وفاسیز فلک - غفّار حسین نژاد " رافغ "

وفا سیز فلک 
قان قـوساسان گـوروم ، وفاسیز فلک
هیچ قـویمـادیـن منـی قـاداسیـز فلک

یاندیـردی باغـریمی قانلی نیسکیل لر
جوشغون دردلـر اولدی ،ساناسیزفلک
مین دردی دولدوردین ،یالقوزکونلومه
دردین گوروم اولسون ، داواسیز فلک
آنـا محبّتیـن هیـچ نـه ، گـورمـه دیـم
اوشـاق کـن ائیلـه دیـن ، آنـاسیـز فلک
چولقـاتدین کـونلومـی ، درده ، مـاتمـه
گـونـلری قـویمـادیـن ، عـزاسیـز فلک
مجنون ائتدین سـالدین داغـا داشلارا
نه ده ن قـویدون منی ، لیلا سیز فلک
هاچاندیـر آختاریـر ، گوزوم داغلاری
جیران نه جوردوزسون ،قایاسیز فلک
بالیق تک چکمیشدیم ده نیز حسرتین
دنیـا می ائلـه دیـن ، دریـا سیـز فلک
گـوز یاشلاریم اولـدی ، آراز گئجـه لـر
هانسی گونوم اولـدی ، قـاراسیز فلک
یتیـم لیـق دردینـی سـالـدین جـانیمـا
اوغلون گوروم اولسون ، آتا سیز فلک
دیلک لـر سونـدی لـر ، حسرتلر بیتدی
درد لـریم اولــدولار ، داوا سیـز فلک
من جـوان اولار کـن قـوجاتدین منـی
"رافغی " اولـدوردین ، صداسیزفلک
غفّار حسین نژاد " رافغ "

جام شراب - غفار حسین نژاد "رافغ "

جام شراب 
تقدیم به شما و به آذری زبان های عزیز- غفار حسین نژاد "رافغ " گـرداب غميـن ايچـره سالـوب سـان مـنِ زاري
محنت ده يـاشـاتمـا منـي ، بَسـدي ، سنـي تاري
غربت ده گوزوم ،گوزلويوري نامه وي اي گل
يـاز نـامـه منـه ، تــرك ائلـه مـه نـامــه نگـاري
دوستـلار منـه تحقيـريلـه ريشخنـد ايليوب لار
عشقينده منيم دشمـن و دوستـون نـه چيخاري
ائتـدي مني او خـانه خراب ، سينه سي اوسته
ساپ ساري يوزوم ئوزگَني گوردوقجه قيزاري
ايستيـردي مني نـاز ائلي يـه ، ئوز ئوزه قويدي
گـوز ياشـي توكولـدي ، ائلـه دي قـان اونگاري
زاهـد ، منـه بيـر جام شـراب ، ايلـه دي اتحـاف
گـوردوم ينـه او جـام شـراب دا ، گـول عـذاري
گه ل "رافغه "بير چاره ائله ،عومرو قوتاردي
گوزياشـي توكيـر صبحـه تكين هـر گئجه ياري

غفار حسین نژاد "رافغ "
ترجمه :
در میان گرداب غم و درد مرا انداخته ای
راضی نباش در میان محنت و اندوه زندگی کنم بس است ترا بخدا
در دیار غربت چشمان حسرت کشیده ام منتظر نامه های توست ای گل من
برایم نامه بنویس لااقل این نامه نگاری را ترک نکن
دوستانم در این عشق دائما مرا ریشخند و مسخره میکنند
در عشق خاکستر شده ات فرقی میان دشمن و دوست نیست
مرا خانه خراب کرده و به خاکسترم نشانده است
هروقت می بینم رقیب روی سینه اش خوابیده رخسارم زرد زرد میشود
می خواست نوازشم کنه رویش را بصورتم گذاشت
خون از مرگانم فروچکید و صورتش را خونین کرد زاهد برایم جام شرابی هدیه کرد
در آن جام شراب باز هم عکس آن گلهذار را دیدم
بیا به این "رافغ " بیچاره چاره ای بکن
هر نیمه شب تا سحرگاه بیاد عشق برباد رفته ات اشک میریزد
*