Mittwoch, Februar 20, 2008

اوچوموز


اوچوموز... (من - سن - او)

۱)
شنبه، یای آخشامی، تبریز، اوچوموز،
رباعی، مثنوی، غزل، چارپارا.
عزرائیل ساقی دی، اؤلوم مزه میز.
ووردوق اوچ استکان شعر ساغلیغینا.
۲)
بیز اوچ قیز، اوچ اوغلان، اوچ فاجعه یدیک،
قینیندان سییریلن اوچ قانلی خنجر.
پولیسلر بیلمه ین جنایت
آدیمیز دیللره دوشه جک سحر.
۳)
ناغیلین سونوندا دوشن اوچ آلما،
آغزیندا جهنم اولدوق یئیه نین.
بیریمیز یئییلدیک، بیریمیز یئدیک،
بیریمیزسه اولدوق ناغیل دئیه نین.
۴)
داغیتدیق حیاتین شاه مات لیغینی،
یورولدوق دوز گئدیب، اًیری وورماقدان.
چوخدان بؤلوشموشدو شاه لار دونیانی،
بیز قیرغین وئریلدیک، قارادان – آغدان!
۵)
«هذیانا دؤنموشدو تبیندن تبریز»
استامینوفن تک اوچوموز بیردن،
قاوراندیق شهرین قارا قانینا –
بورا سه راه امین – اوره کدیر هًمن.
۶)
داها دئیه نمیرم نه اولدو؟ نه لر....
بیر شاعر اًزیلدی شعرین اووجوندا.
سپیلدی گؤیلره قان قافیه لر
شاه اثر یاراندی،.. : غزل – چارپارا
۷)
بیز اوچ فاجعه یدیک، بیر فاحشه نین،
باغیشلانماز سوچو یاراتدی بیزی.
الله لا، شیطانلا، آلما وئره نین،
ائتلاف هیئتی آلداتدی بیزی.
۸)
بیز اوچ حادثه یدیک، اوچ سس، اوچ آیه، -
سوزولدوک گئجه نین یالقیزلیغیندان.
تلاوت اولوندوق شعر دیلی له ،
نم هانسی تانری نین گؤز یاشلاریندان.

شاعر محمد قضائی
وبلاک :
دنیزلر اؤپوشسه قیامت اولور
...
شعر بسیار زیبائی که ترجمه اش بسیار سخت است و من به حال و هوای خودم ترجمه اش کردم .
ما سه تن ( من ، تو ، او )
شنبه ، عصر تابستان ، تبریز ، ما سه تن
رباعی ، مثنوی ، غزل ، چهارپاره
عزرائیل ساقی و مرگ مزه
به سلامتی شعر سه استکان خوردیم
..
ما سه دختر ، سه پسر ، سه فاجعه
مثل سه خنجر خونین رها شده از غلاف
جنایت مخفی از پلیس
اسم ما فردا سر زبانها خواهد افتاد
..
سه سیب آخر همه قصه ها
در دهان خورنده جهنم شدیم
یکی مان خوردیم ، یکی مان خورده شدیم
یکی مان سهم قصه گو شدیم
..
شاه ماتی زندگی را پخش کردیم
خسته شدیم از راست رفتن و کج زدن
از خیلی وقت پیش شاهان دنیا را بین خود تقسیم کرده اند
ما قتل عام شدیم ، از سیاه تا سفید
..
تبریز از شدت تب به هذیان تبدیل شده بو
مثل استامینوفن ما هر سه یکجا
قاطی خون سیاه شهر شدیم
به اینجا ، سه راه امین ، دل شهر
..
دیگر نمی گویم چه ها شد چه ها
شاعری در مشت شعر له شد
قافیه های خون به آسمان ها پخش شد
شاه اثر خلق شد ، غزل و چهارپاره
..
ما سه فاجعه بودیم که
گناه نابخوشدنی یک فاحشه خلقمان کرد
اعتلاف خدا و شیطان و سیب دهنده
ما را فریب داد
..
ما سه حادثه بودیم ، سه صدا ، سه آیه
از تنهائی شب جاری شدیم
با زبان شعر تلاوت شدیم
از اشک چشمان کدام شاعری

Keine Kommentare: