Sonntag, August 13, 2006

یاساق سئوگی


ساچلاريمى باشقادان اؤرته اؤرته
اونلار نه واخت آغاردى؟ هئچ بيلمه ديم!
سسيم آستا چاتسين ياد قولاقلارا
حاق سؤزو ده ديله گليب دينمه ديم
بوى بوخونوم گؤزه گلمه سين دئيه
كؤلگه كيمى دووارلاردا سوروندوم
آلاقارقا آدلانماق قورخوسوندان
ائلين قارا پالازينا بوروندوم
سؤز آناندان "قيزلار گولمز" دئديلر
گولمه ديم من ده٫ دوداغيمى يومدوم
دونيا شنليك ائديب گولن زاماندا
من قارالميش غملر ايچينده تومدوم
سئوينجى بيلمه ديم٫ جوشوب قاچماديم
بير اينسان تك هئچ زامان باغيرماديم
"دؤزومسوز" آد قويولماسين اوستومه
ايمداد اوچون هئچ بير كس چاغيرماديم
اوجا اوجا دؤرد دووار آراسيندا
اوخوماديم ماهنىلار٫ سسيم باتدى
اله دوشمز عؤمرومون گنج گونلرين
ياسالار دييرمانى دن كيمى دارتدى
آرتيق بئينى بوش دئمه سينلر منه
گيزلينده آغلاديم٫ گيزلينده گولدوم
دونيادان خبرسيز قاريشقا كيمى
ذرره جه دامجىنى بير عوممان بيلديم
من دينمه ديم٫ من هئچ نه دانيشماديم
آنجاق "ياسا"لارى يازانلار يازدى
ساختاكارليقلار سبب اولدو " اينام"
طبيعتين دوزگون يولوندان آزدى
قاديندا روح واردير؟ اينانماديلار!
"بير لش كيمى اونو چنگلدن آساق!"
دئديلر٫ يازديلار٫ هم قول قويدولار:
"قادينا سئوگى ده ياساقدير٫ ياساق!"
عشق ممنوع
از بس گيسوانم را از ديگران پوشانيدم
چه وقت سفيد شدند؟ هيچ ندانستم
براى آنكه گوش نامحرمان صدايم را نشنود
حتى سخن حق را هم بر زبان نياوردم٫سكوت كردم
براى آنكه چشم ديگران به اندامم نيفتد
مانند سايه اى بروى ديوارها خزيدم
از ترس اينكه مبادا كلاغ رنگارنگ نامم دهند
خود را در پلاس سياهى (چادر) پيچانيدم
از وقتى كه خودم را درك كردم٫ گفتند دختر نمىخندد
منهم نخنديدم٫ لبانم را بستم
هنگامى كه عالم غرق در شادى و خنده بود
من در درياى سياه غم فرو رفتم
من هيچ شادى را درك نكردم٫ من هيچ خروشيده و ندويدم
مثل يك انسان٫ هرگز از شعف فرياد نزدم
از ترس انگ "كم تحملى" خوردن
از هيچ كس حتى كمك نيز نخواستم
در ميان چهار ديوارىهاى بلند بلند
هرگز آواز نخواندم٫ صدايم خاموش شد
و روزهاى جوانى عمرى را كه هرگز دوباره نخواهم داشتشان
سنگ آسياب ممنوعيتها٫ مانند دانه اى خرد كرد
براى آنكه تهى مغز نام نگيرم
در خفا گريستم٫ به پنهانى خنديدم
مانند مورچه اى بى خبر از دنيا
قطره آبى را دريايى بزرگ گمان كردم
من لب به شكايت نگشودم٫ من هرگز سخنى نگفتم
اما آنانكه قوانين را مىنوشتند٫ باز هم نوشتند
و باعث شدند كه دروغپردازىهاى بنام ايمانشان
ايمان را از راه درست طبيعى اش گمراه سازد
"مگر زن هم روح دارد؟" هرگز نپذيرفتند:
"می بايد كه او را مثل لشى از چنگال آويزان كنيم"
گفنتد و نوشتند و تصويب كردند:
"عشق براى زنان ممنوع است٫ ممنوع!"
نام شاعر : زهره خانم وفايى

http://zohre-vafayi.blogspot.com/

1 Kommentar:

Ozel Qadin hat gesagt…

سوگیلی یازار

اوُزل قادین درگیسی سیزین یازیلاردان یارارلانماث اوُچون سیزدن ایجازه ایستیر. لطفا بیزیم ایله باغلانتی قورون

اوُزل قادین