بئله غملی غملی باخما - اشرف حاجی زاده

باهاریم دؤنر خزانه ، بئله غملی – غملی باخما
اوره ییم گلر فغانه ، بئله غملی – غملی باخما
نه قدیر کی ساغدی جانیم ، بو جهاندا آشیانیم
باخ اومیدیله جهانه ، بئله غملی – غملی باخما
هانی منده تاب و طاقت ، کی چکیم بو قدر محنت
منی چکمه امتحانا ، بئله غملی – غملی باخما
نه جفادی دؤزمک اولمور، نه جزادی چکمک اولمور
کی جانیم گلر جزانا ، بئله غملی – غملی باخما
ائیله ییب غمین اسیری ، گولوم اشرف فقیری
بئله قویما یانه – یانه ، بئله غملی – غملی باخما
*
اینچنین غمگین نگاه نکن
بهارم خزان می شود ، اینچنین غمگین نگاه نکن
دلم فغان می کند ، اینچنین غمگین نگاه نکن
تا زمانی که جانم سلامت است ، در این جهان اشیانم است
با امید به دنیا نگاه کن ، اینچنین غمگین نگاه نکن
کو تاب و توان من ، برای این همه محنت
امتحانم نکن چنین ،اینچنین غمگین نگاه نکن
این چه جفای تحمل ناپذیر ،چه جزای ناکشیدنی است
که جانم به لب می آید ، این چنین غمگین نگاه نکن
اسیر غمت کرده ، این اشرف بینوا را
این چنین نسوازنم ، اینچنین غمگین نگاه نکن

تلسمه - علی آقا واحد

صبر ائیله کؤنول ، محنت هجرانه تلسمه
درد اهلی یئتر صبرایله درمانه تلسمه
کام آلمایاجاق آیریلیقا باعث اولانلار
عاشق یئته جک سئوگیلی جانانه تلسمه
کیم اولسا سبب آیریلیغا عؤمرو گوده لسین
بیر گون اولاریق یاریله همخانه تلسمه
یوسف ده زولیخانی محبت له سئویردی
سالدیردی زولیخا اونو زندانه ، تلسمه
دونیایه وفا ائیله مه ، چوخ آغلاما کؤنلوم
دونیا نه وفا قیلدی سلیمانه تلسمه
پروانه اگر یانسادا شمعین ستمیندن
شمعین ده یاخار عؤمرونو پروانه تلسمه
گول ذوقونو چکمک ابدی خاره ده قالماز
بلبل گلر البته گلستانه تلسمه
گوندن – گونه آرتیر بو گؤزل حوری لقالر
دنیا دؤنه جک جنت و رضوانه تلسمه
واحد ایچه جکسن دئمه کی توبه لر اولسون
جلب ائیله یر آخیر سنی مئیخانه تلسمه
*
عجله نکن
صبر کن ای دل ، بر غم هجران عجله نکن
اهل درد با صبر به درمان می رسند ، عجله نکن
آنان که مسبب جدائی مان شدند ، کام نمی یابند
عاشق به جانانش می رسد ، عجله نکن
الهی آنکه مسبب جدایی شد ، عمرش کوتاه شود
روزی با یار همخانه می شویم ، عجله نکن
یوسف نیز زلیخا را با عشق دوست داشت
زلیخا او را به زندان فرستاد ، عجله نکن
به دنیا وفا نکن ، گریه نکن ای دل
دنیا به حضرت سلیمان چه وفایی کرد ، عجله نکن
پروانه اگر از جور شمع بسوزد
شمع هم عمر پروانه را می سوزاند ، عجله نکن
همنشینی گل شدن تا ابد برای خار ممکن نیست
البته روزی بلبل به گلستان بازمی گردد ، عجله نکن
روز به روز بر حوریان زیباروی افزوده می شود
دنیا تبدیل به بهشت خواهد شد ، عجله نکن
واحد خواهی نوشید ، نگو که توبه کرده ام
آخر سر میخانه ترا جذب خواهد کرد ، عجله نکن
*

کؤنلومو زولفون خیالیله پریشان ائتمیشم - علی آقا واحد

کؤنلومو زولفون خیالیله پریشان ائتمیشم
اؤز الیمله عشق مولکون گؤر نه ویران ائتمیشم
بیروفاسیز گولدن اؤترو خاره چوخ یالوارمیشام
هر زمان بلبل کیمی مین آه و افغان ائتمیشم
عشق ده یانماقدان اؤزگه بیر علامت گؤرمه دیم
کؤنلومو پروانه تک چوخ شمعه قربان ائتمیشم
عشق دؤوروندن قورتالماق بیر ساغالماز دردیمیش
من بو دردین چاره سین اؤلمه کله درمان ائتمیشم
مندن اول یوخدو بیر عاشق دیار عشق ده
عشق درسین من گئدیب مجنونه اعلان ائتمیشم
*
دلم را با آرزوی رسیدن به زلفت پریشان کرده ام
ببین ملک عشق را چگون با دست خود ویران کرده ام؟
به خاطر گل بی وفایی به خار خیلی التماس کرده ام
هر لحظه همچون بلبل آه و افغان کرده ام
در عشق بجز سوختن نشانه دیگری نیافتم
دلم را همچون پروانه قربانی شمعها که نکرده ام
رهایی از عشق دردی بی درمان است
من درمان این درد را در مرگ دانسته ام
در دیار عشق عاشقتر از من نیست
درس عشق را من به مجنون اعلان کرده ام

بیزی - علی آقا واحد

اولیندن سالان اولسئیدی اگر باشا بیزی
جهلیمیزسالمازیدی بونجا داغا داشا بیزی
آزاجیق علمیمیز اولسایدی اگر عصره گؤره
بویون اه یدیرمه زیدی غونچویه یولداشه بیزی
نه هنر وار نه بیلگیمیز نه ده کی دولت و مال
ایته آتسان دا یئمز حس ائله مز لاشه بیزی
شبهه سیزدیر توپوره ر صورت مینداریمیزا
گؤسته ره ن اولسا بو سینما ایله نقاشه بیزی
اوزو دؤنسون گؤروم او آهویه دؤنموش چؤره یین
یاخجی محتاج ائله دی قحبه یه اوباشه بیزی
*
اگر از همان اول یکی حالیمان می کرد
جهلمان اینقدر به کوه و سنگمان نمی زد
اگرنسبت به زمانمان علمی داشتیم
حالا زیر پای دوست و دشمن نمی افتادیم
نه هنر ، نه علم ، نه مال و منال
جلو سگ هم بیاندازی لاشه حسابمان نمی کند و نمی خورد
بی شبهه بر صورت مردارمان تف می کند
اگرکسی با این سیما به نقاش نشانمان دهد
الهی که رویش برگردد این نان لعنتی
خوب محتاج روسپی و اوباشمان کرد
*

بیر بایاتی

آلچاق آدام اوجالماز

روحو جوان قوجالماز

گون آیا ایشیق وئره ر

آما آیدان باج آلماز

*

آدم پست سربلند نمی شود

روح جوان پیر نمی شود

خورشید به ماه روشنائی می بخشد

اما از ماه باج نمی گیرد

*

بایاتینین منبعی : ماهنامه آفتاب آذربایجان اللی ایکی و اللی بیریجی درگی

گؤنده رن آیسان

*

گله یدی - واقف

چوخدان بری یارین فراقیندایام
نه اولایدی بیر بورایا گله یدی
چکه یدی کؤنلومو کونجی ظولمتدن
دؤنده ره یدی اوزون ایا گله یدی
*
گؤرمه یه – گؤرمه یه گولعذاریمی
بلبل تک آرتیردیم آهو زاریمی
طبیبیم اولوبن بو آزاریمی
یئتیره یدی بیر داوایه گله یدی
*
گئدیبن کویوندا قیللام شیونی
ییغارام باشیما دوستو دوشمنی
او ها بیللم گلمه ز گؤرمه یه منی
باری ، گئندن تاماشایا گله یدی
*
اونومدان تیتره دی تامام ولایت
ائله ساندیلار کی ، قوپوپ قیامت
نه قالیم دوروبدور او سرو قامت
ته رپه نه یدی بیر لرزه یه گله یدی
*
جمع اولسا یانیمدا تامام صنم لر
داغیلماز کؤنلومدن فیکر و علم لر
آیاغا سالیبدیر واقفی غم لر
باش چکه ردی بینوایه گله یدی
*
کاش می آمد
خیلی وقت است که در فراق یار نالانم
ای کاش اینجا می آمد
دلم را از تاریکی بدر می آورد
کاش رو به سوی ماه می کرد و می آمد
*
با ندیدن آن یار گلعذارم
همانند بلبل در آه و زارم
کاش طبیبم می شد و بر این دردم
همچون دارویی به درمانم می آمد
*
از وقتی که رفته بر سر کویش شیون می کنم
دوست و دشمن را دورم جمع می کنم
می دانم که به دیدارم نمی آید
لااقل از دور به تماشایم می آمد
*
از غمم تمام ولایت به خود لرزید
گویا ، قیامت به پا شد
چرا زنده بمانم که آن سروقامیت
کاش تکانی می خورد و به لرزه می آمد
*
اگر تمام زیبارویان دورم جمع شوند
غم و رنج از دلم دور نمیشود
غمها واقف را از پا انداخته
ای کاش به این بینوا سری می زد و می آمد
*

ائیله دی - واقف

بدنینی گول یارادان ایلاهی
سراسر عطرینی عنبر ائیله دی
گؤزللیکده کیم دیر سنه تای اولا
حسنون ملک لری چکر ائیله دی
*
صورتینی چکدی او گون کی نقاش
جمالینی قیلدی هر گؤزل دن باش
جبینینه قویدو بیر موغواص قاش
سیاه کیپریینی خنجر ائیله دی
*
زولفونو به نزه تدی مشکین کمنده
اوزون حلقه قویدو سیب زغنده
لبینین لذتین به نزه تدی قنده
دهانینی شهد و شکر ائیله دی
سنی خلق ائیله دی گول دسته سی تک
پری دن اعلاسان ، ملک ده گؤیچک
جیسمیندیر منور آغ و نازکرک
اول سمن سینه نی مرمر ائیله دی
*
ای گؤزل لر شاهی کرم ائت منه
باخماگیلان هرگز اغیاردان یانا
شوکور اولسون آللاها وقف سانا
قاپیندا غلامی کمتر ائیله دی
*
آفرید
خدائیکه بدن تو را همانند گل آفرید
تمام عطرت را عنبر آفرید
چه کسی در زیبائی همتای توست
زیبائیت را بالاتر از ملک ها آفرید
*
روزی که نقاش صورتت را رسم کرد
جمالت را از هر زیبائی زیباتر رسم کرد
بر پیشانی ات ابروئی کمان کشید
مژگان سیاهت را همچون خنجر آفرید
*
زلفت را شبیه کمند مشکین آفرید
چین چین موهایت را همچون سیب زغند آفرید
طعم لبانت را شبیه قند کرد
دهانت را شهد و شکر آفرید
*
تو را همچون دسته گل آ فرید
اعلاتر از پری ، زیباتر از ملک هستی تو
جسمت منور و سفید و لطیف
آن سینه صنمت را مرمر آفرید
*
ای شاه زیبایان کرم کن به من
به اغیار هرگز نگاه نکن
شکر خدا که واقف را
بر در خانه ات غلامی حقیر آفرید
*

گلمدی - واقف

باد صبا ، بیر خبر وئر کؤنلومه
او گول خندانیم نئیچون گلمه دی
خیالیم شهرینی قویدو ویرانا
سروریم ، سلطانیم نئیچون گلمه دی؟
*
سرخوش یئریشینه قربان اولدوغوم
گؤرمه یه نده دلی – دئوران اولدوغوم
مینا گردنینه حیران اولدوغوم
سرو – خرامانیم نئیچون گلمه دی؟
*
قاشی کمان کپیریکلری قه مه ریم
آغزی شکر ، دوداقلاری یمنیم
الوان کلاقایلی ، یبیاض ممه لیم
سینه سی مئیدانیم نئیچون گلمه دی؟
*
محراب و منبریم ، کعبه علیام
عقلیم ، هوشوم ، جانیم ، هم دین و دونیام
ائلیم ، گونوم ، اوبام ، میصرو زولیخام
یوسفکنعانیم نئیچون گلمه دی؟
*
نسرین بناگوشلوم ، بنفشه مویلوم
بلور لطافت لیم ، صنوبر بویلوم
قاریچقای جیلوه لیم ، طاووس به زکلیم
لیباسی الوانیم نئیچون گلمه دی؟
*
واقف ایله دؤندو بیر ساعاتیمیز
نه صبریمیز قالدی نه طاقتیمیز
بو گوندن بئله دیر قیامتیمیز
گلمدی جانانیم نئیچون گلمه دی؟
*

بهنام رضایی زاده

اگر با باران آشنایی
بگو دیگر نبارد
طاقت ندارم
*
یاغیش ایلا تانیش سان سا
دئنه ن یاغماسین
تابیم یوخدو
*

وبلاک بهنام رضایی زاده

*

خواستم - بهنام رضایی زاده

خواستم
دون ژوان شوم
آقای هالو
از کار درآمدم
*
ایستیردیم
ایستیردیم دون ژوان اولام
خاخول به ی چیخدیم
*

ای زن - بهنام رضایی زاده

ای زن
زمین و آسمان ندارد
بهشت هم بروی
باز اسباب بازی
مؤمنیم می مانی
*
ای قادین
یئر گؤیو یوخدو
بهشته ده گئتسن
گئنه ده اویونجاقلاری قالاجاقسان
مؤمونلرین
*

شب بی باران بهار

در شعر باز شد
امّا من از کلمات
فقط تو را داشتم
پس نوشتم تو
و در شعر را بستم

شاعر : محمد شریفی نعمت آباد

*

یازین یاغیش سیز گئجه سی

شعرین قاپی سی آچیلدی

آما من سؤزجوکلردن

تکجه سن واریمیدی

یازدیم سن

و شعرین قاپی سینی باغلادیم

*

یوخو - بابک قوجا اوغلو

بو گئجه یاتماغا تله سیرم من
سئوگیلیم یوخوما قوناق گله جک
اوتوروب اؤنومده او ظالیم قیزی
گؤزل بیر سحردن ناغیل دئیه جک
*
بو گئجه منیم یوخولاریمدا
داغلارین باشیندا تونقال یاناجاق
بو گئجه تبریزین بور بوجاغیندا
بوتون سئوگیلی له ر قوناق اولاجاق
*
بو گئجه یاتماغا تله سیرم من
یوخومو سنین چون ناخیشلامیشام
ایسته رسه سحر اولسون دورمویاجام
بو گئجه یوخومو سنه وئرمیشم
*
چوخداندیر سنین له گؤروشمه میشم
بو گئجه یوخومدا گؤروشومه گل
بو اوره ک ائویم قوی سنین اولسون
اوتوروب ایچینده بیرآزجا دینجل
*
بو گئجه سنین دیر بو یوخوم سنین
بو گئجه عؤمرومون ان خوش چاغی دیر
بو گئجه سن ایله اولدوغوم یوخو
بوتون یوخولاریمین پادشاهی دیر
*
خواب
امشب برای خواب عجله می کنم
عشق من میهمان خوابم خواهد بود
روبروم نشسته اون ظالم زاده
از صبحی زیبا قصه خواهد گفت
*
امشب در خوابهای من
بر قله کوهها آتش روشن خواهد شد
امشب در گوشه کنار این تبریز
تمام عشاق مهمان خواهند بود
*
امشب برای خواب عجله می کنم
به خوابم نقش تو را کشیده ام
صبح هم شود بیدار نخواهم شد
امشب خوابم را به تو هدیه کرده ام
*
خیلی وقت است که همدیگر را ندیدیم
امشب در خواب به دیدارم بیا
بگذار خانه دلم مال تو باشد
اینجا لحظه ای بیاسای عزیزم
*
امشب مال توست و این خواب مخصوص تو
امشب بهترین ایام عمرم است
امشب با تو بودن در خواب
پادشاه تمام خوابهایم است
*

قارقیش واحد

هر کیم محبت اهلینی سالمیش اذیته
یوخ اؤزگه قارقیشیم اونو دوشسون محبته
مندن نه بیر کناره قاچیر نه یاخین گلیر
کیم اؤرگه دیب بو غمزه و نازی او آفته
شعر : واحد
کسی که اهل محبت را بیازارد
الهی که گرفتار محبت شود که غیر از این نفرینی برایش ندارم
نه از من دوری می جوید و نه نزدیک می آید
چه کسی این ناز و غمزه را یادش داده

عشق اولماسا

عشق اولماسا عاشق غم هجرانه یئتیشمه ز
وصل ایسته مییه ن سئوگیلی جانانه یئتیشمه ز
گئت عشق اودونا یانماغی پروانه دن اؤرگه ن
بو یولدا ازان شمع شیستانه یئتیشمه ز
شعر: مرحوم اعتماد ناطق تبریزی
*
عشق نباشد عاشق به غم هجران نمی رسد
کسی که وصل نخواهد به جانان نمی رسد
سوختن در آتش عشق را از پروانه بیاموز
شمعی که راه گم کند به شیستان نمی رسد

بیر رباعی - ابوالقاسم نباتی

ساقی دور ال آت او باده گل رنگه
بیر جام یئتیر بو مرغ خوش آهنگه
تا طرف گولوستانه آچیم بیر پر و بال
بو کونج قفس منی گتیردی تنگه
*
ساقی دستی به سوی باده گلرنگ یزن
جامی بر این مرغ خوش آواز رسان
تا سوی گلستان پر و بال بگشایم
این کنج قفس به تنگ آورد دل من

*

دو بیتی - ابوالقاسم نباتی

باشینا اؤرتوبدور تیرمه آبی
قاشلاری باشلاییب ناز و عتابی
آمان ! ساقی ! گتیر اول لعل نابی
بو جللادین قیلینجیندان الحذر!
*
بر سرش انداخته ترمه آبی
ابرو شروع کرده عشوه و نازی
ساقی بیار برام آن می نابی
از شمشیر این جلاد الحذر

بایاتی

سو گلر آخار گئدر

قایالار ییخار گئدر

دونیا بیر پنجره دیر

هر گلن باخار گئدر

*

یامان گون گئچر گئدر

عمورو بیچر گئدر

دونیادا اؤلوم شربت دیر

هر گلن ایچر گئدر

*

آب جاری می شود و می گذرد

صخره ها را ویران می کند و می گذرد

دنیا همانند پنجره ایست

هر رهگذری نگاه می کند و می گذرد

*

روزگار تلخ می آید و می گذرد

عمر را درو می کند و می گذرد

در دنیا مرگ شربتی است که

هر رهگذری می نوشد و می گذرد

*

بی تو نمی خندم

هرگز هرگز هرگز بی تو نمی خندم

بی تو بر دل عشقی هرگز نمیبندم

خدا خدا خدایا اگر به کام من

جهان نگردانی جهان بسوزانم

اگر خدا خدایا مرا بگریانی

من آسمانت را زغم بگریانم

منم که در دل ز نامرادی فسانه ها دارم

منم که چون گل شکفته بر لب ترانه ها دارم

هرگز هرگز هرگز بی تو نمی خندم

بی تو بر دل عشقی هرگز نمیبندم

تو بیا فروغ آرزوها که رنج جستجو را پایان تویی

توبیا که بی تو آه سردم که بی تو موج دردم درمان تویی

منم که در دل ز نامرادی فسانه ها دارم

منم که چون گل شکفته بر لب ترانه ها دارم

هرگز هرگز هرگز بی تو نمی خندم

بی تو بر دل عشقی هرگز نمیبندم

*

ایللاه ، ایللاه ، ایللاه

سن سیز من گولمه رم

سن سیز بو اورکده سئوگینی بیلمه رم

آللاه ، آللاه ، تانریم

اگر منیم اوچون ، دونیا دولانماسا

من سنین گؤیووی

غم دن آغلادارام

منم کی قلبیمده غملر غصه لردن

ناغیللاریم واردی

منم کی گول کیمی دوداقلاریمدا

ماهنی لاریم واردی

ایللاه ایللاه ایللاه

سن سیز من گولمه رم

سن سیز بو اوره کده سئوگینی بیلمه رم

سن گل ، آرزو ایشیغیسان

آختاریش غمینین قورتولوشوسان

سن گل ، سن سیز سویوق حسرتم

دردلر دالغاسی یام ، درمان سن سن

*

عهدیه نین اوخودوغو بیر گؤزل ماهنی

*

نئیچون گلمز - ناتوان

قويوبدور اينتظاريندا ، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
هميشه آه و زاريندا، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
او زولف نرگس مسته ، كؤنول چوخداندی پابسته
مني هیجران ائديب خسته ، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
سر كويون گه زر كؤنلوم ، گول رويون سئور كؤنلوم
وصالين چوخ ديلر كؤنلوم، نئيچون گلمز، نئيچون گلمز
آلوبدور جانيمي هيجران، اولوبدورگؤزلريم گريان
او مهوش نازنين جانان ، نئيچون گلمز نئيچون گلمز
منه هيجران مشقتدير ، فراقين درد محنتدير
نيگاريم خيلي مودت دير ، نيچون گلمز، نيچون گلمز
عزيزيم گؤزياشيم قاندير ، ايشيم فرياد افغاندير
او ياريم هاردا مئهماندير ، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
اليمده ايختياريم يوخ ، گئديب صبروقراريم يوخ
يانيمدا گول عذاريم يوخ ، نئيچون گلمز نئيچون گلمز
صبا او مه لقا ديلبر ، آلوبدير جانيمي یكسر
كؤنول آنجاق اونو ايستر ، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
قالوبدير ناتوان نالان، گئجه گوندوز اولار گريان
اونون يوخ دردينه درمان ، نئيچون گلمز ، نئيچون گلمز
*

چرا نمی آید
چشمانم را در انتظار گذاشته ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
همشه در آه و زارم، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
این دل خیلی وقت است که پایبند آن زلف نرگس است
دوری اش بیمارم کرده ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
دل سر کویش می گردد ، گل رویش را می خواهد
در آرزوی وصالشم ، چرا نیم آید ، چرا نمی آید
جانم را دوری اش گرفته ، چشمانم گریان گشته
آن نازنین مهوش ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
هجران برایم سخت استدوری ایت درد و محنت است
نگارم مدتهاست ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
عزیزم اشک چشمم خون است ، کارم فریاد و فغان است
خدایا یارم کجا مهمان است ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
اختیاری ندارم ، صبر و قرار از کف دادم
گلعذارم کنارم نیست ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
صبا آن دلبر مه لقایم ، جانم را گرفته و می برد
دلم فقط او را می خواهد ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید
« ناتوان » نالان شده ، شب و روزگریان شده
دردش درمانی ندارد ، چرا نمی آید ، چرا نمی آید

*