Mittwoch, September 08, 2010

قرآن قیشقیردی - هوشنگ جعفری زنگانلی

بیر گئجه آسدیلار آسلانلاری دان قیشقیردی
قورقوشوملار سینه سینده گول آچان قیشقیردی
زالی لار سوردولار دؤرت دؤوره دن اندیشه لری
قددو قامت یئره دوشدوکجه اذان قیشقیردی
قیزلارین ناله سی قووزاندی بولودلار دؤشونه
هاوالار شاققیدی گؤردوم ساوالان قیشقیردی
قارالیقلاردا قارانلیق تؤره دن بایقوشلار
چاپدیلار آیه لر اوستونده ، قرآن قیشقیردی
بیرینین قیش تایاسین دامدا گامیشلار سؤکدو
بیر آریق توخلو آجیندان باجادان قیشقیردی
گئجه بیر واقت بئله سونجولدو تیکانلار دؤشونه
وای دئییرکن دوداغین یومدو تیکان قیشقیردی
هر گئجه هر یئنی بیر بابکه نئشتر دیدی
آت گولوندن قارا قاشقا اوجادان قیشقیردی
داغلارین شیهه سی آز قالدی یئری شاققالاسین
قولاغیم باتدی دئدیم یئر گؤی الان قیشقیردی
سازی سیندیردیلار آل ماهنی لارین قوینوندا
هر سازین توزلو تئلیندن مین اوزان قیشقیردی
دریسین سویدولا گؤز باخدی ، دیلی آخ دئمه دی
سویولان گولدو او بیر لحظه سویان قیشقیردی
ایسته دیم شعری عروض ایله یازام بیر کلمه
قیشقیریق سالدی یاپیشدی هجادان قیشقیردی
*
قرآن فریاد کشید
شبی که شیران را به دار آویختند سپیده دم فریاد کشید
گل شکفته در سینه گلوله سربی فریاد کشید
زالوها از هر طرف اندیشه ها را مکیدند
همراه بر زمین افتادن قامتها اذان فریاد کشید
ناله و فغان دخترکان تا سینه ابرها رسید
آسمان غرید و دیدم که سبلان فریاد کشید
جغدهای تیرگی آفرین در شبهای تار
بر روی آیه ها ترکتازی کردند ، قرآن فریاد کشید
آذوقه زمستانی یکی را گاو میش ها دریدند
گرسنه ای لاغر از دریچه دید و فریاد کشید
شب از نیمه گذشته خارها بر سینه اش فرو رفته
خار در حال ناله و فغان لبهایش را چید و فریاد کشید
هر شب بر سینه بابکی نوخاسته نیشتری فرو رفت
از آت گولو اسب پیشانی سفید با صدای بلند فریاد کشید
شیهه کوهها کم ماند که زمین را دو تکه کند
گوشهایم کر شد گوئی که زمین و آسمان فریاد کشید
سازها را در آغوش ترانه های سرخ شکستند
از هر گرد گرفته ساز ، هزار خنیاگر فریاد کشید
پوست از تن اش کندند و چشمانش دید و آخی بر لب نیاورد
در آن لحظه محکوم پوست دردیه خندید و کننده پوست فریاد کشید
خواستم که مصراعی از شعر را عروض بنویسم
دادی به پا کرد و از هجا آویخت و فریاد کشید

Keine Kommentare: