بیر خومار باخیشلا - فیکرت قوجا

شاعر: فیکرت قوجا
چیچکلر آچماسا، گلرسن یاز گلر
افق لر توتولسا، گلرسن گؤی گلر
غضب له قیشقیرسان، اولدوزلار تؤکولر
بیر خمار باخیشلا، سعادت باغیشلا
*
گئنه گلدین سن 
باخیب گوادون سن
باهار گلدی گوللر آچدی
چایلار داشدی، نغمه قوشدو سنه
چایلار داشدی، نغمه قوشدو سنه
*
کنارا باخیرسان، گؤزومده اود یانیر
اوزومه باخیرسان، اوره ییم تالانیر
بو عالم باشیما، دولانیر، دولانیر
بیر خمار باخیشلا، بیر عالم باغیشلا
*
گئنه گلدین سن 
باخیب گوادون سن
باهار گلدی گوللر آچدی
چایلار داشدی، نغمه قوشدو سنه
چایلار داشدی، نغمه قوشدو سنه
*

سن دئین اولسون - فیکرت قوجا

سن دئین اولسون
اته ییندن تؤک داشی
کوسمه هر آددیم باشی
آی جانیم یاخشی، یاخشی
یاخشی، سن دئین اولسون
*
گل قوشا قوللو اولاق
عؤمرون قوشا یولو اولاق
ائلین قیزی، اوغلو اولاق
جان دئیک جان ائشیدک
*
گل منیمله ائیینمه
آلوودان دون گئینمه
اؤز- اؤزونه دئیینمه
یاخشی سن دئین اولسون
*
آدام یاری دانلاماز
سئومه ین سؤز آنلاماز
سئونلر سیغاللاماز
یاخشی سن دئین اولسون
*

کوسوب مندن - فیکرت قوجا

کوسوب مندن

آی شهرتیم، شانیم مینم
حالی پریشانیم، منیم
کوسوب من دن، ئوزگه لردن
منی سوروشانیم منیم

سن دؤن سنده، من دؤنمه رم
گونش سؤنر من سؤنمه رم
عذابیندن دئیینمه رم
وار بویله نشانیم منیم

بیرآزجا صبر ائله ای یار مهربان گلیرم

سنین یولوندا فدادیر بو جسم و جان گلیرم

وفالی بلبلونم حسرت جمالینله

چمن چیچکلری تک باغریم اولدو قان گلیرم

منه تسلی وئرن بیر سنین خیالیندیر

او دیلبره حالیم ائدین بیان گلیرم

بهشت اولا غربت گئنه جهنم دیر

وطن محبتی وئرمیر منه مجال گلیرم

منیم بو حالیمی « واحد » نیگارا تئز یئتیرین

اونودماسین او یار هر زامان گلیرم

سن گیزله دیب گول اوزونو
گل قارالما گونوموزو
سؤز ائیله ییب هر سؤزومو
کوسوب، باریشانیم منیم!

*

ای شهرت و شان من

حال پریشان من

ای که قهر می کنم و مرا

از دیگران می پرسد من

تو هم روی برگردانی من از تو روی برنمی گردانم

آفتاب غروب کند من غروب نمی کنم

از عذابت شکوه نمی کنم

اینگونه نشان دارم

...

ای یار مهربان یک کمی هم صبر کن می آیم

این جسم و جان در راه تو فداست می آیم

بلبل وفادارت هستم در حسرت جمالت

دلم مانند بلبلان چمن خون شد می آیم

مرا تنها خیال تو تسلی می دهد

حالم را به دلبر دیگری بیان نکن می آیم

غربت اگر بهشت باشد باز هم جهنم است

عشق وطن امانم نمی دهد می آیم

واحد این حال مرا به نگارم زود برسان

آن یار همزبان فراموشم نکند می آیم

...

تو روی گلت را پنهان می کنی

بیا روز روشنم را تیره نکن

ای که از هر سخنم حرفی درآورده

از من قهر کرده من

تو هم روی برگردانی من از تو رو برنمی گردانم

خورشید غروب می کند من غروب نمی کنم

از عذابت شکوه نمی کنم

اینگونه نشان دارم من