بیلیرم اؤیره ده ن اولدو

اي گول ، سني آخر ، بيليرم اويره دن اولدو
سالدين مني هيجرانه ، بو بيلمم ، نه دن اولدو؟
دوزدوم نه قده ر زحمته ، هر نازيني چكديم
كونلوم غمي - عشقينله اسيرئ - محن اولدو
سن بويله وفاسيزدا دئييل دين ، بيليرم من
ظنيمجه ، سني بو ايشه تحريك ائدن اولدو
رسوايئ - جاهان ائيله دين آخر مني ، گئتدين
ايندي منه بيگانه گليب طعنه زن اولدو
بير واخت پيشيمان اولاجاقسان بو عمل دن
سندن بو ايشين ، بلكه حسابين چكه ن اولدو
گزدين ، گوزليم ، غيرايله ، من درديني چكديم
گلدي نه بلا باشيما ، بو غصه دن اولدو
واحيد او گولون وصلينه بيگانه يئتيشدي
دردين چكه ن عالمده بير آنجاق حسن اولدو
شاعر : علي آقا واحيد
منبع : وبلاک ائل قیزی

میدانم یکی یادت داد
ای گل می دانم که آخر یکی یادت داد
مرا به درد هجران انداختی ، نمیدانم دلیلش چه بو ؟
به چه زحمتی افتادم و چقدر دردت را کشیدم
دلم از غم عشقت اسیر محنت شد
تو این همه بی وفا نبودی می دانم
فکر می کنم یکی ترا به این عمل تشویق کرد
آخر سر مرا رسوای جهان کردی و رفتی
حالا بیگانه آمده و ریشخندم می کند
یک وقتی از این عملت پشیمان خواهی شد
بلکه یکی به حساب این کارت خواهد رسید
زیبای من با غیر رفتی و دردت را من کشیدم
هر بلائی که به سرم آمد از این غم آمد
« واحد » دیگری به وصال آن گل رسید
در این عالم فقط حسن این درد را کشید

سن الله

بیر گون منه ده سئوگیلی جانان دئ‌ سن آللاه
بیر اؤزگه حسابلا منه ده جان دئ‌ سن آللاه
اینجیكلی دؤنوب باخما منه نئیله‌میشم من
كج باخماق ایله آز منه قان ـ قان دئ سن آللاه
آلدین بو جفا درسینی كیمدن؟ سنی تاری
تاپدین بو جفاكارلیغی هاردان؟ دئ سن آللاه
من دردین آلان گؤزلر ایله باخما رقیبه
آز اؤزگه پایین اؤزگه‌یه احسان دئ سن آللاه
هر یئرده دئمه ناز ائله‌دیم کوسدو فیلانکس
من کوسمه‌میشم آز منه بؤهتان دئ سن آللاه
بسدیر من اؤلوم سؤیله‌مه جانانه رقیبه
آز دابباخانا اوستونه تهران دئ سن آللاه
بیچاره «وفا» باش گؤتوروب بس هارا گئتسین؟
آی دردین آلیم، دردیمه درمان دئ سن آللاه
شاعر : وفا
از وبلاک خوی

...
ترجمه به فارسی
تو را به خدا
روزی به من نیز دلبر دوست داشتنی بگو ، تو رو خدا
با حسابی دیگگر به من نیز جان بگو ، تو رو خدا
رنجیده به من نگاه نکن چه کرده ام من ؟
با چپ نگاه کردنت کم به من نفس کش بگو تو رو خدا
تو رو خدا ، این درس جفا را از چه کسی آموختی ؟
این جفاکاری را از کجا یافتی تو رو خدا
با چشمانی که من دردش را به جان خریده ام به رقیب نگاه نکن
کم سهم دیگری را به کسی دیگر احسان کن تو رو خدا
همه جا نگو ناز کردم و فلانی قهر کرد
من قهر نکرده ام کم به من بهتان بزن تو رو خدا
بس است مرگ من نگو به جانان و به رقیب
کم به دابباخانا تهران بگو تو رو خدا
بیچاره « وفا » پس سرشو برداره به کجا ببره
ای دردت به جانم ، درمانی به من بگو تو رو خدا

ای شهرتیم شانیم منیم

ای شهرتیم شانیم منیم
حال پریشانیم منیم
کوسوب منی اؤزگه لردن
منی سوروشانیم منیم
سن دؤنسه نده من دؤنمه ره م
گونش سؤنر من سؤنمه ره م
عذابیندان دئیینمه ره م
وار بئله نیشانیم منیم
...
بیرآزدا صبر ائله ای یار مهربان گلیرم
سنین یولوندا فدادیر بو جیسم و جان گلیرم
وفالی بولبولونه م حسرت جمالیندان
چمن چیچه کلری تک باغریم اولدو قان گلیرم
منه تسلی وئره ن بیر سنین خیالیندیر
اؤزگه بیر دیلبره حالیم دئمه بیان گلیرم
بهشت اولسادا غربت گئنه جهنم دیر
وطن محبتی وئرمیر منه امان گلیرم
منیم بو حالیمی « واحد » نیگارا تئز یئتیرین
اونوتماسین منی او یار همزبان گلیرم
...
سن گیزله دیب گول اوزونو
گل قاراتما گوندوزومو
سؤز ائیلییب هر سؤزومو
کوسوب باریشانیم منیم
سن دؤنسه نده من دؤنمه ره م
گونش سؤنر من سؤنمره م
عذابیندان دئیینمه ره م
وار بئیله نیشانیم منیم
…
خواننده : شوکت علی اکبراوا
.....
ترجمه به فارسی
ای شهرت و شان من
حال پریشان من
ای که قهر می کنم و مرا
از دیگران می پرسد من
تو هم روی برگردانی من از تو روی برنمی گردانم
آفتاب غروب کند من غروب نمی کنم
از عذابت شکوه نمی کنم
اینگونه نشان دارم
...
ای یار مهربان یک کمی هم صبر کن می آیم
این جسم و جان در راه تو فداست می آیم
بلبل وفادارت هستم در حسرت جمالت
دلم مانند بلبلان چمن خون شد می آیم
مرا تنها خیال تو تسلی می دهد
حالم را به دلبر دیگری بیان نکن می آیم
غربت اگر بهشت باشد باز هم جهنم است
عشق وطن امانم نمی دهد می آیم
واحد این حال مرا به نگارم زود برسان
آن یار همزبان فراموشم نکند می آیم
...
تو روی گلت را پنهان می کنی
بیا روز روشنم را تیره نکن
ای که از هر سخنم حرفی درآورده
از من قهر کرده من
تو هم روی برگردانی من از تو رو برنمی گردانم
خورشید غروب می کند من غروب نمی کنم
از عذابت شکوه نمی کنم
اینگونه نشان دارم من

باهار

بولبوله وئردی خبر غونچه باهارین گلیشین
شخته نی قوودو صبا تندیری قیزدی گونه شی
چیله دی گؤز یاشینی گولشنی گولدوردو بولود
اسن آغ یئل قیرووون قارلی قیشین چکدی دیشین
چیچه گین آچدی اوزون قیلدی چیراغان چمنی
دؤشه دی داغ دؤشونه اوستا دوغا اؤز ال ایشین
آغ گئیه ن یاسمنی اؤپدی گلینیلیکده بولاغ
نازیله وئردی صبا موژده فراقین بیتیشین
یام یاشیل اویلاغینا سوردو سورویله قوزونو
توته گین چالدی چوبان چه کدی دابانین چه پیشین
تئلینین تارلاسینی ییغدی بوروندو بولودا
اوندا کی گؤدو گونه ش آینا بولاغلاردا ائشین
سالدی گؤی قورشاغی قول بوینونا جئیرانلی داغین
قوجاغین آچدی قایا ایلک اؤپوشون وئردی پئشین
منده بیر بولبول اولوب باغدا بوداغدا اوخورام
قارا گونلرده قارا قیش کیمی چه کسه قمیشین
خوش او آنلار کی آچار آرزی باغیندا گولوموز
اوخونار قورتولوشون نغمه سی دینلر له له شین
شاعر : اسماعیل جمیلی
ترجمه به فارسی
غنچه به بلبل خبر آمدن بهار را داد
صبا یخبنداتن را راند و تنور خورشید گرم شد
ابر اشک چشمانش را پاشید و گلشن را شاد کرد
باد وزنده دندانهای زمستان پر برف را کشید
رخ گل را باز کرد چمن را چراغان نمود
استاد بر دامنه کوه کاردستی خود را پهن کرد
چشمه یاسمن عروس سفید پوش را بوسید
صبا با ناز و کرشمه مژده پایان جدائی را داد
به دشت سرسبز گله گوسفند را برد
چوپان توتکش را زد . پاشنه بز را کشید
مزرعه گیسویش را جمع کرده با ابر پوشیده شد
وقتی که خورشید همسرش را در آینه چشمه دید
آسمان شال خود را به گردن کوه پر اهو انداخت
صخره آغوشش را باز کرد بوسه اولش را داد
من نیز بلبلی شده در باغ و شاخه می خوانم
اگر روزهای سیاه مثل زمستان تیره نی اش را بکشد
خوشا آن زمانی که در باغ آرزو گلهایمان باز شود
نغمه رهائی خوانده می شود و گوش می کند این بنده
....
شخته : یخبندان
چیله مه ک : پاشیدن ، نم نم باریدن
اسن یئل : باد وزنده
دؤشه دی : پهن کرد
بیتیش : تمام
یام یاشیل : کاملن سبز ، سبز سبز ، سر سبز
چپیش : بز نر یک ساله
تارلا : مزرعه
قورشاق : کمر ، شال
قایا : سنگلاخ ، سنگ ، صخره
چه کسه قمیشین : نی اش را بکشد ، منظور دست از سرمان بردارد ، مزاحم نشود
قورتولوش : رهائی
دینلر : ائشیده ر

له له ش : نوکر ، بنده ، منظور این بنده ، من

ای کاسیبلیق عهد و پیمان قیامت

كاش جيبيمده بيرگون پارااولاردي
شاد گئده رديم ائوده صفااولاردي
هئي ده ن چيكيب آديم آغااولاردي
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
گوءن باشماقي پـــولـلوگئييب دولانير
رئزين باشماق كاسيب گئييب يوللانير
پوللولاري نييه هــاممـي تـئـزتــانـير
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
كُــوپـن الــده دوروب صفـده نـوبته
عاملينن پـــولــلـوكئچـيب صوحبته
بولحظه ده ن كاسيب دوشوب ذللته
آي كاسيبليق عهدو پيمان قيامت
شيرين چاي دي سحر غذا كاسيبا
آسپريــنــدي فـقـط داوا كـاستيبا
الله اوزو وئـرسـيـن شـفـا كـاسيبا
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
اون كوره گه يئددي ساعت صفده دي
پوللوكوره ك آليب گئديب كئيفده دي
ناهار آخشام پوللو يئيه ن كــوفته دي
آي كاسيبليق عهدو پيمان قيامت
پوللوآليرگوءزه ل گوءزه ل دونلاري
دوءشججــه يـه ســاليرتميزيونلاري
اوتو له نير گــونــده كُتو شالواري
آي كاسيبليق عهدو پيمان قيامت
پولسوز آلير خيرخيم تكين پانبيقي
قوءلبوءيونا سالير فقط مـيـنجيقي
يئرين داشي اولوب اوشاق شيققيقي
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
تـــازه لـبـاس گـورمه در هيچ اندامي
اتسيز آبگوشت اولدو گونده هرشامي
لامپائيله گئچدي هر گون آخشامــي
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت

يوسف پورعظيم شوطي
سه شنبه 8-12-85
.....
کاش روزی در جیبم پول بود
شاد می شدم و در خانه ام صفا بود
از فقر نجات می یافتم و اسمم آقا بود
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
کفش چرمی را پولدار پوشیده و می گردد
فقیر با کفش پلاستیکی می سازد
چرا همه پولدارها را خوب می شناسند
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
کوپن در دست پشت صف به نوبت ایستاده
پولدار با واسطه برای معامله نشسته
از همین لحظه فقیر به ذلت افتاده
ای قفر عهد و پیمان به قیامت
صبح چای شیرین غذای قفیر است
فقط آسپرین داروی اوست
خدا خودش به فقیر شفا دهد
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
( فقیر ) برای خرید ده نان هفت ساعت صف می ایستد
پولدار نانشو خریده و در حال لذت بردن است
ناهار و شام پولدار کوفته است
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
پولدار لباسهای زیبا می خرد
تشکش را با پشم تمیز پر می کند
هر روز شلوارش را اتو می کند
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
فقیر پنبه شبیه خرده پشم می خرد
دست و گردنش را فقط با منجوق تزئین می کند
سنگ زمین بازیچه بچه اش است
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
تنش هیچ لباس تازه ای ندیده
آبگوشت بی گوشت غذای شامش است
شبهایش با گردسوز سپری می شود
ای فقر عهد و پیمان به قیامت

سنگسار

منم يک از هزاران ، يکي از بيشماران
نه در سوداي نامم ، نه در انديشهء جان
من آن گهواره دارم که از تو سنگسارم
اسيري در حصارم ولي آيينه دارم
...
به جرم زنده بودن ,عشق ورزيدن
به جرم آسمان را آبي پرواز ديدن، سنگسارم کن
به جرم خوب ديدن , خواب ديدن
ماه را به مقنهء مهتاب ديدن , سر به دارم کن
به جرم خويشتن بودن ، نه يک بازيچه ، من بودن
سرافرازانه زن بودن ، به صد کيفر دچارم کن
به دست جهل , با سنگ تعصب , سنگسارم کن
...
تو اعدام ترانه، تو سنگ و تازيانه
من اما خاک باغم دلم درياي دانه
ميان مرگ و ميدان، ميان سنگباران
من از تکرار انسان نخواهم شد پشيمان
مرا در سنگباران نخواهي ديد لرزان
منم تکرار انسان نخواهم شد پشيمان
...
هجوم سنگپاره نبوده راه چاره
که بر تن دارم از عشق ردائي از ستاره
...
اگر ما را نهاني به مسلخ مي کشاني
نميداني و ما را به قله مي رساني
...
من آن گهواره دارم زمين بار دارم
منم مادر, منم خاک سحر را انتظارم
من آن گهواره دارم که از تو سنگسارم
منم مادر , منم خاک ، خودم باغم , بهارم

نام شاعر : اردلان سرفراز

داشا باسما

منم مین لرین بیری ، چوخ چوخلارین بیری
نه آد دالیسیندایام ، نه جان هاراییندا
منیم او بئشیگیم وار ، سندن داشا باسیلمیشام
حاصاردالیندا اسیرم ، امان کی واردی آینام
...
دیری اولماق ، سئومه ک گوناهینان
گؤیو ، اوچماق اوچون گؤی گؤرمه ک گوناهینان
داشا باس منی
یاخجی گؤرمه ک ، یوخو گؤرمه ک گوناهینان
آیی ، آیی ایشیقینین اؤرتوگونون دالیسیندان گؤرمه ک گوناهینان
دارا آس منی
اؤزوم اولماق ، نه بیر اویونجاق ، من اولماق گوناهینان
باش اوجا آرواد اولماق گوناهینان ، یوز تنبیهه دوچار ائیله
اوممول لوک الینه ن ، کوهنه بئیینلیک داشینان
داشا باس منی
...
سن ماهنی دارا آسماق ، سن داش نان شاللاق
من اما باغ تورپاغی ، اوره گیم اکین دنیزی
اولوم مئیدانین آراسیندان ، داشا باسیلماق آراسیندان
من اینسان تیکراریندان ، پئشمان اولمویاجاغام
منی داشا باساندا ، اوره کی قورخولو گؤرمویه جاخسان
من اینسانین تکراریام ، پئشمان اولمویاجاغام
...
داشلارین یوگورمه گی ، درمان یولو دئییلدیر
که اینیمده سئوگیدن ، اولدوزدان اوست دونوم وار
...
اگر بیزی گیزلین دن سالاخا چکیرسن
بیلمیرسن کی بیزی سن اوجالیقا آپاریرسان
...
منیم او بئشیگیم وار کی ایکی جانلی یئرم
من آنام ، صاباح تورپاغینین اینتیظاریندا
منیم او بئشیگیم وار ، سندن داشا باسیلمیشام من آنایام ،

من تورپاغام ، اؤزوم باغام ، یازام

او تایدا یاریم قالیب

دیندیرمه یین قان آغلییار گؤزلریم
گوجدن دوشوب طاقت سیزدیر دیزلریم
قولاغیندان هله گئتمیر سؤزلرین
اوتایدا یاریم قالیب ، یازیم باهاریم قالیب
اؤلدورور بو درد منی ، بیر گول جوالیم قالیب
عاشیق اولموشدوم او گول جمالینا
گؤره سن اودا سالیرمی یادینا
سون نفسده دئیین چاتسین دادیما
اوتایدا یاریم قالیب ، یازیم باهاریم قالیب
اؤلدورور بودرد منی ، بیر گول جمالیم قالیب
آی « زلفیه » سورما منینم حالیمی
فلک قیردی داماریمی قولومو
قدر که سدی یارا گئدن یولومو
اوتایدا یاریم قالیب ، یازیم باهاریم قالیب
اؤلدورور بو درد منی ، بیر گول جمالیم قالیب

خواننده این ترانه : آشیق زولفیه

با من حرف نزنید که چشمانم خون می گریند
که زانوهایم از توان افتاده و بی تاب شده اند
سخنانش از گوشم نمی روند
در آن سوی یارم مانده ، فصل بهارم مانده
این درد مرا می کشد ، یک یار گل جمالم مانده
عاشق جمال گلش شده بودم
آیا او هم مرا به خاطر می آورد ؟
در نفسهای آخر بگوئید به فریادم برسد
در آن سوی یارم مانده ، فصل بهارم مانده
این درد مرا می کشد ، یک یار گل جمالم مانده
ای زلفیه حالم را نپرس
فلک رگ و بازویم را شکست
سرنوشت راه زسیدن یارم را بست
در آن سوی یارم مانده ، فصل بهارم مانده

این درد مرا می کشد ، یک یار گل جمالم مانده

اولماز

ای نازنین سنین کیمی
شوخ گؤزلدن دویماق اولماز
آغزین شکر ، لبین بالدی
لبین کیمی قایماق اولماز
...
نئچه ماحالدا وار آدین
ده ییشدین آغزیمین دادین
دوروب یانیندا جلادین
دیزینه باش قویماق اولماز
...
مینا گردن ، بویوبسته
بیر سایه سال باشیم اوسته
یازیق « قاسیم » دوشدو خسته
دردی غمین سایماق اولماز
شاعر : خسته قاسم...
پیدا نمی شود
ای نازنین مانند تو
از زیبای شوخ نمی شود شیر شد
دهانت شکر ، لبت عسل
خامه ای مانند لبت پیدا نمی شود
...
در چند محل اسمت هست
مزه دهانم را تغییر دادی
جلادت کنارت ایستاده
سر به زانویت نمی شود گذاشت
...
گردن همچو مینا ، قامت رعنا
سایه ات را بالای سرم بیانداز
بیچاره « قاسم » بیمار شد
درد و غمم را نمی شود شمرد

رحم ائت

ای چرخ منیم آه شررباریما رحم ائت
هجرانه یانان سینه افکاریما رحم ائت
صبحه کیمی انجم سایارام فکر رخوندا
هجران گئجه سی دیده خونباریما رحم ائت
غربت المی ، یار فراقی ، منی آلدی
غربتده قالان جان گرفتاریما رحم ائت
تنها قالیبان ، بی کس اولوب ، یاردان آیری
بی کس لیغیما ، حسرت بسیاریما رحم ائت
اشک ایله ائدیب هر طرفه سیل روانه
چون ابرصفت چشم گهر باریمه رحم ائت
هجران رخ یار ، منی سالدی آیاقدان
یئتیر منی او مونس غمخواریما رحم ائت
یوز زحمتیله خاموش اولوب بو دل ویران
حیران فغان ائتمه ، بو دل زاریما رحم ائت
شاعر : حیران خانم
رحم کن
ای چرخ به آه شرربار من رحم کن
به سینه سوخته از هجران من رحم کن
با فکر رخت تا صبح ستاره ها را می شمارم
در شب هجران به دیده خونبارم رحم کن
درد غربت ، فراق یار ، مرا گرفت
به جان گرفتار در غربتم رحم کن
تنها مانده ، بی کس شده ، از ایر جدا شده
به بی کسیم ، به حسرت فراوانم رحم کن
با اشک خود به هر طرف سیل روان کرده
به چشم گهربار همچون ابرم رحم کن
هجران رخ یار ، مرا از پا انداخت
مرا به آن مونس غمخوارم برسان و رحم کن
با صد زحمت این دل ویران خاموش شده
حیران فغان نکن ، به دل زارم رحم کن

درنالار

آپارین منی دورنالار
اوچون ، اوچون دسته دسته
قولاق آسین سیز بو دوستا
الین قانادیزین اوسته
آپارین منی دورنالار
...
دؤزومومو ایللر آلیب
باغلاریم خزل له دولوب
نه زاماندیر سینه م اولوب
حسرت وطنی دورنالار
...
آمان اوردا نیگاراندیر
دئمه یین کی ، یول دوماندیر
سایا سالمایین آماندیر
دومانی چنی دورنالار
...
چینارلاریم اییلمه ییب
خیرمنیم وار دؤیولمه ییب
آپارین سیز وطن دئییب
دیل دیل اؤتنی دورنالار
آپارین منی دورنالار
نام شاغر : مدینه خانم گلگون
ببرید مرا درناها
پرواز کنید ، پرواز کنید ، دسته دسته
به این دوست گوش کند
روی بالتان بگیرید
مرا ببرید درناها
...
سالها ، صبرم را گرفته اند
باغهایم خزان شده اند
سالهاست که سینه ام شده
وطن حسرت ، درناها
...
اما آنجا نگران است
نگوئید که راه مه آلود است
زنهار به حساب نیاورید
مه و غبار را درناها
...
چنارهایم خم نشده اند
خرمنمهایم چیده و آماده نشده اند
ببرید شما و وطن بگوئید
زبان به زبان خواننده را درناها مرا ببرید درناها

الوداع میخانه چی

الوداع میخانه چی
ارتیق قالامییوروم
بیر باشقاییم بو آخشام
سرخوش اولامییوروم
عاینی قدح ، عاینی می
بیر تات الامییوروم
الله هیم نه سیل شئی دیر
سرخوش اولامییوروم
نه گؤگ نه ده یئرده ییم
بیر غریب سفرده ییم
عاشیق م یم من نهییم
سرخوش اولامییوروم
عاینی قدح عاینی می
بیر تات آلامییوروم
خواننده این ترانه : ادنان شن سسترجمه فارسی
خداحافظ میخانه چی
دیگر نمی توانم بمانم
امشب حال دیگری دارم
نمی توانم سرخوش شوم
همان قدح و همان می
دیگر لذتی نمی برم
خدای من این دیگر چه حالیست
نمی توانم سرخوش شوم
نه در آسمانم ، نه در زمین
در سفری غریبم
عاشقم ؟ چه حالی دارم
نمی توانم سرخوش شوم
همان قدح همان می دیگر لذتی نمی برم

کوسدوم

سنین اوزوندن جانیما
داماریمداکی قانیما
قرآنیما کیتابیما
کوسدوم ، کوسدوم آرتیق
...
داها سنینله قونوشمام
نه یاپارسان یاپ باریشمام
آرتیق سنه هئچ قاریشمام
کوسدوم کوسدوم آرتیق
...
اکمه ییمین دوزو اولسان
قه دریمده یازیم اولسان
پادشاهین اوغلو اولسان
کوسدوم کوسدوم آرتیق
...
بیتسین بو سئودامیز بیتسین
نه ره یه گئده رسه گئتسین
قونوشورسام دیلیم قوپسون
کوسدوم کوسدوم آرتیق
...
کوسدوم قارا گؤزلرینه
کوسدوم آجی سؤزلرینه
کؤلگه سینه ایزلرینه
کوسدوم کوسدوم آرتیق
ترجمه فارسی
از دست تو به جانم قسم
به رگهای تنم قسم
به کتاب و قرآنم قسم
قهرکردم ، قهرکردم دیگر
...
دیگر با تو حرف نمی زنم
هر قدر سعی کنی اشتی نمی کنم
دیگر کاری به کارت ندارم
قهرکردم ، قهر کردم دیگر
...
اگر نمک نانم هم باشی
اگر سرنوشتم هم باشی
اگر پسر پادشاه هم باشی
قهر کردم ، قهر کردم دیگر
...
تمام شود این عشق تمام شود
هر جا که دلش می خواهد برود
اگر با او حرف بزنم ، زبانم قطع شود
قهر کردم ، قهر کردم دیگر
...
از چشمان سیاهش قهرکردم
از حرفهای تلخش قهرکردم
از سایه و رد قدمش قهرکردم
قهر کردم ، قهر کردم دیگر

تورکون دیلی

تورکون دیلی تک سئوگیلی ایسته کلی دیل اولماز
اؤزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز

اؤز شعرینی فارسا – عربه قاتماسا شاعیر
شعری اوخویانلار ، ائشیدنلر کسیل اولماز

فارس شاعری چوخ سؤزلرینی بیزدن آپارمیش
« صابیر » کیمی بیر سفره لی شاعیر پخیل اولماز

تورکون مثلی ، فولکلوری دونیادا تک دیر
خان یورقانی ، کند ایچره مثل دیر ، میتیل اولماز

آذر قوشونو ، قیصر رومی اسیر ائتمیش
کسری سؤزودور بیر بئله تاریخ ناغیل اولماز

پیشمیش کیمی شعرین ده گرک داد دوزو اولسون
کند اهلی بیلرلر کی دوشابسیز خشیل اولماز

سؤزلرده جواهیر کیمی دیر ، اصلی بدلدن
تشخیص وئره ن اولسا بو قدیر زیر – زیبیل اولماز

شاعیر اولابیلمزسن ، آنان دوغماسا شاعیر
مس سن ، آبالام ، هر ساری کؤینک قیزیل اولماز

چوخ قیسسا بوی اولسان اولیسان جن کیمی شئیطان
چوق دا اوزون اولما ، کی اوزوندا عاغیل اولماز

مندن ده نه ظالیم چیخار ، اوغلوم ، نه قیصاص چی
بیر دفعه بونی قان کی ایپکدن قزیل اولماز

آزاد قوی اوغول عشقی طبیعتده بولونسون
داغ – داشدا دوغولموش ده لی جیران حمیل اولماز

انسان اودی دوتسون بو ذلیل خلقین الیندن
الله هی سئوه رسن ، بئله انسان ذلیل اولماز

چوق دا کی سرابین سویی وار یاغ – بالی واردیر
باش عرشه ده چاتدیرسا ، سراب اردبیل اولماز

ملت غمی اولسا ، بو جوجوقلار چؤپه دؤنمه ز
اربابلاریمیزدان دا قارینلار طبیل اولماز

دوز واختا دولار تاختا – طاباق ادویه ایله
اونداکی ننه م سانجیلانار زنجفیل اولماز

بو « شهریار » ین طبعی کیمی چیممه لی چشمه
کوثر اولا بیلسه دئمیرم ، سلسبیل اولماز
...
زبان ترك
هيچ زباني به مانند زبان عاشقانه و دوست داشتني تركي نيست
اگر اين زبان اصيل را با زبان ديگري مخلوط كني ديگر اصيل نخواهد بود

اگر شاعر شعر خود را با فارسي و عربي مخلوط نكند
آنهايي كه شعر را مي خوانند و يا مي شنوند كسل نخواهند شد

شاعر فارسي زبان اكثر حرفهاي خود را از ما برداشته
شاعري مانند صابر كه حرفي براي گفتن دارد بخيل نمي شود

ضرب المثلها و فلكلوريهاي تركي در دنيا نظير ندارد
در روستا مَثَل است كه لحاف خان از پارچه كهنه درست نمي شود

لشكر ترك قيصر روم را به اسارت گرفت
گفته انوشيروان است كه چنين تاريخي نمي تواند داستان باشد

شعر بايد مانند غذا طعم و نمك داشته باشد
تمام اهل روستا مي دانند كه بدون دوشاب نمي توان خشيل ( نام يك غذاست ) درست كرد

حرفها مانند جواهر هستند كه اگر اصل و بدلي بودنش را
كسي باشد كه تشخيص بدهد اينقدر پست ( آشغال ) نخواهد شد

نمي تواني شاعر شوي اگر از مادر شاعر زاده نشده اي
عزيزم تو مس ( كنايه از بدلي بودن طلا ) هستي . هر پيراهن زردي كه طلا نمي شود

اگر قدت زيادي كوتاه باشد حيله گر و مكار مي شوي
زياد هم بلند قد نباش كه آدم بلند قد عقل زيادي ندارد ( كنايه از متعادل بودن )

پسرم من نه مي توانم ظالم باشم و نه اهل قصاص
اين را در سرت فرو كن كه ابريشم پشم بز نمي شود

عشق را آزاد بگذار و اجازه بده آثار خود را در طبيعت (طبيعت انساني ) نشان بدهد
غزال وحشي كه در كوه و صخره ها به دنيا آمده نمي تواند حيوان آرامي شود

انسان كسي است كه دست مستضعفان را بگيرد ( ياري كند )
كسي كه خدا از او راضي باشد ذليل نمي شود

هر چند كه سراب آب معدني ، كره و عسل دارد
اگر سر به فلك هم بزند باز هم سراب نمي تواند اردبيل شود

اگر براي ملت غمخواري باشد اين بچه ها به تركه چوب ( كنايه از لاغر شدن ) تبديل نمي شوند
از اربابهايمان هم كسي پيدا نمي شود كه شكم گنده باشد

هميشه در و ديوار پر است از ادويه جات
اما وقتي كه مادرم شكم درد مي گيرد زنجبيل پيدا نمي شود

مانند طبع اين شهريار كه مي توان در چشمه آن شنا كرد
نمي گويم كوثر مي تواند باشد اما از سلسبيل افضل تر است ( دو آب بهشتی )

وبلاک تلخ و شیرین

http://kadco.blogfa.com/

سن منیم یانیمداسان

سنین محبتینه اینانارام مجنون کیمی من
یاتارام دنیز کیمی اویانارام مجنون کیمی من
عمور کویوندا سنین دولانارام مجنون کیمی من
بیلسه م کی سنین کیمی لیلا منیمدیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیمدیر گؤزلیم
...
سنی الله جئیران خلق ائله ییب گؤزلریمه
سوس دانیشما نه اولار باشینی قوی دیزلریمه
سن منیم یانیمداسان اینانمیرام گؤزلریمه
بو حقیقت می یوخسا رویا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
آجی خاطیره لرینه ن بو قلبیمی داغلامیشام
ال آچیب الله هیما شکلینی قوجاقلامیشام
او قدر حسرتینه ن باخ گئجه لر آغلامیشام
باخ گینان بحر خزره دریا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیمدیر گؤزلیم
...
سن اگر آتیب منی گئدیب سئوسه ن باشقاسینی
بو درده دؤزمه ز اوره ک ترک ائده راؤز دونیاسینی
هئچ واخ مجنون بئله سئومییب اؤز لیلاسینی
تارخ ده گؤرونمه یه ن سئودا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
جوانام تانری وئره ن جانیمی منده ن آرالا
کیپریکین اوخ ، اینصافین یوخ ، اوره ییمی آز یارالا
سن سیز گئچه ن آنلاری هر گتیرنده خیالا
گؤز یاشیمنان یازیلان میصراع منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
بلبل لر فخر ائیلییه ر گؤیله ن چمنینیله ن
نئجه گول نرگیسینه ن ، سوسن ، یاسمنینه ن
من ائله آیری گوره فخر ائلیرم سنین ایله ن
سن ده دئگینه ن « نامیق معنا » منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
خواننده این ترانه : نامیق معنا
...
تو کنار منی
محبت تو را باور می کنم ، مانند مجنون
می خوابم مانند دریا ، بیدار می شوم مانند مجنون
بر سر کوی تو می گردم ، مانند مجنون
اگر بدانم لیلائی چون تو مال من است ، زیبایم
تو کنار منی دنبا مال من است زیبایم
...
خدا تو را در نظر من آهو خلق کرده
سکوت کن حرف نزن سرت را روی زانویم بگذار
تو کنار منی به چشمانم باور نمی کنم
این حقیت است یا رویا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
قلبم را با خاطرات تلخ داغ کرده ام
دست به سوی خدا بلند کرده عکست را بغل کرده ام
ببین در حسرت تو چه شبها که نخوابیم
به دریای خزر نگاه کن ، دریا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
تو اگر رهایم کنی و به دیگری دل ببندی
دلم این درد را تحمل نکرده دنیایش را ترک می کند
هیچ آن زمان هم مجنون لیلایش را به اندازه من دوست نداشته
عشق که تاریخ به خود ندیده مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
جوانم جانی را که خدا داده از من بگیر
مژگانت تیر ، انصافت نیست ، دلم را کم زخمی کن
وقتی لحظاتی را که بی تو بودم به یاد می آورم
مصراعی که با اشک چشمانم نوشتم مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
بلبلها با گل و چمن فخر می فروشند
همانگونه به نرگس و سوسن و یاسمن
من نیز آنگونه با تو فخر می فروشم
تو هم بگو : نامیق معنا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم

صلحه گلین

آنا قلبیم اودلانیر
سؤز دوشنده داوادان
بس دئییل ای انسانلار
توکولدو قان ، آخدی قان
یئر اوزونده دوست اولسون
گره ک انسان انسانین
قلبیمده کی آرزولار
آرزوسودور زمانین
من آنایام سه سیمده
یئرین گؤیون دردی وار
صلحه گلین انسانلار
یوخسا دونیا محو اولار
سلاح لاری یاندیرین
عرشه قالخسین توسکوسو
هر اوبادا هر ائلده
قاناد آچسین صلح سؤزو
اوزو گولسون انسانین
بایرام ائتسین یئر اوزو
من آنایام سه سیمده
یئرین گؤیون دردی وار
صلحه گلین انسانلار
یوخسا دونیا محو اولار
اوخویان : فاطمه مهرعلی اووا
برگرفته از ائل ماهنی لاری گردآوری زهره وفائی

صلح کنید
مادر دلم آتش می گیرد
وقتی صحبت از جنگ می شود
ای انسانها بس نیست ؟
خوان ریخته شد ، سیل خون جاری شد
روی زمین دوست شوند
باید انسان با انسان
آرزوهای دلم
آرزوی زمان است
من مادرم در صدایم
درد زمین و آسمان است
صلح کنید ای انسانها
وگرنه دنیا نابود می شود
اسلحه ها را بسوزانید
تا دودش به عرش برسد
در هر ایل و طایفه ای
سخن از صلح پر بگیرد
روی انسان بخندد
زمین جشن بگیرد
صلح کنید انسانها وگرنه زمین نابود می شود

اولمایاجاقدیر

آدیمی قلبیندن آتا بیـــله رسن  
اسمم را میتوانی از قلبت پاک کنی
مندن گوزلینی تاپا بیـــله رسن 
از من زیباتر را میتوانی پیدا کنی
منیم تک سئوه نین اولمایاجاقدیر 
ولی مثل من عاشقت پیدا نمیشود
بیر گون سؤنه جکـدیر بواود، بواوجاق  
یک روز خاموش میشود این آتش عشق
کدر یوواسی دیر بوش قالان قوجاق  
جائی که عشق نباشد کینه خانه میکند
دیزینه باش قویوب ، یاتان اولاجاق  
کسی پیدا میشودکه روی زانویت بخوابد
باشینا دؤنه نین اولمایاجاقـدیر  
اما کسی که دورت بگردد، پیدا نمیشود
عؤمرونه بیر سئوگی گله ر، بیلیره م 
 یک عشقی به زندگی ات می آید، میدانمسن ایله آغلائیب – گوله ر، بیلیرم  
با تو می خندد ومی گرید میدانم
کیمسه سئوینجی نی بوله ر،بیلیرم  
عشقت را یکی میفهمد میدانم
دردیندن اؤله نین اولمایاجاقدیر  
اما کسی که از دردت بمیرد پیدا نمیشود
سئوگیلیم ! عذابدان اوزاقسان هله ا
ی معشوقه ام ! از عذاب دور هستی فعلا
بیر گون ارییه رسن سن گیله – گیله  
یک روز آب میشوی جرعه جرعه
یاناغیندان اؤپه ن اولسادا بئله  
اگر کسی هم پیدا شود که از گونه ات ببوسد
گوز یاشین سیله نین اولمایا جاقدیر 
ولی کسی که اشک چشمانت را پاک کند پیدا نمیشود
نام شاعر : نصرت کسمنلی

http://www.dalghalar.blogfa.com/

منبع شعر با ترجمه اش وبلاک دالغالار

یاریم منه ائله بیر نظاره

یاریم منه ائیله بیر نظاره
اولدو جگریم هزار پاره
هجرونده منیم حزین کؤنلوم
شعله چکیبان تؤکر شراره
بیر آه چکیب فغان ائدیم من
تا اود دوشه دشت و کوهساره
جان گئتدی سنین یولوندا باده
ای دوست بو درده وارمی چاره
لیلی سنیدین سنی سئوه نله ر
مجنون کیمی دوشدو روزگاره
چوخدور سنین عاشقین اگرچه
بیر من کیمی یوخدو بختی قاره
« حیران » گؤزو یولدا قالدی جانان
قیل چاره بو دردی انتظاره
...

شاعر : حیران خانم
...

یارم یک نگاهی به من بیانداز
جگرم هزار پاره شد
در هجرت دل هزین من
شعله کشان زبانه می کشد
آهی می کشم و فغان می کنم
تا به دشت و کوه آتش بیافتد
جان در راه تو بر باد رفت
ای دوست چاره ای بر این دردم هست ؟
تو لیلی بود و عشاق تو
همانند مجنون در روزگار شد
اگر چه عاشق تو زیاد است
کسی مانند من تیره بخت نیست
ای جانان « حیران » چشم به راه ماند
بر این درد انتظار چاره ای بیاندیش

یاشادی

آمان الله بو غریبده گوجه باخ
بیر عؤمور وطن دئدی یاشادی
بو غریبدن بیر سوران یوخ، نه سایاق
صبر ائله دی ، صبر ائله دی ، یاشادی
گونو گونه جالاسادا نه فایدا
گؤزو قالدی او ساحیلده ، او تایدا
عوصیان واردی ایچینده کی هارایدا
هارایدان دا واخ دیله دی یاشادی
بو یوللارین طوفانینا دوشدو او
طالئعیندن نئجه نغمه قوشدو او
بیر سحرده بو دنیادان گئچدی او
عؤمرو بئله سپه له دی ، یاشادی
شاعر : مدینه خانم گلگون
امان خدای من قدرت این غریب را ببین
یک عمذر وطن گفت و زندگی کرد
از این غریب کسی نمی پرسد ، چگونه
صبر کرد ، صبر کرد ، زندگی کرد او
روز را روی روز انباشته کند چه فایده
چشمش بر آن ساحل و آن طرف مانده
در فریاد درونش عصیان است
از فریادش هم وقت خواست و زندگی کرد
مبتلا به طوفانهای این راهها شد
از بختش چه نغمه هائی سرود
در یک صبحی از این دنیا رفت

عمر را چگونه پاشید و زندگی کرد

اویان قارداشیم

آشیق زولفیه ده ن بو یاسلی گونلر اوچون قارداش یاسیندا بیر یانیخلی اوخوماق
محنته گلمیشیک قبرین اوستونه
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
بئله کوچ ائیله مه واخ سیز قارداشیم
نولار اینصافا گل دایان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
باجیلارین باشا قارا باغلادین
قارداشلارین سینه سینی داغلادین
داغلار داشلار هارای سالیب آغلاتدین
بیزی یانا – یانا قویان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
آتام آنام بوینو بوکوک اولوبدور
جاوان سئوگیلینین رنگی سولوبدور
سن گئدن دن بری گؤزو دولوبدور
آخی بالالارین یئتیم قالیبدور
وارمی بو دردیمی دویان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
یامان آجی گلدی فلک اویونو
دویونجان گؤرمدین ائولاد بویونو
هله یئتمه میشدین چیچک بویونو
آی واخ سیز دونیادان دویان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
نولار اینصاف ائله دایان قارداشیم
...
با محنت و غم سر قبرت آمده ایم
بیدار شو قربانت برادر ، بیدار شو
اینگونه بی موقع کوچ نکن
چه میشود انصاف کن ، صبر کن برادر
بیدار شو قربانت برادر بیدار شو
سرخواهرانت سیاه بستی
سینه برادرانت را بریان کردی
کوه و دشت را گریاندی
جگرمان را داغدار گذاشتی برادر
بیدار شو قربانت برادر بیدار شو
پدر و مادرم سر به گریبان شدند
رنگ از رخ سوگلی جوانت پریده
از وقتی که تو رفتی چشمانش پر اشک است
آخر فرزندانت یتیم مانده اند
کسی هست که دردم را بشنود ؟ برادر
بیدار شو قربانت برادر بیدار شو
بازی فلک عجب تلخ شد
قامت اولادش را سیر ندید
هنوز گلهای جوانیش باز نشده بود
ای برادری که بی موقع از دنیا سیر شدی

بیدار شو قربانت برادر بیدار شو

یارقاصیدی

ســـن ياريمين قاصدي سـن

ايلش ســنه چــــاي دئميشم
خـــياليني گــــوندريب ديــــر

بسكي من آخ ، واي دئميشم
آخ گئجه لَـــر ياتمـــــاميشام

مــن سنه لاي ، لاي دئميشم
ســـن ياتالــي ، مـن گوزومه

اولـــدوزلاري ســـاي دئميشم
هــر كـــس سنه اولدوز دييه

اوزوم ســــــــــنه آي دئميشم
سننن ســـورا ، حــــياته من

شـيرين دئسه ، زاي دئميشم
هــر گوزلدن بيــر گـــول آليب

ســن گـــوزه له پاي دئميشم
سنين گـــون تــك باتماغيوي

آي بـــاتـــانـــا تــــاي دئميشم
اينــدي يــايــا قــــيش دئييرم

ســـابق قيشا ، ياي دئميشم
گــاه تــوييوي ياده ســــاليب

من ده لي ، ناي ناي دئميشم
ســونــــرا گئنه ياســه باتيب

آغــــلاري هاي هاي دئميشم
عمـــره ســورن من قره گون

آخ دئــمــيشم ، واي دئميشم
استاد محمد حسین شهریار

...
قاصد يار
تو قاصد يارم هستي ، بنشين ، گفته ام برايت چايي بياورند
خيالش را فرستاده از بس كه آخ و واي گفته ام ( منظور اینکه خیال همسرش به نیابت از او به سراغ شهریار آمده است )
چه شبهايي كه نخوابيده ام و به تو لالايي گفته ام
از زماني كه تو خوابيدي به چشمانم گفته ام كه ستاره ها را بشمارند ( خوابم نمي برد )
هر كس به تو ستاره بگويد من به تو ماه گفته ام
بعد از تو زندگي اگر هم شيرين جلوه كند اما براي من تلخ بوده است
از هر زيبايي ، گلي گرفته و براي تويِ زيبا تهفه اي فرستاده ام
غروب خورشيد گونه تو را به مانند پنهان شدن ماه مي دانم
الان تابستانم به مانند زمستان سرد است سابق زمستان برايم به مانند تابستان بود ( از بس ضعيف شده ام )
گاه عروسيت يادم مي افتد ، مثل ديوانه ها رقصيده ام
باز در آخرش ماتم زده شده و گريه كنان هاي هاي گفته ام
منِ سياه بختي كه عمرم را به آخرهايش رسانده ام آخ و واي گفته ام
..

ترجمه از وبلاک تلخ و شیرین

http://kadco.blogfa.com/