یاز قلم نازلی آنامدان

یاز قلم نازلی آنام دان ، کی قُولوم یازماغا قاخمیر
او گؤزل مهریبانیم دان ، کی الیم دای اونا چاتمیر
یازگینان تایسیز آنام دان ، او قارا تئللی مارال دان
تا کی بو طبعیم اویانسین ، کی اونون لاییقی یازمیر
یازگینان گؤیچک آنام دان ، او شیرین لای لاییسین دان
بیه بولسون کی بو گؤزلر ، باشقا بیر لای لایا یاتمیر
او کی گئتدی ائله بیر گولزاریمین باغبانی گئتدی
سولدی قلبیمده کی گوللر ، اونا بیر گول داحا آشمیر
گلیر او هی یوخوما سویلویوری آغلاما بسدی
اُولموری آی آنا جانیم بو کؤنول دای سؤزه باخمیر
دییللر آهو باخیشلی او آنان گؤیلره اوشدی
سن کی من سیز گئتمزییدین ، بو منیم بینیمه باتمیر
...
شاعیر : وحید شکرزاده

….
قلم بنویس از مادر نازنینم
قلم بنویس از مادر نازنینم، که دستانم قادر به نوشتن نیست
از آن زیبای مهربانم ، که دیگر دستم به دامانش نمی رسد
بنویس از مادر بی همتایم ، از آن آهوی سیه مویم
تا طبعم به جوش آید ، که شایسته مقامش بنویسد
بنویس از مادر زیبایم ، از لالائی شیرینش
بلکه بداند که این چشمان ، با لالائی دیگری نمی تواند بخوابد
او که رفت ، گوئی گل گلزارم رفت
گلهای دلم پژمردو دیگر باز نمی شود
او بخوابم می آید و گوید که نکن گریه برایم
نمی توانم مادر جان ، دلم حرفم را گوش نمی کند
می گویند آن مادر آهو چشمت به آسمانها پر کشید

تو که بی من نمی رفتی ، نمیتوانم بپذیرم