Freitag, November 16, 2007

گل دودی


من از احساس تهی بودن لبریزم
لبریز
و این فراوانی قحطی است که گهگاه مرا
در تب آتشین مزرعه جانم
می جوشاند
و از این جوشش بی آب عجیب
چهره کاغذی دفتر شعرم ناگه
جان می گیرد
گل می اندازد
گل بی مانندی است
ولی افسوس تنش را
رگه هائی از دود
رنگ و بو می بخشد
نادیا انجمن
...
دومان چیچگی
من بوشلوق دویغولارینان دولویام
دولو
و بو قیتراقلیقین بوللوغودور کی هردن
جانیمین زمیسین خسته لیق اودوینان
قاینادیر
و بو سوسوز قایناماقینان
شعر دفتریمین ورقی جانلانیر
چیچکله نیر
بیر تای سیز چیچکدیر بو
اما حئیف بو چیچک اؤز جانینی
دومانین دامارلاریندان آلیری
هم رنگین هم ایی نی

Keine Kommentare: