Ey dem-â-dem mazhar-ı tuğyân u isyânım oğul
ای
دمادم مظهر عصیان و طغیان ، پسرم
Takmayan boynuna hergiz tavk-ı fermânım oğul
بر
گردنت هرگز طناب فرمان نیاندازم ، پسرم
Ben kıyar mıydım sana ey Bâyezîd Hân‘ım oğul
من
دلم می آمد ( به کشتنت ) ای بایزید خان ، پسرم؟
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul
حداقل
نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم
Enbiyâ vü evliyâ ervâh-ı a‘zam hakkiçün
به
حق اولیا و انبیا و ارواح اعظم
Nûh u İbrâhim ü Mûsâ İbni Meryem hakkiçün
به
حق نوح و ابراهیم و موسی و مریم
Hâtem-âsâr-ı nübüvvet Fahr-i Âlem hakkiçün
به
حق ختم پیامبران افختار عالم
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul
حداقل
نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم
Âdem adın etmeyen Mecnûna sahrâlar durak
بر
مجنونی که اسم آدم نیاورد ، صحراها مکان
Kurb-i ta‘atden kaçanlar dâ‘imâ düşer ırak
کسانی
که از قرب و اطاعت می گریزند دور می شوند
Ta‘n değildir der isen Vâ hasretâ dârü‘l-firâk
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul
حداقل
نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم
Neş‘et-i Hakdır nübüvvet râm olan olur kerîm
نشات
حق است نبوت ، فرمانبردار کریم می شود
Lâ-tekul üf kavlini inkâr eden kalır yetîm
لاتکول
اف را هرکس انکار کند بی کس می ماند
Tâ‘ate isyâna alîmdür Hudâvend-i Kerîm
خداوند
کریم بر اعمال عاصی عالم است
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul
حداقل
نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم
Rahm ü şefkat zîb-i îmân olduğun bilmez misin?
رحم
و شفقت را که حسن ایمان است ، نمی دانی؟
Ya dem-i ma‘sûmu dökmeden hazer kılmaz mısın?
از
ریختن خون معصومین حذر نمی کنی؟
Abd-i âzâd ile Hak dergâhına varmaz mısın
نمی
خواهی همراه بنده آزاد به درگاه حق بشتابی؟
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul
حداقل
نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم
Hak reâyâ-yı mutî‘e râ‘î etmişdir beni
حق
مرا منجی رعایای مطیع کرده است
İsterim mağlûb edem agnâma zîb-i düşmeni
می
خواهم دشمن را مغلوب کنم
Hâşe lillâh öldürürsem bî-günâh nâgâh seni
حاشا
که تو را بی گناه بکشم
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul
حداقل
نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم
Tutalım
iki elin başdan başa kanda ola
فرض
کنیم هر دو دستت آخشته به خون باشد
Çünki istiğfâr edersin biz de afv etsek n‘ola
وقتی
توبه کنی ما هم ببخشیم ، چه می شود؟
Bâyezîdim suçunu bağışlarım gelsen yola
بایزیدم
گناهت را می بخشم اگر هدایت شوی
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul
حداقل
نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم
*
منبع
شعر : سریال محتشم یوز ایل قسمت 137 جواب سلطان سلیمان قانونی« محبّی » به پسر عصیانگرش
شاهزاده بایزید
*
