دئمیشدیم اوره گیم - علی حق نظری

دئمیشدیم اوره گیم،دئمیشدیم سنه
او گؤزل گؤزلری گؤروب تلسمه
اومودون باغلاما داغدا کی چنه
هر سؤزلو باخیشا چیرپینیب اسمه
دئمیشدیم اوره گیم اویما سئوگییه
گول کیمی قوخلاییب آتاللار سنی
دئمیشدیم تلسمه دایان تکلیفه
بو دوستلار بیر پولا ساتاللارسنی
دئمیشدیم اوره گیم ناغیلدی سئوگی
ناغیل یامیاملاری یئیه جک سنی
یئنی پالتارکیمی بیرنئچه گونلوک
به یه نیب رنگینی،گییه جک سنی
آی یازیق اوره گیم ائله سانیردین
بیرعؤمور اوره کدن سئوه جک سنی
قوردوغون رؤویادا دوشونمه میشدین
اؤیدوگون آداملار دؤیه جک سنی

اؤزگور- علی حق نظری

منبع

http://sonduygu.blogfa.com

گفته بودم دلم
گفته بودم دلم ، گفته بودم
با دیدن آن چشمان زیبا دستپاچه نشو
به مه بالای کوه امید نبند
به هر نگاهی نلرز
گفته بودم دلم ، فریب عشق را نخور
مانند گل می بویند و کنارت می اندازند
گفته بودم دستپاچه نشو ، عجله نکن
این دوستان به سکه ای می فورشندت
گفته بودم دلم ، عشق افسانه است
آدمخواران افسانه می خورندت
مانند لباس نو ، چند روزی
رنگت را پسندیده می پوشندت
ای دل بیچاره ام می پنداشتی
عمری از ته دل عاشقت باشد
تو رویاهات فکرش را نکردی
به آنکه امید بسته بودی ترا بزند

کولک داغ دان نه آپارار - نصرت کسمنلی

کولک داغدان نه آپارار
نه اولسا چنه اولاجاق
سن کؤنلومو سئویندیرسن
نه اولسا غمه اولاجاق
..
باهار کیمی گولو سئون
سئوگی دولو ایلی سئون
منیم کیمی دلی سئون
چوخ اولوب یئنه اولاجاق
..
چیخ قارشیما یولومدا اول
هر گونومده آنیمدا اول
جان وئرنده یانیمدا اول
سون سؤزوم سنه اولاجاق
..
عینادین یولومو کسدی
عیناددیرسا عیناد بسدی
بو دونیانین ایشی ترس دی
بئله ده بئله اولاجاق
..
دونیا بیزه قالان دئییل
ائیللر اؤتسه سولان دئییل
سنه بیر شئی اولان دئییل
نه اولسا منه اولاجاق
..
طوفان از کوه چه می تواند ببرد

طوفان از کوه چه می تواند ببرد
هر چه بشود به مه می شود
اگر دلم را شاد کنی
هر چه بشود به غم می شود
..
کسی که مثل بهار گل را دوست داشته باشد
با دلی پر از عشق ایل را دوست داشته باشد
کسی که مثل من دیوانه وار دوست داشته باشد
خیلی هست ، باز هم خواهد بود
..
روبرو بیا ، سر راهم باش
در هر روز و لحظه ام باش
هنگام جان دادن کنارم باش
آخرین سخنم به تو این است
..
لحاحتت راهم را بست
لحاجت هم باشد دیگر بس است
کار این دنیا وارونه است
اینچنین هم اینچنین خواهد بود
..
دنیا به ما نمی ماند
سالها هم بگذرد از بین نمی رود
چیزی به تو نمی شود
هر چه بشود به من می شود

بو گئجه - ملا محمد فضولی

یئنه اول ماه منیم آلدی قراریم بو گئجه

چیخاجاق دیر فلکه ناله زاریم بو گئجه

شمع وش محرم بزم ائیله دی او ماه منی

یاناجاق دیر یئنه هجر اودونا ، واریم بوگئجه
هم وصالی اود اولور جانیما ، هم هجرانی

بیر عجب شمع له دوشدو ، سر و کاریم بو گئجه

نه توتون دور کی چیخار چرخه ، دل زاره مگر ؟

هجر داغینی اورار لاله عذاریم بو گئجه

پاره – پاره جگیریم ، ایت لرینه نذر اولسون

اول سر کویا اگر دوشسه گذاریم بو گئجه

صبحه سالدی بو گئجه شمع کیمی قتلیمی هجر

اولا کیم صبح گلینجه ، گله یاریم بو گئجه

واریدی صبح وصالینه فضولی امید

چیخماسا حسرت ، ایله جان فگاریم بو گئجه
امشب
باز آن ماه قرارم را ربود ، امشب

ناله زارم به فلک خواهد رسید ، امشب

آن ماه مرا چون شمع محفل بزم کرد

باز در آتش هجر می سوزد دار و ندارم ، امشب

هم وصالش می زند آتش به جانم ، هم هجرش

با عجب شمعی سرو کارم افتاد ، امشب

چه دودیست که به افلاک می رسد

داغ هجریست که از دل زارم برمی خیزد ، امشب

جگر پاره پاره ام نذر سگهایش

اگر بار دیگر به سر کویش راه بیایم، امشب

هجر قتلم را تا سحر به تاخیر انداخت

شاید تا دمیدن صبح یارم امشب برسد

فضولی امیدوار وصالش است

اگر امشب جانم از غم هجر نرود

قارا بایراق گئجه - حمیده رئیس زاده ، سحر خانیم

گئنه دونیا کیمی باغریم دارالیب
قولاغیم سسده ، گؤزوم یولدا قالیب
سیزلاییر ساز کیمی غمدن اوره گیم
هانسی عاشیق اونو حسرتله چالیب ؟
کیم آچیب غم قاپیسین وارلیغیما ؟
نییه ایسته ک قاپیسی باغلی قالیب ؟
گونه حسرت ، گئنه آخشام ، گئنه غم
گئنه دویغوگؤلو کؤکدن سارالیب
نه دیلک بازلیغی دیر چیلغین اوره ک ؟
من اوچون عرصه دونیا دارالیب
یورما یار – یار دئیه رک ، یار اوره گین
اودا اؤز ایسته گینه فیکره دالیب
سحر اولسادم دا یالان وارلیغیما
قارا بایراق گئجه لر کؤلگه سالیب
...
شب سیاه

باز دلم چون دنیا گرفته
گوشم به صدا و چشمم به راه مانده
دلم مثل ساز ، از غم مویه می کند
کدام عاشق آنرا با حسرت نواخته ؟
چه کسی دروازه غم را به هستی ام باز کرده ؟
چرا درآرزوها بوریم بسته مانده ؟
باز حسرت ، باز شب ، باز غم
باز گل احساس از ریشه پژمرده
چه بازی آرزوست ای دل دیوانه ؟
برای من عرصه دنیا تنگ شده
با گفتن یار – یار دل یار را خسته نکن
او هم در فکر آرزویش مانده
سحر هم باشم دروغ ، به هستی ام
شبهای سیاه سایه افکنده

اسیر - اسماعیل جمیلی

باهار چاغی غنچه باری سولماسين

اسن کولک سونبول ساچين يولماسين

کيمسه سورگون کيمسه غريب اولماسين

خزان يئلی قاچيرسادا بولبولو

عومور وار کن بولبول اونوتماز گولو
..
غريبليگين آدی قالسين اؤزو يوخ

آيريليغين کولو قالسين کؤزو يوخ

او کيمدير کی وطنينده گؤزو يوخ

داديم دوزوم قول قاناديم وطنده

سازيم سؤزوم سانيم آديم وطنده
..
ليلی واردير مجنون يوخدو ر بيلن آز

بيزيم يئرده آغلايان چوخ گولن آز

گؤرنه گوندور قارغا ائدير گوله ناز

غملی يئللر اسيروطنده ن اسير

دوغما تورپاق عطری صبريمی کسير
....
اسیر
هنگام بهار غنجه و بار پژمرده نشود
باد وزنده گیسوی سنبل را پریشان نکند
کسی تبعید ، کسی غریب نشود
باد خزان بلبل را هم ببرد
تا عمر باقیست بلبل گل را فراموش نمی کند
..
اسم غریبی بماند ، خودش نه
خاکستر جدائی بماند ، آتش سرخش نه
کیست که چشم بر وطن ندوزد
بال و پرم ، زندگیم هست وطن
حرف دلم ، بال و پرم هست وطن
..
لیلی هست و مجنون نیست و کمتر کسی می داند
دروطن ما غمگین فراوان و خندان کم
چه روزگاریست که زاغ به گل ناز می فروشد
باد غمین در وطنم می وزد
خاک مادریم صبرو قرارم را می برد

آتا اوجاغی : خانه پدری

دئییرلر قیزلارین گؤزو آج اولار
آتا وئردیغی پای باشا تاج اولار
آتا اوجاغینا گئتدیغی زامان
..
غنیمت بیلیرم بیر ایچیم سویو
غنیمت بیلیرم بیر ایچیم پایی
قووشار کؤنلومون هارایی هایی
آتا اوجاغینا گئتدیغیم زامان
..
آنام قوجاقلییار باغی باغچانی
دولدورار خورجونو ییغار بوخچانی
سوروشماز آ بالا به سنین هدیه ن هانی؟
آتا اوجاغینا گئتدیغیم زامان
..
ائویم سارای اولسا خانمان اولسا
پولوم خزل اولسا سیل سامان اولسا
قوپاریب گتیررم بیر گومان اولسا
آتا اوجاغینا گئتدیغیم زامان
..
تویوق یومورتدویار پیشیک ده گوله ر
ایت ده ناز ائیله یهر کئشیک ده گوله ر
آی قاپی دا باجا دا ائشیک ده گوله ر
آتا اوجاغینا گئتدیغیم زامان
..
نه قاتیق قویارام نه سود قویارام
نه تیکه قویارام نه ات قویارام
آتامی آنامی لاپ مات قویارام
آتا اوجاغینا گئتدیغیم زامان
..
یاناغیم آل لانار اوزوم ده دویماز
شعریم ده نغمه م ده سؤزوم ده دویماز
آی « نازیله » نئینیم گؤزوم ده دویماز
آتا اوجاغینا گئتدیغیم زامان
..خانه پدری
می گویند چشم دخترها سیر نمی شود
هدیه پدر تاج سر دختر می شود
زمانی که به خانه پدری می روم
..
غنیمت می دانم یک قطره آب را
غنیمت می دانم یک تکه نان را
شادی و هلهله دلم به هم می پیوندد
زمانی که به خانه پدری می روم
..
مادرم بهترین های باغ را جمع می کند
خورجین و بقچه ام را پر می کند
هیچ نمی پرسد فرزندم هدیه تو کو ؟
زمانی که به خانه پدری می روم
..
خانه ام اگر کاخ و ویلا باشد
پولم مثل سیل و برگ خزان باشد
یک شاهی هم باشد می گیرم
زمانی که به خانه پدری می روم
..
مرغ تخم می گذارد ، گربه هم شاد می شود
سگ ناز می کند ، کشیک هم شاد می شود
در و دیوار و اندرون و بیرون شاد می شود
زمانی که به خانه پدری می روم
..
نه ماست ، نه شیر را می گذارم که بماند
نه لقمه نه گوشت را می گذارم که بماند
پدر و مادرم را مبهوت می کنم
زمانی که به خانه پدری می روم
..
گونه ام از شادی سرخ می شود و سیر نمی شود
شعر و نغمه و سخنم سیر نمی شود
ای « نازیله » چه کنم چشم و دلم سیر نمی شود

زمانی که به خانه پدری می روم

*

ای دوستان - معجز شبستری

گؤزلروزی یوممیون ای دوستان
بیر نظر ایدون قارا چایدانوزا
باشیزی یورغانه چکیب یوخلاساز
دوشمن ائدر قصد گئنه جانوزا
گه یاریسوز باشیزی گه چیرتیسوز
بو نه دی قارداش دوشونون بیر اؤزوز
ایندی کی واردیر سیزین آغلار گؤزوز
آغلایون اؤز حال پریشانوزا
شام اسراسین سالوسوز یاده سیز
بس گلیسوز ناله و فریاده سیز
بیر باخون ای قوم بو آرواده سیز
آجدی ، محتاجدی احسانوزا
آلتی مین عورت گؤزو غربتده دیر
صبح و مسا رنج مصیبت ده دیر
شام اسراسی بو ولایتده دیر
بس نییه اولمور سبب افغانوزا
غصه غربت اریدیب جانینی
بیع قویوب سفره بی نانینی
کرینه گیتنی ، شالین توممانین
رحم ائدون ای قوم ، اؤز عریانوزا
دوره نی عفریت جهالت آلوب
ایش تاپابیلمیر گؤره ملت قالوب
آی کیشی لر گؤر نئجه یانقون سالیب
فقر و ضرورتاودو ایرانوزا
ایندی دئییرسوز آغا قوربانووام
ناصر اطفال پریشانووام
الده قمه بنده فرمانووام
اذن وئرون قان ائلییاخ قانوزا
سایمیشام آغزوزداکی دندانیزی
سیز او دییرسیز وئره سیز جانوزی
باتوراجاقسوز هامی توممانیزی
شمر لعین گرگله مئیدانوزا
...
ای دوستان
چشمانتان را نبندید ای دوستان
نظری به قوری سیاه تان بیاندازید
اگر سر زیر لحاف کرده و بخوابید
دشمن دوباره قصد جانتان می کند
گاهی سرتان را با قمه گاهی با تیغ می شکافید
این چیست برادران کمی تامل کنید
حالا که چشمانی گریان دارید
آی آقایان بر احوال خود بگریید
با یادآوری اسرای شام
به ناله و افغان می افتید
ای قوم به این زن نظری بیافکنید
گرسنه است و محتاج احسانتان است
چشم شش هزار زن به غربت است
صبح و شام در رنج و مصیبت است
اسرای شام در این ولایتند
چرا سبب گریه و افغانتان نمی شوند
غم غربت جانش را نحیف کرده
گرو گذاشته ، سفره بی نانش را
پیراهن و شال و شلوارش را
ای قوم به عریان خودتان رحم کنید
عفریت جهالت دور و بر را فراگرفته
ملت کاری ندارد و درمانده
ای مردان ببینید چه شعله ای راه انداخته
آتش فقر و ضرورت بر ایران تان
حالا می گوئید آقا قربانتم
یاور اطفال پریشانتم
دست به شمشیر به فرمانتم
اذن بده تا خونخواهی کنیم
دندانهایتان را شمرده ام
شما کسانی نیستید که جانتان را فدا کنید
شلوارتان را خیس خواهید کرد
اگر شمر لعین به جنگتان بیاید

قادین - 2 - اسماعیل جمیلی

قادین

خانیم

خاتین آنا
جانیندان جان پایی وئرن انسانا

یاشام باغیشلایان جا ها نا
..
قادین

سئوگی اوجاغی

سئودا سرایینین چیچکدن تاجی
..
قادین

رحمتینین نعمتیله

دردلریمیز تاپان درمان

قارشیلیق گؤزله مه دن

ایسته مه دن

عومورون گونون ائدن احسان
..
قادین

قارانلیق یاسالارین

کوف قاپسایان دوسیالارین

هورومچکلی ایناملارین جایناغیندا

اولان قوربان

دوندان دونا گیرن

نان کورلارین دوزاغیندا
سسیز الولانان

آلیشان یانان

گونش کیمی اؤزو اؤزلویو دانیلان
..
قادین

داش باشلارین قورقوسوندا داشلانان

قول تک آلینان ساتیلان

چاره سیزلیک چمبرینده یانیلان یاندیریلان

اویدورمالار قامچیسیله دانیلان

یاریم آدام سانیلان
..
قادین

یئنه ده قادین

قادینلیغی یاشامین یئنیلییین یاز نفسی

سئوگینین سئودانین گؤزه للییین سسی

..
قادین

اینجه لییین اینجی بولاغی

قادین شیرین لایلالار قوجاغی

قادین حیاتین آنا اوجاغی

..
اسماعیل جمیلی
منبع :
http://www.11007.baybak.com/4627.azr
..

زن

بانو
خاتون ، مادر
آنکه از جانش ، جانی به انسان می بخشد
آنکه زندگی به جهان می بخشد
..
زن
اجاق عشق
گل سرسبد کاخ محبت
..
زن
آنکه در سایه زحماتش
بدون چشم داشت
ناخواسته
عمر و زندگیش را احسان می کند
..
زن
آنکه زیر قوانین تیره
پرونده های پوسیده
پنجه های عنکبوتی باورها
قربانی شده
از لباسی به لباسی دیگر در آمده
در دان نمک نشناسان
بی صدا آتش گرفته
شعله کشیده و سوخته
مانند خورشیدی که خود و خود بودنش انکار شده
..
زن
آنکه با سنگ خاک برسران ، سنگسار شده
مانند برده خرید و فروش شده
در تل بیچارگی سوخته ، به آتش کشیده شده
با شلاق توجیه و تفسیر ، انکار شده
نیمه انسان شمرده شده
..
زن
باز هم زن
آنکه زنی اش ، نفس تازه بهار زندگیست
آنکه صدای عشق و محبت و زیبائیست
زن سرچشمه گرانبهای لطافت
زن آغوش شیرین لالائیها
زن ، مادر اجاق زندگی

**

لینک در بلاک نیوز

اسماعیل قارداشا بیر سؤز

اورگی یانیخلی داغلی باجیندان

قبول ائله بیر ریاسیز سلامی

قارانلیقلار ایچیندن گلن های دان

تحویل آل بیر نئچه کلام جوابی

...

بوکولوب قامتیم یاشام یولوندا

سلامه گلیب توکلریم باشیمدا

سوروشاسان بو اینجه اوره ییمده ن

نئجه تاب گتیریم آخیر ظولوما

...

گؤزل یازدین آروادلارین حاققیندا

اوتورتدون هامیسین جئیران داغیندا

الین قولون وار اولسون کی بیرداها

سرین سو سپدین تاریخ یاراسینا

...

گؤزللیکین آدی آرواددیر دئدین

سئوگینین دادی دا آرواددیر دئدین

یاشامین سئوینجی آرواددیر دئدین

ساباهین شنلیگی آرواددیر دئدین

...

عطیر ساچان گوله به نزه تدین ساغ اول

دادلی شیرین بالا به نزه تدین ساغ اول

یاشیل باشلی سونا اولدوم شعرینده

جنت حوری سینه بنزه تدین ساغ اول

...

سنه بیرخیرداجا سؤزوم وار ائشیت

بیر قارداش باجیسین ائشیدن کیمی

قوی دردله شیم سنینله آی قارداشیم

بیر باجی قارداشلا دردله شن کیمی

...

نئیلیرم دیله گتیریب یازاسان

نه واخت خوشووا گلمدی پوزاسان

نئیلیرم گاهی داغا میندیرسن

گاهدا به یه نمییب یئره چالاسان

...

یورولموشام بال تک شیرین اولماقدان

دای پیخمیشام گول تک عطیر ساچماقدان

تومارلاییب بویوما اوخشاماقلا

اوبیرسی دونیادا پری اولماقدان

...

ییغیشدیر سؤز بیربیرینه دوزمه یی

آروادی سؤزلوکلرله به زه مه یی

بتردن اورهگین یانسا گر منه

اؤزون کیمی اینسان گؤره رسن منی 

شهربانو ، قایاقیزی

..

درد دلی با اسماعیل جمیلی از یکی که دلسوخته و دردمند است سلامی بی ریا بپذیر از فریادی که از تاریکیها می آید چند کلمه جواب دریافت کن .. درکوره راه زندگی قامتم دو تا گشته از مشقت فراوان به جان آمدم خبر داری و می دانی چه کشیده ام از بازی این فلک ستمکار .. در حق زنان سخنان زیبائی نوشتی همه را به مقام والائی رساندی زیباترین اسم نامیدی زن را لذت زندگی نامیدی زن را اشتیاق زندگی ، طراوت صبحگاهی سونای سبز سر زیبا ، حوری بهشتی چون گل معطر مان دیدی ، دست مریزاد عسل شیرینمان خواندی ، دست مریزاد .. اما حرفی می گویم و نرنجی مثل آبا اجدادمان نمک نشناسم نخوانی میخواهم چکار که به زبان بیاری ، بنویسی هر وقت خوشت نیامد پاکش کنی می خواهم چکار ، بالای سرت بگیری هر وقت دلت خواست به زمین بکوبی از عسل شیرین شدن از گل معطر شدن دلتنگم ، خسته ام نمی خواهم پری و حوری باشم آن دنیا هم برده قلمان باشم .. خوب می دانی که درد ما روسیاهی انسانیت است می دانی که زخم ما زخم عمیق تاریخ است .. در آن حال این را نیز به شعرت اضافه کن شعله بکش و عالم را با غم زن بسوزان فغان ما را به تمام عالم برسان و ستمکار را شرمنده کن .. غرور و غیرت شما را البته که ما هم داریم ما نیز اهانت را نمی بخشیم اما چو مردان غیور کسی را به سنگ نمی بندیم خدا هردویمان را یکسان خلق کرد عقلی که به تو داده ، به من نیز داد صبر هم اندازه ای دارد ، می بینی روزی را که صبر خدا تمام می شود

*

urəgi yanıxlı , dərdli birindən

/ qəbül eylə bir rıasız səlamı

/ qaranlıqlar ıçındən gələn hay dan

/ təhvil al bir neçə kəlam cavabı

/ . . bükülüb qamtım yaşam yolunda

/ səlama gəlib tüklərim başımda

/ xəbrin var , bilirsn nə çəkmişə mə

/ bu zalim fəlkin oıvnlarnda

/ . . gözl sözlər yazdın aruad haqqqında

/ oturtdun hamısın ceyran dağında

/ gözəllikin adı eylə din bizi

/ sevginin də dadı eylə din bizi

/ yaşamın sevinci , sabah şənligi

/ yaşıl başlı suna , cənt hüri si

/ ətir saçan gülə bənzə tədin sağ ol

/ dadlı şirin bala bənzə tədin sağ ol

/ . . ama sənə bir sözüm deyim incimh

/ ata baba tək məni nan kür bilmh

/ neynirəm dilə gətirib yazasan

/ navax xuşuva gəlmdi puzasan

/ neynirəm hərdən başıva alasan

/ hərdən də sevmiyb yerə çalasan

/ yurulmuşam bal tək şirin olmaqdan

/ day pıxmışam gül tək ətir saçmaqdan

/ istə mirəm cənt pərisi olam

/ son dünyada da qılmana qol olam

/ . . yaxcı bilirsn dərddimiz

/ ınsanlığın ozqarası

/ bilirsn ki orə kədə yaralarımız

/ tarix dərin yarası

/ . . /ə o zaman bunuda şerivə artır

/ yax aləmi qadın dərdilə yandır

/ zalim əlındən çəkilən havarı

/ yay aləmə , sıtməkarı otandır

/ . . sizdə olan qürur la qirt

/ bizdə də çüxdü əlbt

/ bizdə əhantı bağışlamarıq

/ əma kişi təkin də daşlamarıq

/ tanrım ikimizi də bir xəlq etdi

/ sənə vern ağlı mənə də verdi

/ səbrinin bir qədri var görə rəsn

/ birgün əllə hin səbri də bitə n dir

şəhrbanu , qayaqızı

*

سالامات قال

یولون سونونا گلدیک
بو سئوگی بوردا بیتر
یالوارما ، گئرییه دؤن
عوذرون گوناهدان بئتر
نه آه ییل ، نه ده آلچال
آیریلدی یوللاریمیز
من گئتدیم ، سالامت قال
..
بو بیر ایمتحان ایدی
حیات بیزی سیاندی
گؤیلردن ائندیک یئره
سیندی عشقین قانادی
بو عشقین زیروه سینه
باجارسان یئنه اوجال
سنه اوغورلار اولسون
من گئتدیم سالامات قال
..
ایندی بیزه غم دولو
خاطیره لر قالاجاق
بو طالع آجی سیندا
گؤزلریمیز دولاجاق
بو سئودانی اودوزدون
باشقا سئودانی قازان
اونوت اولوب کئچه نی
من گئتدیم سالامات قال
..
اوره ییمله اوینادین
قدریمی سن بیلمه دین
حسرتیندن آغلادیم
گؤز یاشیمی سیلمه دین
سن ایدین بیر زامانلار
هر شئیی ترسه یوزان
الله بلانی وئرسین
من گئتدیم سالامات قال
..

نصرت کسمنلی

..
تو سلامت بمان
به آخر خط رسیدیم
این عشق اینجا تمام شد
تمنا نکن برگردم
عذرت بدتر از گناه است
نه آه بکش ، نه خودتو کوچک کن
راهمان از هم جدا شد
من رفتم ، تو سلامت بمان
..
این یک امتحان بود
زندگی ما را آزمود
از آسمانها به زمین آمدیم
پر عشق شکسته شد
به بلندی این عشق
اگر می توانی برس
برای تو خیر پیش
من رفتم تو سلامت بمان
..
حالا برای پر از غم
خاطره ها می ماند
از تلخی این طالع
چشمانمان پر اشک خواهد شد
این عشق را باختی
عشقی دیگر پیدا کن
فراموش کن گذشته را
من رفتم تو سلامت بمان
..
با دلم بازی کردی
قدرمو ندانستی
در حسرتت گریستم
اشکمو پاک نکردی
تو بودی که زمانی
همه چیز را بد تعبیر می کردی
خدا بلایت را بدهد
من رفتم ، تو سلامت بمان

اوزونده بیر تبسم

اوزونده بیر تبسم
سن دؤنوب باخمادین می ؟
بیر باخیشلا کؤنلومو
یاندیریب یاخمادین می ؟
..
یاشادین اومودومدا
کول آختاردین اولدومدا
قارالمیش بولودومدا
شیمشک تک چاخمادین می ؟
..
آتیب اوزدن تئلینی
بال ائیله دین دیلینی
منیم تک بیر دلینی
یولوندان ساخلادین می ؟
..
کولک کیمی اسن سن
شئیطان می ، یا نه سن سن ؟
پامبیقلا باش کسن سن
آللاهدان قورخمادین می ؟
...
نصرت کسمنلی
..
بر گونه ات تبسم
بر گونه ات تبسم
برگشتی و نگاهم نکردی ؟
با یک نگاه دلم را
آتش زده نسوزاندی ؟
..
در امیدهایم زندگی کردی
در آتشم خاکستر جستجو کردی
در ابر خاکستری ام
مثل رعد نغریدی ؟
..
گیسویت را از رخت کنار زدی
زبانت را چون عسل شیرین کردی
دیوانه ای همچون مرا
از راهش بدر کردی ؟
..
مثل توفان وزنده ، تو
شیطانی یا کیستی تو ؟
با پنبه سر برنده ، تو
از خدا نترسیدی تو ؟

اوچوموز

اوچوموز... (من - سن - او)

۱)
شنبه، یای آخشامی، تبریز، اوچوموز،
رباعی، مثنوی، غزل، چارپارا.
عزرائیل ساقی دی، اؤلوم مزه میز.
ووردوق اوچ استکان شعر ساغلیغینا.
۲)
بیز اوچ قیز، اوچ اوغلان، اوچ فاجعه یدیک،
قینیندان سییریلن اوچ قانلی خنجر.
پولیسلر بیلمه ین جنایت
آدیمیز دیللره دوشه جک سحر.
۳)
ناغیلین سونوندا دوشن اوچ آلما،

آغزیندا جهنم اولدوق یئیه نین.
بیریمیز یئییلدیک، بیریمیز یئدیک،
بیریمیزسه اولدوق ناغیل دئیه نین.
۴)
داغیتدیق حیاتین شاه مات لیغینی،
یورولدوق دوز گئدیب، اًیری وورماقدان.
چوخدان بؤلوشموشدو شاه لار دونیانی،
بیز قیرغین وئریلدیک، قارادان – آغدان!
۵)
«هذیانا دؤنموشدو تبیندن تبریز»
استامینوفن تک اوچوموز بیردن،
قاوراندیق شهرین قارا قانینا –
بورا سه راه امین – اوره کدیر هًمن.
۶)
داها دئیه نمیرم نه اولدو؟ نه لر....
بیر شاعر اًزیلدی شعرین اووجوندا.
سپیلدی گؤیلره قان قافیه لر
شاه اثر یاراندی،.. : غزل – چارپارا
۷)
بیز اوچ فاجعه یدیک، بیر فاحشه نین،
باغیشلانماز سوچو یاراتدی بیزی.
الله لا، شیطانلا، آلما وئره نین،
ائتلاف هیئتی آلداتدی بیزی.
۸)
بیز اوچ حادثه یدیک، اوچ سس، اوچ آیه، -
سوزولدوک گئجه نین یالقیزلیغیندان.
تلاوت اولوندوق شعر دیلی له ،
نم هانسی تانری نین گؤز یاشلاریندان.

شاعر محمد قضائی
وبلاک :

دنیزلر اؤپوشسه قیامت اولور
...
شعر بسیار زیبائی که ترجمه اش بسیار سخت است و من به حال و هوای خودم ترجمه اش کردم .
ما سه تن ( من ، تو ، او )
شنبه ، عصر تابستان ، تبریز ، ما سه تن
رباعی ، مثنوی ، غزل ، چهارپاره
عزرائیل ساقی و مرگ مزه
به سلامتی شعر سه استکان خوردیم
..
ما سه دختر ، سه پسر ، سه فاجعه
مثل سه خنجر خونین رها شده از غلاف
جنایت مخفی از پلیس
اسم ما فردا سر زبانها خواهد افتاد
..
سه سیب آخر همه قصه ها
در دهان خورنده جهنم شدیم
یکی مان خوردیم ، یکی مان خورده شدیم
یکی مان سهم قصه گو شدیم
..
شاه ماتی زندگی را پخش کردیم
خسته شدیم از راست رفتن و کج زدن
از خیلی وقت پیش شاهان دنیا را بین خود تقسیم کرده اند
ما قتل عام شدیم ، از سیاه تا سفید
..
تبریز از شدت تب به هذیان تبدیل شده بو
مثل استامینوفن ما هر سه یکجا
قاطی خون سیاه شهر شدیم
به اینجا ، سه راه امین ، دل شهر
..
دیگر نمی گویم چه ها شد چه ها
شاعری در مشت شعر له شد
قافیه های خون به آسمان ها پخش شد
شاه اثر خلق شد ، غزل و چهارپاره
..
ما سه فاجعه بودیم که
گناه نابخوشدنی یک فاحشه خلقمان کرد
اعتلاف خدا و شیطان و سیب دهنده
ما را فریب داد
..
ما سه حادثه بودیم ، سه صدا ، سه آیه
از تنهائی شب جاری شدیم
با زبان شعر تلاوت شدیم
از اشک چشمان کدام شاعری

من نه چاره قیلیم قارا بختیمه

من نه چــاره قیلیم قــارا بختیمه
زَهَــرلی ایچگیه مـزه نئینه سین؟
سورمه گؤزلیگی بیرآز آرتیرار
آمما دای کوراولان گؤزه نئینه سین؟
***
فلک اوخون آتیر ، الینده یای یوخ
فلکین آتدیغی اوخــلارا سای یوخ
بو گؤزدن او گؤزه هئچ بیرهارای یوخ
ایندی اؤزگـه گلیب بیزه نئینه سین؟
***
حسرت چکدیگیمیز گؤر نئچه ایلدیر
کاش بیر ایل اولایدی ، دییه یدم بیلدیر
گؤزومون یاشلاری چوخ دئمه لیلدیر
سو گؤزَه دَن لیلدیر ، کوزه نئینه سین؟
***
نادرم بیر سینه قیزیل تک کؤزله
یــوللاری گؤزله دیم نیگران گؤزله
سیز دیین ، بو یازیق بیر قوری سؤزله
ایــریه نئینه سین ، دوزه نئینه سین
...

خیاولی شاعر - نادر الهی
...
من چه کنم با بخت تیره ام
من چه کنم با بخت تیره ام
مزه بر می زهرآگین چه کند
سورمه موجب زیبائی می شود
اما بر چشمان کور چه کند؟
..
فلک تیر می زند که زه ندارد
تیرهائی که فلک می اندازد بی شمار است
از این چشم به چشم دیگر کمکی نیست
حالا دیگری به حالمان چه کند ؟
..
ببین چند سالیست که در حسرتیم
کاش فقط یک سال بود و پارسالش می نامیدم
اشک چشمانم فراوان است
بر چشم پر آب کوزه چه کند ؟
..
نادرم با سینه ای پر از آتش سرخ
منتظر راه شدم با چشمان نگران
شما بگوئید با این حرفهای خشک
به کج چه کند ، بر راست چه کند ؟

جانی سن وئرمه دین کی

جانی سن وئرمه دین سن ده آلاسان
اومید وئر یاشاییم اؤلدورمه منی
قییما سئوینجیمه قاتیل اولاسان
اومید وئر یاشاییم اؤلدورمه منی
..
اؤلوموم مین یئره یوزولاجاقدیر
دونیادان بیر سئون آزالاجاقدیر
قبریم اوره یینده قازیلاجاقدیر
اومید وئر یاشاییم اؤلدورمه منی
..
منی اؤز الینله مزاره وئرمه
گؤرمه ک ایسته میرسن ، هئچ منی گؤرمه
سن الله بو قدیر گوناها گیرمه
اومید وئر یاشاییم اؤلدورمه منی
..
والله اللریمده قالاجاق یاخان
بیلمیرم بو منزیل اوزاقدیر یاخین
یاشاماق منیم ده حاققیم دیر آخی
اومید وئر یاشاییم اؤلدورمه منی
..
نصرت کسمنلی
..
این جان را تو ندادی
این جان را تو ندادی ، تو هم بگیری
امید زیستن بده ، نکش مرا
دلت نخواد قاتل عشقم شوی
امید زیستن بده نکش مرا
..
علت مرگم هزارگونه تفسیر خواهد شد
از این دنیا یک عاشق کم خواهد شد
قبرم توی دلت کنده خواهد شد
امید زیستن بده نکش مرا
..
با دست خود به مزار نفرست مرا
میل دیدن نداری ، نبین مرا
این همه گناه نکن ، تو رو خدا
امید زیستن بده ، نکش مرا
..
به خدا مسئول مرگم می شوی
نمی دانم این منزل نزدیک است یا دور
آخر زندگی حق من هم هست
امید زیستن بده ، نکش مرا

بیلمه دیم

بنده نی عفو ائیله یه ملت گرک
معبده میخانه دئدیم بیلمه دیم
باشینی دیواره ووروب سیندیران
عاقیله دیوانه دئدیم بیلمه دیم
..
من نه بیلیم قارقا خوش آوازیمیش
بایقوشا بایقوش دئمه ک اولمازیمیش
تلخدی اوقات شریفیم بیرآز
بایقوش او حئیوانه دئدیم بیلمه دیم
..
گؤزدو فیلانکس یوخودا بیر گئجه
قول بویون اولموش یاتیری حور ایله
سرخوشودوم شیره انگوریله
اویقویا افسانه دئدیم بیلمه دیم
..
اون ایکی آی آغلامیشیق متصل
بو گئجه بایرامدی کیشی آزجا گول
بنده بی تجربه و کم عاغیل
بو سؤزو نادانه دئدیم بیلمه دیم
..
بیس بیسیله باشیمی دنگ ائیله دی
سوره الحمد ایله جنگ ائیله دی
کس سسین ای روشوه یئیه ن مشهدی
عامیل دیوانه دئدیم بیلمه دیم
..
بیغ و ساقال صحبتین الدن سالین
ائیله مه یین ذم او قیزیل دیشلری
عصریمیزه لازیم اولان ایشلری
اؤرگدین اوغلانه دئدیم بیلمه دیم
..
دشمن دین گؤیده گزیر قوش دئییل
معبدی ویران ائده جکدیر اگیل
کس سسیوی باشیوا بیر چاره قیل
قاری قرآنه دئدیم بیلمه دیم
..
گؤرجک الینده غزئته جعفرین
رنگی پوزولدو سیریغی بیرتلادی
غیظه گلیب بمب کیمی پارتلادی
آغزینا قورخانه دئدیم بیلمه دیم
..
ویزر و وبالی ، گوناهی بوینوما
مشدی جانیم وئر پولونو آجلارا
پئیکری عریانلارا ، محتاجلارا
گئتمه خراسانه دئدیم بیلمه دیم
..
حاجی داداش سالما اؤزون زحمته
وئر او پولو ملت بی دولته
کافیر اگر بورج وئره ملته
بند اولار ایرانه دئدیم بیلمه دیم
..
اویموش عجب غفلته ایرانلیلار
چورت وورار صبح و مسا یوخلایار
من ائله بیلدیم کی او سیر ساخلایار
سیریمی غلیانه دئدیم بیلمه دیم
..
آتدی الین قائمه خنجره
دوردو بئش اون ووردو من مضطره
من ائله بیلدیم کی او سؤز یاخشیدیر
یاتما مسلمانه دئدیم بیلمه دیم
..
دوستا دئیه ر دوست خطایاتینی
تا ائده اصلاح عیوباتینی
دین و وطن دوشمنی ظن ائیله دیم
معجزه بیگانه دئدیم بیلمه دیم
..
سرخوشودوم شیره انگوریله
معجزی گؤردوم دولانیر حورایله
وئرمه ز اؤپوش حوری سنه زورایله
عاشق نالانه دئدیم بیلمه دیم
….
ندانستم
ملت باید مرا ببخشد
به معبد میخانه گفتم ، ندانستم
به عاقلی که سرش را به دیوار کوبیدو شکست
دیوانه گفتم ، ندانستم
من از کجا بدانم کلاغ خوش آواز است
نمی توان جغد را جغد نامید
اوقات شریفم کمی تلخ است
آن حیوان را جغد نامیدم ، ندانستم
فلانی شبی در خواب دید
که با حوری دست به گردن خوابیده
با شیره انگور سرمست بودم
آن خواب را افسانه پنداشتم ، ندانستم
دوازده ماه سراسر گریستیم
مرد امشب عید است کمی بخند
بنده کم تجربه و کم عقل
این سخن را به نادان گفتم ، ندانستم
با بیس بیس سر و گوشم را برد
با سووره حمد جنگید
صداتو ببر ای مشهدی رشوه خوار
عامل دیوانه گفتم ، ندانستم
دست از صحبت ریش و سبیل بردارید
دندانهای طلا را نکوهش نکنید
کارهائی که لازم است
به پسر بیاموزید گفتم ، ندانستم
دشمن دین که در آسمانها می گردد پرنده نیست
خم شو که معبد را ویران خواهد کرد
صداتو ببر چاره ای برای خودت بیاندیش
به قاری قرآن گفتم ، ندانستم
به محض دیدن روزنامه در دست جعفر
رنگش پرید و دوخته اش پاره شد
خضبناک شد و مثل بمب منفجر شد
دهانش را غورخانه گفتم ، ندانستم
گناه و تقصیراتش به گردنم
مشهدی جان پولت را به گرسنه ها ببخش
به پابرهنه ها ، به محتاجان
به خراسان نرو گفتم ، ندانستم
برادر حاجی خودت را به زحمت نیانداز
آن پول را به ملت بینوا ببخش
کافر اگر به ملت قرض بدهد
به ایران گیر می دهد گفتم ، ندانستم
ایرانیها عجب به خواب غفلت فرورفته اند
چورت می زنند و صبح و شب می خوابند
من فکر کردم که او اسرار را نگه می دارد
رازم را به قلیان گفتم ، ندانستم
دست به خنجر برد
بلند شد و بپنج شش بار بر من زد
من فکر کردم که آن سخن خوبست
به مسلمان نخواب گفتم ، ندانستم
دوست خطاهای دوست را تذکر می دهد
تا عیبهای خود را برطرف کند
فکر کردم دشمن دین و وطن است
معجز را بیگانه خواندم ، ندانستم
با شیره انگور سرمست بودم
معجز را با حوری در حال گردش دیدم
حوری به زور به تو بوسه نمی دهد
به عاشق نالان گفتم ، ندانستم

پیاله وئر

پیاله وئر منه ساقی کی چوخ پریشانم
سویوق امانیمی آلمیش چو برگ لرزانم
نه قاتلم ، نه دغل باز ، اؤیله باخما منه
اسیر ظلم قضا ، بیر زاواللی اینسانم
سمور کرک وئریب تولکویه ، ایته ، قوردا
مقدرات خداونده ، مات و حئیرانم
کوفور دانیشما دئییرلر ، اگر دییه یارب
لباس پشم گئییب گربه ، بنده عریانم
یاواش دئیه نده ائشیتمیر دئییم اوجادان بس
اهی ، اهی ، منه باخ ، لات و لوت میدانم
دئیرله یوخدو قولاغی گؤزو ، گؤرور ائشیدیر
انانمیسان بو سؤزه ، من غریبه حئیرانم
...
معجز شبستری
...
پیاله بده
ساقی بده پیاله که خیلی پریشانم
سرما امانم را بریده ، همچو برگ لرزانم
نه قاتلم نه دغل باز ، چنین نگاهم نکن
انسان بیچاره ای اسیر جور قضایم
به روباه و سگ و گرک ، کرک سمور بخشیده
به کارهای خداوند مات و حیرانم
می گویند کفر نگو ، اگر بگویم
گربه لباس پشم پوشیده و من عریانم
آهسته که می گویم نمی شنود ، بلند بگویم پس
آهای ، آهای ، نگاه کن که لات و عریانم
می گویند گوش و چشم ندارد ، می بیند و می شنود
باور کن به این سخن من عجب حیرانم

الوداع

الوداع
گئده جکسن منی ده اؤزونله آپار
سئومه سن ، سئوگینی ایچیمدن قوپار
اولماسین سن سیزلیک اوره کده قابار
قوی سنه دئمه ییم بوگون الوداع
..
گئتمه آددیمینی قاپی دا ساخلا
منی سن سیزلیکله گل سن آز یوخلا
بیرداها اؤلدورمه اوجو شیش اوخلا
قوی سنه دئمه ییم بوگون الوداع
..
نه اولار خوش سؤزله قلبیمی دیندیر
آخی سن سیزلییم روحومو دیدیر
گئتمه اوره گیمده دالینجا گئدیر
گئدیرسن سؤیله مه دئمه الوداع
..
بوتون وارلیغیملا سنه باغلاندیم
قارا گئجه لری من قان آغلادیم
سونوندا هر شئیی یاخجی آنلادیم
دئمه ک محبتین اؤزو الوداع
..
محبت یاشادیر یارانان آندان
قوی الله قوروسون بیزی سونوندان
سنی دؤنده رمرم گئدن یولوندان
دئیه بیلمه سم ده سنه الوداع
..
الوداع دئییرم سنه الوداع
بوگون سون گؤروشدو ، بو گون سون وداع
عیوضلی گونل
..
گوندرن : آز یاشا آزاد یاشا
..
خداحافظ
می روی مرا هم با خودت ببر
دوست نداری ، عشق را از دلم بکن
بی تو بودن در دلم تاول نشود
بگذار امروز به تو خداحافظ نگویم
..
نرو ، دم در پا نگهدار
مرا کم با تیر بی تو بودن بزن
بار دیگر با پیکان نوک تیز نکش
بگذار امروز به تو خداحافظ نگویم
..
چه می شود با سخن خوشی دلم را شاد کن
آخر بی تو بودن دلم را می خراشد
نرو دلم نیز با تو می رود
می روی دیگر نگو خداحافظ
..
با تمام هستی ام به تو دل بستم
شبهای تیره خون گریستم
در آخر همه چیز را خوب فهمیدم
که این طور ، خود محبت خداحافظ است
..
محبت از لحظه آفریده شدن زندگی می بخشد
بگذار خدا ما را از عاقبت محافظت کند
تو را از راهت باز نمی دارم
اگر هم نتوانم به تو خداحافظ بگویم

سولدو گلستان ای وطن

اسدی چون باد ستم ، سولدو گلستان ای وطن
گلشنون بلبل لری اولدی پریشان ای وطن
سولدو گلستان ای وطن
ای مدینه ، ای وطن ، جد کباریم سنده دیر
اعتباریم ، عزتیم ، صبر و قراریم سنده دیر
او علیل بینوا صغرای زاریم سنده دیر
سندن آیریلماق حسینه اولماز آسان ای وطن
سولدو گلستان ای وطن
بلبل شوریده تک ای گل سنون حئیرانیوام
اختیاریم گئتدی الدن ، ای وطن قوربانیوام
باغرووا باس ، یاخجی ساخلا ، بو گئجه مهمانیوام
کوچ ائده ر چونکی ساباح سندن بو مهمان ای وطن
سولدو گلستان ای وطن
چون یزید بی حیا ظولمونده طغیان ائیله دی
بیز وطن عاشیقلرین ، یکسر پریشان ائیله دی
تؤکمه گه قانین حسینون ، عهد و پیمان ائیله دی
اولمارام راضی ، توکولسون سنده بو قان ای وطن
سولدو گلستان ای وطن
بیعت ائتسه م من اونا ، قالماز شریعتدن اثر
ایستر او کافر ییخا دینون بناسین سر به سر
ظالیمه عادیل دئیوب باش اگمه رم من مختصر
گر دوشه مئیدانه باشیم مثل چوگان ای وطن
سولدو گلستان ای وطن
بو ابوالفضل و بو قاسم ، بو گل باغ حسن
بو شبیه مصطفی اوغلوم علی اکبر ، بو من
حاضیروخ جان وئرمه گه شوقیله مخصوب الکفن
کج خیال اولاد سفیان ای وطن
سولدو گلستان ای وطن
اکبرون قانیله اولسا زلفی الوان راضیم
شیرخواره اصغریم جان وئرسه عطشان راضیم
قوللارین ائتسه قلم عباسون عدروان راضیم
اولمارام اما رضا بو امره بیر آن ای وطن
سولدو گلستان ای وطن
کربلا مئیدانینا یئتمیش ایکی قوربان گره ک
کربلا مئیدانی اولسون قانیله الوان گره ک
خیمه گاه زینبی شمر ائیله سون تالان گره ک
تا کی قالسون یئر اوزونده حکم قرآن ای وطن
سولدو گلستان ای وطن
بیر زامان واریدی توتمیشدی جهانی شهرتین
تار ومار ائتدی سنی آخیرده جهلی ملتون
معجز آغلار حالیوا ، زیرا کی چوخدور زحمتون
جسمیوه مین یاره وورموش تیغ عدوان ای وطن

سولدو گلستان ای وطن
*
معجز شبستری
*

ایکی کور

بیر کور تانیرام ، گؤزو کورسادا ، اؤزو کور دئییل
بعضن غم اودوندا قوورولسادا
عاغلینا حیسسینه ، او نان کور دئییل
گئجه لی گوندوزلو یازیر اوخویور
عاغیلی گؤزویله او گؤرور ، دویور
...
آنجاق بیری ده وار کور دئییل سه ده
گؤزو گؤرمور
دوستو گؤز اؤنونده اؤلدورولسه ده
گؤرمه دیم دئییر
...
یاخشی یا اورتاقدیر یامانی گؤرمور
او ساعاتا باخیر زامانی گؤرمور
فیکرینی حیسسینی اوجادان دئمه ز
بعضن گؤردویونو گؤرمه ک ایسته مه ز
...
گؤزلری گؤرمویه ن کور دئییل هله
گؤرمه ک ایسته مییه ن کوردور ، دئییرم
بئله موغاویله بئله جاهیله
حیاتین اؤزوره قوردور دئییرم

..
شاعر : بختیار وهابزاده
....
دو کور
کوری می شناسم ، چشمانش هم کور باشد ، خودش کور نیست
اگر گاهی هم در آتش غم بسوزد
نمک نشناس عقل و احساسش نیست
شب و روز می خواند و می نویسد
با چشم عقل می بیند و می شنود
...
اما یکی هست اگر چه کور نیست
چشمانش نمی بیند
دوستش را جلو چشمش هم بکشند
ندیدم ، می گوید
...
شریک خوب است ، درد را نمی بیند
ساعت را نگاه می کند ، زمان را نمی بیند
فکر و احساسش را آشکار نمی کند
گاهی دیده اش را نمی خواهد ببیند
...
آنکه چشمانش نمی بیند کور نیست
آنکه نمی خواهد ببیند کور است
برای این نادان جاهل

خود زندگی نیزمثل آتش است

بو عشقین یاسینی ساخلایاجاغام

بو عشقین یاسینی ساخلایاجاغام

سن گئدن یوللارا باخمایاجاغام
آغلاسام گیزلی جه آغلایاجاغام
منیم گؤز یاشیمی گؤرمویه جه کسن
..
طالع اویونلارا آتاجاق سنی
فریادین گؤیلره چاتاجاق سنین
گوناهین گؤزونوتوتاجاق سنین
منیم گؤز یاشیمی گؤرمویه جکسن
..
او گولن شکلینه باخیب آغلاسام
گؤزومه بیر عینک تاخیب آغلاسام
اوزومو اووجوما سیخیب آغلاسام
منیم گؤز یاشیمی گؤرمویه جکسن
...
سن ائیله بیلمه کی غمدن اوزاقسان
بیر یاغیش آلتیندا سؤنن اوجاقسان
اوزومه باخماغا اوتاناجاقسان
منیم گؤز یاشیمی گؤرمویه جه جکسن
...
نصرت کسمنلی
...
عزای این عشق را نگاه خواهم داشت

عزای این عشق را نگاه خواهم داشت
به راهی که تو رفتی نگاه نخوام کرد
گریه کنم ، پنهانی گریه خواهم کرد
تو اشکهایم را نخواهی دید
..
سرنوشت ترا به بازیها خواهد انداخت
فریادت به آسمانها خواهد رسید
گناهت جلوی چشمت را خواهد گرفت
تو اشکهایم را نخواهی دید
..
اگر به آن عکس خندانت چشم بدوزم و بگریم
عینکی به چشمانم بزنم و بگریم
صورتم را پشت پنجه دستانم پنهان کنم و بگریم
تو اشکهایم را نخواهی دید
..
تو فکر نکن دور از گناهی
اجاقی هستی که در مقابل باران خاموش نخواهی شد
از نگاه کردن به چشمانم خجالت خواهی کشید
تو اشکهایم را نخواهی دید