تانریم سوردو - اوختای رشیدی

تانریم سوردو:
سنه سئوینج وئرمیشدیم
ندن کدرلی سن
وئردیین سئوینجی
سئودییم قیزین تویوندا
شاباش تؤکدوم آیاغینا
دئدیم تانریما
*
خدایم پرسید:
به تو شادی داده بودم
از چه غمگینی؟
به خدایم گفتم
شادی که داده بودی
در عروسی دختر دلخواهم
شاباش کرده و به پایش ریختم

*

تبریز - ملیحه عزیز پور

تبریز
بوز باغلاییب یئنه ده
سئرچه لر - پبشیک لر
و خیاواندا قزئته ساتان قوجا کیشی
اوشویور
اللریم دونوب
آیاقلاریم زویولده ییر
ییخیلیرام بیردن
و سن
بو اورتامدا دئییرسن
منیم قادینیم اولارسان؟
*تبریز
باز یخ زده
گنجشک ها - گربه ها
و پیرمرد روزنامه فروش سر خیابان
سردش است
دستهایم یخ زده
پاهایم روی یخ می لغزد
و تو
در این گیر و دار می پرسی
« زنم می شی؟ »

*وبلاک ملیحه عزیز پور*

او گئجه - احمد سلجوق ایلکان

بولوت گیبی گؤزلرین
ها یاغدی ها یاغاجاک
کورشون گیبی سؤزلرین
ها ووردو ها ووراجاک
*
اؤیله گلمه اوستومه
داغلار چؤکموش ایچیمه
باکسانا شو کالبیمه
ها دوردو ها دوراجاک
*
سنه کالدی سون اومیت
نه اولورسون دئمه گیت
ایچیمده بیر دینامیت
پاتلادی پاتلایاجاک
*
اونوت بو اولانلاری
کوجاکلا یارینلاری
آیریلیکین جانلاری
ها چالدی ها چالاجاک
*
آن شب
چشمان همچون ابر
بارید و خواهد بارید
سخنانت مثل گلوله
زد و خواهد زد
*
این چنین گناه را به گردنم نیانداز
کوه غم بر دلم انباشه
قلبم رو نگاهی کن
از تپش ایستاده و خواهد ایستاد
*
آخرین امید م به توست
چه میشود نگو که برو
توی دلم غم همچون دینامیت
ترکید و خواهد ترکید
*
فراموش کن آنچه را که گذشت
به استقبال آینده برو
ناقوس جدائی ها
به صدا در آمد و به صدا درخواهد آمد
*

قفس - ابوالفضل ثوابی

سیخیلیرام دونیا آدلی قفس ده
عؤمور کئچیر حسریتله هوس ده
چکنمیرم تر - تمیز بیر نفس ده
بو گئنیشلیک دونیا منه دار گلیر
*

اود ایچیمده آلاولارکن اوشورم
آیاق اوستن ایته له نیب دوشورم
سویولورام یاخیلیلارم پیشیرم
گول له کئچیر قورشون کئچیر دار گلیر
*

آغیرلانیب کوچه میزین هاواسی
داغیلیبدیر قوشلارینین یوواسی
قورتاریبدیر اؤکسوز قیزین داواسی
چیچک سولوب بایراق دوشور قار گلیر
*

دیله کلریم یاراشماییر اینیمه
دوزگون فیکیر دولاشماییر بئینیمه
یئرلی - یئرسیز سوچ قالانیر چینیمه
آرتیق منه بو یاشاماق آر گلیر
*

اوتانیرام دایاندیغیم دوواردان
خاطیره سیز سووشموشام باهاردان
خبرسیزم آیریلدیغیم نیگاردان
تابوتوما ساریلماغا یار گلیر
*قفس
دلتنگم از قفسی به نام دنیا
عمر با هوس و حسرت می گذرد
نمی توانم نفس تازه و تمیزی بکشم
دنیای بزرگ به نظرم تنگ می آید
*
در حالی که دلم پر از آتش است ، باز سردم است
در حالی که سر پا هستم هلم می دهند ومی افتم
پوست کنده و به آتش کشیده و می پزم
گلوله می گذرد ، سرب می گذرد طناب دار می آید
*
هوای کوچه مان سنگین شده
لانه پرندگانش ویران شده
داروی دختر یتیم تمام شده
گل پژمرده ، پرچم افتاده ، برف می آید
*
آرزوهایم دیگر به تنم نمی آید
فکری درست به مغزم راه نمی یابد
بیجا و به جا گناه بیر کتفم سنگینی می کند
دیگر این زندگی بر من ننگ می آید
*
از دیواری که تکیه کرده ام خجالت می کشم
از بهار بدون خاطره گذشته ام
از دلدار جدا شده ام بی خبرم
یار برای آغوش کشیدن تابوتم می آید

*

آرزولاریم - فاطمه عبدالجبار

بو گؤزل دویغولو شعری آفتاب آذربایجانین 37 مینجی سای سیندا اوخودوم. شاعری روشندل بیر خانیم دی. گؤزل فاطمه خانیم گؤزلرینده ایشیق اولماسادا اوره گین ، دویغولارین آیدین دی. بیل کی گونش ایله آی ایشقلاریندان سنه پای وئریبلر. اوزون ائله پاریلدیرکی ایشغی، گؤزلریمی ایشیقلاندیریر.

فاطمه عبدالجبارمتولد 1351 از ملکان
*
بیر سحر تانری اگر وئرسه ایشیق تار گؤزومه
بیر گولوش گلسه منیم غصه لی آغلار گؤزومه
بیر گئنیش دونیادا یوخلار گؤرونه وار گؤزومه
ایسته رم ظولم ائوینی دهرده ویرانه گؤرم
سئویرم دردایله اینسانلاری بیگانه گؤرم
*
ایسته رم گؤز باخاائل دردی قانان کیسمه لره
دوزلویو یاخشی لاری یاخشی قانان کیمسه لره
ایسته مم هئچ باخا بیر لحظه نادان کیمسه لره
ایسته رم خلقی فیکیر صاحیبی فرزانه گؤرم
سئویرم دردیله اینسانلاری بیگانه گؤرم
*
ایسته رم گؤزلریمه شنلی گولوستان گؤرونه
گوللره همدم اولان بولبول خوشخوان گؤرونه
بیرده داغلاردا گزه ن سئومه لی جئیران گؤرونه
ایسته رم قوشلارا تورسوز تله سیز دانه گؤرم
سئویرم دردیله اینسانلاری بیگانه گؤرم
*
ایسته رم بیرده گؤرم جوت بالامین گؤزلرینی
بیر درین باخمادا آرتیق دوشونم سؤزلرینی
گؤرم عشقیله اومیدیله گولن اوزلرینی
قیزیمین قاره ساچیندا اوتوران شانه گؤرم
سئویرم درد ایله اینسانلاری بیگانه گؤرم
*
گؤرمه یم پیس لری هئچ یاخشی باخام یاخشی لارا
باخماسین گؤز قفسه زنجیره بنده حیصارا
گؤرمه سین کیمسه نی دونیادا گؤزوم بختی قارا
ایسته رم ائل لری غالیب آها افغانه گؤرم
سئویرم دردیله اینسانلاری بیگانه گؤرم
*
بودور آرزوم گؤرونه گؤزلریمه گؤیده کی آی
ایشیغین دان وئره آی گؤزلریمه دویغولو پای
شاد اولام شن سسیمه شوریله خلقیم وئره پای
ایسته رم کی گونش ایله آیی همخانه گررم
سئویرم دردیله اینسانلاری بیگانه گؤرم
*
گؤرم آزاده گزیر ائل لریم آسوده خیال
عشق له بولبول اوخور خلقه وئریر شوریله حال
ائل لره مژده وئرین گول لره هئچ یوخدو زوال
گولک هر لحظه گزه ک ، باغ ایله بوستانی گؤرم
سئویرم درد ایله اینسانلاری بیگانه گؤرم
*
آرزوهایم
اگر صبحدمی خدا بر چشمانم روشنائی ببخشد
اگر بر چشمان گریان و غمگینم تبسمی بیاید
در این دنیای بزرگ نادیده ها را ببینم
می خواهم خانه ستم را ویرانه ببینم
دوست دارم انسانها را با درد بیگانه ببینم

*
می خواهم چشمانم به روی کسانی که دردمردم را می فهمند باز شود
بر راستی و کسانی که راستی را می فهمند
دوست ندارم لحظه ای افراد نادان را ببیند
می خواهم مردم را فیلسوف و فرزانه ببینم
دوست دارم انسانها را با درد بیگانه ببینم

*
دوست دارم چشمانم گلستان باصفا را ببیند
بلبل خوشخوان همدم گلها را ببیند
همچنین جیران سیر کننده در دسشت و دمن را ببیند
می خواهم بر پرندگانه ، دانه بدون دام ببینم
دوست دارم انسانها را با درد بیگانه ببینم
*
دوست دارم چشمان زیبای دو فرزند نازنینم را ببینم
با یک نگاه عمیق حرف دلشان را بفهمم
قیافه سرشار از عشق و امیدشان را ببینم
شانه ای را که بر گیسوان دختر نازم نشسته ببینم
دوست دارم انسانها را با درد بیگانه ببینم
*
بد ها را هرگز نبینم ، خوبها را خوب بنگرم
چشمانم قفس و زنجیر و بند و حصار را نبیند
چشمانم سیاه بختی را نبیبد
دوست دارم مردم را غالب بر آه و ناله ببینم
دوست دارم انسانها را با درد بیگانه ببینم
*
آرزویم این است که ماه در آسمان را ببینم
ماه بر چشمانم روشنائی لبریز از احساس و عاطفه بدهد
شاد شوم و خلق با شادی ام همصدا شود
می خواهم ماه و خورشید را همخانه ببینم
دوست دارم انسانها را با درد بیگانه ببینم
*
ببینم که ملتم آزاد و آسوده خیال است
بلبل با عشق می خواند و به مردم شور و شعف هدیه می کند
به ملت مؤده برسد که گلها همیشه سرزنده خواهند بود
که بخندیم ، هر لحظه در باغ و بوستان بگردیم
دوست دارم انسانها را با درد بیگانه ببینم
*

دیدار : گؤروش - محمّد شریفی نعمت آباد

می آیم
می نشینم
به مرگ می نگرم
که در اتاقم
پیش از من
روبروی من
بر مخدّه لم داده است.
در چشمان هم می نگریم
می فهمد هنوز از رنگ ِ حیاتم.
بی سخنی
چون خانی معَظَم بلند می شود
در را چون هجایی سنگین می گشاید
و از حیاط می رود.
و من شراب ِ شَغَف را سر می کشم
از پنجره به صدای قناری بر اناربٌن گوش می کنم
و به دور شدن ِ خان ِ معَظَم می نگرم
در راهی که هنوز با او نمی روم.
*
گؤروش
گلیرم
ایله شیرم
« اؤلوم » ه باخیرام
اتاغیمدا
مندن قاباق
منیم قاباغیمدا
مخه ددیه دایانیب
گؤز - گؤزه باخیریق
یاشاییشیمین رنگین دوشونور
بیر سؤز دئمه میش
هئیبتلی خان کیمی آیاغا قالخیر
قاپینی آغیر هوججو کیمی آچیر
و حه یط دن چیخیر
من ایسه سئوینج مئی ین باشیما چکیرم
پئنجره دن نار بوتاغینین اوستونده کی قناری نین ماهنی سینا قولاق آسیرام
و هئیبتلی خانین اوزاقلاشماسینا
او یولا باخیرام
کی هله لیک اونونلا بیرلیکده گئتمیرم

*
شعر از : محمد شریفی وبلاک روزگار لیلی

*

لینک در تادانه

*

قاچیرام - یونس جمع آوری

سوروشماکی کیمم هاردان قاچیرام
توتقون شهرین دام داشیندان قاچیرام
اوره کلر بوزلایان یئرده دوغولوب
دومانلاردان ، قیش دان ، قاردان قاچیرام
*
آختاریرام آخان اولدوزلاریمی
ایتیردییم آلما هئیوا ناریمی
چیچکله نن یاشیل باهارلاریمی
بیر گولم کی شاختالاردان قاچیرام
*
اوره ک سؤزون اوخو گؤز یاشیمیزدا
بایقوش یووا قوروب دام داشیمیزدا
توز - توپراق اوتوروب باش داشیمیزدا
پاسلانیلمیش اینسانلاردان قاچیرام
*
آددیم - آددیم یولو اؤلچوب قاچمیشام
باغلی کؤنلون پنجره سین آچمیشام
غم غصه نی بولودلارا ساتمیشام
سن ازادلیق من ده درد دن قاچیرام
ایریلیغی سالانلاردان قاچیرام
*
می گریزم
مپرس کیستم و از چه می گریزم
از در و خانه شهر غبار گرفته می گریزم
در دیاری که دلها یخ زده اند زاده شده
از مه و پمستان و برف می گریزم
*
ستاره سقوط کرده ام را می جویم
سیب و به و انار گم شده ام را
بهاران سبز به شکوفه نشسته ام را
گلی هستم که از یخبندان می گریزم
*
حرف دلمان را در اشکهای لرزانمان ببین
جغد بر خانه و کاشانه مان لانه کرده
گرد و غبار بر سنگ قبرمان نشسته
از انسانهای زنگ زده می گریزم
*
قدم به قدم راه را گرفته و گریخه ام
دریچه دلهای بسته را باز کرده ام
غم و درد را به ابرها فروخته ام
تو از آزادی ، من هم از بند می گریزم
از کسانی که جدائی انداخته اند می گریزم

*

نگاه - محمد شریفی

در گلستان
به خارها خیره شدیم
و موسم گٌل گذشت.
*

از وبلاک روزگار لیلی

*

باخیش
گولوستاندا
تیکانلارا گؤز تیکدیک
و گولون واختی گئچدی

*

قیسسا سؤز - ملیحه عزیز پور

توفنگ لر ماهنی اوخویور ، قانلی قادالی ماهنی

تفنگ‌ها آواز می‌خوانند ، آوازی لبریز از خون و درد
*

دونیانین ایپی قیریق دیر ، دویونلن منه

*

آجیغیم گلیر - سلیمان جعفری

آرمید آغاجینا قونموش سئرچه لرین سسی گلیر
گؤزلریمی قورخا - قورخا آچیرام
بو گونده آی لا اولدوزون قوناقلیغیندان
الی بوش قاییتمیشام
داها سئرچه لردن آجیغیم گلیر
هر گون سحر اوچوشلاریندان
یاشاییرسان دئیه چیغلیقدلاریندان
آجیغیم گلیر
*
بدم می آید
صدای گنجشکان نشسته بر درخت گلابی به گوشم می رسد
چشمانم را با احتیاط باز می کنم
امروز از مهمانی ماه و ستاره
دست خالی برگشتم
دیگر از گنجشکها بدم می آید
در حالی که می اندیشم
هر روز در پروازهای صبحگاهی شان
زنده ای
از فغان هایشان
بدم می آید
*

اولماز - ریاحی فر ، سید

چوخورا سو تؤکمه کیله
اؤزک اولماز ، اؤزک اولماز
چیرکین اؤزون بئزه سه ده
گؤیچک اولماز ، گؤیچک اولماز
*
دالغاسی اولماز هر سؤزون
قولاق ایشین گؤرمز گؤزون
کتان بویاسادا اؤزون
ایپک اولماز ، ایپک اولماز
*
آکبنده کیم دئییر میتیل؟
آت بالاسی کؤپک دئییل
کئچی یاشاسادا یوز ایل
شیشک اولماز شیشک اولماز
*
گؤرمه میش اولسادا پاشا
الدن توتسا چالار باشا
سفره سینده یار یولداشا
چؤرک اولماز ، چؤرک اولماز
*
دوز ایشی اومما ساپقیندان
خئییر کیم گؤروب آزغین دان
سید بو ائله ساتقین دان
کؤمک اولماز ، کؤمک اولماز
*
نمی شود
با آب ریختن به گودال
چشمه نمی شود ، چشمه نمی شود
زشت بزک هم بکند
زیبا نمی شود ، زیبا نمی شود
*
هر سخنی تاثیر مثبت ندارد
چشم کار گوش را انجام نمی دهد
کتان خود را هم رنگ کند
ابریشم نمی شود ، ابریشم نمی شود
*
به تازه چه کسی کهنه می گوید
کره اسب ، کره شتر نمی شود
بز صد سال هم عمر کند
بره نمی شود ، بره نمی شود
*
پاشا ندید بدید هم شود
از دستت بگیرد سرکوفتت می زند
سر سفره اش برای دوست و آشنا
نان پیدا نمی شود ، نان پیدا نمی شود
*
از آدم منحرف انتظار کار درست نداشته باش
چه کسی از گمراه خیر دیده
سید آدم خودفروش
کمکت نمی کند ، کمکت نمی کند

*

دورما گل - خسته قاسم

هر دقیقه م بیر ایل گئچیر نازلی یاریم دورما گل
کؤچوب گلسن بیزیم ائله وفاداریم دورما گل
مریض اولدوم قوهوم - قارداش آشینالار یاد اولدو
داغیلیبدیر خانیمانیم کلی واریم دورما گل
*
مجنون کیمی دیوانه یم من دوشموشم چؤللره
بولبول کیمی قفسده یم تامارزییام گوللره
آغلاماقدان گؤزوم یاشی دؤنوب جیحون سئللره
قویما حسرت باخیم اونا گولعذاریم دورما گل
*
زمانه دن گیلئییم وار گئتدی جاهی جلالیم
بیر گون مندن سوروشسالار تیکمه داش دی ماحالیم
اؤز آدیم دیر خسته قاسم پریشان دیر احوالیم
آمان وئره ر منه بؤیوک کردگاریم دورما گل
*

بیا

هر دقیقه ام سالی می گذرد یار نازنیم بیا
کوچ کن و به وطن ما بیا ، ای وفادارم بیا
بیمار شدم و دوست و آشنا بیگانه شدند
دار و ندارم خانمانم ویران شده بیا
*
دیوانه ام مثل مجنون آواره کوه و دشت
مثل بلبل در قفس در حسرت گلها
نگذار چشمانم در حسرت بمانند بیا
*
از زمانه گله دارم ، جاه و جلالم رفته
اگر از من بپرسند اهل تکمه داشم
اسمم « خسته قاسم » احوالم پریشان هست
پروردگار بزرگم امان می دهد بیا
*

مشهدی عباد

مشهدی عباد ، قوللوقچو صنم ، گلناز خانیم

حسنو باغیندا گزه سن گولو ریجان دره سن
سن کیمی بیر گؤزلی باغین ایچینده گؤره سن
باخاسان گول یاناغینا اولاسان مست خمار
دئیه سن هئچ بئله بیر ایش اولاماز سن اؤله سن
قوجا کافتار سنه اون بئش یاش اولان قیز نه گرک
قورخموسان کی سن اخیردا باشیوا گله کلک
سنه یوز یاشلی دول آرواد یاراشار آی ده یه نک
اوزونو ایت ده گؤره نده یالاماز سن اؤله سن
گؤرو ره کی منه سن چوخ یئتیریرسن اؤزونو
قورخورام کی سن آخیردا ایتیره سن اژزونو
ایستییرسن بو سؤزوندن دئیه رم لاپ دوزونو
سن کیمی بیر قوجایا قیز یاراماز سن اؤله سن
من کیمی بیر قوجایا قیز یاراشار سیز اؤله سیز
*

ترجمه به فارسی

خوش است که در باغ حسن بگردی و گل و سنبل بچینی
زیبا روئی چون تو را در باغ ببینی
بر گونه همچون گلش بنگری و مست و خمار شوی
با خود بگوئی هیچ چنین کاری ممکن است ؟ الهی که بمیری
پیر کفتار برای تو دختر پانزده ساله چه واجب است
نمی ترسی از روزی که بر سر خودت بیاید؟
برازنده تو پیرزن بیوه صد ساله است ای چماق
رویت را سگ هم ببیند لیس نمی زند ، الهی که بمیری
می بینم که تو خیلی با من بدی
می ترسم آخر سر خودت را گم کنی
می خواهی من حرف حق را بگویم
بر پیرمردی چون تو دختر برازنده نیست ، الهی که بمیری

بر پیرمردی چون من دختر برازنده است ، شما بمیرید

*

ساری گلین - عروس موطلائی

ساری گلین به زبان ترکی آذربایجانی عروس زرد یا عروس موطلائی است. در افسانه ها آمده که عروس موطلائی یا همان ساری گلین دزدیده شده و ترانه ساری گلین در حسرتش سروده شده است. این ترانه بسیار زیبا و ماندگار است.

به نقل از ویکی پدیا -

*
ساچین اوجون هؤرمزلر
گولو سولو درمزلر
ساری گلین
بوسئودا نه سئودادیر ؟
سنی منه وئرمزلر
نئیلیم آمان ، آمان
ساری گلین
بو دره نین اوزونو
چوبان قایتار قوزونو
نة اوْلا بیر گون گؤرم
نازلی یاریمین اوزونو
نئیلیم آمان ، آمان
ساری گلین
عاشیق ایللر آیریسی
شانا تئللر آیریسی
آیریسی بیر گونونه دؤزمزدیم
اوْلدوم ایللر آیریسی
نئیلیم آمان ، آمان
ساری گلین
*
گیسو را نمی بافند
گل را غنچه نمی چینند
عروس موطلائی
این عشق چگونه عشقی است؟
که تو را من نمی دهند
چه کنم آخر ، چه کنم آخر
عروس موطلائی
از امتداد این دره
چوپان بره را برگردان
چه میشه اگر روزی ببینم
روی یار نازنینم را؟
چه کنم آخر ، چه کنم آخر
عروس موطلائی
عاشق هجزان کشیده سالها
شانه جدا شده از موها
یک روز هم نمی توانستم دوری را تحمل کنم
شدم هجران کشیده سالها
چه کنم آخر چه کنم آخر
عروس موطلائی

*

ترانه را در یوتیوب اینجا گوش کنید

و اجرائی دیگر

*

قیسسا سؤز - ساناز شهابی

1 - کئشکه دویولوردوم

آمان دیل یاراسیندان

*

مینی مال

کاش کتک می خوردم

امان از زخم زبان

*
2 - خان چوبان خان اولسایدی

ساراسیز قالاردی سئل لر

*

مینی مال

خان چوپان اگر خان بود

سیل بدون سارا می ماند

( خان چوپان اگر خان بود ، سیل سارا رو نمی برد )

*

گفتگو با چرخ خیاطی - عالم تاج قائم مقامی - ژاله

 راستی ای چرخ سینگر جادوئی ها می کنی
خود نداری جان و اعجاز مسیحا می کنی
سر نمی بینم ترا و اندیشه مغزی فکور
در تو می بینم که هر ساعت هویدا می کنی
دست من چالاک بود اندر خیاطت ای عجب
کان چه من با دست می کردم تو با پا می کنی
چون بجنبی با فلک در گردش آری قطب را
عقل را زین داوری مبهوت و شیدا می کنی
در دل خاموشت ای فولاد در هم رفته چیست ؟
کاین چنین بر میجهی از جای و غوغا می کنی
چون به دست افشانی افتی پای سنگین پربه راه
با هزاران ناز بار دوش دیبا می کنی
حقه ای در کار باشد حیلتی در پرده است
آنچه را در دیده ما آشکارا می کنی
افکنی هر دم هزاران بخیه را بر روی کار
لیک سر در زیر دارد آنچه بالا می کنی
حقه بازا ، درزیا ، جادوگرا ، معجز ورا
هر زمان لعلی دگر از پرده پیدا می کنی
مادران ما به ماهی می توانستند دوخت
جامه ای کان را تو در یک دم مهیا می کنی
دستها پر پینه می شد دیده تاری پشت خم
تا کنند آن که اش تو اکنون سهل و زیبا می کنی
راز کارت چیست آخر ای عجوزه ، گوژپشت؟
کانچه تن ها می کنند آنرا تو تنها می کنی
ای هنرور ، ای فرنگی ، راستی بدرود باش
کاین چنین خدمت به دنیا و اهل دنیا می کنی
جسم از تب خسته را با داروئی جان می دهی
چشم ظلمت بسته را با شیشه ای وا می کنی
گه چراغ برق سازی ، گه ترن ، گه تلگراف
گاه مومین لوله ای را نغمه پیما می کنی
عمر ما طی می شود در یک معما ساختن
تو به دست علم حل هر معما می کنی
شیخ ما دیروز را سرمایه امروز کرد
آن توئی کامروز خود را وقف فردا می کنی
او زند دم ای عمو اما ز دانش می زند
تو کنی فخر ای پسر اما به آبا می کنی
آخر ای فرزند رازی ، ای نبیره بوعلی
بینوا اجداد خود را از چه رسوا می کنی
در ره تقلید شیخ و خواجه با طبعی ضعیف
کوشش بی حاصل و تحصیل بی جا می کنی
خطه قفقاز را از کف به آسان می دهی
لیک در میدان دعوا شور و غوغا می کنی
گر شکست از رومیان را چون شکست از تازیان
با گرامی شوی من یکباره حاشا می کنی
در شکست مرد دانی جای هیچ انکار نیست
یا که آنرا نیز فتحی عبرت افزا می کنی
دست زور و دست دانش چیره سازد مرد را
ناتوان باشی که فریاد از توانا می کنی
فتح را با عزم و همت از شکست آری به دست
ور نه آه خویش را با ناله سودا می کنی
ژاله شب نزدیک شد برخیز و فکر وصله باش
بر کدامین مستمع باب شخن وا می کنی
حاکمی ، میری ، وزیری ، مملکت داری ؟ که ای ؟
کاین همه بحث از نظام ملک دارا می کنی ؟
رمز و راز ملک داری را شهان دانند و بس
ترک این افسانه ها را نمی کنی یا می کنی

قیسسا سؤزلر - ایرج سلمانی

خان چوبان

گؤزلرینین یاشینی سیل

آغلاما داها بسدی

سارا گلن دئییل

*

خان چوپان

اشکهایت را پاک کن

گریه دیگر بس است

سارا برگشتنی نیست

*

فرزند به دنیا نیامده - عالم تاج قائم مقامی - ژاله

 ای نهان در سینه من ای دوم فرزند من
گر پسر یا دختری ، فارغ نشو از پند من
تا نگردی بهره مند از تیره روزیهای مام
سر نپیچ ای بی خبر فرزند من از پند من
تا توانی پای از زهدان من بیرون منه
باش چون دستی شکسته تا ابد آوند من
آن یکی آمد تو باری از رحم بیرون نیا
بس بود یک رشته در زندان سراپا بند من
با گلی شاداب خاری خشک لب پیوند ساخت
شاخ پیوندش توئی ای بینوا فرزند من
دوسست دارم نه ، دشمن نه ، خدا را چون کنم ؟
با چه خرسندی پذیرد طبع ناخرسند من
نی غلط گفتم که از جان دوست تر دارم ترا
ور که بگشایند با شمشیر بند از بند من
با خیالت از میان خیل غم آشفته وار
می رساند خویش را بر روی من لبخند من
موجب این فکر و آن اندیشه های تیره نقش
من شدم ای بچه ، من تا نرم گردد بند من
ما جنایت پیشگان مسئول ایجاد توایم
ای جهان نادیده طفل ای بی گنه فرزند من
تا به کی گویم چرا شد ؟ چند شد ؟ چون شد ؟ چه شد ؟
آسمان را خنده می آید ز چون و چند من

بایرام - معجز شبستری

سنی تانری بایرام خانیم
راضی اولما من اوتانیم
بایرامدا یوخدو تومانیم
گئت تبریزه گلمه بیزه
*
من ده یوخ حوصله بایرام
الیم بوشدور هله ، بایرام
شیل اولاسان بئله بایرام
گئت تبریزه گلمه بیزه
*
بایرام ، اگر گلسن بیزه
بیر شال گتیر قره قیزا
گتیرمه سن گئت تبریزه
گلمه بیزه گلمه بیزه
*
گلسن بیزه آقام جانی
باشین یاررام آخار قانی
اوغلانین یوخدو تومانی
گئت تبریزه گلمه بیزه
*
گؤرسن آخیر چه رشنبه نی
سؤیله اینجیتمه سین منی
پیلوون یوخ یاغی دنی
گئت تبریزه گلمه بیزه
*
ساققیزی سالمیشام انگه
اوغلان گتدی منی تنگه
پول یوخدو وئره م فیشنگه
گئت تبریزه گلمه بیزه
*
بایرام واللاه یوخدور ناریم
یاری گؤرمه یه آپاریم
نار وئرمه سم کوسر یاریم
گئت تبریزه گلمه بیزه
*
وارلی یئییر یاغلی چیلوو
یوخسول چکیر غصه خینوو
بیزده یوخدور خوروز پیلوو
گئت تبریزه گلمه بیزه
*
یوخسول مین درده توش اولار
مئی ایچمه دن سرخوش اولار
تبریز حالواسی خوش اولار
گئت تبریزه گلمه بیزه
*
عید
تو را به خدا عید خانم
راضی نشو خجل شوم
عید است و شلوار ندارم
برو به تبریز نیا پیش ما
*
من حوصله ندارم ، عید
هنوز دست خالیم ، عید
چلاق شوی این چنین عید
برو به تبریز نیا پیش ما
*
عید ، اگر بیای پیش ما
شال بیار واسه دختر سیا
اگر نیاری نیا پیش ما
برو به تبریز نیا پیش ما
*
جان آقام پیش ما بیائی
سرت می شکنم خونت بریزه
پسر م ندارد شلواری
برو به تبریز نیا پیش ما
*
اگر چهارشنبه ( آخر سال ) را دیدی
بگو اذیت نکنه مارا
نداره روغن این پلو ما
برو به تبریز نیا پیش ما
*
عید به خدا ندارم انار
واسه یارم ببرم انار
قهر می کنه نبرم انار
برو به تبریز نیا پیش ما
*
ثروتمند می خوره چلو چرب رو
فقیر می خوره غصه و درد رو
ما نداریم خروس پلو رو
برو به تبریز نیا پیش ما
*
فقیر گرفتار هزار درده
مئی نخورده مسته و مسته
حلوای تبریز شیرین ، خوشمزه
برو به تبریز نیا پیش ما

*

وبلاکین قالبین دیشدیریردیم لینک لری پوزولدو. بیرداها یازماغیم کرگ

*

سنه - واقف

سرو بویلوم بیر چیخ گؤروم بویونو
اوندا قوربان ائدیم جانی من سنه
قاشلارینین تاغی قبله گاهیم دیر
فدا قیلیم دین ایمانی من سنه
آدام گرک حقی گؤرسون آرادا
هانی سنین کیمی بیر پریزادا
ملک دن ده سنی بیلیم زیادا
تای ائتمه نم هئچ اینسانی من سنه
باخماق ایلان دویماق اولماز اوزوندن
دانیشاندا شیرین شیرین سؤزوندن
اونون اوچون گؤز که سمه نم گؤزوندن
مشتاقام ای شکر کانی من سنه
قاشا گؤزه سورمه نه گؤزل چکدین
جلوه لنیب زولفه هم صیقل چکدین
سن نه ایچون مندن آخی ال چکدین
ائیله مزدیم بو گومانی من سنه
گؤزل سن تک بلا شوخو شن گرک
همدمی ده هم اؤزونه تن گرک
سنه واقف کیمی درد بیلن گرک
لایق گؤرمم هر نادانی من سنه
*
سرو قد من بیا که قامتت را تماشا کنم
آن وقت جانم را به قربانت کنم
کمان ابروانت قبله گاهم است
دین و ایمانم را فدایت کنم
آدم باید حق را در این میان ببیند
پریزادی چون تو کجا پیدا می شود
تو را از فرشتگان نیز برتر می دانم
هیچ انسانی را با تو مقایسه نمی کنم
با تماشا کردن از روی زیبایت سیر نمی شوم
وقتی حرف می زنی از کلام شیرینت
به این سبب از تو چشم نمی پوشم
ای کان شکر مشتاقتم
بر چشم و ابرویت چه سرمه ای کشیدی
زیباتر شدی با شانه ای که بر زلفت کشیدی
تو اخر چرا از من دست کشیدی
هیچ چنین شکی نیز بر تو نمی کردم
ای زیبا بلا و شوخ و نازنینی چون تو را
همدمش هم باید مثل تو باشد
برای تو همدردی چون واقف لازم است
من هر نادانی را لایق تو نمی دانم