Montag, Dezember 07, 2009

سنه - واقف

سرو بویلوم بیر چیخ گؤروم بویونو
اوندا قوربان ائدیم جانی من سنه
قاشلارینین تاغی قبله گاهیم دیر
فدا قیلیم دین ایمانی من سنه
آدام گرک حقی گؤرسون آرادا
هانی سنین کیمی بیر پریزادا
ملک دن ده سنی بیلیم زیادا
تای ائتمه نم هئچ اینسانی من سنه
باخماق ایلان دویماق اولماز اوزوندن
دانیشاندا شیرین شیرین سؤزوندن
اونون اوچون گؤز که سمه نم گؤزوندن
مشتاقام ای شکر کانی من سنه
قاشا گؤزه سورمه نه گؤزل چکدین
جلوه لنیب زولفه هم صیقل چکدین
سن نه ایچون مندن آخی ال چکدین
ائیله مزدیم بو گومانی من سنه
گؤزل سن تک بلا شوخو شن گرک
همدمی ده هم اؤزونه تن گرک
سنه واقف کیمی درد بیلن گرک
لایق گؤرمم هر نادانی من سنه
*
سرو قد من بیا که قامتت را تماشا کنم
آن وقت جانم را به قربانت کنم
کمان ابروانت قبله گاهم است
دین و ایمانم را فدایت کنم
آدم باید حق را در این میان ببیند
پریزادی چون تو کجا پیدا می شود
تو را از فرشتگان نیز برتر می دانم
هیچ انسانی را با تو مقایسه نمی کنم
با تماشا کردن از روی زیبایت سیر نمی شوم
وقتی حرف می زنی از کلام شیرینت
به این سبب از تو چشم نمی پوشم
ای کان شکر مشتاقتم
بر چشم و ابرویت چه سرمه ای کشیدی
زیباتر شدی با شانه ای که بر زلفت کشیدی
تو اخر چرا از من دست کشیدی
هیچ چنین شکی نیز بر تو نمی کردم
ای زیبا بلا و شوخ و نازنینی چون تو را
همدمش هم باید مثل تو باشد
برای تو همدردی چون واقف لازم است
من هر نادانی را لایق تو نمی دانم

Keine Kommentare: