بی گناهیم دئمه باری توبه قیل جانیم اوغول

 

Ey dem-â-dem mazhar-ı tuğyân u isyânım oğul

ای دمادم مظهر عصیان و طغیان ، پسرم
Takmayan boynuna hergiz tavk-ı fermânım oğul

بر گردنت هرگز طناب فرمان نیاندازم ، پسرم
Ben kıyar mıydım sana ey Bâyezîd Hân‘ım oğul

من دلم می آمد ( به کشتنت ) ای بایزید خان ، پسرم؟
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul

حداقل نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم

Enbiyâ vü evliyâ ervâh-ı a‘zam hakkiçün

به حق اولیا و انبیا و ارواح اعظم
Nûh u İbrâhim ü Mûsâ İbni Meryem hakkiçün

به حق نوح و ابراهیم و موسی و مریم
Hâtem-âsâr-ı nübüvvet Fahr-i Âlem hakkiçün

به حق ختم پیامبران افختار عالم
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul

حداقل نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم

Âdem adın etmeyen Mecnûna sahrâlar durak

بر مجنونی که اسم آدم نیاورد ، صحراها مکان
Kurb-i ta‘atden kaçanlar dâ‘imâ düşer ırak

کسانی که از قرب و اطاعت می گریزند دور می شوند
Ta‘n değildir der isen Vâ hasretâ dârü‘l-firâk
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul

حداقل نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم

Neş‘et-i Hakdır nübüvvet râm olan olur kerîm

نشات حق است نبوت ، فرمانبردار کریم می شود
Lâ-tekul üf kavlini inkâr eden kalır yetîm

لاتکول اف را هرکس انکار کند بی کس می ماند
Tâ‘ate isyâna alîmdür Hudâvend-i Kerîm

خداوند کریم بر اعمال عاصی عالم است
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul

حداقل نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم

Rahm ü şefkat zîb-i îmân olduğun bilmez misin?

رحم و شفقت را که حسن ایمان است ، نمی دانی؟
Ya dem-i ma‘sûmu dökmeden hazer kılmaz mısın?

از ریختن خون معصومین حذر نمی کنی؟
Abd-i âzâd ile Hak dergâhına varmaz mısın

نمی خواهی همراه بنده آزاد به درگاه حق بشتابی؟
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul

حداقل نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم

Hak reâyâ-yı mutî‘e râ‘î etmişdir beni

حق مرا منجی رعایای مطیع کرده است
İsterim mağlûb edem agnâma zîb-i düşmeni

می خواهم دشمن را مغلوب کنم
Hâşe lillâh öldürürsem bî-günâh nâgâh seni

حاشا که تو را بی گناه بکشم
Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul

حداقل نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم

Tutalım iki elin başdan başa kanda ola

فرض کنیم هر دو دستت آخشته به خون باشد
Çünki istiğfâr edersin biz de afv etsek n‘ola

وقتی توبه کنی ما هم ببخشیم ، چه می شود؟
Bâyezîdim suçunu bağışlarım gelsen yola

بایزیدم گناهت را می بخشم اگر هدایت شوی

Bî-günâhım deme bâri tevbe kıl cânım oğul

حداقل نگو که بی گناهی، توبه کن جان و دلم پسرم

*

منبع شعر : سریال محتشم یوز ایل قسمت 137 جواب سلطان سلیمان قانونی« محبّی » به پسر عصیانگرش شاهزاده بایزید

*