Freitag, März 23, 2007

باهار


بولبوله وئردی خبر غونچه باهارین گلیشین
شخته نی قوودو صبا تندیری قیزدی گونه شی
چیله دی گؤز یاشینی گولشنی گولدوردو بولود
اسن آغ یئل قیرووون قارلی قیشین چکدی دیشین
چیچه گین آچدی اوزون قیلدی چیراغان چمنی
دؤشه دی داغ دؤشونه اوستا دوغا اؤز ال ایشین
آغ گئیه ن یاسمنی اؤپدی گلینیلیکده بولاغ
نازیله وئردی صبا موژده فراقین بیتیشین
یام یاشیل اویلاغینا سوردو سورویله قوزونو
توته گین چالدی چوبان چه کدی دابانین چه پیشین
تئلینین تارلاسینی ییغدی بوروندو بولودا
اوندا کی گؤدو گونه ش آینا بولاغلاردا ائشین
سالدی گؤی قورشاغی قول بوینونا جئیرانلی داغین
قوجاغین آچدی قایا ایلک اؤپوشون وئردی پئشین
منده بیر بولبول اولوب باغدا بوداغدا اوخورام
قارا گونلرده قارا قیش کیمی چه کسه قمیشین
خوش او آنلار کی آچار آرزی باغیندا گولوموز
اوخونار قورتولوشون نغمه سی دینلر له له شین
شاعر : اسماعیل جمیلی
ترجمه به فارسی
غنچه به بلبل خبر آمدن بهار را داد
صبا یخبنداتن را راند و تنور خورشید گرم شد
ابر اشک چشمانش را پاشید و گلشن را شاد کرد
باد وزنده دندانهای زمستان پر برف را کشید
رخ گل را باز کرد چمن را چراغان نمود
استاد بر دامنه کوه کاردستی خود را پهن کرد
چشمه یاسمن عروس سفید پوش را بوسید
صبا با ناز و کرشمه مژده پایان جدائی را داد
به دشت سرسبز گله گوسفند را برد
چوپان توتکش را زد . پاشنه بز را کشید
مزرعه گیسویش را جمع کرده با ابر پوشیده شد
وقتی که خورشید همسرش را در آینه چشمه دید
آسمان شال خود را به گردن کوه پر اهو انداخت
صخره آغوشش را باز کرد بوسه اولش را داد
من نیز بلبلی شده در باغ و شاخه می خوانم
اگر روزهای سیاه مثل زمستان تیره نی اش را بکشد
خوشا آن زمانی که در باغ آرزو گلهایمان باز شود
نغمه رهائی خوانده می شود و گوش می کند این بنده
....
شخته : یخبندان
چیله مه ک : پاشیدن ، نم نم باریدن
اسن یئل : باد وزنده
دؤشه دی : پهن کرد
بیتیش : تمام
یام یاشیل : کاملن سبز ، سبز سبز ، سر سبز
چپیش : بز نر یک ساله
تارلا : مزرعه
قورشاق : کمر ، شال
قایا : سنگلاخ ، سنگ ، صخره
چه کسه قمیشین : نی اش را بکشد ، منظور دست از سرمان بردارد ، مزاحم نشود
قورتولوش : رهائی
دینلر : ائشیده ر
له له ش : نوکر ، بنده ، منظور این بنده ، من

Keine Kommentare: