یاشادی

آمان الله بو غریبده گوجه باخ
بیر عؤمور وطن دئدی یاشادی
بو غریبدن بیر سوران یوخ، نه سایاق
صبر ائله دی ، صبر ائله دی ، یاشادی
گونو گونه جالاسادا نه فایدا
گؤزو قالدی او ساحیلده ، او تایدا
عوصیان واردی ایچینده کی هارایدا
هارایدان دا واخ دیله دی یاشادی
بو یوللارین طوفانینا دوشدو او
طالئعیندن نئجه نغمه قوشدو او
بیر سحرده بو دنیادان گئچدی او
عؤمرو بئله سپه له دی ، یاشادی
شاعر : مدینه خانم گلگون
امان خدای من قدرت این غریب را ببین
یک عمذر وطن گفت و زندگی کرد
از این غریب کسی نمی پرسد ، چگونه
صبر کرد ، صبر کرد ، زندگی کرد او
روز را روی روز انباشته کند چه فایده
چشمش بر آن ساحل و آن طرف مانده
در فریاد درونش عصیان است
از فریادش هم وقت خواست و زندگی کرد
مبتلا به طوفانهای این راهها شد
از بختش چه نغمه هائی سرود
در یک صبحی از این دنیا رفت

عمر را چگونه پاشید و زندگی کرد