شاعر: یتیم عئیواض
یاغ آی یاغیش،
یاغگینان سن
سنه احسن، سنه
آلقیش، یاغ آی یاغیش
یاغگینان سن،
بو چؤللره چمنلره، یاغگینان سن
سوسوزلوقدان
خزان اولان بو چؤللره، یاغگینان سن
یاغگینان سن،
آرزولارا دیلک لره، یاغگینان سن
محبت دن
آلاولانان اورکلره، یاغگینان سن
یاغگینان سن،
یاغا – یاغا، ایسلاتگینان پالتاریمی
قایتار منه
قدیمده کی اؤز عهدیمی ایلقاریمی
ائیله یاغ کی
قوی ایسلانسین الیمده کی قلم واراق
یادیمدادی نئجه
یاغدین، دوز اوتوز ایل بوندان قاباق
ائله گؤزل
یاغمیشدین کی، ایسلانمیشدی اوز گؤزوموز
اوتورموشدوق
قالا آلتیندا، بیرآغاجین آلتیندا بیز
سن یاغیردین
دامجیلارین سپیلیردی اوزوموزه
ایکی میزده
ایستمیردیک، دوروب گئدک ائویمیزه
قورخوردوخ کی
دوروب گئتسه ک خلل گله سئوگیمیزه
سن بیر شعر سن
کی ، سن بیر نغمه سن کی
آغزین یوخدو
دیلین یوخدو ، نئجه دئییم بیله سن کی
سن یاغاندا
یاماجلارا دوزه نلره جان وئریرسن
زمی لره سنبل
لرین دامارینا قان وئریرسن
آغ آی یاغیش
قوربان اولوم، سحره جان یاغگینان سن
دایانمادان
قالا آلتیندان شهره جک یاغگینان سن
یاغگینان کی
گؤی تپه ده، تپه لرده چیچک آچسین
بو اولکه دن،
بو دیاردان، غصه کدر اوزاقلاشسین
یاغ آی یاغیش
نه اولار کی، خبر آپار سئوگیلیمه
آمان گوندو بو
حالیمی بو گونومو، اونا دئمه
دؤیه – دؤیه
پنجره سین، دئگینن کی گلیبدی یار
قالا آلتیندا
علی نن بئش بئش ویریر، گلیبدی یار
*
ببار
ای باران
احسن
بر تو ، آفرین بر تو
ببار
ای باران
ببار
بر این دشت و چمنزارش
ببار
ای باران
ببار
بر دشتهائی که از عطش خشک شده اند
ببار
باران
ببار
بر آرزوها و امیدهایمان
ببار
باران
ببار
بر دلهائی که از آتش عشق شعله کشیده اند
ببار
باران
ببار
و با بارش خود لباسهایم را خیس کن
عهد
و پیمان گذشته ام را به من باز گردان
چنان
ببار که قلم و کاغذ در دستم خیس شود
به
خاطر دارم سی سال پیش که باریدی
سر
و صورتمان را خیس کرده بودی
من
و دلدار زیر درختی ، پائین قلعه نشسته بودیم
می
باریدی و قطره هایت را
به
سر و صورتمان می پاشیدی
هر
دو مان نمی خواستیم به خانه برگردیم
می
ترسیدیم این رفتنمان خللی به عشقمان وارد کند
تو
چنان شعر و نغمه بی زبانی که
چگونه
بگویم بدانی
وقتی
می باری ، بر دشت و دمن جان می بخشی
به
جان سنبلهای دشت خون تازه می بخشی
فدای
تو ببار باران ، ببار تا سپیده دم
بی
وقفه از قلعه تا شهر ببار
ببار
که بر تپه سبز گلهای تازه بروید
ببار
شاید
از
این ملک و دیار غم و رنج دور شود
ببار
باران ، خبر ببر به دلدارم
زنهار
که حال و روزم را به او نگوئی
پنجره
اش را بزن و بگر که دلدارت آمده
*
