Dienstag, August 07, 2007

آدسیز


حاق سؤیلویه رک قانلا گرک قاندالین آچدیم
قاچدیم گونشه دوغرو دؤزوم دؤنگه سین آشدیم
گلدیم یانار اولماقلیغا دوزلوک اوجاغیندا
اوچدوم یووا سالماغلیغا اؤزلوک بوجاغیندا
وای وای بیله اؤزلوک نه یامان اؤزگه لیک اولدو
دوزلوک دیلینه یالخی یالانلار ئیلیگ اولدو
ای وای منه ، اود تک نییه دالدیم داغا سیغدیم
او.لدوز بولاغیندان آخاراق توپراغا سیغدیم
*
خیففت پاپاغین باشلارینا دینگه قویانلار
هر لحظه بیر آلچاقلیغا بیر رنگه اویانلار
قورخاقلیق الیفباسینی تدریس ائلیه نلر
بیر ذره جه شهرت دالیسیجا دیله نه نلر
دان اولدوزونو دانماغا گؤز سوز یاشایانلار
یار اولمادا بیگانه یه اؤز سوز یاشایانلار
حاق سؤیله یه ن اینسانلاری بد نام ائلیه نلر
دوز یول دؤیه ن آسلانلارا دیوانه دئیه نلر
*
قیشلار ، قاریسین یاز دییه رک اورتایا قاتدیز
بایقوش نفسیله گئجه نی شرقه جالاتدیز
دونیادا قانی قاتقی ، قاباقجیل اولا بیلمز
قات – قات اگیلن قارسینا کؤلگه سالا بیلمه ز
فیکرایله گلن نسله حقارتداشییان ! سوس
دیلسیز دانیشیب ، کار ائشیدیب ، کور یاشییان ! سوس
حق گیزله نر آنجاق گؤزل آوازه سی ایتمز
سارساقلاما آرتیق سحر افسانه سی بیلمیز
یئلکن یئله قاتمیش گئمی دریالارا سیغماز
ائولاد « نسیمی » بئله دونیالارا سیغماز
........
نام شاعر : حمیده رئیس زاده – سحر خانیم
این شعری بسیار زیباست و من تا جائی که خودم درک کردم ترجمه اش کردم .
...
بی نام
در حال گفتن از حق زنجیر خون آلود را باز کردم
بطرف خورشی دویدم ، از پیچ تحمل سرازیر شدم
آمدم برای سوختن در اجاق درستی
پرکشیدم به سوی لانه ساختن در گوشه خود بودن
وای وای این خود بودن ، چه بد بیگانه بودن شد
به زبان راستی تنها دروغها صاحب شدند
وای بر من چرا پشت کوه پناه گرفتم
مانند خاک جدا شده از سرچشمه ستاره شدم
*
ای آنان که کلاه خفت را روسری وار به سر نهاده ها
هر لحظه به یک پستی و رنگی درآمده ها
الفبای ترسو بودن را تدریس کرده ها
برای یک ذره شهرت گدائی کرده ها
برای انکار ستاره صبحگاهی بی چشم زندگی کننده ها
در نبود یار برای بیگانه ها بی خود زندگی کننده ها
انسانهای حق گو را بدنام کننده ها
انسانهای درستکار را دیوانه خطاب کننده ها
*
زمستان را به امید کهنه شدن بهار به میدان آوردید
با نفس جغد وارتان شب را به شرق ریختید
در دنیا کسی که خونش آلوده است نمی تواند راهبر باشد
به کرار پشت خم کننده نمی تواند بر مقابلش سایه بیفکند
ای که برای نسل متفکر امروزی حقارت حمل کردی ! خاموش
بی زبان سخن گو ، کر شنونده ، کور زندگی کرده ! خاموش
حق پنهان می شود ، اما آوازه بلندش گم نمی شود
هذیان نگو دیگر ، ای آنکه افسانه سحر را نمی دانی
کشتی بادبان به باد سپرده در دریاها نمی گنجد
فرزند « نسیمی » در چنین دنیاهائی نمی گنجد

Keine Kommentare: