و دشمن دوستی ، ای ظالم
در دلم آتش یک خورشیدی است
رود کور خشک می شود اگر به کوره بیندازی ای ظالم
...
کوه این درد و غم را نمی تواند تحمل کند
اگر قصد قصاص داری ، این جانم و این شمشیر
دریای غم بر سینه ام جاری نکند
از این قصدت خیلی شادی ای ظالم
...
حرف نمی زنی ، نکند نگاهت سخن است ؟
گاه خنر است و گاه میل نگاهت
هم می کشد ، هم زنده می کند نگاهت
چه جلاد ساحری هستی ای ظالم
...

اؤیره تمنیم : معلمم

منه نه لر اؤیره تمیشدین / به من آنچه که آموخته بودی
اونوتمادیم اؤیره تمنیم / فراموش نکردم معلمم
آما گه ل گؤر ، یئنه آدام / اما بیا و ببین باز هم
اولامادیم ، اؤیره تمنیم / نتوانستم آدم شوم معلمم
...
ازبرله دیم هر درسینی / هر درسی که ازبر کردم
یاشاتدیلار هئپ ترسینی / برعکسش را تجربه کردم
موتلولوغون آدرسینی / آدرس خوشبختی را
بولامادیم ، اؤیره تمنیم / نتوانستم پیدا کنم ، معلمم
...
هانی دوغرو بوکولمه زدی / آخه می گفتی راست خم نمیشود
هانی حقلی ازیلمزدی / آخه می گفتی محق له نمی شود
هانی داغلار ییخیلمازدی / آخه می گفتی کوه داغون نمی شود
ییخیلدیم به اؤیره تمنیم / داغون شدم معلمم
...
دفتر باشقا ، قلم باشقا / دفتر جدا ، قلم جدا
یاشادیغیم عالم باشقا / عالمی که زندگی می کنم جدا
شویله گؤزل گرچک عاشقا / به عشق زیبای واقعی
دوشه مه دیم اؤیره تمنیم / نتوانستم برسم ، معلمم
...
اینسانلیغین آدی پارا / اسم انسانیت پول
بو حیاتین دادی پارا/ لذت زندگی پول
نه گرک وار کیتابلارا / چه احتیاجی به کتابهاست
آنلامادیم اؤیره تمنیم / نفهمیدم معلمم
...

سایقی دئدیم آنلایان یوک / احترام گفتم ، کسی نفهمید

وفا دئدیم تانییان یوک وفا / گقتم کسی ، نمی شناسد

دوسلوغودا بیر بیلن یوک / دوستی را هم کسی نمی شناسد

گؤره مه دیم اؤیره تمنیم / نتوانستم ببینم معلمم

...
هر شئی یئرلی یئرینده می؟ / هر چیز جای خودش
بوتون سیرلار درینده می ؟ / هر رازی در عمق خودش
سوچ منده می قدرده می ؟ / گناه من است یا سرنوشت
بیله مه دیم اؤیره تمنیم / نتوانستم دریابم معلمم
...
ساکین گئتمه سین آغرینا / مبادا که ناراحتت کند
بیر هوسیم یوک یارینا / دیگر علاقه ای به فردا ندارم
اوتانجیمدان مزارینا / از فرط شرمندگی سر مزار ت هم
گله مه دیم اؤیره تمنیم / نتوانستم بیایم معلمم

عفو ائت بنی اؤیره تمنیم / مرا ببخش معلمم
نام شاعر : احمد سلجوق ایلکان( از ترکیه )

...

Öğretmenim

Bana neler öğretmiştin

Unutmadım öğretmenim

Ama gel gör yine adam

Olamadım öğretmenim

...

Ezberledim hep dersini

Yaşattılar hep tersini

Mutluluğun adresini

Bulamadım öğretmenim

...

İnsanlığın adı para

Bu hayatın tadı para

Ne gerek var kitaplara

Anlamadım öğretmenim

...

Hani doğru bükülmezdi

Hani haklı ezilmezdi

Hani dağlar yıkılmazdı

Yıkıldım öğretmenim

...

Defter başka, kalem başka

Yaşadığım alem başka

Şöyle güzel, gerçek aşka

Düşemedim öğretmenim

...

Saygı dedim anlayan yok

Vefa dedim tanıyan yok

Dostluğu da bir bilen yok

Göremedim öğretmenim

...

Her şey yerli yerinde mi

Bütün sırlar derinde mi

Suç bende mi, evrende mi

Bilemedim öğretmenim

...

Sakın gitmesin ağrına

Bir hevesim yok yarına

Utanacımdan mezarına

Gelemedim öğretmenim

Affet beni öğretmenim

*

احمد سلجوق ایلخان

*

من ایستیرم

من ایستیرم بولودلار آغلاسین
اوشاقلار آغلاماسین
آنالی یا آتاسیز
من ایستیرم
گوللر آچیلسین
گوله لر آچیلماسین
آمانلی یا آمانسیز
من ایستیرم قاپیلار قاپانماسین
سویوق اولاندا هاوا
گؤزلر قاپانماسین
سؤزلر قاپانماسین
من ایستیرم
یانقین لار سؤنسون
اومودلر سؤنمه سین
میوه لر دئیسین اؤز فصلینده
اوره کلره سؤز دئیمه سین
هر شئی اینسانا باخسین اینسان اله باخماسین
من ایستیره م سئوینج ، سعادت بول اولسون
اوره کده ن اوره که ، اؤلکه ده ن ، اؤلکویه
آچیق یول اولسون

یازان : رسول رضا
سایت شرقی eastern.blogspot.com
با تشکر از سما خانم گل
......
ترجمه فارسی
من می خواهم
من می خواهم ابرها گریه کنند
اما کودکان گریه نکنند
با مادر یا بی مادر
من می خواهم گلها باز شوند
اما گلوله ها نه
آرام یا پی در پی
من می خواهم درها بسته نشوند
وقتی هوا سرد است
چشمها بسته نشوند
حرفها تمام نشوند
من می خواهم
شعله های آتش خاموش شوند
اما شعله های امید نه
میوه ها در فصل خود برسند
سخنی دلها را نرنجاند
هر چیزی محتاج انسان باشد
اما انسان محتاج کسی نباشد
من می خواهم عشق و سعادت زیاد باشد
از دل به دلی ، از سرزمینی به سرزمینی دیگر راه باشد

تانری ایسته مزسه

تانری ایسته مز سه یاپراق دوشمه زمیش
تانری ایسته مزسه اینسان اؤلمه زمیش
سن تانریمیسین بنی اؤلدوردون
ائشیمه دوستوما بنی گولدوردون
...
ویجدانینین سه سینی دینله باک نه دییور
سنین اوچون بیر جان بیر جان اؤلویور
الله اؤلدوروردونیادان آلیر
سن بنی اؤلدوردون حیاتدا بیراکدین
...
سنین ایچین هر کس کؤتو سؤیلویور
سؤیله مه سی کولای بیرده بنه سور
سنینله یاشاماک گؤزل شئی آما
سندن آیریلمایی گل ده بانا سور
ویجدانینین سه سینی دینله باک نه دییور
سنین ایچین بیر جان بیر جان اولویور
...
الله اؤلدورور دونیادان آلیر
سن بنی اؤلدوردون حیاطدا بوراکدین
جهنم آتشی آحیرتتده اولور
سن بنی دونیادا آتشه آتدین
شاعر : علی عوض
...

اگر خدا نخواهد
اگر خدا نخواهد برگی روی زمین نمی افتد
اگر خدا نخواهد انسان نمی میرد
تو مگر خدائی که مرا کشتی !؟
مرا پیش سر و همسر تحقیر کردی !؟
...
صدای وجدانت را بشنو ببین چه می گوید
به خاطر تو یک جان ، یک جان می میرد
خدا می کشد از دنیا می برد
تو مرا کشتی و در دنیا رها کردی
...
در مورد تو همه بد می گویند
گفتنش آسان ( دردش را ) از من بپرس
زندگی با تو زیباشت اما
جدا شدن از تو ( دردش را ) از من بپرس
صدای وجدانت را بشنو ببین چه می گوید
به خاطر تو یک جان ، یک جان می میرد
...
خدا می کشد از دنیا می برد
تو مرا کشتی و در دنیا رها کردی
اتش جهنم در آخرت است
تو در دنیا مرا به آتش انداختی

...

Tanrı istemezse yaprak düşmezmiş

Tanrı istemezse insan ölmezmiş

Sen tanrımısın beni öldürdün

Eşime dostuma beni güldürdün

Vicdanının sesini dinle bak ne diyor

Sesin için bir can bir can ölüyor

...Allah öldürür dünyadan alır

Sen beni öldürdün hayatta bıraktın

Cehennem ateşi ahirette olur

Sen beni dünyada ateşe attın

...Senin için herkes kötü söylüyor

Söylemesi kolay birde bana sor

Seninle yaşamak güzel şey ama

Senden ayrılmayı gelde bana sor

Vicdanının sesini dinle bak ne diyor

Senin için bir can bir can ölüyor

...Allah öldürür dünyadan alır

Sen beni öldürdün hayatta bıraktın

Cehennem ateşi ahirette olur

Sen beni dünyada ateşe attın
Söz : Ali Avaz

ترجمه ترانه آلمانی

gib mir mein Herz zurück
du hast 'n schatten im blick…
dein lachen ist gemalt…
deine Gedanken sind nicht mehr bei mir…
streichelst mich mechanisch,…
völlig steril
eiskalte hand, mir graut vor dir.fühl mich leer und verbraucht…,
alles tut weh…
hab Flugzeuge in meinem bauch…
,kann nichts mehr essen…
kann dich nicht vergessen…
aber auch das gelingt mir noch.gib mir mein herz zurück…
du brauchst meine liebe nicht…
gib mir mein herz zurück…
bevor es auseinanderbricht…
je eher, je eher du gehst…
um so leichter…
um so leichter wird's für mich.ich brauch niemand, der mich quält…
niemand, der mich zerdrückt…
niemand, der mich benutzt, wann er will…
niemand, der mit mir redet nur aus Pflichtgefühl…
der nur seine Eitelkeit an mir stillt….niemand, der nie da ist…
wenn man ihn am nötigsten hat…
wenn man nach luft schnappt…
auf dem trocknen schwimmt…
lass mich los…
lass mich in ruhe…
damit das ein ende nimmt….gib mir mein herz zurück…
du brauchst meine liebe nicht…
gib mir mein herz zurück…
bevor es auseinanderbricht…
je eher, je eher du gehst…
um so leichter, um so leichter wird's für mich
...

xavier Naidoo

...
قلبم را پس بده
خنده تو مصنوعیست
دیگر فکر تو پیش من نیست
نوازشت مصنوعیست
کاملن مصنوعی و عقیم
من از دست سرد و بی احساس تو بیم دارم
...
احساست به من خالی و فرسوده است
( دلم ) خیلی درد می کند
مثل پروانه در حال سوزش بیقرار است
نمی توانم بخورم
نمی توانم فراموشت کنم
اما موفق می شوم
...
قلبم را پس بده
تو احتیاج به عشق من نداری
قلبم را به من پس بده
قبل از اینکه از هم بپاشد
هر چه زودتر ، هر چه زودتر بروی
برایم آسانتر است
...
من هرگز احتیاج ندارم ، به کسی که رنجم دهد
به کسی که مرا له کند
به کسی که از من آنگونه که می خواهد سوئ استفاده کند
به کسی که با من از روی احساس وظیفه حرف بزند
به کسی که فقط از روی خودخواهی خودش آرامم کند
...
به کسی که هرگز نیست
وقتی هنگام ضرورت مرا بخواهد
وقتی در هوای خسته و بی روح شنا کند
ولم کن ، راحتم بگذار
تا تمام شود
...
قلبم را پس بده
تو احتیاجی به عشق من نداری
قلبم را پس بده
قبل از اینکه از هم بپاشد
هرچه زودتر ، هر چه زودتر بروی
برایم آسانتر است
.....
اورگیمی اؤزومه قایتار
سنین گولوشون قوندارمادیر
داها فیکرین منیم یانیمدا دئییل
تومارلاماغین قوندارمادیر
دوغرودان قوندارما و بوش
...
سنین حسین منه بوش و پوچدور
اورگیم چوخ سیزیلدیر
یانان کپنک کیم
یئیه بیلمیرم
سنی اونودا بیلمیرم
اما باشاراجایام
...
اورگیمی اؤزومه قایتار
منیم سئوگیم سنه لازیم دئییل
اورگیمی اؤزومه قایتار
داغیلمامیشدان قاباق
هرنه قدر تئز ، بیراوقدر ده قولایدیر
...
من هئچ زامان احتیاجیم یوخدور
اونا کی منی اینجیده
اوناکی منی ازه
اونا کی مندن اوجورکی اؤزو ایستیر ایستیفاده ائیلیه
اونا کی منی وظیفه اوچون دیندیره
اونا کی فقط اؤزوندن اؤتور منی ارام ائیلیه
...
اونا کی اؤزو هئچ یوخدور
اونا کی لازیم اولاندا منی ایستیر
او چاغدا کی روحسوز هاوادا اوزور
ال چک یاخامدان
منی راحات قوی
تا قورتولسون
...
اورگیمی اؤزومه قایتار
سنین گولوشون قوندارمادیر
داها فیکرین منیم یانیمدا دئییل
اورگیمی اؤزومه قایتار
داغیلمامیشدان قاباق
هر نه تئزتر گئتسه ن ،
اوقدیر قولایدیر

تؤکرم ز بس اؤزه گؤز یاشیم

تؤکرم ز بس اؤزه گؤز یاشی
گئجه گوندوز آه و فغانیلن
یویارام بو صفحه دن عاقبت
آدیمی بو اشک روانیلن
*
بو طریق عشقده درد دل
منیلن همیشه هماش اولوب
دؤزرم قویوب گئچه بیلمرم
وار اونون رفاقتی جانیلن
*
نه دیزیمده تاب و توان قالیب
نه بلایه دؤزمگه جان قالیب
نه اجل گلیر منی قورتاریر
نه گونوم گئچیر گذرانیلن
*
نه گؤزومده وار یوخی یاتماغا
نه دؤزوم نیگاری اویاتماغا
گئجه صبحه دک دئییب آغلارام
یانارام بو سوز نهانیلن
*
هانی جان آلان کسه یانیمی
گله رحم ائده الا جانیمی
یازیغام نئجه نیگران قالیم
بئله دیده نیگرانیلن
*
بو کمند عشقه اگر دوشه
قوجالار دیه للر جوان اولور
نییه من جوانیکن اولموشام
قوجا بس بو عشق جوانیلن
*
من اگر بو یولدا اؤلم منی
سر کوی یارده دفن ائدین
بیری قبریم اوسته اگر گله
تانیسین منی او نیشانیلن
*
بو اومیدیلن بوکولوب قدیم
کی اولام نگاریله هم نشین
اوخ آتان بو نکته نی تئز بولور
اوز اوخی آتاللا کمانیلن
*
باشیمی کسنده او نازنین
منی قویمایین ال ایاق چالیم
بو خجالته دؤزه بیلمرم
بویانا اگر الی قانیلن
*
نه قدر رضایه دئدیم رضا
بو نیگاره باغلاما بئل دئدی
بئله رسم دیر سودیلن گلن
گرک عاقیبت چیخا جانیلن
...
شاعر : میرزا رضا صراف
...به فارسی
ز بس اشک چشمم را روی گونه ام می ریزم
شب و روز با آه و افغان
آغشته می کنم عاقبت در این صفحه
اسمم را به اشک روانم
در این طریق عشق ، درد دل
با من همیشه همنشین شده
تحمل می کنم و نمی توانم بروم
او با جانم رفاقت دارد
نه در زانویم تاب و توان مانده
نه برای تحمل بلا جانم مانده
نه اجل می اید کارم را تمام کند
نه روزم خوش می گذرد
نه در چشمانم خواب هست
نه دلم می آید نگارم را بیدار کنم
شب تا صبح می گویم و می گریم
با این سوز نهان می سوزم
کو عزرائیل که کنارم بنشیند
رحم کند و جانم را بگیرد
بیچاره ام چگونه نگران بمانم
با این دیده نگرانم
اگر به کمند این عشق گرفتار شود
می گویند پیرها جوان می شوند
چرا من در این جوانی شده ام
پیر ، پس با این عشق جوان
من اگر در این راه بمیرم
مرا در سر کوی یارم دفن کنید
اگر کسی سر قبرم بیاید
مرا با این نشان بشناسد
با این امید قدم خم شده
که با نگارم همنشین شوم
تیرانداز این نکته را بهتر می داند
که تیر را با کمان می توان درست به هدف زد
وقتی آن نازنین سرم را می برد
اجازه ندهید هنگام جان کندن زیاد تکان بخورم
این شرمندگی را نمی توانم تحمل کنم اگر دستش خون الود شود
هر چقدر به رضا گفتم ، رضا
به این نگار پایبند نشو گفت
رسم این است آنچه با شیر می آید
باید سرانجام با جان بیرون رود

ای ترک خطا دیده مگر لعبت چین سن

ای ترک خطا دیده مگر لعبت چین سن
یا لعبت چینی کیمی غارتگر دین سن
کوثر لب لعلونده ، بویون نخله طوبی
سؤز یوخ اؤزون آراسته بیر خلد برین سن
شیرینلیق عبارت دی سنین شهد لبیندن
یوخ یوخ سن او شکرده اولان نقطه لی شین سن
سن جانیمی آل من ده آلیم بوسه لبیندن
یو شرطین ای شوخ برین بنده برین سن
بیر همزن جمعیت دلهای پریشان
پیرایه ده انجمن اهل یقین سن
بیردیر هامی عضونده سنین ظاهر و باطن
ای گوهر رخشنده مگر در ثمین سن
گول اوزده گؤروب سبزه خطین دئدیم الخط
اثبات حیات ائتمه گه آیات مبین سن
گؤز گوشه سینی ائیلمه سن اوزده گؤز آلتی
ای خال خیالیلن عجب گوشه نشین سن
وجهی ندی صرافی سالیبسان نظریندن
ظالیم نییه ظلم ائتمه گه بیر بیله برین سن

شاعر : میرزا رضا صراف
به فارسی

ای ترک خطا دیده مگر لعبت چین هستی
یا مانند لعبت چین غارتگر دین هستی
کوثر در لب لعلت ، قدت نخل طوبی
حرفی نیست که خودت بهشت برین هستی
شیرینی عبارت از شهد لب توست
نه نه تو شین سه نقطه شکر هستی
تو جانم را بگیر و من از لبت بوسه بگیرم
این شرطت ای شوخ بالاترین بنده والائی
تو به هم زننده جمعیت دلهای پریشان
پیرایه ده انجمن اهل یقین هستی
تمامی اعضای تو ظاهر و باطنت یکیست
ای گوهر رخشنه ، مگر در ثمین هستی
در گل رخسارت سبزه خطت را دیدم و گفتم الخط
در اثبات حیات تو آیات مبین هستی
گوشه چشمت را در رخت زیرچشمی نکن
ای که با خال خیالت عجب گوشه نشینی
علتش چیست که صراف را از نظر انداخته ای
ظالم چرا به ظلم کردن اینهمه ازمندی

کیم آییردی بیزی

عشقیمیزی یاخدین اودا
آه ، به بیزی گتدی دادا
آی وفاسیز ، بو دنیادا
کیم آییردی منی سندن ؟
کیم آییردی سنی بندن ؟
محبتین اؤلوب بیتدی
او ائللردن قالدی ایزی
اؤلوم آییرمازدی بیزی
کیم آییردی منی سندن ؟
کیم آییردی سنی مندن ؟
یار دئمه کدن یاندی دیلیم
حسرت اولوب آییم ایلیم
الله بیلیر من نه بیلیم
کیم آییردی منی سمندن ؟
کیم آییردی سنی مندن ؟
اوخویان : آشیق زولفیه
....
چه کسی مارا از هم جدا کرد ؟
عشقمان را به آتش کشیدی
آه ، ما را به فریاد رساند
آی بیوفا در این دنیا
چه کسی مرا از تو جدا کرد ؟
چه کسی تو را از من جدا کرد ؟
محبتت ورد و تمام شد
از آن زمانها ردش باقی ماند
مرگ ما را از هم جدا نمی کرد
چه کسی مرا از تو جدا کرد ؟
چه کسی تو را از من جدا کرد ؟
از بس که یار گفتم زبانم سوخت
ماه و سالم حسرت شد
خدا میداند من چه بدانم
چه کسی مرا از تو جدا کرد ؟
چه کسی تو را از من جدا کرد ؟
خواننده : آشیق زولفیه

قاییت گل

آغلار گؤزوم یوللارینا تیکیلیب
نازلی یاریم یالواریرام قاییت گل
درد چکمه کدن داها بیلیم بوکولوب
نازلی گولوم یالواریرام قاییت گل
ارییرم داملا – داملا آخیرام
گئجه گونوز یوللارینا باخیرام
من سمادا ایلدیریم تک شاخیرام
شیرین دیلیم یالواریرام قاییت گل
قلم کاغاذ دیل آچیبدیر ائله بیل
جانیمدا روح دیل آچیبدیر ائله بیل
وصال منه ال آچیبدیر ائله بیل
آییم ایلیم یالواریرام قاییت گل
نه مدت دیر الیم دیمیر الینه
گل دولاییم قوللاریمی بئلینه
قوربان اولوم سنین شیرین دیلینه
قویما اؤلوم یالواریرام قاییت گل
اوخویان : کؤنول خاسی اوا
...
برگردو بیا
چشمان گریانم به راهت دوخته شده
یار نازنیم خواهش می کنم برگرد
از درد کشیدن کمرم خم شده
یار نازنیم خواهش می کنم برگرد
ذوب می شوم و قطره قطره جاری می شوم
شب و روز به راهت می نگرم
در آسمان مثل رعد می غرم
شیرین زبانم خواهش می کنم برگرد
گوئی کاغذ و قلم زبان باز کرده
گوئی در جانم روحم زبان باز کرده
وصال دست گدائی به رویم باز کرده
ماه و روزم ، خواهش می کنم برگرد
چه مدتی است که دستم به دستت نخورده
بیا بازوانم را دور کمرت حلقه کنم
قربان زبان شیرینت شوم
نگذار بمیرم ، خواهش می کنم برگرد
خواننده : کؤنول خاسی اوا

دیلبریم

یولما ساچلاینی یولما بیرداها
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
بولود تک بوشالیب دولما بیرداها
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
گؤزلرینده یاتیب بیر شاهمار ایلان
عمدینده عئشقینده هامیسی یالان
سن منیم قلبیمی ائتمیسن تالان
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
حسرتین سینه می داغلاسا بئله
قلبیم گئجه گوندوز آغلاسا بئله
اورگیم ده یارا باغلاسا بئله
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
منه نه وئرمیسن کرددن اؤزگه
قلبیمی یاندیران کدرده ن اؤزگه
سندن نه گؤرموشم زهرده ن اؤزگه
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
بوتون حیاتیمی پوچ ائیله میسن
چکدیغیم زحمتی هئچ ائیله میسن
آرتیق اوره گیمدن کؤچ ائیله میسن
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
...
داغلاردا جئیرا گزه ر
ال آیاغین داش ازه ر
من یارا نئیله میشم
یار مندان کنار گزه ر
دیلبریم ، دیلبریم
گل گل آهو بالاسی
اوجاداغلار لالاسی
عاشیق ائللر آیریسی
شانه تئللر آیریسی
بیر گونه دؤزمه زیدیم
اولدوم ایللر آیریسی
دیلبریم ، دیلبریم
گل گل آهو بالاسی
گل گل داغلار لالاسی
...
اوخویان : کؤنول خاسی اوا
...
دلبر من
گیسویت را نکن ، نکن دوباره
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
مثل ابر پر و خالی نشو
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
در چشمانت شاهمار خوابیده
عهد و عشقت همه اش دروغه
تو قلبم را تاراج کردی
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
اگر حسرت تو سینه مام را داغ هم کند
قلبم شب و روز گریه هم کند
در دلم زخم ریشه بدواند هم
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
به من بجز کدر چه دادی
بر دلم بجز غم چه دادی
از تو بجز تلخی و زهر چه دیدم
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
تمام هستیم را پوچ کرده ای
زحمتی را که کشیدم هیچ کرده ای
دیگر از دلم کوچ کرده ای
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
...
در کوهها آهو می گردد
دست و پایش را سنگ می خراشد
من چه بدی به یار کردم
که یار از من کناره می گیرد
...
دلبرم دلبرم بیا ای بچه آهو
ای لاله کوههای بلند
...
عاشق جدا از ایلها
شانه جدا از گیسوها
تحمل یک روز دوری را نداشتم
شدم جدا از یار سالها

عاشق حیکایه سی

bizimkisi bir aşk hikayesi
, siyah beyaz film gibi biraz
gözyaşı umut ve ihtiras
bizimkisi alev gibi biraz
alev gibi
...
bizimkisi bir aşk hikayesi
, siyah beyaz film gibi biraz
ateş ve su diken ve gül gibi
, bizimkisi roman gibi biraz
...
bu güller senin için
, bu gönül ikimizin,
hiç üzülme ağlama
sen gülümse daima
...
bizimkisi bir aşk hikayesi
, siyah beyaz film gibi biraz
hüzünlü sonbahar kapısından
çıkmak gibi aydınlığa biraz
...
bizimkisi bir aşk hikayesi
, siyah beyaz film gibi biraz
ateş ve su diken ve gül gibi
bizimkisi roman gibi biraz
..
bizimkisi bir aşk hikayesi
...
ne güzeldi değil mi? yaşadıklarımız ne güzeldi, artık ne sen nede ben bulamayız o günleri
bazen düşünüyorum da; bende de yanlış bir şeyler vardı galiba diyorum, ikimizde kıymetini bilemedik bir şeylerin
hatırlar mısın aksam olur mumlarımızı yakardık, sen kokunu sürerdin, oda sen kokardı! ummadık şeylere güler, durup dururken ağlardık
güzel havalarda sokaklara çıkardık, bir de kar yağınca kartopu oynardık seninle
sen iskambil kağıtlarından fal bakardın, istediğin çıkmadığında kağıtları bir daha karardın
çok kızardın sigara içtiğime ve içkime karışırdın, uzun uzun zararlarını anlatırdın bana
ara sıra rejim yapardın, tartı bir doğru tartsa bir yanlış tartardı yani onunlada anlaşamazdın
komşunun çocukları vardı, bizim kızla oynarlardı, çocuk bahçesine giderdiniz, ben televizyonda maça bakardım
ara sıra arkadaşlar gelir sohbet ederdik, şurdan burdan konuşurduk işte
benim askerlik hatıralarım senin doğum hikayelerin bitmezdi
ilk tanıştığımız günü hatırlar gülerdik, sen bana üstümde ne vardı diye sorardın, ben de herseferinde hatırlamazdım
şimdi hatırlıyorum, kırmızı bir kazak, siyah bir etek, siyah çoraplar, kırmızı papuçların ve bir perşembe günü ikiyi dört geçiyord
ikimizde önümüze bakmamıştık çarpıştık önce, sen pardon dedin sonra ben yere düşen kitaplarını topladım
gözgöze geldik... sonra başladık... film gibi yan
son mektubunu dün aldım teşekkür ederim
ben sana yazmıştım; grip salgını var demiştim bak yine gribe
yakalanmışsın neyse geçmiş olsun
buralarda da hava soğuk ama hasta felan değilim
gözlüklerle başım dertte, hayat işte yuvarlanıp gidiyoruz. hepinizi çok özledim

bizimkisi bir aşk hikayesi siyah beyaz film gibi biraz ateş ve su diken ve gül gibi, bizimkisi roman gibi biraz
...
بیزیم کی سی بیر عاشق حیکایه سی
سیاه بیاض فیلیم کیبی بیر آز
گؤزیاش ، اومید و ایحتیراض
بیزیم کی سی آلئو کیبی بیرآز
...
بیزیم کی سی بیر عاشق حیکایه سی
سیاه بیاض فیلیم کیبی بیر آز
آتئش و سو تیکه ن و گول گیبی
بیزیم کیسی رمان گیبی بیرآز
...
بو گوللر سنین ایچین
بو گؤنول بیزیم ایچین
هئچ اوزولمه آغلاما
سن گولومسه دائما
...
بیزیم کی سی بیر عاشق حیکایه سی
حوضونلو سون باهار کاپیسیندان
چیکماک گیبی آیدینلیغا بیرآز
...
نه گوزلدی ، دئگیل می ؟ یاشادیکلاریمیز ، نه گوزل دی ، آرتیک نه سن و نه ده بن ، بولاماییز او گونلری
بن ده یانلیش شئی لر واریدی دییوروم ، ایکی میزده کیمتینی بیله مدیک بیر شئی لرین
حاطیرلارمیسین ؟ آکشام اولور موملاریمیزی یاکاردیک سن کوکونو سوره ردین ، اودا سن کوکاردی
اوممادک شئی لره گولردیک ، دوروب دورورکن آغلاردیک
گوزل هاوالاردا ، سوکاکلارا چیکاردیک بیرده کار یاغینجا کار توپو اویناردیک سنین له
سن ایسکنبیل کاغیتلاریندان فالا باکاردین ، ایسته دیگین چیکمادیقیندا بیرداها کاراردین
چوک کیزاردین سیگارا ایچتیگیمه و ایچکیمه کاریشاردین ، اوزون اوزون ضارارلارینی آنلاتاردین بانا
آرا سیرا رژیم یاپاردین ، تارتی بیر دوغرو تارتسا بیر یانلیش تارتاردی یانی اونونلادا آنلاشامازدین
کومشونون چوجوقلاری واردی ، بیزیم کیزلا اوینارلاردی ، چوجوک یاحچه سینه گیدردینیز ، بن تلویزیوندا ماچا باکاردیم
آراسیرا آرکاداشلار گلیر صحبت ائدردیک ، شوردان بوردان کونوشوردوک ایشته
بنیم عسکرلیک حاطیرالاریم سنین دوغوم حیکایه لرین بیتمزدی
ایلک تانیشدیغیمیز گونو حاطیرلار گولردیک ، سن بانا اوستومده نه واردی سوراردین ، بن ده هر سفرینده حاطیرلامازدیم
شیمدی حاطیرلیوروم ، کیرمیزی بیر کازاک ، سیاه بیر اتک ، سیاه چوراپلار ، کیرمیزی پاپوچلارین و بیر پرشنبه گونو ایکی دؤرت گئچییوردو
ایکی میزده اؤنوموزه باکمامیشدیک چارپیشدیک اؤنجه سن پاردون دئدین سونرا بن یئره دوشن کیتاپلارینی توپلادیم
گؤز گؤزه گلدیک ... سونرا باشلادیک ... فیلیم گیبی یعنی
سون مکتوبونو دون آلدیم تشکور ائدریم
ین سانا یازمیشدیم ، گریپ سالقینی وار دئمیشدیم باک گینه گریپه یاکالانمیشسین نئیسه گئچمیش اولسون
بورالاردا دا هاوا سویوک آما هاستا فیلان دئییلیم
گؤزلوکلرلره باشیم درتته ، هایات یووارلانیب گیدییوروز
هئپینیزی چوک اؤزلدیم
...
شاعر و خواننده : کایاهان
...
حکایت عشق
حکایت ما حکایت یک عشق
یک کمی مانند فیلم سیاه و سفید
اشک چشم ، امید و آز
حکایت ما یک کمی مانند شعله آتش
...
حکایت ما حکایت یک عشق
یک کمی مانند فیلم سیاه و سفید
مانند آتش و آب ، خار و گل
حکایت ما یک کمی مانند رمان
...
این گلها برای تو
این دل برای ما
هیچ غمگین نشو گریه نکن
تو همیشه لبخند بزن
...
حکایت ما حکایت یک عشق
یک کمی مانند فیلم سیاه و سفید
از دروازه پائیز حزن انگیز
یک کمی به روشنائی رفته
...
چه زیبا بود ، نبود ؟ ایامی که با هم گذراندیم ، چه زیبا بود ، دیگر نه تو و نه من ، نمی توانیم آن روزها را بیابیم
گاهی می اندیشم ، من هم خطاهائی داشتم ، می گویم ، هر دوی ما بهای بعضی چیزها را ندانستیم
به یاد می آوری ؟ غروب که می شد ، شمعها را روشن می کردیم ، تو عطرت را می زدی ، اتاق بوی تو می داد ، یه هر چیز غیر منتظره ای می خندیدیم ، به خودی خود گریه می کردیم
در هوای خوب به بیرون می رفتیم ، وقتی برف می بارید ، با هم گلوله برف بازی می کردیم
تو با ورقهای کارت فال می گرفتی ، وقتی آنچه که می خواستی در نمی آمد ورقها را دوباره قاطی می کردی
از سیگار کشیدن من عصبانی می شدی ، در نوشیدن ( الکل ) من دخالت می کردی و زیانهایشان را مفصل شرح می دادی
بعصی وقتها رژیم می گرفتی ، ترازو وزنت را گاهی درست و گاهی غلط نشان می داد ، یعنی با آن هم کنار نمی آمدی
همسایه بچه هائی داشت ، با دختر ما بازی می کردند ، به مهد کودک می رفتید ، من مسابقه تلویزیون را تماشا می کردم
گاهی دوستان می آمدند با هم گپ می زدیم ، از اینجا و آنجا صحبت می کردیم ، خاطرات سربازی من و خاطرات تولد تو تمام نمی شد
اول اشنائی مان را به خاطر اورده می خندیدیم ، تو از من می پرسیدی که چه پوشیده بودی ، من نیز هر دفعه به خاطر نمی آوردم
حالا به خاطر می آورم ، پلیور قرمز ، دامن سیاه ، جورابهای سیاه ، کفشهای قرمز و یک پنج شنبه که چهار دقیقه از دو گذشته بود
هردوی ما به جلو نگاه نمی کردیم و به هم خوردیم ، تو ببخشید گفتی و من کتابهای به زمین ریخته ات را جمع کردم
چشممان به هم افتاد ... بعد شروع کردیم ... یعنی مثل یک فیلم
آخرین نامه ات را دیروز دریافت کردم ، تشکر می کنم
من به تو نوشته بودم ، بیماری گریپ شیوع گکرده ، ببین باز هم مبتلا به گریپ شدی ، بگذریم ، انشالله خیر باشد
اینجا هوا سرد است ، اما بیمار و فلان نیستم با عینکها مشکل دارم ، زندگی دیگر می لغزد و می گذرد دلم برای همه تان خیلی تنگ شده

یاخان دویمه له

یاخان دویمه له
آلیشدیم سینه داغیندان
یاخان دویمه له دویمه له
یاخان اود توتار آهیمدان
یاخان دویمه له دویمه له
اودلار یاخار غم سه گاهیم
یاخان دویمه له دویمه له
غمزه سیندن قالخدی آهیم
یاخان دویمه له دویمه له
حوسنونه گؤر کیم حیراندیر
قاش گؤزونله اونو یاندیر
یاخان دویمه له دویمه له
منه دیمه بئینیم قاندیر
یاخان دویمه له دویمه له
الله کئچمه ز گوناهیندان
یاخان دویمه له دویمه له
سیمسارین او قوشا ناردیر
عاغلیم باشیمدان آپاردی
اولدوم آخشام صاباحیمدان
یاخان دویمه له دویمه له
اودلار یاخار غم سه گاهیم
یاخان دویمه له دویمه له
اوخویان : بلال علی اوف

ترجمه به درخواست بایقوش عزیز
…
دگمه یقه ات را ببند
از داغ سینه شعله ور شدم
دکمه یقه ات را ببند
یقه ات از آتش آهم شعله ور می شود
دکمه یقه ات را ببند
سه گاه غمم آتشها می افروزد
دکمه یقه ات را ببند
از غمزعه اش آهم بلند شد
دکمه یقه ات را ببند
ببین به حسنش چه کسی حیران است
با چشم و ابرویت او را بسوزان
دکمه یقه ات را ببند
به من نزدیک نشو مغزم پر خون است
دکمه یقه ات را ببند
خدا از گناهت نمی گذرد
دکمه یقه ات را ببند
واسطه ات آن جفت انار است
عقل از سرم برده
از صبح و شمامم ماندم
دکمه یقه ات را ببند
سه گاه غمم آتشها می افروزد دکمه یقه ات را ببند

بس

منه دلبر ، او کؤنول مولکونه سولطانیم بس
دین و دل وئرمه گه اول غارت ایمانیم بس
عاشق صادق اوچون محضر شاهید نه گرک ؟
منه اثبات جنون بو سر عوریانیم بس
نه ایشیم واردی منیم ، سئیر گولوستانه گئدم
سئیر گولشن منه بو خلوت ویرانیم بس
نئیلیرم سیریمی هر ناکسه اظهار ائله ییم ؟
منه غم یار و رفیقیم دل سوزانیم بس
حور و جنت اولا من ایسته میرم یار اؤزومه
منه یار اولسا اگر اول گول خندانیم بس
چوخ دا تعریف ائله مه باغ بهشتی ، زاهید
کی اونون کوئی منیم روضه رضوانیم بس
بولبول و طوطی و قمری سنه ارزانی اولا
ای نباتی منه بو طبع سخندانیم بس
شاعر : ابوالقاسم نباتی
.....
کافی
بر من دلبر ، آن سلطان ملک دلم بس
برای دین و دل دادن ، آن غارتگر ایمانم بس
بر عاشق صادق محضر و شاهد به چه کار آید
برای اثبات جنونم این سر عریانم بس
مرا چه کار به سیر گلستان رفتن
برای من سیر گلشن این کلبه ویرانه ام بس
اگر حوری و جیران باشد ، من برای خودم یار نمی خواهم
اگر آن گل خندانم یار من شود مرا بس
زیاد تعریف نکن از باغ و بهشت ای زاهد
که کوی یار روضه رضوان من باشد مرا بس
بلبل و طوطی و قمری ارزانی تو باد

ای نباتی این طبع سخندانم مرا بس

اولا بیلمز

نیسبت سنه ای شوخ ! زلیخا اولابیلمز
بو عئشوه ده ، بو غمزه ده ، لیلا اولابیلمز
آهوی ختن سندن آلیب طرز نیگاهی
گول برگ لبین تک گول حمرا اولابیلمز
ائتمه م گؤزونو نرگیز شهلایه برابر
زولف سیه هین تک شب یلدا اولابیلمز
جان نقدینه بیر بوسه کرم قیل سنی تاری
داهی دئمه « ال چک کی بو سئودا اولابیلمز»
مندن سنه عجز ائیله مک اولسون گئجه- گوندوز
سندن منه هی ناز کی « حاشا اولابیلمز»
بس کی منی گرجک ، منه وحشی کیم باخدین
ایندی داهی مجنون منه همتا اولابیلمز
چوخ عشقه دوشنعاشق بیچاره نی گؤردم
هئچ بیری نباتی کیمی شئیدا اولابیلمز
...
شاعر : ابوالقاسم نباتی
نمی تواند بشود
نسبت به تو ای شوخ ، زلیخا نمی تواند باشد
با این عشوه ، با این غمزه ، زلیخا نمی تواند باشد
آهوی ختن از تو شیوه نگاه کردن آموخت
چون گلبرگ لبت ، گل سرخی نمی تواند باشد
چشمت را با نرگس شهلا هم ردیف نمی کنم
همانند زلف سیاهت شب یلدا نمی تواند باشد
به نقد جان بوسه ای کرامت کن ترا به خدا
دیگر نگو : دست بردار چنین سودائی نمی تواند باشد
از من به تو روز و شب عجز و التماس باشد
از تو بر من ناز : که مبادا ، امکان ندارد
از بس که به محض دیدن من به من به دید وحشی نگاه کردی
اکنون دیگر مجنون نمی تواند همتای من باشد
خلی عاشق بیچاره مبتلا به درد عشق دیدم
هیچ کدام مثل نباتی شیدا نمیتواند باشد

ایندی بیلدیم

بیر زامانلار قیشدا منه باهاردی
هئچ بیلمزدیم کولک نه دی ، یاغیش نه
گئنج لییمی ایللر چالیب آپاردی
ایندی بیلدیم بو یوللاردا یوخوش نه
...
هئی قالخیرام ، بو یوخوشون سونو یوخ
حسرت اودو هئی یاندیریر سینه می
سئوینجیمین ف کدریمین سانی یوخ
هارا یازیم بو سئوینجی بو غمی
...
بعضن قونار سئوینجیمه غم توزو
بعضا جوشار ، سئوینجیمده چاغلار هئی
من تبریزه ، تبریز منه تامارزی
ایکی حسرت بو کؤنولده آغلار هئی
...
کؤورولدیرم هر ده ن چیچه یی گولو
دؤزومومده هرده ن چاتمیر دادیما
نه زامان کی ، اوفوقده دان سؤکولور
تبریز دوشور ، آنام دوشور یادیما
...
شاعر : مدینه خانیم گلگون
...
یک زمانی زمستان نیز برایم بهار بود
هیچ نمیدانستم برف چیش ، باران چیست
جوانیم را سالها غارت کرده و بردند
حالا فهمیدم در این راهها ناهمواریها چیستند
...
هرچه بلند می شوم این ناهمواریها تمام شدنی نیستند
آتش حسرت سینه ام را می سوزاند
نشانی از خوشحالی و غم من نیست
ااین غم و شادی را کجا بنویسم
...
بعضی اوقات روی شادیم گرد غم می نشیند
یعضی اوقات شادیم می جوشد ومی خروشد
من در حسرت تبریزم و تبریز در حسرت من
دو حسرت در این دلم گریه می کند
...
گه گاهی گل و غنچه را می گریانم
تحملم نیز به دادم نمی رسد
هنگام طلوع شفق
تبریز و مادرم به یادم می افتند

ای گوناه سیز عزیزیم

دینله گؤر نه دئییر سینه مده اوره ک
دیلیم سؤز توتماییر دینه نده اوره ک
نه من ده جان قالیب نه سن ده اوره ک
من سنه قلبیمی آچاندان بری
گوناهیمیز نه دیر بیزیم آی گوناهسیز عزیزیم
ده ییشیک سالمیشام باهاری قیشدان
چیچگی چمندن قاری یاغیشدان
سن منیم قلبیمه بیرجه باخیشلان
بیر گونش ایشیغی ساچاندان بری
بس نه اولدو آندیمیز آی آند ایچن عزیزیم
ایندی عهدیمیزه هامی گؤز اولوب
بیزده صحبت اولوب سیزده سؤز اولوب
سون گوندن آنامدا صبیرسیز اولوب
گؤزله ییر یولومو هاچاندان بری
گوناهیمیز نه دیر بیزیم آی گوناه سیز عزیزیم
...
خواننده این ترانه : ربابه مراد اوا متولد اردبیل
( 1983.08.28 – 1933.03.22 )
.....
ای دلبر بی گناهم
گوش کن دل در سینه ام چه می گوید
وقتی دلم به سخن می آید ، زبانم بند می آید
نه در من جانی مانده نه در تو دل
از وقتی که من سر دلم را به تو باز کردم
گناه ما چیست ای دلبر بی گناهم
بهار و تابستان را عوضی دیدم
گل را از چمن و برف را از باران
از وقتی که تو با یک نگاه بر دلم
روشنائی خورشید را باز کردی
پس چه شد قسم ما ای عزیز قسم خورده ام
اکنون همه چشم به عهد ما دوخته اند
بین ما صحبتی شده و بین شما حرفی
از روزهای آخر مادرم نیز بی تاب شده
خیلی وقت است که منتظرم است
گناه ما چیست ای دلبر بی گناهم

روحانی چال

قوربان اولوم تئللی سازین سیمینه
چال عدالت روحانی چال روحانی
آی نه بلنمیشیک بو دونیانین غمینه
چال آی قارداش روحانی چال روحانی
بلبولون وطنی باخ سارا قسمت
ته زه تر بنؤوشه باخ قارا قسمت
بیر کؤرپه کؤنلونه باخ یارا قسمت
چال آی قارداش روحانی چال روحانی
چال عدالت روحانی چال روحانی
نه وارکی فلکین عمرون سایماغا
ائل ائله حرست دیر اویماق اویماغا
آی بیر مزار قازسام دردی قویماغا
چال آی قارداش روحانی چال روحانی
چال عدالت روحانی چال روحانی
بیر آنا وار گؤزو یولدا قالیبدیر
بیر گلین وار کؤنلو تامام یانیبدیر
بیر گؤزلین الله صبرین آلیبدیر
چال آی قارداش روحانی چال روحانی
چال عدالت روحانی چال روحانی
عاشیق دییه ر بو نه محنت نه درد دی
کؤنلوم باشین کول ائیله دی گؤینه تدی
داغ قارتالا قارتال داغا حسرت دی
آغرین آلیم روجانی چال روحانی
چال عدالت روحانی چال روحانی
باهار چاغی خزان وورموش گوله باخ
اصلی سئودی کرم یاندی کوله یاخ
اقیزداکی تئز آغاران تئله باخ
چال عدالت روحانی چال روحانی
آغرین آلیم روحانی چال روحانی
قارداش نه یه لازیم بو حاق سیز دونیا
گوللری سوناسیز سوناسیز دونیا
نه ییمه لازیم بو بالاسیز دونیا
چال آی عاشیق روحانی چال روحانی
چال عدالت روحانی چال روحانی
...
منبع : دلتنگیهای یک جغد تنها
...
قربان سیمهای سازت
روحانی بنواز عدالت روحانی
وای چه آلوده غم این دنیا شده ایم
ای برادر بنواز ، روحانی بنواز
ببین وطن بلبل قسمت سار شده
بنفشه تازه و تر قسمت برف شده
بر دل نوزاد زخم قسمت شده
بنواز ای برادر روحانی بنواز
بنواز عدالت روحانی بنواز
به چه کار می آید شمردن عمر فلک
ایل در حسرت ایل و قبیله در حسرت قبیله است
چه میشود اگر مزاری برای چال کردن درد بکنم
بنواز برادر روحانی بنواز
بنواز عدالت روحانی بنواز
مادری هست که چشمانش به راه مانده
عروسی هست که دلش تمام سوخته
زیبائی هست که خدا صبرش را گرفته
بنواز برادر روحانی بنواز
بنواز عدالت روحانی بنواز
عاشق می گوید این چه مهنت و غم است
دلم را خاکستر کرد و سوزاند
کوه در حسرت شاهین و شاهین در حسرت کوه هست
دردت به جانم روحانی بنواز روحانی
بنواز عدالت روحانی بنواز
در فصل بهار گل خزان زده را ببین
اصلی عاشق شد کرم سوخت و خاکستر شد
گیس زود تر از موعد سپید شده آن دختر را ببین
بنواز عدالت روحانی بنواز
دردت به جانم روحانی بنواز
برادر این دنیای ناحق به چه می ارزد
دنیائی گه استخرهایش بدون سونا هست
به چه دردم می خورد این دنیای بی نوزاد
ای عاشق بنواز روحانی بنواز
بنواز عدالت روحانی بنواز

بیلیرم اؤیره ده ن اولدو

اي گول ، سني آخر ، بيليرم اويره دن اولدو
سالدين مني هيجرانه ، بو بيلمم ، نه دن اولدو؟
دوزدوم نه قده ر زحمته ، هر نازيني چكديم
كونلوم غمي - عشقينله اسيرئ - محن اولدو
سن بويله وفاسيزدا دئييل دين ، بيليرم من
ظنيمجه ، سني بو ايشه تحريك ائدن اولدو
رسوايئ - جاهان ائيله دين آخر مني ، گئتدين
ايندي منه بيگانه گليب طعنه زن اولدو
بير واخت پيشيمان اولاجاقسان بو عمل دن
سندن بو ايشين ، بلكه حسابين چكه ن اولدو
گزدين ، گوزليم ، غيرايله ، من درديني چكديم
گلدي نه بلا باشيما ، بو غصه دن اولدو
واحيد او گولون وصلينه بيگانه يئتيشدي
دردين چكه ن عالمده بير آنجاق حسن اولدو
شاعر : علي آقا واحيد
منبع : وبلاک ائل قیزی

میدانم یکی یادت داد
ای گل می دانم که آخر یکی یادت داد
مرا به درد هجران انداختی ، نمیدانم دلیلش چه بو ؟
به چه زحمتی افتادم و چقدر دردت را کشیدم
دلم از غم عشقت اسیر محنت شد
تو این همه بی وفا نبودی می دانم
فکر می کنم یکی ترا به این عمل تشویق کرد
آخر سر مرا رسوای جهان کردی و رفتی
حالا بیگانه آمده و ریشخندم می کند
یک وقتی از این عملت پشیمان خواهی شد
بلکه یکی به حساب این کارت خواهد رسید
زیبای من با غیر رفتی و دردت را من کشیدم
هر بلائی که به سرم آمد از این غم آمد
« واحد » دیگری به وصال آن گل رسید
در این عالم فقط حسن این درد را کشید

سن الله

بیر گون منه ده سئوگیلی جانان دئ‌ سن آللاه
بیر اؤزگه حسابلا منه ده جان دئ‌ سن آللاه
اینجیكلی دؤنوب باخما منه نئیله‌میشم من
كج باخماق ایله آز منه قان ـ قان دئ سن آللاه
آلدین بو جفا درسینی كیمدن؟ سنی تاری
تاپدین بو جفاكارلیغی هاردان؟ دئ سن آللاه
من دردین آلان گؤزلر ایله باخما رقیبه
آز اؤزگه پایین اؤزگه‌یه احسان دئ سن آللاه
هر یئرده دئمه ناز ائله‌دیم کوسدو فیلانکس
من کوسمه‌میشم آز منه بؤهتان دئ سن آللاه
بسدیر من اؤلوم سؤیله‌مه جانانه رقیبه
آز دابباخانا اوستونه تهران دئ سن آللاه
بیچاره «وفا» باش گؤتوروب بس هارا گئتسین؟
آی دردین آلیم، دردیمه درمان دئ سن آللاه
شاعر : وفا
از وبلاک خوی

...
ترجمه به فارسی
تو را به خدا
روزی به من نیز دلبر دوست داشتنی بگو ، تو رو خدا
با حسابی دیگگر به من نیز جان بگو ، تو رو خدا
رنجیده به من نگاه نکن چه کرده ام من ؟
با چپ نگاه کردنت کم به من نفس کش بگو تو رو خدا
تو رو خدا ، این درس جفا را از چه کسی آموختی ؟
این جفاکاری را از کجا یافتی تو رو خدا
با چشمانی که من دردش را به جان خریده ام به رقیب نگاه نکن
کم سهم دیگری را به کسی دیگر احسان کن تو رو خدا
همه جا نگو ناز کردم و فلانی قهر کرد
من قهر نکرده ام کم به من بهتان بزن تو رو خدا
بس است مرگ من نگو به جانان و به رقیب
کم به دابباخانا تهران بگو تو رو خدا
بیچاره « وفا » پس سرشو برداره به کجا ببره
ای دردت به جانم ، درمانی به من بگو تو رو خدا

ای شهرتیم شانیم منیم

ای شهرتیم شانیم منیم
حال پریشانیم منیم
کوسوب منی اؤزگه لردن
منی سوروشانیم منیم
سن دؤنسه نده من دؤنمه ره م
گونش سؤنر من سؤنمه ره م
عذابیندان دئیینمه ره م
وار بئله نیشانیم منیم
...
بیرآزدا صبر ائله ای یار مهربان گلیرم
سنین یولوندا فدادیر بو جیسم و جان گلیرم
وفالی بولبولونه م حسرت جمالیندان
چمن چیچه کلری تک باغریم اولدو قان گلیرم
منه تسلی وئره ن بیر سنین خیالیندیر
اؤزگه بیر دیلبره حالیم دئمه بیان گلیرم
بهشت اولسادا غربت گئنه جهنم دیر
وطن محبتی وئرمیر منه امان گلیرم
منیم بو حالیمی « واحد » نیگارا تئز یئتیرین
اونوتماسین منی او یار همزبان گلیرم
...
سن گیزله دیب گول اوزونو
گل قاراتما گوندوزومو
سؤز ائیلییب هر سؤزومو
کوسوب باریشانیم منیم
سن دؤنسه نده من دؤنمه ره م
گونش سؤنر من سؤنمره م
عذابیندان دئیینمه ره م
وار بئیله نیشانیم منیم
…
خواننده : شوکت علی اکبراوا
.....
ترجمه به فارسی
ای شهرت و شان من
حال پریشان من
ای که قهر می کنم و مرا
از دیگران می پرسد من
تو هم روی برگردانی من از تو روی برنمی گردانم
آفتاب غروب کند من غروب نمی کنم
از عذابت شکوه نمی کنم
اینگونه نشان دارم
...
ای یار مهربان یک کمی هم صبر کن می آیم
این جسم و جان در راه تو فداست می آیم
بلبل وفادارت هستم در حسرت جمالت
دلم مانند بلبلان چمن خون شد می آیم
مرا تنها خیال تو تسلی می دهد
حالم را به دلبر دیگری بیان نکن می آیم
غربت اگر بهشت باشد باز هم جهنم است
عشق وطن امانم نمی دهد می آیم
واحد این حال مرا به نگارم زود برسان
آن یار همزبان فراموشم نکند می آیم
...
تو روی گلت را پنهان می کنی
بیا روز روشنم را تیره نکن
ای که از هر سخنم حرفی درآورده
از من قهر کرده من
تو هم روی برگردانی من از تو رو برنمی گردانم
خورشید غروب می کند من غروب نمی کنم
از عذابت شکوه نمی کنم
اینگونه نشان دارم من

باهار

بولبوله وئردی خبر غونچه باهارین گلیشین
شخته نی قوودو صبا تندیری قیزدی گونه شی
چیله دی گؤز یاشینی گولشنی گولدوردو بولود
اسن آغ یئل قیرووون قارلی قیشین چکدی دیشین
چیچه گین آچدی اوزون قیلدی چیراغان چمنی
دؤشه دی داغ دؤشونه اوستا دوغا اؤز ال ایشین
آغ گئیه ن یاسمنی اؤپدی گلینیلیکده بولاغ
نازیله وئردی صبا موژده فراقین بیتیشین
یام یاشیل اویلاغینا سوردو سورویله قوزونو
توته گین چالدی چوبان چه کدی دابانین چه پیشین
تئلینین تارلاسینی ییغدی بوروندو بولودا
اوندا کی گؤدو گونه ش آینا بولاغلاردا ائشین
سالدی گؤی قورشاغی قول بوینونا جئیرانلی داغین
قوجاغین آچدی قایا ایلک اؤپوشون وئردی پئشین
منده بیر بولبول اولوب باغدا بوداغدا اوخورام
قارا گونلرده قارا قیش کیمی چه کسه قمیشین
خوش او آنلار کی آچار آرزی باغیندا گولوموز
اوخونار قورتولوشون نغمه سی دینلر له له شین
شاعر : اسماعیل جمیلی
ترجمه به فارسی
غنچه به بلبل خبر آمدن بهار را داد
صبا یخبنداتن را راند و تنور خورشید گرم شد
ابر اشک چشمانش را پاشید و گلشن را شاد کرد
باد وزنده دندانهای زمستان پر برف را کشید
رخ گل را باز کرد چمن را چراغان نمود
استاد بر دامنه کوه کاردستی خود را پهن کرد
چشمه یاسمن عروس سفید پوش را بوسید
صبا با ناز و کرشمه مژده پایان جدائی را داد
به دشت سرسبز گله گوسفند را برد
چوپان توتکش را زد . پاشنه بز را کشید
مزرعه گیسویش را جمع کرده با ابر پوشیده شد
وقتی که خورشید همسرش را در آینه چشمه دید
آسمان شال خود را به گردن کوه پر اهو انداخت
صخره آغوشش را باز کرد بوسه اولش را داد
من نیز بلبلی شده در باغ و شاخه می خوانم
اگر روزهای سیاه مثل زمستان تیره نی اش را بکشد
خوشا آن زمانی که در باغ آرزو گلهایمان باز شود
نغمه رهائی خوانده می شود و گوش می کند این بنده
....
شخته : یخبندان
چیله مه ک : پاشیدن ، نم نم باریدن
اسن یئل : باد وزنده
دؤشه دی : پهن کرد
بیتیش : تمام
یام یاشیل : کاملن سبز ، سبز سبز ، سر سبز
چپیش : بز نر یک ساله
تارلا : مزرعه
قورشاق : کمر ، شال
قایا : سنگلاخ ، سنگ ، صخره
چه کسه قمیشین : نی اش را بکشد ، منظور دست از سرمان بردارد ، مزاحم نشود
قورتولوش : رهائی
دینلر : ائشیده ر

له له ش : نوکر ، بنده ، منظور این بنده ، من

ای کاسیبلیق عهد و پیمان قیامت

كاش جيبيمده بيرگون پارااولاردي
شاد گئده رديم ائوده صفااولاردي
هئي ده ن چيكيب آديم آغااولاردي
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
گوءن باشماقي پـــولـلوگئييب دولانير
رئزين باشماق كاسيب گئييب يوللانير
پوللولاري نييه هــاممـي تـئـزتــانـير
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
كُــوپـن الــده دوروب صفـده نـوبته
عاملينن پـــولــلـوكئچـيب صوحبته
بولحظه ده ن كاسيب دوشوب ذللته
آي كاسيبليق عهدو پيمان قيامت
شيرين چاي دي سحر غذا كاسيبا
آسپريــنــدي فـقـط داوا كـاستيبا
الله اوزو وئـرسـيـن شـفـا كـاسيبا
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
اون كوره گه يئددي ساعت صفده دي
پوللوكوره ك آليب گئديب كئيفده دي
ناهار آخشام پوللو يئيه ن كــوفته دي
آي كاسيبليق عهدو پيمان قيامت
پوللوآليرگوءزه ل گوءزه ل دونلاري
دوءشججــه يـه ســاليرتميزيونلاري
اوتو له نير گــونــده كُتو شالواري
آي كاسيبليق عهدو پيمان قيامت
پولسوز آلير خيرخيم تكين پانبيقي
قوءلبوءيونا سالير فقط مـيـنجيقي
يئرين داشي اولوب اوشاق شيققيقي
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
تـــازه لـبـاس گـورمه در هيچ اندامي
اتسيز آبگوشت اولدو گونده هرشامي
لامپائيله گئچدي هر گون آخشامــي
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت

يوسف پورعظيم شوطي
سه شنبه 8-12-85
.....
کاش روزی در جیبم پول بود
شاد می شدم و در خانه ام صفا بود
از فقر نجات می یافتم و اسمم آقا بود
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
کفش چرمی را پولدار پوشیده و می گردد
فقیر با کفش پلاستیکی می سازد
چرا همه پولدارها را خوب می شناسند
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
کوپن در دست پشت صف به نوبت ایستاده
پولدار با واسطه برای معامله نشسته
از همین لحظه فقیر به ذلت افتاده
ای قفر عهد و پیمان به قیامت
صبح چای شیرین غذای قفیر است
فقط آسپرین داروی اوست
خدا خودش به فقیر شفا دهد
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
( فقیر ) برای خرید ده نان هفت ساعت صف می ایستد
پولدار نانشو خریده و در حال لذت بردن است
ناهار و شام پولدار کوفته است
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
پولدار لباسهای زیبا می خرد
تشکش را با پشم تمیز پر می کند
هر روز شلوارش را اتو می کند
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
فقیر پنبه شبیه خرده پشم می خرد
دست و گردنش را فقط با منجوق تزئین می کند
سنگ زمین بازیچه بچه اش است
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
تنش هیچ لباس تازه ای ندیده
آبگوشت بی گوشت غذای شامش است
شبهایش با گردسوز سپری می شود
ای فقر عهد و پیمان به قیامت

سنگسار

منم يک از هزاران ، يکي از بيشماران
نه در سوداي نامم ، نه در انديشهء جان
من آن گهواره دارم که از تو سنگسارم
اسيري در حصارم ولي آيينه دارم
...
به جرم زنده بودن ,عشق ورزيدن
به جرم آسمان را آبي پرواز ديدن، سنگسارم کن
به جرم خوب ديدن , خواب ديدن
ماه را به مقنهء مهتاب ديدن , سر به دارم کن
به جرم خويشتن بودن ، نه يک بازيچه ، من بودن
سرافرازانه زن بودن ، به صد کيفر دچارم کن
به دست جهل , با سنگ تعصب , سنگسارم کن
...
تو اعدام ترانه، تو سنگ و تازيانه
من اما خاک باغم دلم درياي دانه
ميان مرگ و ميدان، ميان سنگباران
من از تکرار انسان نخواهم شد پشيمان
مرا در سنگباران نخواهي ديد لرزان
منم تکرار انسان نخواهم شد پشيمان
...
هجوم سنگپاره نبوده راه چاره
که بر تن دارم از عشق ردائي از ستاره
...
اگر ما را نهاني به مسلخ مي کشاني
نميداني و ما را به قله مي رساني
...
من آن گهواره دارم زمين بار دارم
منم مادر, منم خاک سحر را انتظارم
من آن گهواره دارم که از تو سنگسارم
منم مادر , منم خاک ، خودم باغم , بهارم

نام شاعر : اردلان سرفراز

داشا باسما

منم مین لرین بیری ، چوخ چوخلارین بیری
نه آد دالیسیندایام ، نه جان هاراییندا
منیم او بئشیگیم وار ، سندن داشا باسیلمیشام
حاصاردالیندا اسیرم ، امان کی واردی آینام
...
دیری اولماق ، سئومه ک گوناهینان
گؤیو ، اوچماق اوچون گؤی گؤرمه ک گوناهینان
داشا باس منی
یاخجی گؤرمه ک ، یوخو گؤرمه ک گوناهینان
آیی ، آیی ایشیقینین اؤرتوگونون دالیسیندان گؤرمه ک گوناهینان
دارا آس منی
اؤزوم اولماق ، نه بیر اویونجاق ، من اولماق گوناهینان
باش اوجا آرواد اولماق گوناهینان ، یوز تنبیهه دوچار ائیله
اوممول لوک الینه ن ، کوهنه بئیینلیک داشینان
داشا باس منی
...
سن ماهنی دارا آسماق ، سن داش نان شاللاق
من اما باغ تورپاغی ، اوره گیم اکین دنیزی
اولوم مئیدانین آراسیندان ، داشا باسیلماق آراسیندان
من اینسان تیکراریندان ، پئشمان اولمویاجاغام
منی داشا باساندا ، اوره کی قورخولو گؤرمویه جاخسان
من اینسانین تکراریام ، پئشمان اولمویاجاغام
...
داشلارین یوگورمه گی ، درمان یولو دئییلدیر
که اینیمده سئوگیدن ، اولدوزدان اوست دونوم وار
...
اگر بیزی گیزلین دن سالاخا چکیرسن
بیلمیرسن کی بیزی سن اوجالیقا آپاریرسان
...
منیم او بئشیگیم وار کی ایکی جانلی یئرم
من آنام ، صاباح تورپاغینین اینتیظاریندا
منیم او بئشیگیم وار ، سندن داشا باسیلمیشام من آنایام ،

من تورپاغام ، اؤزوم باغام ، یازام

او تایدا یاریم قالیب

دیندیرمه یین قان آغلییار گؤزلریم
گوجدن دوشوب طاقت سیزدیر دیزلریم
قولاغیندان هله گئتمیر سؤزلرین
اوتایدا یاریم قالیب ، یازیم باهاریم قالیب
اؤلدورور بو درد منی ، بیر گول جوالیم قالیب
عاشیق اولموشدوم او گول جمالینا
گؤره سن اودا سالیرمی یادینا
سون نفسده دئیین چاتسین دادیما
اوتایدا یاریم قالیب ، یازیم باهاریم قالیب
اؤلدورور بودرد منی ، بیر گول جمالیم قالیب
آی « زلفیه » سورما منینم حالیمی
فلک قیردی داماریمی قولومو
قدر که سدی یارا گئدن یولومو
اوتایدا یاریم قالیب ، یازیم باهاریم قالیب
اؤلدورور بو درد منی ، بیر گول جمالیم قالیب

خواننده این ترانه : آشیق زولفیه

با من حرف نزنید که چشمانم خون می گریند
که زانوهایم از توان افتاده و بی تاب شده اند
سخنانش از گوشم نمی روند
در آن سوی یارم مانده ، فصل بهارم مانده
این درد مرا می کشد ، یک یار گل جمالم مانده
عاشق جمال گلش شده بودم
آیا او هم مرا به خاطر می آورد ؟
در نفسهای آخر بگوئید به فریادم برسد
در آن سوی یارم مانده ، فصل بهارم مانده
این درد مرا می کشد ، یک یار گل جمالم مانده
ای زلفیه حالم را نپرس
فلک رگ و بازویم را شکست
سرنوشت راه زسیدن یارم را بست
در آن سوی یارم مانده ، فصل بهارم مانده

این درد مرا می کشد ، یک یار گل جمالم مانده

اولماز

ای نازنین سنین کیمی
شوخ گؤزلدن دویماق اولماز
آغزین شکر ، لبین بالدی
لبین کیمی قایماق اولماز
...
نئچه ماحالدا وار آدین
ده ییشدین آغزیمین دادین
دوروب یانیندا جلادین
دیزینه باش قویماق اولماز
...
مینا گردن ، بویوبسته
بیر سایه سال باشیم اوسته
یازیق « قاسیم » دوشدو خسته
دردی غمین سایماق اولماز
شاعر : خسته قاسم...
پیدا نمی شود
ای نازنین مانند تو
از زیبای شوخ نمی شود شیر شد
دهانت شکر ، لبت عسل
خامه ای مانند لبت پیدا نمی شود
...
در چند محل اسمت هست
مزه دهانم را تغییر دادی
جلادت کنارت ایستاده
سر به زانویت نمی شود گذاشت
...
گردن همچو مینا ، قامت رعنا
سایه ات را بالای سرم بیانداز
بیچاره « قاسم » بیمار شد
درد و غمم را نمی شود شمرد

رحم ائت

ای چرخ منیم آه شررباریما رحم ائت
هجرانه یانان سینه افکاریما رحم ائت
صبحه کیمی انجم سایارام فکر رخوندا
هجران گئجه سی دیده خونباریما رحم ائت
غربت المی ، یار فراقی ، منی آلدی
غربتده قالان جان گرفتاریما رحم ائت
تنها قالیبان ، بی کس اولوب ، یاردان آیری
بی کس لیغیما ، حسرت بسیاریما رحم ائت
اشک ایله ائدیب هر طرفه سیل روانه
چون ابرصفت چشم گهر باریمه رحم ائت
هجران رخ یار ، منی سالدی آیاقدان
یئتیر منی او مونس غمخواریما رحم ائت
یوز زحمتیله خاموش اولوب بو دل ویران
حیران فغان ائتمه ، بو دل زاریما رحم ائت
شاعر : حیران خانم
رحم کن
ای چرخ به آه شرربار من رحم کن
به سینه سوخته از هجران من رحم کن
با فکر رخت تا صبح ستاره ها را می شمارم
در شب هجران به دیده خونبارم رحم کن
درد غربت ، فراق یار ، مرا گرفت
به جان گرفتار در غربتم رحم کن
تنها مانده ، بی کس شده ، از ایر جدا شده
به بی کسیم ، به حسرت فراوانم رحم کن
با اشک خود به هر طرف سیل روان کرده
به چشم گهربار همچون ابرم رحم کن
هجران رخ یار ، مرا از پا انداخت
مرا به آن مونس غمخوارم برسان و رحم کن
با صد زحمت این دل ویران خاموش شده
حیران فغان نکن ، به دل زارم رحم کن

درنالار

آپارین منی دورنالار
اوچون ، اوچون دسته دسته
قولاق آسین سیز بو دوستا
الین قانادیزین اوسته
آپارین منی دورنالار
...
دؤزومومو ایللر آلیب
باغلاریم خزل له دولوب
نه زاماندیر سینه م اولوب
حسرت وطنی دورنالار
...
آمان اوردا نیگاراندیر
دئمه یین کی ، یول دوماندیر
سایا سالمایین آماندیر
دومانی چنی دورنالار
...
چینارلاریم اییلمه ییب
خیرمنیم وار دؤیولمه ییب
آپارین سیز وطن دئییب
دیل دیل اؤتنی دورنالار
آپارین منی دورنالار
نام شاغر : مدینه خانم گلگون
ببرید مرا درناها
پرواز کنید ، پرواز کنید ، دسته دسته
به این دوست گوش کند
روی بالتان بگیرید
مرا ببرید درناها
...
سالها ، صبرم را گرفته اند
باغهایم خزان شده اند
سالهاست که سینه ام شده
وطن حسرت ، درناها
...
اما آنجا نگران است
نگوئید که راه مه آلود است
زنهار به حساب نیاورید
مه و غبار را درناها
...
چنارهایم خم نشده اند
خرمنمهایم چیده و آماده نشده اند
ببرید شما و وطن بگوئید
زبان به زبان خواننده را درناها مرا ببرید درناها

الوداع میخانه چی

الوداع میخانه چی
ارتیق قالامییوروم
بیر باشقاییم بو آخشام
سرخوش اولامییوروم
عاینی قدح ، عاینی می
بیر تات الامییوروم
الله هیم نه سیل شئی دیر
سرخوش اولامییوروم
نه گؤگ نه ده یئرده ییم
بیر غریب سفرده ییم
عاشیق م یم من نهییم
سرخوش اولامییوروم
عاینی قدح عاینی می
بیر تات آلامییوروم
خواننده این ترانه : ادنان شن سسترجمه فارسی
خداحافظ میخانه چی
دیگر نمی توانم بمانم
امشب حال دیگری دارم
نمی توانم سرخوش شوم
همان قدح و همان می
دیگر لذتی نمی برم
خدای من این دیگر چه حالیست
نمی توانم سرخوش شوم
نه در آسمانم ، نه در زمین
در سفری غریبم
عاشقم ؟ چه حالی دارم
نمی توانم سرخوش شوم
همان قدح همان می دیگر لذتی نمی برم

کوسدوم

سنین اوزوندن جانیما
داماریمداکی قانیما
قرآنیما کیتابیما
کوسدوم ، کوسدوم آرتیق
...
داها سنینله قونوشمام
نه یاپارسان یاپ باریشمام
آرتیق سنه هئچ قاریشمام
کوسدوم کوسدوم آرتیق
...
اکمه ییمین دوزو اولسان
قه دریمده یازیم اولسان
پادشاهین اوغلو اولسان
کوسدوم کوسدوم آرتیق
...
بیتسین بو سئودامیز بیتسین
نه ره یه گئده رسه گئتسین
قونوشورسام دیلیم قوپسون
کوسدوم کوسدوم آرتیق
...
کوسدوم قارا گؤزلرینه
کوسدوم آجی سؤزلرینه
کؤلگه سینه ایزلرینه
کوسدوم کوسدوم آرتیق
ترجمه فارسی
از دست تو به جانم قسم
به رگهای تنم قسم
به کتاب و قرآنم قسم
قهرکردم ، قهرکردم دیگر
...
دیگر با تو حرف نمی زنم
هر قدر سعی کنی اشتی نمی کنم
دیگر کاری به کارت ندارم
قهرکردم ، قهر کردم دیگر
...
اگر نمک نانم هم باشی
اگر سرنوشتم هم باشی
اگر پسر پادشاه هم باشی
قهر کردم ، قهر کردم دیگر
...
تمام شود این عشق تمام شود
هر جا که دلش می خواهد برود
اگر با او حرف بزنم ، زبانم قطع شود
قهر کردم ، قهر کردم دیگر
...
از چشمان سیاهش قهرکردم
از حرفهای تلخش قهرکردم
از سایه و رد قدمش قهرکردم
قهر کردم ، قهر کردم دیگر

تورکون دیلی

تورکون دیلی تک سئوگیلی ایسته کلی دیل اولماز
اؤزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز

اؤز شعرینی فارسا – عربه قاتماسا شاعیر
شعری اوخویانلار ، ائشیدنلر کسیل اولماز

فارس شاعری چوخ سؤزلرینی بیزدن آپارمیش
« صابیر » کیمی بیر سفره لی شاعیر پخیل اولماز

تورکون مثلی ، فولکلوری دونیادا تک دیر
خان یورقانی ، کند ایچره مثل دیر ، میتیل اولماز

آذر قوشونو ، قیصر رومی اسیر ائتمیش
کسری سؤزودور بیر بئله تاریخ ناغیل اولماز

پیشمیش کیمی شعرین ده گرک داد دوزو اولسون
کند اهلی بیلرلر کی دوشابسیز خشیل اولماز

سؤزلرده جواهیر کیمی دیر ، اصلی بدلدن
تشخیص وئره ن اولسا بو قدیر زیر – زیبیل اولماز

شاعیر اولابیلمزسن ، آنان دوغماسا شاعیر
مس سن ، آبالام ، هر ساری کؤینک قیزیل اولماز

چوخ قیسسا بوی اولسان اولیسان جن کیمی شئیطان
چوق دا اوزون اولما ، کی اوزوندا عاغیل اولماز

مندن ده نه ظالیم چیخار ، اوغلوم ، نه قیصاص چی
بیر دفعه بونی قان کی ایپکدن قزیل اولماز

آزاد قوی اوغول عشقی طبیعتده بولونسون
داغ – داشدا دوغولموش ده لی جیران حمیل اولماز

انسان اودی دوتسون بو ذلیل خلقین الیندن
الله هی سئوه رسن ، بئله انسان ذلیل اولماز

چوق دا کی سرابین سویی وار یاغ – بالی واردیر
باش عرشه ده چاتدیرسا ، سراب اردبیل اولماز

ملت غمی اولسا ، بو جوجوقلار چؤپه دؤنمه ز
اربابلاریمیزدان دا قارینلار طبیل اولماز

دوز واختا دولار تاختا – طاباق ادویه ایله
اونداکی ننه م سانجیلانار زنجفیل اولماز

بو « شهریار » ین طبعی کیمی چیممه لی چشمه
کوثر اولا بیلسه دئمیرم ، سلسبیل اولماز
...
زبان ترك
هيچ زباني به مانند زبان عاشقانه و دوست داشتني تركي نيست
اگر اين زبان اصيل را با زبان ديگري مخلوط كني ديگر اصيل نخواهد بود

اگر شاعر شعر خود را با فارسي و عربي مخلوط نكند
آنهايي كه شعر را مي خوانند و يا مي شنوند كسل نخواهند شد

شاعر فارسي زبان اكثر حرفهاي خود را از ما برداشته
شاعري مانند صابر كه حرفي براي گفتن دارد بخيل نمي شود

ضرب المثلها و فلكلوريهاي تركي در دنيا نظير ندارد
در روستا مَثَل است كه لحاف خان از پارچه كهنه درست نمي شود

لشكر ترك قيصر روم را به اسارت گرفت
گفته انوشيروان است كه چنين تاريخي نمي تواند داستان باشد

شعر بايد مانند غذا طعم و نمك داشته باشد
تمام اهل روستا مي دانند كه بدون دوشاب نمي توان خشيل ( نام يك غذاست ) درست كرد

حرفها مانند جواهر هستند كه اگر اصل و بدلي بودنش را
كسي باشد كه تشخيص بدهد اينقدر پست ( آشغال ) نخواهد شد

نمي تواني شاعر شوي اگر از مادر شاعر زاده نشده اي
عزيزم تو مس ( كنايه از بدلي بودن طلا ) هستي . هر پيراهن زردي كه طلا نمي شود

اگر قدت زيادي كوتاه باشد حيله گر و مكار مي شوي
زياد هم بلند قد نباش كه آدم بلند قد عقل زيادي ندارد ( كنايه از متعادل بودن )

پسرم من نه مي توانم ظالم باشم و نه اهل قصاص
اين را در سرت فرو كن كه ابريشم پشم بز نمي شود

عشق را آزاد بگذار و اجازه بده آثار خود را در طبيعت (طبيعت انساني ) نشان بدهد
غزال وحشي كه در كوه و صخره ها به دنيا آمده نمي تواند حيوان آرامي شود

انسان كسي است كه دست مستضعفان را بگيرد ( ياري كند )
كسي كه خدا از او راضي باشد ذليل نمي شود

هر چند كه سراب آب معدني ، كره و عسل دارد
اگر سر به فلك هم بزند باز هم سراب نمي تواند اردبيل شود

اگر براي ملت غمخواري باشد اين بچه ها به تركه چوب ( كنايه از لاغر شدن ) تبديل نمي شوند
از اربابهايمان هم كسي پيدا نمي شود كه شكم گنده باشد

هميشه در و ديوار پر است از ادويه جات
اما وقتي كه مادرم شكم درد مي گيرد زنجبيل پيدا نمي شود

مانند طبع اين شهريار كه مي توان در چشمه آن شنا كرد
نمي گويم كوثر مي تواند باشد اما از سلسبيل افضل تر است ( دو آب بهشتی )

وبلاک تلخ و شیرین

http://kadco.blogfa.com/

سن منیم یانیمداسان

سنین محبتینه اینانارام مجنون کیمی من
یاتارام دنیز کیمی اویانارام مجنون کیمی من
عمور کویوندا سنین دولانارام مجنون کیمی من
بیلسه م کی سنین کیمی لیلا منیمدیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیمدیر گؤزلیم
...
سنی الله جئیران خلق ائله ییب گؤزلریمه
سوس دانیشما نه اولار باشینی قوی دیزلریمه
سن منیم یانیمداسان اینانمیرام گؤزلریمه
بو حقیقت می یوخسا رویا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
آجی خاطیره لرینه ن بو قلبیمی داغلامیشام
ال آچیب الله هیما شکلینی قوجاقلامیشام
او قدر حسرتینه ن باخ گئجه لر آغلامیشام
باخ گینان بحر خزره دریا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیمدیر گؤزلیم
...
سن اگر آتیب منی گئدیب سئوسه ن باشقاسینی
بو درده دؤزمه ز اوره ک ترک ائده راؤز دونیاسینی
هئچ واخ مجنون بئله سئومییب اؤز لیلاسینی
تارخ ده گؤرونمه یه ن سئودا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
جوانام تانری وئره ن جانیمی منده ن آرالا
کیپریکین اوخ ، اینصافین یوخ ، اوره ییمی آز یارالا
سن سیز گئچه ن آنلاری هر گتیرنده خیالا
گؤز یاشیمنان یازیلان میصراع منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
بلبل لر فخر ائیلییه ر گؤیله ن چمنینیله ن
نئجه گول نرگیسینه ن ، سوسن ، یاسمنینه ن
من ائله آیری گوره فخر ائلیرم سنین ایله ن
سن ده دئگینه ن « نامیق معنا » منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
خواننده این ترانه : نامیق معنا
...
تو کنار منی
محبت تو را باور می کنم ، مانند مجنون
می خوابم مانند دریا ، بیدار می شوم مانند مجنون
بر سر کوی تو می گردم ، مانند مجنون
اگر بدانم لیلائی چون تو مال من است ، زیبایم
تو کنار منی دنبا مال من است زیبایم
...
خدا تو را در نظر من آهو خلق کرده
سکوت کن حرف نزن سرت را روی زانویم بگذار
تو کنار منی به چشمانم باور نمی کنم
این حقیت است یا رویا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
قلبم را با خاطرات تلخ داغ کرده ام
دست به سوی خدا بلند کرده عکست را بغل کرده ام
ببین در حسرت تو چه شبها که نخوابیم
به دریای خزر نگاه کن ، دریا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
تو اگر رهایم کنی و به دیگری دل ببندی
دلم این درد را تحمل نکرده دنیایش را ترک می کند
هیچ آن زمان هم مجنون لیلایش را به اندازه من دوست نداشته
عشق که تاریخ به خود ندیده مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
جوانم جانی را که خدا داده از من بگیر
مژگانت تیر ، انصافت نیست ، دلم را کم زخمی کن
وقتی لحظاتی را که بی تو بودم به یاد می آورم
مصراعی که با اشک چشمانم نوشتم مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
بلبلها با گل و چمن فخر می فروشند
همانگونه به نرگس و سوسن و یاسمن
من نیز آنگونه با تو فخر می فروشم
تو هم بگو : نامیق معنا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم

صلحه گلین

آنا قلبیم اودلانیر
سؤز دوشنده داوادان
بس دئییل ای انسانلار
توکولدو قان ، آخدی قان
یئر اوزونده دوست اولسون
گره ک انسان انسانین
قلبیمده کی آرزولار
آرزوسودور زمانین
من آنایام سه سیمده
یئرین گؤیون دردی وار
صلحه گلین انسانلار
یوخسا دونیا محو اولار
سلاح لاری یاندیرین
عرشه قالخسین توسکوسو
هر اوبادا هر ائلده
قاناد آچسین صلح سؤزو
اوزو گولسون انسانین
بایرام ائتسین یئر اوزو
من آنایام سه سیمده
یئرین گؤیون دردی وار
صلحه گلین انسانلار
یوخسا دونیا محو اولار
اوخویان : فاطمه مهرعلی اووا
برگرفته از ائل ماهنی لاری گردآوری زهره وفائی

صلح کنید
مادر دلم آتش می گیرد
وقتی صحبت از جنگ می شود
ای انسانها بس نیست ؟
خوان ریخته شد ، سیل خون جاری شد
روی زمین دوست شوند
باید انسان با انسان
آرزوهای دلم
آرزوی زمان است
من مادرم در صدایم
درد زمین و آسمان است
صلح کنید ای انسانها
وگرنه دنیا نابود می شود
اسلحه ها را بسوزانید
تا دودش به عرش برسد
در هر ایل و طایفه ای
سخن از صلح پر بگیرد
روی انسان بخندد
زمین جشن بگیرد
صلح کنید انسانها وگرنه زمین نابود می شود

اولمایاجاقدیر

آدیمی قلبیندن آتا بیـــله رسن  
اسمم را میتوانی از قلبت پاک کنی
مندن گوزلینی تاپا بیـــله رسن 
از من زیباتر را میتوانی پیدا کنی
منیم تک سئوه نین اولمایاجاقدیر 
ولی مثل من عاشقت پیدا نمیشود
بیر گون سؤنه جکـدیر بواود، بواوجاق  
یک روز خاموش میشود این آتش عشق
کدر یوواسی دیر بوش قالان قوجاق  
جائی که عشق نباشد کینه خانه میکند
دیزینه باش قویوب ، یاتان اولاجاق  
کسی پیدا میشودکه روی زانویت بخوابد
باشینا دؤنه نین اولمایاجاقـدیر  
اما کسی که دورت بگردد، پیدا نمیشود
عؤمرونه بیر سئوگی گله ر، بیلیره م 
 یک عشقی به زندگی ات می آید، میدانمسن ایله آغلائیب – گوله ر، بیلیرم  
با تو می خندد ومی گرید میدانم
کیمسه سئوینجی نی بوله ر،بیلیرم  
عشقت را یکی میفهمد میدانم
دردیندن اؤله نین اولمایاجاقدیر  
اما کسی که از دردت بمیرد پیدا نمیشود
سئوگیلیم ! عذابدان اوزاقسان هله ا
ی معشوقه ام ! از عذاب دور هستی فعلا
بیر گون ارییه رسن سن گیله – گیله  
یک روز آب میشوی جرعه جرعه
یاناغیندان اؤپه ن اولسادا بئله  
اگر کسی هم پیدا شود که از گونه ات ببوسد
گوز یاشین سیله نین اولمایا جاقدیر 
ولی کسی که اشک چشمانت را پاک کند پیدا نمیشود
نام شاعر : نصرت کسمنلی

http://www.dalghalar.blogfa.com/

منبع شعر با ترجمه اش وبلاک دالغالار

یاریم منه ائله بیر نظاره

یاریم منه ائیله بیر نظاره
اولدو جگریم هزار پاره
هجرونده منیم حزین کؤنلوم
شعله چکیبان تؤکر شراره
بیر آه چکیب فغان ائدیم من
تا اود دوشه دشت و کوهساره
جان گئتدی سنین یولوندا باده
ای دوست بو درده وارمی چاره
لیلی سنیدین سنی سئوه نله ر
مجنون کیمی دوشدو روزگاره
چوخدور سنین عاشقین اگرچه
بیر من کیمی یوخدو بختی قاره
« حیران » گؤزو یولدا قالدی جانان
قیل چاره بو دردی انتظاره
...

شاعر : حیران خانم
...

یارم یک نگاهی به من بیانداز
جگرم هزار پاره شد
در هجرت دل هزین من
شعله کشان زبانه می کشد
آهی می کشم و فغان می کنم
تا به دشت و کوه آتش بیافتد
جان در راه تو بر باد رفت
ای دوست چاره ای بر این دردم هست ؟
تو لیلی بود و عشاق تو
همانند مجنون در روزگار شد
اگر چه عاشق تو زیاد است
کسی مانند من تیره بخت نیست
ای جانان « حیران » چشم به راه ماند
بر این درد انتظار چاره ای بیاندیش

یاشادی

آمان الله بو غریبده گوجه باخ
بیر عؤمور وطن دئدی یاشادی
بو غریبدن بیر سوران یوخ، نه سایاق
صبر ائله دی ، صبر ائله دی ، یاشادی
گونو گونه جالاسادا نه فایدا
گؤزو قالدی او ساحیلده ، او تایدا
عوصیان واردی ایچینده کی هارایدا
هارایدان دا واخ دیله دی یاشادی
بو یوللارین طوفانینا دوشدو او
طالئعیندن نئجه نغمه قوشدو او
بیر سحرده بو دنیادان گئچدی او
عؤمرو بئله سپه له دی ، یاشادی
شاعر : مدینه خانم گلگون
امان خدای من قدرت این غریب را ببین
یک عمذر وطن گفت و زندگی کرد
از این غریب کسی نمی پرسد ، چگونه
صبر کرد ، صبر کرد ، زندگی کرد او
روز را روی روز انباشته کند چه فایده
چشمش بر آن ساحل و آن طرف مانده
در فریاد درونش عصیان است
از فریادش هم وقت خواست و زندگی کرد
مبتلا به طوفانهای این راهها شد
از بختش چه نغمه هائی سرود
در یک صبحی از این دنیا رفت

عمر را چگونه پاشید و زندگی کرد