یا مولا - معجز شیستری

یا مولا

گئنه بایرام بدکردار

ائده ر مین نازیله رفتار

اوشاخلار ایستیری پالتار

یئتیش امداده یا مولا

جیبیمده یوخدو بیر حببه

یاغوم یوخ قوپ قوری دببه

عبا ییرتیخ ، جیریق جوببه

یئتیش امداده یا مولا

بیر اوغلان واردی چوخ سیرتیق

حیاسیز توممانی ییرتیق

نخود کیشمیش دئییر ، فیندیق

یئتیش امداده یا مولا

آجیمدان اولموشام خسته

دئییر اوغلان منه پوسته

دؤنوب اوقاتیم آبدسته

یئتیش امداده یا مولا

دویی ، یاغ ، اوت اودون ، حالوا

مربا شیربریش ، دولما

سالیبدیر اممیزه غوغا

یئتیش امداده یا مولا

نیسیه وئرمیری باققال

دکان چیینینده دیر ، باخ قال

دئییل ممکن قویوب قاشماخ

اروسی ، اوتایا ، آشماخ

یئتیملر ایستیری باشماخ

یئتیش امداده یا مولا

ایاخلوخ ایستیری آروات

قیزیمده ابریشم چارقات

عجم سرباز اوروس سالدات

یئتیش امداده یا مولا

کاسیبون بیر قولاخ بورجی

آخیر چرشنبه چوخ خرجی

مباشر ایستیری تووجی

یئتیش امداده یا مولا

گیزیر چکمیر یاخامنان ال

بازار باشون ائدوب سنگل

جیبیمده یوخدو بیر تنبل

یئتیش امداده یا مولا

خانیم تابشیردی سرداری

دولاندوم خیلی بازاری

ائوه گلدیم گئجه یاری

یئتیش امداده یا مولا

سحر بوش گؤردو دسمالی

قیزیشدی دؤندو احوالی

باشومدان ووردو منقالی

یئتیش امداده یا مولا

نه چاره ائیلیوم ایندی

که عورت بوینوما میندی

دوشوب منقل چیراغ سیندی

یئتیش امداده یا مولا

اوشاخلار باشلادی شیون

الین چکمز یاخامدان زن

یولوب سققالیمی ایضا

یئتیش امداده یا مولا

گلیب فریاده همسایه

نهایت وئردی دعوایه

جکیندی او فرومایه

یئتیش امداده یا مولا

الیندن قورتولوب قاشدوم

قانادلی قوش کیمی اوشدوم

دیار غربته دوشدوم

یئتیش امداده یا مولا

کیشی ده اولماسا دولت

بلای جان اولور کلفت

چتیندیر معجزه غربت

یئتیش امداده یا مولا

*

یا مولا

باز این عید بدکردار

کند با عوشه صد رفتار

بچه ها می خواهند لباس

برس بدادم یا مولا

به جیبم نیست یک دانه

روغن نیست خشک شده ظرفش

عبا پاره ، پاره جبه

برس به دادم یا مولا

پسری دارم که پرروست

شلوارش پاره بی آیروست

فندق نخود کشمش آرزوست

برس به دادم یا مولا

از گرسنگی شدم خسته

پسر می خواهد باز پسته

اوقاتم شده خیلی خیط

برس به دادم یا مولا

برنج و روغن و حلوا

دلمه شیربرنج مربا

شده در خانه ام غوغا

برس به دادم یا مولا

نسیه نمی دهد بقال

در دکانش چه قیل و قال

ممکن نیست گریختن

به روسیه فرار کردن

یتیم ها کفش می خواهند

برس به دادم یا مولا

کفش می خواهد زنم

چارقد اریشم ، دخترم

عجم سرباز و روس و سالدات

برس به دادم یا مولا

فقیر دارد یک تل بدهی

چهارسنبه سوری خرج زیادی

مباشر می خواهد نرخی

برس به دادم یا مولا

دست از سرم بی نمی دارد

سر کوچه گرفته سنگر

در جیبم نیست یک ذره

برس به دادم یا مولا

زنم خواسته یک جنسی

گشتم بازار را خیلی

نیمه شب برگشتم منزل

برس به دادم یا مولا

سحر که دید دست خالی

خشمگین شد برگشت احوالش

منقل را کوفت بر فرقم

برس به دادم یا مولا

چه کنم ای خدا حالا

که زن بر گرده ام سواره

افتاد منقل شکست لاله

برس به دادم یا مولا

بچه ها کردند شیون

دست بردار نیست این زن

ریشم را می کند این زن

برس به دادم یا مولا

به دادم آمد همسایه

تمام شد دعوا مرافه

خجل شد زن فرومایه

برس به دادم یا مولا

از دست این زن گریختم

همچون پرنده پریدم

به دیار غربت رسیدم

برس به دادم یا مولا

مردی که ندارد ثروت

بلای جان اوست عورت

چه سخت است بر معجز غربت

برس به دادم یا مولا

*

فاطیمه - ملا پناه واقف

ساچین زنجیرینه کؤنول باغلادیم
مجنون کیمی دوشدوم داغا ، فاطیمه
نئیچون منی گؤرجک سرخوش اؤتورسن
بیر باخمازسان سولا – ساغا فاطیمه
*
اؤزون پری خلق و خویون فرشته
هاردا اولسان اورا دؤنر بهشته
سن گرک دیر گونده چیخاسان گشته
گول دوزه سن گول یوخاغا ، فاطیمه
*
هاچاناجاق جانیم اودلارا یاخیم
هر طرفه داشقین سئللر تک آخیم
چوخ مشتاقام آچ اوزونو قوی باخیم
عنبر زولفه گول یاناغا فاطیمه
*
لایق دئییل سنه ناکس و بی غم
آدام گرک اولا آداما همدم
جانیم چیخار سنی گؤرمه سم بیر دم
گئمه مندن سن اوزاغا فاطیمه
*
واقف سنی سئودی خوبلار ایچیندن
بیر تزه غنچه سن گلزار ایچینده
سؤز دانیشماق اولماز اغیار ایچینده
گل چکیلک بیر قیراغا فاطیمه
*
دل به زنجیر زلفت بستم
همچون مجنون آواره کوهها شدم ، فاطمه
چرا با دیدنم مستانه می خوانی
چپ و راست را نگاه نمی کنی فاطمه
*
خودت پری ، خلق و خویت فرشته
هر جا باشی آنجا بهشت می شود
تو باید هر روز به گشت بروی
گل بچینی بر غبغب گلت ، فاطمه
*
تا کی جانم را در آتش عشقت بسوزانم
به هر سوی همچون سیل خروشان جاری شوم
مشتاقتم ، رویت را باز کن ببینم
زلف عنبرین و گونه گلت را ، فاطمه
*
ناکس و بی غم لایق تو نیست
آدم باید همدم آدم باشد
جان می دهم اگر تو را نبینم
دور نشو از من یکدم ، فاطمه
*
واقف بین خوبان عاشق تو شد
گلی تر و تازه ای میان گلها
پیش اغیار نمی توان صحبت کرد
بیا گوشه ای بنشینیم فاطمه
*

ای سوسن سنبلوم - واقف

ای سوسن سونبولوم آل زنخدانیم
قوربان اولسون لاله گول ایلن سنه
بو نئچه گوندور کی سندن ایری یام
ساناسان حسرتم ایل ایله سنه
*
دئمه لی چوخ گیزلین دردی دیلیم وار
قورخورام کی دئیه م ائشیده اغیار
ایسته رم کی یازام گؤنده رم ای یار
سحر اوغرون اسن یئل ایلن سنه
*
آغزی پیالاسان گردنی مینا
نازیک اللرینده عنابی حنا
سنی گؤرن دئیر یاشیل باش سونا
اوجو حلقه سیاه تئل ایلن سنه
*
چوخلار سنه ایما ایلن باش ایه ر
موم تک اریر ، اولسا باغری داش ایر
طوبی گؤرسه ، ایکرام ائیلر باش ایه ر
بو گؤزل بوی ایلن ، بئل ایلن سنه
*
یادیما دوشه نده زولفون عنبری
قلاب گیره ر اوره ییمدن ایچری
من شاهام ای گؤزللرین سروری
قوربانام واقف تک گول ایلن سنه
*
ای سوسن و سنبلم ، ای سرخ زنخدانم
الهی که لاله با گلهایش قربانت شوند
این چند روزی که از تو دورم
گوئی که سالهاست در حستت هستم
*
درددلهای پنهانی زیادی دارم
می توسم بگویم و بیگانه بشنود
می خواهم بنویسم و بفرستم به تو
با باد صبحگاهی به تو
*
دهان پیاله و گردنت مینا
هر که می بیند فکر می کند هستی سونا
با موهای حلقه و سیاه رنگت
*
خیلی ها با ایما در مقابلت سر خم کرده
سنگدل نیز در مقابلت همچون شمع آب ی شود
اگر طوبی ترا ببیند با اکرام در مقابلت سر خم می کند
با این قد و قامت و کمرت
*
عنبر زلفت که یادم می افتد
قلاب بر جگرم فرو می رود
ای سروز زیبایان ، من شاهم
قربانت هستم با گلی مثل واقف
*

آغلاتدی منی - عاصم اردبیلی

آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
دوز یولوندان آزان آغلاتدی منی
گؤردوم حسرتدی همالر سوموگه
ایشله ییر شاختا سوموکدن ایلیگه
دوزوموزده اه ییلیر ایری لیگه
قالدی قانماز ، قانان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
تک صبیر گلدی دئدیم ایش دوزه له ر
قار گئده ر ، زور ارییه ر ، یاز دا گله ر
نه بیلیم یازدا بوران باغری ده له ر
یوخا چیخمیش گومان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
دئدیله ر بیر گون اولار ساز حالیمیز
قیتدیق اولسا واریمیز یاغ بالیمیز
ایندی کی اون تک اولوب ساققالیمیز
بو یالان سؤز یامان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
ظن ائدیردیم آغیر اولسا یارالار
یارالار آغریسین آنجاق یار آلار
نه بیلئیدیم اوره یی یار یارالار
بیلمه مه زلیکدی قان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
اره لر توشدو کو جنگل جانینا
تولکولر تور توخودو اصلانینا
طرلانین اووچو باتیرجاق قانینا
اوخدان آرتیق کمان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
اریمه ز قالدی بئیین ده بوزوموز
گؤیده سایریشمادی بخت اولدوزوموز
نه قویون قالدی نه املیک قوزوموز
قوردا به نزه ر چوبان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
من دئدیم باغلاسا یادلار قولومو
دایاغیم وار قورویا ساغ سولومو
قوپدو بیر کن کی ایتیردیم یولومو
داغا باخدیم دومان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
وای بیزه اولدی پوزولماز یازیمیز
مضراب اود توتدی قیریلدی سازیمیز
قالدی قیشلانمادا عاصم یازیمیز
یازی گول سوز یازان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
*
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
آنکه گمراه شده گریاند مرا
دیدم در حسرتند بر استخوانها
سرما بر استخوانها نفوذ کرده
راستمان نیز به سوی کجی خم می شود
نفهم به جای خوب ، فهمیده گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
صبر آمد گفتم کارها درست می شود
برف می رود ، یخ ذوب می شود ، بهار از راه می رسد
از کجا می دانستم که در بهار بوران دل را می شکافد
این گمان محو شده گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
گفتند روزی حالمان خوب می شود
قحطی هم باشد عسل و روغن داریم
اکنون که ریشمان همچون آرد کدر شده
این وعده دروغ بدجوری گریاند مرا
فکر می کردم زخمها عمیق هم باشند
درد زخم را یار مرحم می نهد
از کجا می دانستم که دل را یار زخمی می کند
این ندانستن است که خون گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
اره ها که به جان جنگلها افتادند
روباه ها که بر شیرها تله بافتند
آهو را که شکارچی به خونش غلطاند
بیش از تیر کمان گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
یخ مغزمان ذوب نشده ، ماند
ستاره بختمان در آسمان ندرخشید
نه گوسفند ماند و نه بره شیرخواره اش
چوپان گرگ صفت گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
فکر کردم اگر بیگانه ها بر دستهایم زنجیر بزنند
حامی دارم که مواظب چپو راستم باشد
مه ای برپاشد که راهم را گم کردم
به کوه نگاه کردم ، ابر گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
وای برما ، نوشته مان پاک نشدنی ماند
مضراب آتش گرفت و سازمان شکست
بهارمان به زمستان ماند عاصم
آنکه بهار را بی گل نوشت گریاند مرا
گریه نمی کردم زمان گریاند مرا
*

کوسموشم - عاصم اردبیلی

دؤزموشم او قدر هیجرانه ، دؤزومدن کوسموشم
اوزموشم امید وصلیندن ، اوزومدن کوسموشم
اویموشام ایللر بو ظاهربین گؤزون فیتواسینه
ایری لر دوز گؤزموشم از بس ، گؤزومدن کوسموشم
گؤرموشم چون مصلحت چنگینده ، طبعیم رام اولور
ائلدن ایلهام آلدیغیم شیرین سؤزومدن کوسموشم
تکجه عاصم سؤنمه ییر سینه مدن عشقین آتشی
سانما بئش گونلوک سمندر تک کؤزومدن کوسموشم
*
قهرکردم
آنقدر به دوری صبر کردم که با صبر قهر کردم
در از امید وصلت کندم و با وصل قهر کردم
سالهاست که فریب این چشم ظاهربین را خوردم
از بس کجی ها را راست دیدم که با چشمم قهرکردم
چون دیدم که طبعم به چنگ مصلحت رام می شود
با زبانم که از ایلم الهام گرفته ام ، قهر کردم
نه تنها « عاصم» آتش عشقی که در سینه دارم خاموش نمی شود
فکر نکن همچون سمندر چند روزه با خاکسترم قهر کردم
*

دوروبان عشقیله گذر ائیله دیم - واقف

دوروبان عشقیله گذر ائیله دیم
بیر پری نین اولدوم مهمان ائوینده
ذره جن گؤرمه دیم حرمت عزتین
قالدیم ائله پئشمان – پئشمان ائوینده
*
تاکی منی گؤردو او قلبی قارا
چکدی یاشماغینی او گولرخسارا
دؤندره ردی اوزونو ، توتدو دیوارا
ساناسان کی یوخدور اینسان ائوینده
*
دوداغی شکردیر ، گفتاری شربت
نه فایدا ائیله مز شیرین محبت
مخلصی کی ، یوخدور اوندا بیر لذت
بولدور ائله آجی قلیان ائوینده
*
کئچمه او دیلبرین سن اوتاغیندان
تر بنؤوشه قوخور هر بوجاغیندان
سان کی بیر گوشه دیر جنت باغیندان
آچیلیبدیر گولی الوان ائوینده
*
واقف بیر کیسمه کی بیزدن یاشینا
یقین بیل کی بیزنن اولماز آشنا
گلدییمیز هئچ گلمه دی خوشونا
تاپدیم من حالینی عرفان ائوینده
*
ناگهان با عشق گذر کردم
مهمان زیباروئی شدم ، در خانه اش
ذره ای حرمت و محبت از او ندیدم
پشیمان و سرخورده ماندم ، در خانه اش
*
تا آن سیاه دل مرا دید
روبنده اش را بر چهره اش کشید
رویش را به طرف دیوار برگرداند
گوئی که هیچ انسانی نیست ، در خانه اش
*
لبهایش شکر و گفتارش شربت
چه فایده که نیست شیرین صحبت
خلاصه که نیست هیچ لذت
فراوان است قلیان تلخ ، در خانه اش
*
از اتاق آن دلبر رد نشو
که از هر گوشه اش عطر بنفشه برمی خیزد
گوئی که گوشه ای از باغ بهشت است
گلهای الوان باز شده ، در خانه اش
*
ای واقف کسی که از ما رو میپوشاند
یقین بدان که با ما نمی گردد آشنا
از آمدنمان هیچ خوشش نیامد
حالش را عرفانی دیدم ، در خانه اش
*

سئومیشم

بو گون بیر عجایب گؤزل سئومیشم
بئله سی اولماز هئچ ویلایت ده
ساناسان کی ، جمالیندان نور یاغیر
یارانیبدیر یارب نه خوش ساعاتدا
*
آل چارقاددان یاشماق توتوب چه نه یه
سیمین یاراشدیریب زر نیم تنه یه
دئییل دیر برابر هئچ کیمسه نه یه
خوبلار شاهیدیر شان و شوکت ده
*
گلابیلن زولفون جیغاسین ایر
اوزونه باخاندا قان اولور جییه ر
گؤیدن یئره ائنمیش ملک دیر مگر
یوخسا اینسان اولماز بئله صوراتدا
*
بیله یی ، بازوسو ، هر بندی گؤزل
گردن ده زولفونون کمندی گؤزل
آینا توتدو دورد بئزه ندی ، گؤزل
ساللاندی ، گؤره سن نه قیامتده
*

سونا جیغاسی تک سرینده تئلی
آق گول یارپاغی تک آیاغی الی
جیسمی دولو ، نازیک بدنی ، بئلی
گؤرمه میشم دیلبر بو نزاکتده
*

نوجوانلار قوی همیشه وار اولسون
آمما کی بیزلردن خبردار اولسون
واقفین دعاسی سنه یار اولسون
سنی حاق ساخلاسین عؤمور دوولتده
*
عاشق شدم

امروز عاشق یک زیباروئی شدم که
در هیچ ولایتی همتایش پیدا نمی شود
گوئی که از جمالش نور می تراود
الهی ، در چه ساعت خوشی آفریده شده
*
از روسری سرخی بر چانه اش روبند کشیده
بر نیم تنه اش سیمین کشیده
هیچ کسی همانند او نبود
در شان و شوکت پادشاه خوبان است
*
با گلاب زلف بلندش را فرم می دهد
به صورت که نگاه می کنی دلت خون می شود
گوئی که فرشته ایست از آسمان به زمین آمده
وگرنه بنی آدم این چنین زیبا نمی شود
*
دست و بازو و هرجایش زیبا
کمند زلفان بر گردنش ، زیبا
آینه گرفت و بزک کرد ، زیبا
خرامید ، الهی چه قیامتی شد
*
همچون سونا گیسوی زیبایش
همچون برگ گل سفید دست و پایش
تپل و نازک بدن و کمر باریک
دلبری به این زیبائی ندیده ام
*

نوجوانان همیشه زنده باشند
اما بی خبر از ما نباشند
دعای واقف پشت و پناهت
حق در تمام عمر نگهدارت باشد
*

زینب - ملا پناه واقف

بنؤوشه تک عنبر زولفون بوی وئریر
هر یویوب سره نده هاوایه ، زینب
اونون عطرین دیماغیمدان اوزمه سین
امانت ائت باد صبایه زینب
*
قاشا وسمه ، گؤزه سورمه چکنده
سیاه زولفو دال گردنه دوزه نده
ساللانیبان ککلیک کیمی سه کنده
اوخشارسان یاشیل باش سونایه زینب
*
سنی سئون چوخ بلایه توش اولور
عاغیل گئدیر باشدان ، فراموش اولور
آوازین گلنده ، جان بیهوش اولور
قربانام او نازیک صدایه زینب
*
یاناغی لاله سن ، قامتی دال سان
آغزی شکر ، دیلی دوداغی بالسان
ساناسان کی یورغون وحشی مارال سان
اولوبسان یاراشیق اوبایا زینب
*
سن سن پادیشاهی ، خانی ، واقفین
عاغلی ، هوشو ، دین ایمانی واقفین
حسرتیندن چیخدی جانی واقفین
نولور کی گله سن بورایه زینب
*
زینب
همچون بنفشه زلف عنبرت معطر
هنگام شستن و به هوا پراکندنت زینب
الهی که عطرش از دماغم کنار نرود
امنت بده به باد صبا زینب
*
وقتی بر ابرو وسمه و بر چشم سرمه می زنی
وقتی زلف سیاهت را پشت گردنت می اندازی
وقتی همچون کبک خرامان و با ناز می روی
همچون سونا زیبا می شوی ، زینب
*
آنکه عاشقت می شود گرفتار هزار بلا می گردد
عقل از سرش می رود و فراموشش می شود
با صدای آوازت جان بیهوش می شود
الهی که قربان صدای ظریفت شوم ، زینب
*
گونه ات همچون لاله و قدت همچون سرو بلند
دهانت شکر و لب و زبانت عسل
گوئی که آهوی خرامان خسته ای
برازنده ایلمان شده ای ، زینب
*
توئی پادشاه و خان واقف
عقل و هوش و دین و ایمان واقف
از حسرتت آمد به جان واقف
چه می شود اگر به اینجا بیایی ، زینب
*

بئله غملی غملی باخما - اشرف حاجی زاده

باهاریم دؤنر خزانه ، بئله غملی – غملی باخما
اوره ییم گلر فغانه ، بئله غملی – غملی باخما
نه قدیر کی ساغدی جانیم ، بو جهاندا آشیانیم
باخ اومیدیله جهانه ، بئله غملی – غملی باخما
هانی منده تاب و طاقت ، کی چکیم بو قدر محنت
منی چکمه امتحانا ، بئله غملی – غملی باخما
نه جفادی دؤزمک اولمور، نه جزادی چکمک اولمور
کی جانیم گلر جزانا ، بئله غملی – غملی باخما
ائیله ییب غمین اسیری ، گولوم اشرف فقیری
بئله قویما یانه – یانه ، بئله غملی – غملی باخما
*
اینچنین غمگین نگاه نکن
بهارم خزان می شود ، اینچنین غمگین نگاه نکن
دلم فغان می کند ، اینچنین غمگین نگاه نکن
تا زمانی که جانم سلامت است ، در این جهان اشیانم است
با امید به دنیا نگاه کن ، اینچنین غمگین نگاه نکن
کو تاب و توان من ، برای این همه محنت
امتحانم نکن چنین ،اینچنین غمگین نگاه نکن
این چه جفای تحمل ناپذیر ،چه جزای ناکشیدنی است
که جانم به لب می آید ، این چنین غمگین نگاه نکن
اسیر غمت کرده ، این اشرف بینوا را
این چنین نسوازنم ، اینچنین غمگین نگاه نکن

تلسمه - علی آقا واحد

صبر ائیله کؤنول ، محنت هجرانه تلسمه
درد اهلی یئتر صبرایله درمانه تلسمه
کام آلمایاجاق آیریلیقا باعث اولانلار
عاشق یئته جک سئوگیلی جانانه تلسمه
کیم اولسا سبب آیریلیغا عؤمرو گوده لسین
بیر گون اولاریق یاریله همخانه تلسمه
یوسف ده زولیخانی محبت له سئویردی
سالدیردی زولیخا اونو زندانه ، تلسمه
دونیایه وفا ائیله مه ، چوخ آغلاما کؤنلوم
دونیا نه وفا قیلدی سلیمانه تلسمه
پروانه اگر یانسادا شمعین ستمیندن
شمعین ده یاخار عؤمرونو پروانه تلسمه
گول ذوقونو چکمک ابدی خاره ده قالماز
بلبل گلر البته گلستانه تلسمه
گوندن – گونه آرتیر بو گؤزل حوری لقالر
دنیا دؤنه جک جنت و رضوانه تلسمه
واحد ایچه جکسن دئمه کی توبه لر اولسون
جلب ائیله یر آخیر سنی مئیخانه تلسمه
*
عجله نکن
صبر کن ای دل ، بر غم هجران عجله نکن
اهل درد با صبر به درمان می رسند ، عجله نکن
آنان که مسبب جدائی مان شدند ، کام نمی یابند
عاشق به جانانش می رسد ، عجله نکن
الهی آنکه مسبب جدایی شد ، عمرش کوتاه شود
روزی با یار همخانه می شویم ، عجله نکن
یوسف نیز زلیخا را با عشق دوست داشت
زلیخا او را به زندان فرستاد ، عجله نکن
به دنیا وفا نکن ، گریه نکن ای دل
دنیا به حضرت سلیمان چه وفایی کرد ، عجله نکن
پروانه اگر از جور شمع بسوزد
شمع هم عمر پروانه را می سوزاند ، عجله نکن
همنشینی گل شدن تا ابد برای خار ممکن نیست
البته روزی بلبل به گلستان بازمی گردد ، عجله نکن
روز به روز بر حوریان زیباروی افزوده می شود
دنیا تبدیل به بهشت خواهد شد ، عجله نکن
واحد خواهی نوشید ، نگو که توبه کرده ام
آخر سر میخانه ترا جذب خواهد کرد ، عجله نکن
*

کؤنلومو زولفون خیالیله پریشان ائتمیشم - علی آقا واحد

کؤنلومو زولفون خیالیله پریشان ائتمیشم
اؤز الیمله عشق مولکون گؤر نه ویران ائتمیشم
بیروفاسیز گولدن اؤترو خاره چوخ یالوارمیشام
هر زمان بلبل کیمی مین آه و افغان ائتمیشم
عشق ده یانماقدان اؤزگه بیر علامت گؤرمه دیم
کؤنلومو پروانه تک چوخ شمعه قربان ائتمیشم
عشق دؤوروندن قورتالماق بیر ساغالماز دردیمیش
من بو دردین چاره سین اؤلمه کله درمان ائتمیشم
مندن اول یوخدو بیر عاشق دیار عشق ده
عشق درسین من گئدیب مجنونه اعلان ائتمیشم
*
دلم را با آرزوی رسیدن به زلفت پریشان کرده ام
ببین ملک عشق را چگون با دست خود ویران کرده ام؟
به خاطر گل بی وفایی به خار خیلی التماس کرده ام
هر لحظه همچون بلبل آه و افغان کرده ام
در عشق بجز سوختن نشانه دیگری نیافتم
دلم را همچون پروانه قربانی شمعها که نکرده ام
رهایی از عشق دردی بی درمان است
من درمان این درد را در مرگ دانسته ام
در دیار عشق عاشقتر از من نیست
درس عشق را من به مجنون اعلان کرده ام

بیزی - علی آقا واحد

اولیندن سالان اولسئیدی اگر باشا بیزی
جهلیمیزسالمازیدی بونجا داغا داشا بیزی
آزاجیق علمیمیز اولسایدی اگر عصره گؤره
بویون اه یدیرمه زیدی غونچویه یولداشه بیزی
نه هنر وار نه بیلگیمیز نه ده کی دولت و مال
ایته آتسان دا یئمز حس ائله مز لاشه بیزی
شبهه سیزدیر توپوره ر صورت مینداریمیزا
گؤسته ره ن اولسا بو سینما ایله نقاشه بیزی
اوزو دؤنسون گؤروم او آهویه دؤنموش چؤره یین
یاخجی محتاج ائله دی قحبه یه اوباشه بیزی
*
اگر از همان اول یکی حالیمان می کرد
جهلمان اینقدر به کوه و سنگمان نمی زد
اگرنسبت به زمانمان علمی داشتیم
حالا زیر پای دوست و دشمن نمی افتادیم
نه هنر ، نه علم ، نه مال و منال
جلو سگ هم بیاندازی لاشه حسابمان نمی کند و نمی خورد
بی شبهه بر صورت مردارمان تف می کند
اگرکسی با این سیما به نقاش نشانمان دهد
الهی که رویش برگردد این نان لعنتی
خوب محتاج روسپی و اوباشمان کرد
*

بیر بایاتی

آلچاق آدام اوجالماز

روحو جوان قوجالماز

گون آیا ایشیق وئره ر

آما آیدان باج آلماز

*

آدم پست سربلند نمی شود

روح جوان پیر نمی شود

خورشید به ماه روشنائی می بخشد

اما از ماه باج نمی گیرد

*

بایاتینین منبعی : ماهنامه آفتاب آذربایجان اللی ایکی و اللی بیریجی درگی

گؤنده رن آیسان

*

گله یدی - واقف

چوخدان بری یارین فراقیندایام
نه اولایدی بیر بورایا گله یدی
چکه یدی کؤنلومو کونجی ظولمتدن
دؤنده ره یدی اوزون ایا گله یدی
*
گؤرمه یه – گؤرمه یه گولعذاریمی
بلبل تک آرتیردیم آهو زاریمی
طبیبیم اولوبن بو آزاریمی
یئتیره یدی بیر داوایه گله یدی
*
گئدیبن کویوندا قیللام شیونی
ییغارام باشیما دوستو دوشمنی
او ها بیللم گلمه ز گؤرمه یه منی
باری ، گئندن تاماشایا گله یدی
*
اونومدان تیتره دی تامام ولایت
ائله ساندیلار کی ، قوپوپ قیامت
نه قالیم دوروبدور او سرو قامت
ته رپه نه یدی بیر لرزه یه گله یدی
*
جمع اولسا یانیمدا تامام صنم لر
داغیلماز کؤنلومدن فیکر و علم لر
آیاغا سالیبدیر واقفی غم لر
باش چکه ردی بینوایه گله یدی
*
کاش می آمد
خیلی وقت است که در فراق یار نالانم
ای کاش اینجا می آمد
دلم را از تاریکی بدر می آورد
کاش رو به سوی ماه می کرد و می آمد
*
با ندیدن آن یار گلعذارم
همانند بلبل در آه و زارم
کاش طبیبم می شد و بر این دردم
همچون دارویی به درمانم می آمد
*
از وقتی که رفته بر سر کویش شیون می کنم
دوست و دشمن را دورم جمع می کنم
می دانم که به دیدارم نمی آید
لااقل از دور به تماشایم می آمد
*
از غمم تمام ولایت به خود لرزید
گویا ، قیامت به پا شد
چرا زنده بمانم که آن سروقامیت
کاش تکانی می خورد و به لرزه می آمد
*
اگر تمام زیبارویان دورم جمع شوند
غم و رنج از دلم دور نمیشود
غمها واقف را از پا انداخته
ای کاش به این بینوا سری می زد و می آمد
*

ائیله دی - واقف

بدنینی گول یارادان ایلاهی
سراسر عطرینی عنبر ائیله دی
گؤزللیکده کیم دیر سنه تای اولا
حسنون ملک لری چکر ائیله دی
*
صورتینی چکدی او گون کی نقاش
جمالینی قیلدی هر گؤزل دن باش
جبینینه قویدو بیر موغواص قاش
سیاه کیپریینی خنجر ائیله دی
*
زولفونو به نزه تدی مشکین کمنده
اوزون حلقه قویدو سیب زغنده
لبینین لذتین به نزه تدی قنده
دهانینی شهد و شکر ائیله دی
سنی خلق ائیله دی گول دسته سی تک
پری دن اعلاسان ، ملک ده گؤیچک
جیسمیندیر منور آغ و نازکرک
اول سمن سینه نی مرمر ائیله دی
*
ای گؤزل لر شاهی کرم ائت منه
باخماگیلان هرگز اغیاردان یانا
شوکور اولسون آللاها وقف سانا
قاپیندا غلامی کمتر ائیله دی
*
آفرید
خدائیکه بدن تو را همانند گل آفرید
تمام عطرت را عنبر آفرید
چه کسی در زیبائی همتای توست
زیبائیت را بالاتر از ملک ها آفرید
*
روزی که نقاش صورتت را رسم کرد
جمالت را از هر زیبائی زیباتر رسم کرد
بر پیشانی ات ابروئی کمان کشید
مژگان سیاهت را همچون خنجر آفرید
*
زلفت را شبیه کمند مشکین آفرید
چین چین موهایت را همچون سیب زغند آفرید
طعم لبانت را شبیه قند کرد
دهانت را شهد و شکر آفرید
*
تو را همچون دسته گل آ فرید
اعلاتر از پری ، زیباتر از ملک هستی تو
جسمت منور و سفید و لطیف
آن سینه صنمت را مرمر آفرید
*
ای شاه زیبایان کرم کن به من
به اغیار هرگز نگاه نکن
شکر خدا که واقف را
بر در خانه ات غلامی حقیر آفرید
*

گلمدی - واقف

باد صبا ، بیر خبر وئر کؤنلومه
او گول خندانیم نئیچون گلمه دی
خیالیم شهرینی قویدو ویرانا
سروریم ، سلطانیم نئیچون گلمه دی؟
*
سرخوش یئریشینه قربان اولدوغوم
گؤرمه یه نده دلی – دئوران اولدوغوم
مینا گردنینه حیران اولدوغوم
سرو – خرامانیم نئیچون گلمه دی؟
*
قاشی کمان کپیریکلری قه مه ریم
آغزی شکر ، دوداقلاری یمنیم
الوان کلاقایلی ، یبیاض ممه لیم
سینه سی مئیدانیم نئیچون گلمه دی؟
*
محراب و منبریم ، کعبه علیام
عقلیم ، هوشوم ، جانیم ، هم دین و دونیام
ائلیم ، گونوم ، اوبام ، میصرو زولیخام
یوسفکنعانیم نئیچون گلمه دی؟
*
نسرین بناگوشلوم ، بنفشه مویلوم
بلور لطافت لیم ، صنوبر بویلوم
قاریچقای جیلوه لیم ، طاووس به زکلیم
لیباسی الوانیم نئیچون گلمه دی؟
*
واقف ایله دؤندو بیر ساعاتیمیز
نه صبریمیز قالدی نه طاقتیمیز
بو گوندن بئله دیر قیامتیمیز
گلمدی جانانیم نئیچون گلمه دی؟
*

بهنام رضایی زاده

اگر با باران آشنایی
بگو دیگر نبارد
طاقت ندارم
*
یاغیش ایلا تانیش سان سا
دئنه ن یاغماسین
تابیم یوخدو
*

وبلاک بهنام رضایی زاده

*

خواستم - بهنام رضایی زاده

خواستم
دون ژوان شوم
آقای هالو
از کار درآمدم
*
ایستیردیم
ایستیردیم دون ژوان اولام
خاخول به ی چیخدیم
*

ای زن - بهنام رضایی زاده

ای زن
زمین و آسمان ندارد
بهشت هم بروی
باز اسباب بازی
مؤمنیم می مانی
*
ای قادین
یئر گؤیو یوخدو
بهشته ده گئتسن
گئنه ده اویونجاقلاری قالاجاقسان
مؤمونلرین
*

شب بی باران بهار

در شعر باز شد
امّا من از کلمات
فقط تو را داشتم
پس نوشتم تو
و در شعر را بستم

شاعر : محمد شریفی نعمت آباد

*

یازین یاغیش سیز گئجه سی

شعرین قاپی سی آچیلدی

آما من سؤزجوکلردن

تکجه سن واریمیدی

یازدیم سن

و شعرین قاپی سینی باغلادیم

*

یوخو - بابک قوجا اوغلو

بو گئجه یاتماغا تله سیرم من
سئوگیلیم یوخوما قوناق گله جک
اوتوروب اؤنومده او ظالیم قیزی
گؤزل بیر سحردن ناغیل دئیه جک
*
بو گئجه منیم یوخولاریمدا
داغلارین باشیندا تونقال یاناجاق
بو گئجه تبریزین بور بوجاغیندا
بوتون سئوگیلی له ر قوناق اولاجاق
*
بو گئجه یاتماغا تله سیرم من
یوخومو سنین چون ناخیشلامیشام
ایسته رسه سحر اولسون دورمویاجام
بو گئجه یوخومو سنه وئرمیشم
*
چوخداندیر سنین له گؤروشمه میشم
بو گئجه یوخومدا گؤروشومه گل
بو اوره ک ائویم قوی سنین اولسون
اوتوروب ایچینده بیرآزجا دینجل
*
بو گئجه سنین دیر بو یوخوم سنین
بو گئجه عؤمرومون ان خوش چاغی دیر
بو گئجه سن ایله اولدوغوم یوخو
بوتون یوخولاریمین پادشاهی دیر
*
خواب
امشب برای خواب عجله می کنم
عشق من میهمان خوابم خواهد بود
روبروم نشسته اون ظالم زاده
از صبحی زیبا قصه خواهد گفت
*
امشب در خوابهای من
بر قله کوهها آتش روشن خواهد شد
امشب در گوشه کنار این تبریز
تمام عشاق مهمان خواهند بود
*
امشب برای خواب عجله می کنم
به خوابم نقش تو را کشیده ام
صبح هم شود بیدار نخواهم شد
امشب خوابم را به تو هدیه کرده ام
*
خیلی وقت است که همدیگر را ندیدیم
امشب در خواب به دیدارم بیا
بگذار خانه دلم مال تو باشد
اینجا لحظه ای بیاسای عزیزم
*
امشب مال توست و این خواب مخصوص تو
امشب بهترین ایام عمرم است
امشب با تو بودن در خواب
پادشاه تمام خوابهایم است
*

قارقیش واحد

هر کیم محبت اهلینی سالمیش اذیته
یوخ اؤزگه قارقیشیم اونو دوشسون محبته
مندن نه بیر کناره قاچیر نه یاخین گلیر
کیم اؤرگه دیب بو غمزه و نازی او آفته
شعر : واحد
کسی که اهل محبت را بیازارد
الهی که گرفتار محبت شود که غیر از این نفرینی برایش ندارم
نه از من دوری می جوید و نه نزدیک می آید
چه کسی این ناز و غمزه را یادش داده

عشق اولماسا

عشق اولماسا عاشق غم هجرانه یئتیشمه ز
وصل ایسته مییه ن سئوگیلی جانانه یئتیشمه ز
گئت عشق اودونا یانماغی پروانه دن اؤرگه ن
بو یولدا ازان شمع شیستانه یئتیشمه ز
شعر: مرحوم اعتماد ناطق تبریزی
*
عشق نباشد عاشق به غم هجران نمی رسد
کسی که وصل نخواهد به جانان نمی رسد
سوختن در آتش عشق را از پروانه بیاموز
شمعی که راه گم کند به شیستان نمی رسد

بیر رباعی - ابوالقاسم نباتی

ساقی دور ال آت او باده گل رنگه
بیر جام یئتیر بو مرغ خوش آهنگه
تا طرف گولوستانه آچیم بیر پر و بال
بو کونج قفس منی گتیردی تنگه
*
ساقی دستی به سوی باده گلرنگ یزن
جامی بر این مرغ خوش آواز رسان
تا سوی گلستان پر و بال بگشایم
این کنج قفس به تنگ آورد دل من

*

دو بیتی - ابوالقاسم نباتی

باشینا اؤرتوبدور تیرمه آبی
قاشلاری باشلاییب ناز و عتابی
آمان ! ساقی ! گتیر اول لعل نابی
بو جللادین قیلینجیندان الحذر!
*
بر سرش انداخته ترمه آبی
ابرو شروع کرده عشوه و نازی
ساقی بیار برام آن می نابی
از شمشیر این جلاد الحذر

بایاتی

سو گلر آخار گئدر

قایالار ییخار گئدر

دونیا بیر پنجره دیر

هر گلن باخار گئدر

*

یامان گون گئچر گئدر

عمورو بیچر گئدر

دونیادا اؤلوم شربت دیر

هر گلن ایچر گئدر

*

آب جاری می شود و می گذرد

صخره ها را ویران می کند و می گذرد

دنیا همانند پنجره ایست

هر رهگذری نگاه می کند و می گذرد

*

روزگار تلخ می آید و می گذرد

عمر را درو می کند و می گذرد

در دنیا مرگ شربتی است که

هر رهگذری می نوشد و می گذرد

*

بی تو نمی خندم

هرگز هرگز هرگز بی تو نمی خندم

بی تو بر دل عشقی هرگز نمیبندم

خدا خدا خدایا اگر به کام من

جهان نگردانی جهان بسوزانم

اگر خدا خدایا مرا بگریانی

من آسمانت را زغم بگریانم

منم که در دل ز نامرادی فسانه ها دارم

منم که چون گل شکفته بر لب ترانه ها دارم

هرگز هرگز هرگز بی تو نمی خندم

بی تو بر دل عشقی هرگز نمیبندم

تو بیا فروغ آرزوها که رنج جستجو را پایان تویی

توبیا که بی تو آه سردم که بی تو موج دردم درمان تویی

منم که در دل ز نامرادی فسانه ها دارم

منم که چون گل شکفته بر لب ترانه ها دارم

هرگز هرگز هرگز بی تو نمی خندم

بی تو بر دل عشقی هرگز نمیبندم

*

ایللاه ، ایللاه ، ایللاه

سن سیز من گولمه رم

سن سیز بو اورکده سئوگینی بیلمه رم

آللاه ، آللاه ، تانریم

اگر منیم اوچون ، دونیا دولانماسا

من سنین گؤیووی

غم دن آغلادارام

منم کی قلبیمده غملر غصه لردن

ناغیللاریم واردی

منم کی گول کیمی دوداقلاریمدا

ماهنی لاریم واردی

ایللاه ایللاه ایللاه

سن سیز من گولمه رم

سن سیز بو اوره کده سئوگینی بیلمه رم

سن گل ، آرزو ایشیغیسان

آختاریش غمینین قورتولوشوسان

سن گل ، سن سیز سویوق حسرتم

دردلر دالغاسی یام ، درمان سن سن

*

عهدیه نین اوخودوغو بیر گؤزل ماهنی

*

نئیچون گلمز - ناتوان

قويوبدور اينتظاريندا ، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
هميشه آه و زاريندا، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
او زولف نرگس مسته ، كؤنول چوخداندی پابسته
مني هیجران ائديب خسته ، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
سر كويون گه زر كؤنلوم ، گول رويون سئور كؤنلوم
وصالين چوخ ديلر كؤنلوم، نئيچون گلمز، نئيچون گلمز
آلوبدور جانيمي هيجران، اولوبدورگؤزلريم گريان
او مهوش نازنين جانان ، نئيچون گلمز نئيچون گلمز
منه هيجران مشقتدير ، فراقين درد محنتدير
نيگاريم خيلي مودت دير ، نيچون گلمز، نيچون گلمز
عزيزيم گؤزياشيم قاندير ، ايشيم فرياد افغاندير
او ياريم هاردا مئهماندير ، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
اليمده ايختياريم يوخ ، گئديب صبروقراريم يوخ
يانيمدا گول عذاريم يوخ ، نئيچون گلمز نئيچون گلمز
صبا او مه لقا ديلبر ، آلوبدير جانيمي یكسر
كؤنول آنجاق اونو ايستر ، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
قالوبدير ناتوان نالان، گئجه گوندوز اولار گريان
اونون يوخ دردينه درمان ، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
*

چرا نمی آید
چشمانم را در انتظار گذاشته ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
همشه در آه و زارم، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
این دل خیلی وقت است که پایبند آن زلف نرگس است
دوری اش بیمارم کرده ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
دل سر کویش می گردد ، گل رویش را می خواهد
در آرزوی وصالشم ، چرا نیم آید ، چرا نمی آید
جانم را دوری اش گرفته ، چشمانم گریان گشته
آن نازنین مهوش ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
هجران برایم سخت استدوری ایت درد و محنت است
نگارم مدتهاست ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
عزیزم اشک چشمم خون است ، کارم فریاد و فغان است
خدایا یارم کجا مهمان است ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
اختیاری ندارم ، صبر و قرار از کف دادم
گلعذارم کنارم نیست ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
صبا آن دلبر مه لقایم ، جانم را گرفته و می برد
دلم فقط او را می خواهد ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
« ناتوان » نالان شده ، شب و روزگریان شده
دردش درمانی ندارد ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید

*

گلدی ، گئتدی - آقا بیگیم آغا

یاریم بیزه هر واخ
گئجه گلدی ، گئجه گئتدی
هئچ بیلمه دیم عؤمروم
نئجه گلدی ، نئجه گئتدی
*
آمد ، رفت
یارم هر زمان خانه ما آمد
شب آمد و شب رفت
هیچ نفهمیدم این عمرم
چگونه آمد ، چگونه رفت

*

یاردیم ائیله یارادانیم - ده ده کاتب

عدالت لر سس اولاندا
یاردیم ائیله یارادانیم
چوبان قوردا دوست اولاندا
یاردیم ائیله یارادانیم
*
نانجیب لر توخ اولاندا
قاریشدیران چوخ اولانده
باریشدیران یوخ اولاندا
یاردیم ائیله یارادانیم
*
قونشو قونشویا باخاندا
جانین آتشه یاخاندا
آلچاق اوجایا چیخاندا
یاردیم ائیله یارادانیم
*
ده ده کاتب نار آلاندا
ایش بیلن بئکار قالاندا
حق دانیشان خوار اولاندا
یاردیم ائیله یارادانیم
*
کمک کن پروردگارم
زمانی که عدالت سست می شود
کمک کن پروردگارم
زمانی که گرگ و چواپان رفیق گردند
کمک کن پرورگارم
*
وقتی که نانجیب ها سیر می شوند
دو بهم زن ها زیاد می شوند
آشتی دهندگان ناپدید می شوند
کمک کن پروردگارم
*
زمانی که همسایه همسایه را می پاید
جانش را به آتش می نشاند
کوچک مرد بر مسند بزرگان می نشیند
کمک کن پروردگارم
*
زمانی که ده ده کاتب آتش می گیرد
کاردان بیکار می ماند
حق گو خوار می شود
کمک کن پروردگارم
*

وبلاک ده ده کاتب

*

خواب هایم - سما شورائی

یوخولاریمی سئویرم نئیه کی :
یوخودا قوجاقلار دوغرودولار و اؤپوجوکلر گؤوه نجدن دولو.
یوخولاریمدا دوغرونون دالیسیجا دولانمیرام. کوچه لر همان کوچه دیلر و دالیسیجا دولانان سئوگیلی همان.
یوخودا دیلکلریمده اولانلار نه بیر یئره گئدیرلر نه ده گئتمه یی باشاریرلار.
یوخودا ، اوشاقلیغیم ، دار دودوک کوچه لرده ، اویناقلایان گؤزلرینن دوغولور.
اون دؤرد یاشلیق جانلانیب مدرسه یولداشلارینان بیرلیکده ، عاشیق اولورلار.
یوخولاریم ، اوتوز یاش مندن قوجادیلارو هله ده بیلمیرلر بؤیومک چوخ دا یاخجی دئییل. اونلار دئورانین دولانماسین بیلمیرلر و بؤیوکلوغون یالقیزلیغین تانیمیرلار.
یوخولاریمدا جام – جاما یاشایان قونشونون اوغلو ، هله ده منی سئویر، ادالیمجا دوشوب ، منی دالی دان دم اسب باغلادیغیم هؤروکلریمله ، مدرسه قاباغیناجاق یولاسالیر.
کوچه باشینداکی باققال هله ده بخته ور دیر. آلتی دانا نارین بالالارینان بئله ، بویلو اولان آروادی هله ده ائله چیرکین دی.
یوخولاریمدا ، آنام قدیمکی کیمی گئنج دی ، توپول دو ، گؤزل دی ، آغجادی. هله ده پالتار یوور ، شه ریتدن آسلیر.بؤیوک آنام دا هله یاشییر. وای نه دوزلو آرواددیر! هله ده بیزه قازماقلی ماکارونی پیشیریر.
کئچن گئجه یوخو گؤردوم. بیر قیسسابوی ، چیرکین ، غریبه بیر کیشینی سئوریدیم. کوچه میزده کیمسه دن قورخمادان ، قول – قولا گئدیردیک. اللری ایستی ایدی . دوغرویدو. تانییب و اینانیردیم کی او منیم یاریم دیر. کیمسه دن قورخمادان ، تیتره مه دن ، و اونون گئتمه سیندن قورخمادان
یوخولاریمی چوخ سئویرم ، اویانماقدان قورخورام. قورخورام اویانام و گؤرم کی هله ده یالقیزلیغیم منیم یانیمدادیر. و هله ده غریب لیغیم کی ایللر اؤتن دن سورادا ، آلیشمامیشام.
یوخ!!

... آل ... یش .. ما ... می... شام

*
خواب هایم را دوست دارم. در خواب آغوشها واقعی اند و بوسه ها لبالب از اعتماد داشتن .
من در خواب هایم هیچگاه دنبال حقیقت نمیگردم . کوچه ها همان کوچه اند و آن کسی که در بیداری به دنبالش میگردی همان . در خواب آدمهای آرزوهایم نه جای دوری میروند و نه رفتن را بلدند ..
در خواب ، کودکی م هر روز صبح زود ، با چشمانی بازیگوش ، ته کوچه ای تنگ و باریک متولد میشود .
۱۴ سالگی جان میگیرد و همکلاسی ها در راه مدرسه باز عاشق میشوند .خواب های من ۳۰ سال جوان تر از منند و هنوز نمیدانند که بزرگ شدن ، زیاد هم خوب نیست . زمان را نمیفهمند و معنی تنهایی بزرگتر ها را نمیشناسند .
در خواب های من ، پسر همسایه رو به روی ما ، هنوز عاشق من است و مرا با موی های دمب اسبی کرده ام هر روز تا دم مدرسه بدرقه میکند .
بقال سر کوچه ما هنوز همانقدر خوشبخت است با ۶ بچه قد و نیم قد و زنی که هر سال حامله میشود و اصلا زیبا نیست .
مادر در خواب هایم ، چون قدیم جوان ، چاق, سفید و سر حال است و ورخت میشوید و بر طناب حیاط پهن میکند. مادر بزرگم هم هست و هنوز به همان خوش مزگی آن زمان ها ، برایمان ماکارونی با ته دیگ سیب زمینی میپزد
دیشب خواب دیدم ، مردی کوچک اندام و زشت و غریبه را دوست دارم . در خواب بازو در بازویش انداخته و بی دلهره از اینکه راست بود یا دروغ، در کوچه ای راه میرفتیم
تنش گرم و واقعی بود . میشناختمش و من باور میکردم که مرد من است ، بی هیچ دغدغه ای از نداشتن و ترس از رفتنش ..
من خواب هایم را دوست دارم و میترسم بیدار شوم و ببینم هنوز تنهایی هایم اینجایند و غربتی که بعد از این همه سال ، هیچوقت عادت نمیشود ..
*

سما شورائی

*

یاشاماق کابوسا دؤنر - فریبا مرتضایی

گون گلر کی اومود بیته ر
یاشاماق کابوسا دؤنه ر
نئون یانار ، اولدوز سؤنه ر
آی دولانیب گئچر گئده ر
قیش غم اوسته غم لر قالار
یاغیش دئییل ، هئپ قار یاغار
فصیل لردن اوچو قالار
یاز فصیلی اؤتوپ گئده ر
گولدورمز کیمسه نین اوزون
ناغیللاردا اولان حوزون
کئچی نین ده شنگولوسون
نامرد قورد چالیب گئده ر
*
زندگی کابوس می شود
روزی می رسد که امید تمام می شود
زندگی سراپا کابوس می شود
نئون روشن و ستاره خاموش می شود
ماه نیز بی صدا می رود و محو می شود
زمستان ، غم روی غم انبار می کند
باران که نه ، برف می بارد
از فصل ها ، سه فصل می ماند
بهار می رود و محو می شود
خنده بر لب نمی آورد
غمی که بر قصه ها سایه افکنده
شنگول خاله بزی را
گرگ نامرد می دزدد
*

وبلاک فریبا مرتضایی

*

بایاتی لار

قوی گئدیم یوردا منی تاپشیرما قوردا منی گؤزو یولدا قالان وار اؤلدورمه بوردا منی * عزیزیم باغدا یانار شاماما تاغدا یانار دردیمی داغا دئسه م آلیشیب داغ دا یانار * هر ایپدن یوماق اولماز یوماغی یوماق اولماز ظلمو ظالیمدن گؤروب گؤزلری یومماق اولماز * یگذار به دیارم بروم مرا به دست گرگ نسپار یکی چشم به راهم است اینجا مرا نکش * عزیزم در باغ می سوزد خرمالو روی شاخه می سوزد اگر دردم را به کوه بگویم شعله می کشد کوه هم می سوزد * از هر طنابی کلاف بدست نمی آید شستن طناب امکان ندارد هنگام دیدن ظلم ظالم چشمها را نمی توان بست

*

اوغول اؤلمو - ده ده کاتب

مدد سندن ای جان وئریب جان آلان
صبر ائیله ین مصیبته دایانار
هر آتشه بیر سو سه پسن او سؤنر
قارداش اودو سؤنمز یانار ها یانار
*
اوغول اوره کدن دی یاخار اوره یی
قبول اولسون اوغو.لسوزون دیله یی
قارداشی اؤله نین یاناردیره یی
دیره کسیز خانه سی یانار ها یانار
*
اوغلو اؤلن آنا سیلمز گؤز یاشین
باجیسی قارادان آییرماز باشین
بیر ایگیت کی الدن وئرسین قارداشین
بئلی سینار ناله چه کر ها یانار
*
کاتیب سئوه ر اولوسونو ائلینی
تک لیک لال ائیلیب دئیه ن دیلینی
اوغول دردی بوکر آتا بئلینی
قارداش اودو شعله چکر ها یانار
*
مرگ پسر
کمک از تو ای جان دهنده و گیرند
کسی که صبور باشد تحمل مصیب می کند
بر هر آتشی که آب بپاشی خاموش می شود
داغ برادر خاموش نمی شود
*
پسر از دل برآمده دل را می سوزاند
الهی دعای بی پسرها قبول شود
پشت و پناه برادرمرده می سوزد
خانه بی پشت و پناهش می سوزد و می سوزد
*
پدر پسر مرده اشک چشمانش تمام نمی پود
تنهائی زبان متکلمش را لال کرده
سوگ پسر کمر پدر را خم می کند
داغ برادر شعله می کشد و می سوزد

*

ده ده کاتیبین شعرلرینین وبلاکی

*

قوجالیق - رقیه علیقلیان

دوراندا آیاغا نئچه سس گلیر
قیچلاریم دا دئییر من قوجالمیشام
تئللریم آغاریب اوستون اؤرتورم
قاشلاریم دا دئییر من قوجالمیشام
*
آل دونو اینیمه گئیمک یاراشماز
قاشیمین دویونون هر گولوش آشماز
یورولموش قیچلاریم یوققوشدان اشماز
دوروشومدا دئییر من قوجالمیشام
*
الیمده دو.زوم یوخ قولوم تیتره ییر
یاخینلار گؤزومه اوزاق تک گلیر
بیر آسقیرماق منیم جانیمی سیلکه لیر
باخیشلاریم دا دئییر من قوجالمیشام
*
گؤزله ریم باخاندا ، باشیم ترپه نیر
ایچیمدن هر نفس چوخ چتین گلیر
گؤزومده کی گؤزلوک ، گورو گؤسته ریر
باخیشلاریمدا دییر من قوجالمیشام
*
جانیم آغریسیندان یوخوم آپارمیر
دونن یئدیکلریم یادیمدا قالمیر
اللریم اود توتور آیاغیم یانیر
یاتیشلاریم دا دئییر من قوجالمیشام
*
داغلاردا قوجالار قیش گلن زامان
قاردان باشی اوسته کوش گلن زامان
حسرتله قوجالیق توس گلن زامان
گولوشلریم ده دئییر ، من قوجالمیشام
*

آفتاب آدربایجان

*
پیری
از جا که بلند می شوم صداهائی می شنوم
پاهایم می گویند ، پیر شده ام
موهایم سفید شده ، می پوشانمش
ابروهایم می گویند پیر شده ام
*
پیراهن قرمز دیگر برازنده ام نیست
هر خنده ای چین ابروهایم را باز نمی کند
پاهای خسته ام از راه ناهموار نمی گذرد
ایستادن هایم هم می گوید ، پیر شده ام
*
دستهایم توان ندارند بازوهایم می لرزند
نزدیک ها به چشمم دور دیده می شوند
یک عسطه جانم را می لرزاند
راه رفتنم هم می گوید ، پیر شده ام
*
وقتی چشمانم نگاه می کنند سرم تکان می خورد
نفسم سخت بیرون می آید
عینک بر چشمم گور را نشان می دهد
نگاه هایم هم می گویند ، پیر شده ام
*
از درد تن و بدنم خواب از سرم می پرد
آنچه که دیروز خورده ام از یادم می رود
دستانم آتش می گیرد و پاهایم می سوزد
خوابهایم هم می گویند ، پیر شده ام
*
کوهها هم هنگام زمستان پیر می شوند
هنگامی که برف بر سرش می بارد
هنگامی که پیری همراه با حسرت سر می رسد
خنده هایم هم می گویند پیر شده ام

*

گیدییوروم - عاشق محزونی شریف

Gidiyorom - Mahzuni Sharif

Kader böyle imiş böyle yazılmış

Gidiyorum kara gözlüm ağlama

Mezarımız gurbet ele kazılmış

Gidiyorum dudu dilim ağlama
Gidiyorum dudu dilim ağlama

oy oyAğlama oy oy, ağlama oy oy, ağlama oy oy
*

Ceylan bakışını üzme boşuna

Kurbanlar olayım gözün yaşına

Keder yakışmıyor hilal kaşına

Gidiyorum kara gözlüm ağlama
Gidiyorum dudu dilim ağlama

oy oyAğlama oy oy, ağlama oy oy, ağlama oy oy
*

Emanet eyledim emli kuzumu

Arkalarda koyma benim gözümü

Getir ver çalayım kırık sazımı

Gidiyorum kara gözlüm ağlama
Gidiyorum dudu dilim ağlama

oy oyAğlama oy oy, ağlama oy oy, ağlama oy oy
*

Mahzuni Şerif 'im yollar göründü

Garip başım dertten derde büründü

Fadime'm duvağın yerde süründü

Gidiyorum kara gözlüm ağlama

*

تقدیر چنین بود چنین نوشته

می روم ، چشم سیاهم گریه نکن

مزارمان بر دیار غربت کنده شده

می روم طوطی زبانم گریه نکن

*

بیهوده چشمان آهویت را غمگین نکن

قربان اشک چشمانت شوم

غم برازنده ابروان هلالت نیست

می روم چشم سیاهم گریه نکن

می روم طوطی زبانم گریه نکن

*

ایمیلم را پیشت امانت می گذارم

چشمم را پشت سرم نگذار

ساز شکسته ام بیار که بزنم

می روم چشم سیاهم گریه نکن

می روم طوطی زبانم گریه نکن

*

محزونی شریفم راه بر من دیده شد

سر غریبم از دردی به دردی دیگر گرفتار شد

چارقد فاطمه ام روی زمین کشیده شد

من می روم سیاه چششم گریه نکن

من می روم طوطی زبانم گریه نکن

*

شاعر : عاشق محزونی شریف

سایت رسمی عاشق محزونی شریف

*

کادر : قدر ، تقدیر

بویله : بئله ، اینچنین

گیدییوروم : گئدیرم ، می روم

غربت ائل : دیار غربت

دودو : طوطی

آرکالاردا : دالی دا ، پشت سر( منظور در انتظار و نگران )

چالاییم : چالیم ، بزنم

*

بایاتی لار - ده ده کاتب

گؤیرچین گؤیده گزر
هامی بیر یولدا گزر
عزرائیل اجل جامین
دولدوروب الده گزر
*
عزیزیم یار گولنده
بوداقدا یار گولنده
دونیالار منیم اولار
اوزومه یار گولنده
*
عزیزیم آجی دیللر
آجیسین آجی دیللر
دوسلاری دشمن ائیلر
آجیشسین آجی دیللر
*
عزیزیم دارا دوشدو
پروانه نارا دوشدو
هاردا بیر غنچه واردیر
قسمتی خارا دوشدو
*
کبوتر در آسمان پرواز می کند
همه از یک مسیر می گذرند
عزرائیل جام اجل را
پر کرده در دستش می گذرد
*
عزیزیم وقتی یار می خندد
در این کوه یار می خندد
دنیا مال من می شود
وقتی یار بر من لبنخند می زند
*
عزیزیم زبان تلخ
یسوزد زبان تلخ
دوستان را دشمن می کند
الهی بسوزد زبان تلخ
*
عزیزم به تنگنا افتاد
پروانه بر آتش افتاد
هر جا غنچه ای شکفته
قسمتش به خار افتاد

*

حاج عبدالرحمن طیار معروف به ده ده کاتب

*

بیر بایاتی - ده ده کاتب

عزیزیم بیر آللاهی

چاغیررام بیر آللاهی

ظالیمین چوخ شئیی وار

مظلومون بیر آللاهی

*

عزیزم تنها خدا را

صدا می کنم تنها خدا را

ظالم همه چی دارد

مظلوم فقط خدا را

*

اشعار زیبای ده ده کاتب در وبلاک

DƏDƏ KATİB QULUNCU

*

قیسسا سؤز - ساناز شهابی

1 - گؤز یاشلاریم
آخمایین
کیمسه یولونوزو گؤزله میر

*

اشکهایم

سرازیر نشوید

کسی چشم براهتان نیست

*

2 - سئوگی آیاغیما باتان بیر شوشه یدی
گؤینه ییر یئری هله ده 
*

3 - کوچه لره سو سه پمیشم

گلنده زیغا باتاسان

* 

4 - قفسده کی قوشا آغلاییم
یوخسا قوش سوز قفسه!

*

به حال پرنده ای که گرفتار قفس است بگریم

یا به حال قفسی که بدون پرنده است؟

قیسسا سؤز - ساناز شهابی

کئشکه سارای اولایدیم
سئل لر ایله قاچایدیم
نه سئل وار
نه خان چوبانیم
کسیلیب دیر آمانیم

*

ای کاش سارا بودم و

همراه سیل ها می گریختم

نه سیل هست و نه خان چوپانم

آرامشم گریخته

*

ساناز شهابی

حقوق زن و مرد - عالم تاج قائم مقامی - ژاله

 مرد اگر مجنون شود از شور عشق زن، رَواست
زان که او مَردَست و کارش برتر از چون و چراست
لیک اگر اندک هوایی در سر زن راه یافت،
قتل او شرعاً هم اَر جایز نشد، عُرفاً رَواست
1بر برادر، بر پدر، بر شوست رَجم‌‌ او از آنک
عشق دختر، عشق زن، بر مردِ نامحرم خطاست
همسر یاران رها کن، زن‌برادر، زن‌پدر
مرد را شاید، وَرَش فرمان حرمت ز انبیاست
لیک زن گر یک نظر بر شوهر خواهر فِکَند،
خون او در مذهبِ مردانِ غیرت‌وَر، هَباست
کار‌‌‌ بد، بد باشد اما بهر زن، کز بهر مرد،
زشت، زیبا، ناروا جایز، خطاکاری سزاست
کار مردان را قیاس از خویشتن ای زن! مگیر
در نوشتن، شیر شیر و در نیستان، اژدهاست 2
ز اتحادِ جانِ زن‌های خدا، گفتار نیست
بُس سخن‌ها ز اتحادِ جانِ مردانِ خداست 3
نیست زن در کار بد بی‌باک، وَر خود علتش،
ترس شو یا باس دین، یا نقش عفت یا حیاست 4
لیک مرد از کار بد، نه شرم دارد، نه هراس
زان‌که خودخواهیش حاکم، شهوتش فرمانرواست
مرد پندارد که میل زن فزون از اوست، لیک
اتهامش بی‌اساس و ادعایش نابجاست
بشنو از من، جنس زن را زن شناسد، مرد نه
وانچه می‌بندند بر زن، اتهامی ناسزاست
مرد غیرت دارد و بر طبع مردان غیور،
سخت باشد گر زنش چون ماهِ نو، ابرو نماست
آن‌که زن را، «بچه‌ها» یا «خانه‌ی ما» داده نام،
چون توانَد دید کان عورت به مردی آشناست؟
خاص مردان است این حق‌های از مذهب جدا
مذهب ما گرچه اکنون در کفِ زورآزماست،
این کتاب آسمانی، وین تو، آخر شرم دار!
این تو، این آیین اسلام، آن‌چه می‌گویی، کجاست؟
کِی خدا پروانه‌ی بیداد را توشیح کرد؟
کِی پیمبر جنس زن را این‌چنین بیچاره خواست؟
گر محمد بود، جنّت را به زیر پای زن،
هِشت و با این گفته، مقداری ز جنس مرد کاست
گر پیمبر بود، زن را هم‌طراز مرد گفت
وی بسا حق‌ها که او را داد و اکنون زیر پاست
خود طلاق ما به دستِ توست، اما آن طلاق،
گر ز دین، داری خبر، مردودِ ذاتِ کبریاست
آیتِ «مَثنی ثُلاث» اَر هست و «اَن خِفتُم» ز پی 5
آیتِ «لَن تستَطیعوا» نیز فرمان خداست 6
چون تواند مرد، عادل زیست با زن‌های خویش؟
کاین یکی زشت است و پیر، آن یک، جوان و دلرباست
آیتِ «مَثنی ثُلاث» اَر جُزئی از حق‌های توست،
آیتِ «لَن تَستَطیعوا» نیز از حق‌های ماست
رُو بدین فرمان نظر کن، تا بدانی کان جواز،
تابع امری محال است اَر تو را عقل و دَهاست.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1

ـ رَجم: سنگسار، سنگباران

..

2اشاره به شعر مولوی بلخی است:
کار پاکان را قیاس از خود مگیر
گرچه باشد در نوشتن، شیر شیر
..

3ـ هم اشاره به شعر مولای روم است:
جان گرگان و سگان از هم جداست
متحد، جان‌های مردان خداست
..

4ـ باس: وحشت
..

5ـ (سوره‌ی نساء آیه‌ی 3): دو یا سه یا چهار زن بر تو مباح است، اما اگر بترسی که قادر بر اجرای عدالت میان آن‌ها نباشی، پس به یک زن قانع باش.
..

6ـ (سوره‌ی نساء، آیه‌ی 129): محققاً نمی‌توانی بین زنان خود عدالت به‌کاربندی، گو این‌که بر آن حریص باشی

بایاتی لار

من گئدیرم او اوزه قایق دا اوزه – اوزه آی قوشلار سیز شاد اولون مئشه لر قالدی سیزه * یول وئرمه یادا تبریز ائل گئدر بادا تبریز سنین حسرتینده یم جان سنه فدا تبریز * عزیزیم سنی تبریز ائل سئور سنی تبریز آل قوینوندا عزیزله آنا تک منی تبریز * من به آن سوی می روم داخل قایق می روم ای پرنده ها شاد باشید جنگل ها ماند به شما * به بیگانه راه نده ای تبریز ایل و تبار به باد می رود تبریز در حسرت توام جانم فدیت ای تبریز * عزیز من ای تبریز ایل دوستت دارد ای تبریز در آغوشت بگیر و نازم بکش مانند مادر ای تبریز

*

حاققیمیزی - هوشنگ جعفری زنگانلی

بوزا یازمیشدی قیز اوغلانلی بیزیم حاققیمیزی
اریدیر بیر بئیینی قانلی بیزیم حاققیمیزی
بابا پایلیر یاز یئلی تک کوللارا یارپاقلاریمی
دیلی آغزی الی قرآنلی بیزیم حاققیمیزی
نییه گؤیلرده بولوددان ال آچیب آلمیرسان
ساوالان ای باشی طوفانلی بیزیم حاققیمیزی
قویمایین بارماغی حسرت قالا بال بارداغینا
یاخمایین کوللارا شان – شانلی بیزیم حاققیمیزی
ال آچیب ایندی قلمدن غزل ایستیر دفتر
اورداکی داندیلا دیوانلی بیزیم حاققیمیزی
گئجه بیر پالچیغا باتمیش کوچه دن های گلدی
کورلادین های کدر ایمانلی بیزیم حاققیمیز
کندده بیر هیسلی دام آتدا بویو عنبرجه خانی
ائله سؤیلوردو یاریم جانلی بیزیم حاققیمیزی
حاققیمیزی
حاققیمیزی
حاققیمیزی
*
حق ما را
روی یخ نوشته بود حق ما را از دختر تا پسر
یک مغز خونالودی حق ما را ذوب می کند
برگهایمان را مانندباد بهاری بر دشت و صحرا پراکنده می کند
آنکه زبان و دهان و دستش از قرآن لبریز است ، حق ما را
چرا در آسمانها از ابرها نمی خواهی
سبلان ای سبلان طوفانی حق ما را ؟
نگذارید انگشتش بر خم عسل حسرت بماند
حق ما را بر کوه و دشت پخش نکنید
اکنون دفتر از قلم غزل می خواهد
آنجا که دفتر و دیوان حق ما را انکار کرد
شب از کوچه گل آلودی فریادی به گوش رسید
ای تیره ایمان پایمال کردی حق ما را
در روستا زیر سقفی تیره و دودگرفته عنبرجه خانی
نیمه جان می خواند حق ما را
حق ما را
حق ما را
حق ما را
*
یاز بوزا قوی گونون قاباغینا = در مورد چیزی گفته می شود که طرف نمی خواهد بدهد. مثال یکی می گوید فلانی بدهی مرا کی می دهی؟ طرف جواب می دهد که طلب ات را یاز بوزا قوی گونون قاباغینا . یعنی که نمی دهم.
*

قاداغاسیدی - خسته قاسم

منی آیری سالان گول اوزلو یاردان
او ظالیم فلکین قاداغاسیدی
باشیندا قیرخ کنیز چیخمیشدی باغا
سئوگیلیم قیزلارین بیل آغاسی دی
*
قاشلاری خنجردی گؤزلری جلاد
یاندیریب عمرومو ائیله دی برباد
منی گؤرن کیمی یار چکدی فریاد
دئدیلر گؤره سن نه غوغاسی دی
*
انصاف ائیله ، آ بی مروت ، آ ظالیم
دولانیب باشینا ، قادانی آلیم
آلا گؤزلو ، شوخ باخیشلی مارالیم
بو « قاسیم » گؤزلرین صاداغاسی دی
*آنچه که مرا از یار جدا کرده
ممنوعیتی است که فلک ظالم برایم مقدر کرده
یار همراه با چهل کنیز وارد باغ شده بود
بدان که دلدارم سرکرده دختران است
*
ابروهایش خنجر و چشمانش جلاد است
عمرم را سوزانده و بر باد داده
یار به محض دیدن من فریاد برآورد
شنونده با خود گفت مگر چه غوغائی است
*
انصاف کن ، ای بی مروت ، ای ظالم
بگذار دورت بگردم ، درد و بلایت به جانم
آهوی شهلا چشم شوخ نگاهم
این قاسم تصدق چشمهایت است

*

اولاجاق - معجز شبستری

گؤره سن ای خدا بو خلق نه وقت
مایل کفش دیک دابان اولاجاق؟
فالچییا ، طاسه باخ گؤراخ نه زامان
باجیلار روزنامه خوان اولاجاق؟
تا به کی دیو جهل و استبداد
رهبر فرقه زنان اولاجاق
فالچی نین تیر مکرینه جاهیل
باجیلار تا به کی نشان اولاجاق
نه وقت قیز یازیر اوخور آللاه
یارب ایران دا بو هاچان اولاجاق؟
تا به کی واعظین خرافاتی
مانع رزق این و آن اولاجاق
تا به کی بیر تیکه چؤرک دن اؤتور
قیز اسیر فلام فلان اولاجاق
تا به کی بینوا کاسیب قیزینین
عرض و ناموسی رایگان اولاجاق
تا به کی بو زاواللی مخلوقه
بی مروت لر حکمران اولاجاق
تا به کی بیر سفیه نامردین
ظلمی آلتیندا باغری قان اولاجاق
ائله کی نار شهوتی سؤندی
محضر قاضییه روان اولاجاق
« بوشادیم قاضییا طلاقینی وئر »
دئیوبن قلبی شادمان اولاجاق
تا به کی بو آچیلمامیش گوللر
پرده غنچه ده نهان اولاجاق
تا به کی بو یازیق لارین جگری
درد سللی له ناتوان اولاجاق
علم و صنعت نه وقته جن بیزدن
مرغ عنقا کیمی نهان اولاجاق
جهلی تقدیس ائدن آخوندلاریمیز
نه زامان خلقه مهربان اولاجاق
گؤره سن بو مخدرات عجم
نه زامان شهره جهان اولاجاق
اولاجاق بیر گونی کی مدرسه لر
آچیلیب قیزلار امتحان اولاجاق؟
*
خواهد شد
ای خدا چه وقت این خلق
علاقه مند به کفش پاشنه بلند خواهند شد؟
به فالچی و طاس رجوع کن ببینیم کی
خواهران روزنامه خوان خواهند شد؟
تا به کی دیو جهل و استبداد
رهبر فرقه زنان خواهد شد؟
تا به کی به تیر فالچیان مکار
خواهران مان نشان خواهند شد
کی دختر می خواند و می نویسد ، ای خدا
خدایا کی در ایران چنین اتفاقی خواهد افتاد؟
تا به کی خرافات واعظ
مانع رزق این و آن خواهد شد؟
تا به کی به خاطر لقمه نانی
دختر اسیر این و آن خواهد شد؟
تا به کی ناموس دختر فقیر
رایگان خواهد شد
تا به کی بر این مخلوق بینوا
بی مروتها حکمران خواهند شد؟
تا به کی پیر ظلم یک نامرد و سفیه
دلشان خون خواهد شد
وقتی آتش شهوت اش خاموش شد
سوی قاضی روان خواهد شد
« طلاقش دادم ، طلاقش را بخوان »
گفته و دلش شادمان خواهد شد
تا به کی این گلهای نشکفته
لای پرده غنچه پنهان خواهند ماند؟
تا به کی جگر این بیچاره ها
با درد سیلی ناتوان خواهد شد
تا به کی علم و صنعت از ما
مثل مرغ عنقا گریزان خواهد شد؟
آخوندهای جهل را مقدس جلوه دهنده
چه وقت با خلق مهربان خواهند شد
خدایا کی این زنان عجم
مشهور عالم خواهند شد
آیا خواهد رسید روزی که
مدرسه ها باز شده و دختران امتحان شوند؟

*
معجز شبستری

*

ساری کؤینک - عاشق علی عسگر

جیلوه لنیب نه دورموسان کارشیمدا
اولوم سنه قوربان آی ساری کؤینک
دویماق اولمور عشوه سیندن نازیندان
فره کهکلیک کیمی خوش آوازیندان
ملک سن چیخمیسان جنت باغیندان
یئل ووروب روبندی آچیب اوزوندن
ائله بیلدیم دوغدی گون آی اوزوندن
اگر قدم قویوب بیر بیزه گلسن
یئرین وار گؤزوم اوسته ساری کؤینک
اؤزوم سنه قوربان آی ساری کؤینک
آی قیز چؤله چیخما سنی گؤره رلر
یاخانداکی قیزیل گولو دره رلر
سنی بیزیم ائوه گلین وئره رلر
آنان سنه قوربان آی ساری کؤینک
اؤزوم سنه قوربان ای ساری کؤینک
گؤزل سن تعریفین دوشوب ماحالا
سنی گؤرن دوشوب لاپ حالدان – حالا
تر غنچه لب لرین یاناغین لالا
چکیلیب قاشلارین یای ساری کؤینک
اؤزوم سنه قوربان آسی ساری کؤینک
گردنه یاراشیر قیزیل حمایل
گؤره نین عاغلینی ائدیبدی زاییل
حسرتین چکنلر اولوبدو سائیل
آنان سنه قوربان آی ساری کؤینک
اؤزوم سنه قوربان آی ساری کؤینک
طوطی دیللی سرو بویلو سونادی
یوخدور مرحمتی بو سلطنتی
گؤندر گلسین علی عسگرین خلعتی
ائیله مه امه یی زای ساری کؤینک
جانیم سنه قوربان ای ساری کؤینک
*
پیراهن زرد
چه ارایش کرده و روبرویم ایستادی
الهی که قربانت شوم ای پیراهن زرد
از عشوه و نازت سیر نمی شوم
از آواز خوش کبک مانندت
فرشته ای و از باغ بهشت آمده ای
باد نقاب را از چهراه ات کنار زد
فکر کردم که مهتاب و آفتاب از چهره ات تابید
اگر قدم رنجه کنی و به خانه مان بیائی
روی تخم چشممان جا داری
الهی که خودم فدات بشم آی پیراهن زرد
ای دختر بیرون نرو که می بینندت
گل سرخ یقه ات را می چینند
تو را به خانه ما عروس می برند
الهی که مادرت فدات بشه آی پیراهن زرد
الهی که خودم فدات بشم آی پیراهن زرد
بر گردنت گردنبند طلا برازنده است
عقل هر بیینده را از بین برده
در حسرت تو خیلی ها سائل شده اند
و بر در خانه ها گدائب مب کنند ای پیراهن زرد
الهی که خودم فدات بشم پیراهن زرد
سونای طوطی زبان و سرو قد است
با این سلطانی مرحمتی ندارد
خلعت علی عسگر را بفرست
زحمت اش را هدر نده ای پیراهن زرد
الهی که من فدات بشم ای پیراهن زرد

*

بیر یانیقلی سئوگی روایتی - یک حکایت دلخراش عشق

بیر یانیقلی سئوگی روایتی بیریمجی و ایکیمینجی بؤلوم

گوش کنید ای جماعت - من حرف بزنم نهایت
این عالم محبت - موجب غم و غصه خیلی ها شده
من نیز عذاب کشیده ام – خیلی اضطراب کشیده ام
از چه کسی خوشم آمده – چه ها بر سرم آمده
در حالی که اشک در چشمان حلقه زده – به شما تعریف می کنم
بعد از آن یار – آن یار بی وفا
بها خودم عهد بستم که دیگر عاشق نشوم – تنها زندگی کردم
خیلی وقت گذشت – چند صباحی گذشت
دختری را دیدم – و عهدم را فراموش کردم
این دختر عجب زیباست- عشق او مرا طلب می کند
فکر کردم به کمکم می آید – و تسلای دردم می شود
دنبالش افتادم – تا از او کلمه ای بشنوم
دلم خیلی بی طاقت شد- گویا زهره چاک شدم
هر وقت او به مدرسه می رفت – دنبالش می رفتم
خیلی قسم اش دادم – آخر سر یک زمان
صدای نازک اش را درآورد – و حرف خودش را زد
به سن و سالم نگاه نکن – سرم خیلی بلاها کشیده
خیلی عمر کرده ام – خیلی ناحقی دیده ام
حالا به یک آدمی – به پسری که نمی شناسم
چگونه دوستت دارم بگویم؟ - چگونه اعتماد کنم
خودت خوب فکر کن –مرا درک کن
حرفش را زد- و با نازک کردن چشمها
گفت همین قدر والسلام – به راهش ادامه داد
همانجا خشکم زد – به فکر و خیال فرو رفتم
فکر کردم راست می گوید – حرف بجه می گوید
دیگر دنبالش نروم – زیاد اذیتش نکنم
قسمتم هر کجا باشد – محبت حقیقی ام
پیش رویم خواهد آمد – جوابم را خواهد داد
بعد از آن هر شب – نمی دانستم چگونه بخوابم
خیال آن جانان – حسن جمالش
هر لحظه جلوی چشمانم بود – راحتم نمی گذاشت
یک روز صبح بی طاقت شدم – از جایم بلند شدم
گفم به دیدارش بروم – و به او بگویم که عاشقت هستم
دیدم که از دوردست می آید – دست و پایم را گم کردم
کم مانده بود از حال بروم – خواستم به او نزدیک شوم
خودش به من نزدیک شد – و اینچنین گفت
می بینم که عاشق شدی – خودت را اسیر عشق کردی
اگر دست از سرم برنمی داری- فقط یک شرط با تو دارم
تنها دو دوست شویم – این طوری می توانم کمکت کنم
اگر دوست داری بله بگو – فکر کن و تصمیم ات را بگیر
دوست نداری خداحافظ – برو خدا کمکت باشد
آخر علاجم چه بود – محتاج عشقش بودم
خیلی فکر کردم – آخر سر راضی شدم
این دوستی و مهربانی – مرا تغییر داد
بعدها زندگی ام را – حال و احوال غم انگیزم را
به آن یار جانی تعریف کردم – او نیز با دلی جگرسوز تعریف کرد
گفت عشق و محبت – به من اذیتی نکرده
عاشق نشدم و کسی عاشقم نشد – عشق چیشت نفهمیدم
اما سیاه بختم – بیچاره تر از توام
پرسیدم که دردت چیست – این جواب را داد
قسمت می دهم – اگر حرمتی بر من داری
از من هیچ نپرس- دیگر در این باره صحبت نکن
این حرف را تمام کنیم – مرا به زحمت نیانداز
این حرفها را شنیدم – همانطور که او می خواست کردم
در این مورد – دیگر سوالی از او نکردم
هر شب به هم زنگ می زدیم – هر وقت دلمان تنگ می شد همدیگر را می دیدیم
لذت زندگی را – این دنیای فانی را
احساس می کردیم و می دیدیم – چه لذت بخش زندگی می کردیم
وقتی رسید – که همه چیز عوض شد
یک روز هنگام عصر – داغ بر دلم کشیدم
آخر هر چیز را دیدم- تلفن زنگ زد
فکر کردم دلدارم است – همان یار جانانم است
گوشی را فوری برداشتم – دست و پایم را گم کردم
صدا صدای کسی دیگر بود – صدای دوست اش بود
ببینید چه ها گفت – دلم سوخت و آتش گرفت
دلبری که عاشقش بودی – درد سراپایش را گرفته بود
قلبش بیمار بود – و کمکی نداشت
قراری که پزشک گذاشته بود – دیروز تمام شد
شب خوابید و – صبح بیدار نشد
در حالی که عاشقت بود- به مرگ زود رس اش نیز آگاه بود
اجل او را برد – آن دلبری را که دوستش داشتی
دیگر زنده نیست – این را فراموش نکن
اول باور نکردم – حرفهایش را جدی نگرفتم
اما او گفت – فردا مراسم دفن است
اگر می خواهی بیایی – واقعیت را ببینی
فردا ساعت دو – جائی که من می گویم
به آن محله می آیی – به آن قبرستان
دلدارت با کفن سفید – به منزل آخرت خواهد رفت
شب نتوانستم بخوابم – آخر چرا من نمردم
خدا او مرد و رفت – خدایا او از جلو چشمم رفت
روز بعد رفتم – به همان مکانی که آن دختر گفت
مردم می گریستند – عقل آدمی ضایع می شد
مراسم خاک سپاری بود – چه کسی داخل قبر می رفت
عمر و زندگی من – جان و معنویات من
رفت و دلم را با خود برد – مراسم دفن که تمام شد
مردم پراکنده شدند – هر کدام به طرفی رفتند
آنجا تنها ماندم – لبریز از درد و غم
بر مزارش زانو زدم – از چشمانم خون باریدم
با او خداحافظی کردم – با یار وفادارم
مرگ بی امان آمد – بی موقع آمد
تو را از من گرفت – خدایا آن روزهای خوشمان چه شد
هر لحظه شادمان بود – او خیلی مهربان بود
یک موقع دستم را گرفتی- حالا خاموش خوابیدی
دلدار زیبارویم خداحافظ – سر و صدائی از تو نیست
این نامیق بیچاره – عاشق هر کی که می شه
سرنوشت اش را – دوباره از نو دید
حالا دیگر با دلی زخمی – این هم حکایتی دیگر از من

*

اورمو گؤلو - جعفر خضوعی

حیدربابا، اورمی گولی سوسوزدی
باغری یانیب،‌ دیل دوداقی، قئردوزدی
بوگلینین، یوخدی اَری؟! یالقوزدی؟!
زامان بویو، آخان چایا،‌ نه گلدی؟
شیرین سویا، آجی چایا، نه گلدی؟

*

حیدربابا دریاچه اورمیه تشنه است

دلش سوخته لب و دهانش پر نمک است

این عروس یار ندارد و تنها هست

بیر سر رودخانه ای که در طول زمان جاری بود ، چه آمد؟

بر سر « شیرین سو » و « آجی چای » چه آمد؟

*

شعر یوخا وبلاکینین یازاری جعفر خضوعی دن

*

ای ساربان - سعدی

ای ساربان آهسته ران، کارام جانم می رود

وان دل که با خود داشتم، با دلستانم می رود

من مانده ام مهجور از او، بیچاره و رنجور ازو

گویی که نیشی دور ازو، در استخوانم میرود

گفتم به نیرنگ و فسون، پنهان کنم ریش درون

پنهان نمی ماند که خون، بر آستانم می رود

محمل بدار ای ساروان، تندی مکن با کاروان

کز عشق آن سرو روان، گویی روانم می رود

او می رود دامن کشان، من زهر تنهایی چشا

ندیگر مپرس از من نشان، کز دل نشانم می رود

برگشت یار سرکشم، بگذشت عیش ناخوشم

چون مجمری پر آتشم، کز سر دخانم می رود

با آنهمه بیداد او، وین عهد بی بنیاد او

در سینه دارم یاد او، یا بر زبانم می رود

باز آی و بر چشمم نشین، ای دلستان نازنین

کاشوب و فریاد از زمین ، بر آسمانم می رود

شب تا سحر می نغنوم ، واندرز کس می نشنوم

وین ره نه قاصد می روم ، کز کف عنانم می رود

گفتم بگریم تا ابل ، چون خر فرمانده به گل

وین نیز نتوانم که دل ، با دلستانم می رود

صبر از وصال یار من ، برگشتن از دلدار من

گرچه نباشد کار من ، هر کار از آنم می رود

در رفتن جان از بدن ، گویند هر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن ، دیدم که جانم می رود

سعدی فغان از دست ما ، لایق نبود ای بی وفا

طاقت نمی آرم جفا ، کار از فغانم می رود

*

ای ساریبان آهسته گئت، آرام جانیمدیر گئدن
یار کونلومو چکمیش منیم، روح و روانیمدیر گئدن

سعی ائیله دیم افسونیله، پونهان قیلام من دردیمی
پونهان ایشیم چیخدی اوزه، سئیلیله قانیمدیر گئدن

قالدیم بئله زار و ذلیل، بیچاره یم قلبیم علیل
دوشدوم او دیلداردان اوزاق، آسوده یاریمدیر گئدن
یوخ عهدینین بونیادی هئچ، بیتمز اونون بیدادی هئچ
چیخماز کونولدن یادی هئچ، ان خوش زمانیمدیر گئدن
بیر آن دایان ای ساریبان، قویما گئده بو کاروان
اول سروه اویموشدور کونول، سروی روانیمدیر گئدن
بیر دون گئری ای نازنین، گؤز مسکنین اولسون سنین
سن سیز بو سونسوز گویلره، آه و فغانیمدیر گئدن
جان ترک ائدنده جیسمینی، اینسان آچار اوز حیسسینی
یوخدی سوزون گورموش گوزوم، بو خسته جانیمدیر گئدن
سعدی سنه لایق دئیل، یاردان گیلئی ای بیوفا
چوخ گوردوم اوندان من جفا، صبر و توانیم دیر گئدن

*

تلسمه - خسته قاسم

فلک کمند آتیب سنی ده ییخار
دلی کؤنول دولت وارا تلسمه
باجارسان همیشه یاخشی لیق ائیله
خائین دوشر آهی زارا تلسمه
*
بختین گر یار اولسا سنی اوجالدار
بئفر قوهوم قانانلاری قوجالدار
ظالیم دونیا بیر گون سنی گیجه لدر
بارسیز باغلار یئتر بارا تلسمه
*
بختین گتیرمه سه داغلارا قاچما
بختین گتیرنده یئتنی سانجما
خسته قاسم نادانلارا سیر اچما
قانانا وار امید چارا تلسمه
*عجله نکن
فلک کمندش را می اندازد و تو را نیز به زمین می زند
ای دل دیوانه برای یافتن مال و ثروت عجله نکن

تا جائی که می توانی خوبی کن

خائن به آه و ناله می افتد عجله نکن
*
اگر بخت یارت باشد بلندت می کند
فامیل نالایق دانایان را پیر می کند
دنیای ظالم روزی گیج ات می کند
باغ های بی میوه به ثمر می رسند عجله نکن
*
اگر بخت یارت نشد به کوه و صحرا نگریز
بخت اگر یارت نشد همه را اذیت نکن
ای خسته قاسم اسرارت را به نادان ها نگو
به فهمیده ها و دانایان راه چاره هست عجله نکن

قرآن قیشقیردی - هوشنگ جعفری زنگانلی

بیر گئجه آسدیلار آسلانلاری دان قیشقیردی
قورقوشوملار سینه سینده گول آچان قیشقیردی
زالی لار سوردولار دؤرت دؤوره دن اندیشه لری
قددو قامت یئره دوشدوکجه اذان قیشقیردی
قیزلارین ناله سی قووزاندی بولودلار دؤشونه
هاوالار شاققیدی گؤردوم ساوالان قیشقیردی
قارالیقلاردا قارانلیق تؤره دن بایقوشلار
چاپدیلار آیه لر اوستونده ، قرآن قیشقیردی
بیرینین قیش تایاسین دامدا گامیشلار سؤکدو
بیر آریق توخلو آجیندان باجادان قیشقیردی
گئجه بیر واقت بئله سونجولدو تیکانلار دؤشونه
وای دئییرکن دوداغین یومدو تیکان قیشقیردی
هر گئجه هر یئنی بیر بابکه نئشتر دیدی
آت گولوندن قارا قاشقا اوجادان قیشقیردی
داغلارین شیهه سی آز قالدی یئری شاققالاسین
قولاغیم باتدی دئدیم یئر گؤی الان قیشقیردی
سازی سیندیردیلار آل ماهنی لارین قوینوندا
هر سازین توزلو تئلیندن مین اوزان قیشقیردی
دریسین سویدولا گؤز باخدی ، دیلی آخ دئمه دی
سویولان گولدو او بیر لحظه سویان قیشقیردی
ایسته دیم شعری عروض ایله یازام بیر کلمه
قیشقیریق سالدی یاپیشدی هجادان قیشقیردی
*
قرآن فریاد کشید
شبی که شیران را به دار آویختند سپیده دم فریاد کشید
گل شکفته در سینه گلوله سربی فریاد کشید
زالوها از هر طرف اندیشه ها را مکیدند
همراه بر زمین افتادن قامتها اذان فریاد کشید
ناله و فغان دخترکان تا سینه ابرها رسید
آسمان غرید و دیدم که سبلان فریاد کشید
جغدهای تیرگی آفرین در شبهای تار
بر روی آیه ها ترکتازی کردند ، قرآن فریاد کشید
آذوقه زمستانی یکی را گاو میش ها دریدند
گرسنه ای لاغر از دریچه دید و فریاد کشید
شب از نیمه گذشته خارها بر سینه اش فرو رفته
خار در حال ناله و فغان لبهایش را چید و فریاد کشید
هر شب بر سینه بابکی نوخاسته نیشتری فرو رفت
از آت گولو اسب پیشانی سفید با صدای بلند فریاد کشید
شیهه کوهها کم ماند که زمین را دو تکه کند
گوشهایم کر شد گوئی که زمین و آسمان فریاد کشید
سازها را در آغوش ترانه های سرخ شکستند
از هر گرد گرفته ساز ، هزار خنیاگر فریاد کشید
پوست از تن اش کندند و چشمانش دید و آخی بر لب نیاورد
در آن لحظه محکوم پوست دردیه خندید و کننده پوست فریاد کشید
خواستم که مصراعی از شعر را عروض بنویسم
دادی به پا کرد و از هجا آویخت و فریاد کشید

بیلمه دیز هئچ - هوشنگ جعفری زنگانلی

گئجه تا صبح آچیلینجا مه له دیم بیلمه دیز هئچ
اوره کین قانینی گؤزدن اله دیم بیلمه دیز هئچ
گون چیخان واختا ییغیشدیز بیر آغاج کؤلگه سینه
اویدوز اول ده اورک دن قارا بایقوش سه سینه
اویانان اولمادی بیر کیمسه آغاج شیهه سینه
بنه یوخو لئش لئشین اوست ه ن کله دیم بیلمه دیز هئچ
قوللاریزدان یاپیشیب سیلکه له دیم بیلمه دیز هئچ
اؤزگه بیر ائل جه بیله نلر کؤکوزو قازدیردی
سئشدی املیک لریزی آیری یولا آزدیردی
اؤز دیلینده سیزه اؤز ایسته دیغین یازدیردی
آغلادیم من اوزوزه یاش چیله دیم بیلمه دیز هئچ
قوللاریزدان یاپیشیب سیلکه له دیم بیلمه دیز هئچ
سارالیب سولدولا سینه مده بوتون آرزولاریم
بارماغیم دویدو دیلیم سوسدو دیله گلدی تاریم
قیشقیران بیر منیدیم بیرده منیم یازقیلاریم
من چیغیردیم اوزوزه یاش چیله دیم بیلمه دیز هئچ
قوللاریزدان یاپیشیب سیلکه له دیم بیلمه دیز هئچ
ایندی دای کند داغیلیب باغ پوزولان واخدی اویان
گؤزله ییردیم بو مین ایللیک یوخودان بلکی دویان
زنجان آدین قیزیل آذر ائلینین اوسته قویان
یوخودایدیز سیزی آشدیم بله دیم بیلمه دیز هئچ
قوللاریزدان یاپیشیب سیلکه له دیم بیلمه دیز هئچ
آیری بیر کؤکده بیتن گوندن اصالت چورودو
ایندی ساتقین لاریمیز هر کوچه ده مین سورودو
دیلیمیز اولدو یاساق اؤلکه نی نیسگیل بورودو
صور اسرافیلی مین یول پیله دیم بیلمه دیز هئچ
قوللاریزدان یاپیشیب سیلکه له دیم بیلمه دیز هئچ
*