ایسته میرم - وحید شکرزاده

ایسته میرم

گئت گولوم، گئت منه سن جان اولاسان، ایسته میرم

عشوه لی، سویگلی جانان اولاسان، ایسته میرم

بیرده گؤز یاشی تؤکوپ کویووا  گلمه م گؤزه لیم

گؤروب احوالیمی خندان اولاسان، ایسته میرم

بی وفالیقدا بوتون عالمه مشهور اولدون

سن اگر حوری قیلمان اولاسان، ایسته میرم

وورمیسان سینه مه مین یاره کفایتدی منه

بو سینیق قلبیمه درمان اولاسان، ایسته میرم

بی وفاسان دگیلم راضی اؤلندن سورادا

قبریمین اوسته نگهبان اولاسان، ایسته میرم

پیس گونومده منی سالدون نظریندن گئتدون

یاخشی گونده منه مهمان اولاسان، ایسته میرم

 *

نمی خواهم

برو گلم ، برو ، اگر بخواهی جان من بشوی ، نمی خواهم

با عشوه ، جانان سوگلی من باشی ، نمی خواهم

عزیز من دیگر با اشک چشم سر کویت نمی آیم

حالم را ببینی و خوشحال شوی ، نمی خواهم

در بی وفائی مشهور عالم شدی

اگر حوری و قلمان بشوی ، نمی خواهم

بر دلم هزار زخم زدی برایم کافیست

بر این قلب شکسته ام درمان بشوی ، نمی خواهم

بی وفائی راضی نیستم بعد از مرگم نیز

سر قبرم نگهبانی کنی ، نمی خواهم

در روزهای بدم مرا رها کردی و رفتی

در روزهای خوشم مهمانم شوی ، نمی خواهم

*