Mittwoch, Juli 18, 2007

سن بی وفا اولما یار آماندیر


سن بی وفا اولما یار آماندیر
گول بی وفادیر ، یاناغی قاندیر
می لاله کیمی قیزارمیش آنجاق
هیجرین اوزو ساپ ساری سوغاندیر
لاله اوره گی داغیله دولموش
کؤینه گی قیزیل کیمی عیاندیر
زر ایله قادیندا هئچ گؤزوم یوخ
توسکویله دولو ائویم زاماندیر
بیگانه لریله آشنالیق
باش توتماز آخیردا بال یالاندیر
دوشمن قمه سین آلیب الیندن
گیزله تمیشم هارداسا نهاندیر
هیجرین عذابین یازیم می یارا ؟
یازماقیله بیلمه یین اساندیر
رفتاریما بیر عیب توتان یوخ
کنده ، شهره ، نه یی زیاندیر؟
چکمه بازارا چوروک ماتاهی
گؤرسه تمه کی مشتری قاناندیر
صاحب خزانین بودورمی رنجی ؟
بو رنج بیزیله مهرباندیر
صائب تبریزی
...
زنهار ، تو بی وفا نشو یار
گل بی وفاست ، گونه اش خونین است
می مانند لاله سرخ شده اما
رخ هجر زرد زرد ، پیاز است
دل لاله پر از داغ شده
پیراهنش مانند طلا آشکار است
چشمداشتی بر زر و زن ندارم
مدت زمانیست که خانه ام پر از دود است
اشنائی با بیگانگان
به جائی نمی رسد عسل ، دروغ است
قمه دشمن را از دستش گرفته
پنهانش کرده ام ، هر جاست نهان است
عذاب هجر را به یارم بنویسم ؟
با نوشتن دانستن آسان می شود
کسی به رفتارم ایراد نمی گیرد
کجایش به ده و شهر ضرر دارد ؟
متاع پوسیده را به بازار نکش
نشان نده که مشتری با فهم است
صائب رنج خزان این است ؟
این رنج با ما مهربان است

Keine Kommentare: