Freitag, Februar 08, 2008

بیلمه دیم


بنده نی عفو ائیله یه ملت گرک
معبده میخانه دئدیم بیلمه دیم
باشینی دیواره ووروب سیندیران
عاقیله دیوانه دئدیم بیلمه دیم
..
من نه بیلیم قارقا خوش آوازیمیش
بایقوشا بایقوش دئمه ک اولمازیمیش
تلخدی اوقات شریفیم بیرآز
بایقوش او حئیوانه دئدیم بیلمه دیم
..
گؤزدو فیلانکس یوخودا بیر گئجه
قول بویون اولموش یاتیری حور ایله
سرخوشودوم شیره انگوریله
اویقویا افسانه دئدیم بیلمه دیم
..
اون ایکی آی آغلامیشیق متصل
بو گئجه بایرامدی کیشی آزجا گول
بنده بی تجربه و کم عاغیل
بو سؤزو نادانه دئدیم بیلمه دیم
..
بیس بیسیله باشیمی دنگ ائیله دی
سوره الحمد ایله جنگ ائیله دی
کس سسین ای روشوه یئیه ن مشهدی
عامیل دیوانه دئدیم بیلمه دیم
..
بیغ و ساقال صحبتین الدن سالین
ائیله مه یین ذم او قیزیل دیشلری
عصریمیزه لازیم اولان ایشلری
اؤرگدین اوغلانه دئدیم بیلمه دیم
..
دشمن دین گؤیده گزیر قوش دئییل
معبدی ویران ائده جکدیر اگیل
کس سسیوی باشیوا بیر چاره قیل
قاری قرآنه دئدیم بیلمه دیم
..
گؤرجک الینده غزئته جعفرین
رنگی پوزولدو سیریغی بیرتلادی
غیظه گلیب بمب کیمی پارتلادی
آغزینا قورخانه دئدیم بیلمه دیم
..
ویزر و وبالی ، گوناهی بوینوما
مشدی جانیم وئر پولونو آجلارا
پئیکری عریانلارا ، محتاجلارا
گئتمه خراسانه دئدیم بیلمه دیم
..
حاجی داداش سالما اؤزون زحمته
وئر او پولو ملت بی دولته
کافیر اگر بورج وئره ملته
بند اولار ایرانه دئدیم بیلمه دیم
..
اویموش عجب غفلته ایرانلیلار
چورت وورار صبح و مسا یوخلایار
من ائله بیلدیم کی او سیر ساخلایار
سیریمی غلیانه دئدیم بیلمه دیم
..
آتدی الین قائمه خنجره
دوردو بئش اون ووردو من مضطره
من ائله بیلدیم کی او سؤز یاخشیدیر
یاتما مسلمانه دئدیم بیلمه دیم
..
دوستا دئیه ر دوست خطایاتینی
تا ائده اصلاح عیوباتینی
دین و وطن دوشمنی ظن ائیله دیم
معجزه بیگانه دئدیم بیلمه دیم
..
سرخوشودوم شیره انگوریله
معجزی گؤردوم دولانیر حورایله
وئرمه ز اؤپوش حوری سنه زورایله
عاشق نالانه دئدیم بیلمه دیم
….
ندانستم
ملت باید مرا ببخشد
به معبد میخانه گفتم ، ندانستم
به عاقلی که سرش را به دیوار کوبیدو شکست
دیوانه گفتم ، ندانستم
من از کجا بدانم کلاغ خوش آواز است
نمی توان جغد را جغد نامید
اوقات شریفم کمی تلخ است
آن حیوان را جغد نامیدم ، ندانستم
فلانی شبی در خواب دید
که با حوری دست به گردن خوابیده
با شیره انگور سرمست بودم
آن خواب را افسانه پنداشتم ، ندانستم
دوازده ماه سراسر گریستیم
مرد امشب عید است کمی بخند
بنده کم تجربه و کم عقل
این سخن را به نادان گفتم ، ندانستم
با بیس بیس سر و گوشم را برد
با سووره حمد جنگید
صداتو ببر ای مشهدی رشوه خوار
عامل دیوانه گفتم ، ندانستم
دست از صحبت ریش و سبیل بردارید
دندانهای طلا را نکوهش نکنید
کارهائی که لازم است
به پسر بیاموزید گفتم ، ندانستم
دشمن دین که در آسمانها می گردد پرنده نیست
خم شو که معبد را ویران خواهد کرد
صداتو ببر چاره ای برای خودت بیاندیش
به قاری قرآن گفتم ، ندانستم
به محض دیدن روزنامه در دست جعفر
رنگش پرید و دوخته اش پاره شد
خضبناک شد و مثل بمب منفجر شد
دهانش را غورخانه گفتم ، ندانستم
گناه و تقصیراتش به گردنم
مشهدی جان پولت را به گرسنه ها ببخش
به پابرهنه ها ، به محتاجان
به خراسان نرو گفتم ، ندانستم
برادر حاجی خودت را به زحمت نیانداز
آن پول را به ملت بینوا ببخش
کافر اگر به ملت قرض بدهد
به ایران گیر می دهد گفتم ، ندانستم
ایرانیها عجب به خواب غفلت فرورفته اند
چورت می زنند و صبح و شب می خوابند
من فکر کردم که او اسرار را نگه می دارد
رازم را به قلیان گفتم ، ندانستم
دست به خنجر برد
بلند شد و بپنج شش بار بر من زد
من فکر کردم که آن سخن خوبست
به مسلمان نخواب گفتم ، ندانستم
دوست خطاهای دوست را تذکر می دهد
تا عیبهای خود را برطرف کند
فکر کردم دشمن دین و وطن است
معجز را بیگانه خواندم ، ندانستم
با شیره انگور سرمست بودم
معجز را با حوری در حال گردش دیدم
حوری به زور به تو بوسه نمی دهد
به عاشق نالان گفتم ، ندانستم

Keine Kommentare: