دؤزه - صائب تبریزی

هانی بیزده ائله جان زلف پریشانا دؤزه
امیدیم یوخدو اورک بیرده بو هیجرانا دؤزه
کیم تکبرلویونو سیندیرا بیلمیرسه اگر
عاشقم سؤیله مه یه ، چیخمایا مئیدانا دؤزه
بوردا عشرت می یی دؤنموش یئنه قلبین قانینا
سود اوچون کؤرپه گرک باشلایا افغانه دؤزه
بو جهاندا نه ییمیز واردی کی ، حسرت ده چکه ک
تکجه آرزو بودو ، قلبیم دارا مردانه دؤزه
قیوریلان تئللری ساکت گئجه ده تیتره ر اونون
عاشق ایستر او تئله هر توخونا شانه دؤزه
یوسفه چاتماق اگر ایسته سه دنیادا بیری
یئیه قلبین قانینی بیرده کی زندانه دؤزه
کیم چؤرک دردینی چکمیر ، او یئییر بوردا چؤرک
کیم چؤرک دردی چکیرسه او گرک یانا دؤزه
عشق سرگشته لیگی صابره مخصوص کی دئییل
دئی هانی اؤیله گه می ، دوشسه بو طوفانه دؤزه

بو شراب کوزه سی - صائب تبریزی

بو شراب کوزه سینین کؤلگه سی بس ائتدی منه
داها محتاج دئییلم اؤزگه سینین کؤلگه سینه
هانسی سینمیشلاریمی من یئنی دن برپا ائدیم؟
قلب سینیب ، قول دا سینیب، یوخ کمکی بیر بیرینه
سئل گلن واختا خبرسیزلری بیردن آپارار
وحدت اهلی بو خطردن قورونار سعی له یئنه
هر زمان عشق جوانلاردا داها حساس اولور
تر بوداق قورخولودور کی ، توخونا گؤزلرینه
همسفر وعده خلاف چیخدی ، فقط من یئنه ده
راضی لیق ائیله میشمکی ، بو سفر خوشدو منه
صائبین فیکرینی حبس ائتمه یه یوخ اختیاریم
اؤزگه عالمده یئتر آرزولاری چون یئرینه

بیلمه ز - صائب تبریزی

نه سبب دندی منیم قدریمی دوران بیلمه ز
جوهرین قیمتینی هئچ زامان عمان بیلمه ز
ازوده آیدین گؤرونور هر نه دئسه ن آینا کیمی
اورگین یانماسا بیل قدرینی جانان بیلمه ز
هاردا دیوانه ساچین تاجه برابر بیلسه
اوردا شاهنان گدانین فرقینی اینسان بیلمه ز
پیس ایله یاخشی نی آنجاق دوشونن باش آییرار
بو قمه آغزی دی یا جام دی او نادان بیلمه ز
حکیمین فیکرینی مشغول ائلییه ر بال لا زهر
قارپیزیلا شکرین فرقینی سورسان بیلمه ز
قلبه درماندی یارین صف - صف اولان مژگانی
دامارین دردینی نئشتر کیمی ، درمان بیلمه ز
صدفین قوینونا دوشموش سو دؤنه ر جوهر اولار
مقصده چاتماغی صائب بیله ر ؟ هاردان بیلمه ز ؟

بیلمیشیک - صائب تبریزی

عقلی بیز دیوانه لیکده بیلمیشیک
سئوگینی فرزانه لیکده بیلمیشیک
عاشیقین قانین تؤکوب ظلم ائتمه یی
عشق ده ، جانانه لیکده بیلمیشیک
دوز یولو لنگر ووروب قطع ائتمه یی
دوغروسو مستانه لیکده بیلمیشیک
عشق باغیندا سولوب بختین گولو
بیز بونو بیگانه لیکده بیلمیشیک
اختیلاتین ان گؤزل نعمت لرین
سر به سر افسانه لیکده بیلمیشیک
گر دویونله نسه بوغازدا گؤز یاشی
بیز بونو مردانه لیکده بیلمیشیک
عشقده جانی اودوزماق رسمینی
هر زامان تیفلانه لیکده بیلمیشیک
دالغالار دولموش حبابلا دریادا
بیز اونو دردانه لیکده بیلمیشیک
عاشیقین جان قئیدینه قالماق حالین
قلب ده کی ویرانه لیکده بیلمیشیک
شمع باشیندا آتشه اوتلانماغی
عشق ده پروانه لیکده بیلمیشیک
کیم بیزیله ائیله سه بیگانه لیک
معنا سین صد دانه لیکده بیلمیشیک
هر کسی بیر کنج ائدیر غم دن خلاص
بیز اونو میخانه لیکده بیلمیشیک
دونیانین هر نعمتیندن کئچمه یین
همتین مردانه لیکده بیلمیشیک
او فداکارلار گؤزونده حئیرتیک
رویانی افسانه لیکده بیلمیشیک
صائب الده هر نه ائتمیشدیر اونو
دوسلارا همخانه لیکده بیلمیشیک

منی - صائب تبریزی

بو عشق دردو غمی گؤر نئجه یوغورتدو منی
قیامتین ائله بیل آتشی قووردو منی
یاراما بخیه وورارلار فقط نه فایداسی وار
طبیبیم اولدو او کس کی ائله او قیردی منی
او قدر هجرانا دؤزدوم اوره گیم دؤندو قانا
یئتیم اوشاق کیمی گؤز یاشلاریم بوغوردو منی
نسیم بهانه دیدیگین داغیلدی بدن
کیمیسه توپلایاراق تورپاق اوسته قوردو منی
او لاله باغرینا داغ چکدیلر بزه ک یئرینه
حیات دا مین داغ ایله آلدادیب دوغوردو منی
دئ جوجه رسین نئجه بس توپراغا دوشن توخوموم
بو آتش اوزلو گؤزللر اوخویلا ووردو منی
نه یاخشی اولدو کی صائب یازیلدی خوش خطله
بو طالع حسرتی عمرومده آز می یوردو منی
..
مرا
این درد و غم عشق ببین چگونه مرا پرورش داد
گوئی آتش قیامت مرا خاکستر کرد
زخمم را بخیه می زنند اما چه فایده ای دارد
طبیبم کسی شد که خودش مرا شکست
آنقدر در حسرت هجران صبر کردم که دلم خون شد
مانند کودک یتیم اشک چشمانم خفه ام کرد
نسیم بهانه ای برای داغون شدنم بود
یکی جمعم کرد و دوباره بر خاکم خلق کرد
بر دل لاله به جای بزک با آتش داغ کشیدند
زندگی نیز با هزار فریب مرا دوباره زائید
بگو چگونه تخم من در خاک جوانه بزند؟
آخر زیبایان آتش رو خودشان به تیرم زدند
چه خوب که صائب به خط خوش نوشته شد

این طالع پر حسرت در عمرم کم خسته ام کرد؟

سن بی وفا اولما یار آماندیر

سن بی وفا اولما یار آماندیر
گول بی وفادیر ، یاناغی قاندیر
می لاله کیمی قیزارمیش آنجاق
هیجرین اوزو ساپ ساری سوغاندیر
لاله اوره گی داغیله دولموش
کؤینه گی قیزیل کیمی عیاندیر
زر ایله قادیندا هئچ گؤزوم یوخ
توسکویله دولو ائویم زاماندیر
بیگانه لریله آشنالیق
باش توتماز آخیردا بال یالاندیر
دوشمن قمه سین آلیب الیندن
گیزله تمیشم هارداسا نهاندیر
هیجرین عذابین یازیم می یارا ؟
یازماقیله بیلمه یین اساندیر
رفتاریما بیر عیب توتان یوخ
کنده ، شهره ، نه یی زیاندیر؟
چکمه بازارا چوروک ماتاهی
گؤرسه تمه کی مشتری قاناندیر
صاحب خزانین بودورمی رنجی ؟
بو رنج بیزیله مهرباندیر
صائب تبریزی
...
زنهار ، تو بی وفا نشو یار
گل بی وفاست ، گونه اش خونین است
می مانند لاله سرخ شده اما
رخ هجر زرد زرد ، پیاز است
دل لاله پر از داغ شده
پیراهنش مانند طلا آشکار است
چشمداشتی بر زر و زن ندارم
مدت زمانیست که خانه ام پر از دود است
اشنائی با بیگانگان
به جائی نمی رسد عسل ، دروغ است
قمه دشمن را از دستش گرفته
پنهانش کرده ام ، هر جاست نهان است
عذاب هجر را به یارم بنویسم ؟
با نوشتن دانستن آسان می شود
کسی به رفتارم ایراد نمی گیرد
کجایش به ده و شهر ضرر دارد ؟
متاع پوسیده را به بازار نکش
نشان نده که مشتری با فهم است
صائب رنج خزان این است ؟
این رنج با ما مهربان است