فاطیمه - ملا پناه واقف

ساچین زنجیرینه کؤنول باغلادیم
مجنون کیمی دوشدوم داغا ، فاطیمه
نئیچون منی گؤرجک سرخوش اؤتورسن
بیر باخمازسان سولا – ساغا فاطیمه
*
اؤزون پری خلق و خویون فرشته
هاردا اولسان اورا دؤنر بهشته
سن گرک دیر گونده چیخاسان گشته
گول دوزه سن گول یوخاغا ، فاطیمه
*
هاچاناجاق جانیم اودلارا یاخیم
هر طرفه داشقین سئللر تک آخیم
چوخ مشتاقام آچ اوزونو قوی باخیم
عنبر زولفه گول یاناغا فاطیمه
*
لایق دئییل سنه ناکس و بی غم
آدام گرک اولا آداما همدم
جانیم چیخار سنی گؤرمه سم بیر دم
گئمه مندن سن اوزاغا فاطیمه
*
واقف سنی سئودی خوبلار ایچیندن
بیر تزه غنچه سن گلزار ایچینده
سؤز دانیشماق اولماز اغیار ایچینده
گل چکیلک بیر قیراغا فاطیمه
*
دل به زنجیر زلفت بستم
همچون مجنون آواره کوهها شدم ، فاطمه
چرا با دیدنم مستانه می خوانی
چپ و راست را نگاه نمی کنی فاطمه
*
خودت پری ، خلق و خویت فرشته
هر جا باشی آنجا بهشت می شود
تو باید هر روز به گشت بروی
گل بچینی بر غبغب گلت ، فاطمه
*
تا کی جانم را در آتش عشقت بسوزانم
به هر سوی همچون سیل خروشان جاری شوم
مشتاقتم ، رویت را باز کن ببینم
زلف عنبرین و گونه گلت را ، فاطمه
*
ناکس و بی غم لایق تو نیست
آدم باید همدم آدم باشد
جان می دهم اگر تو را نبینم
دور نشو از من یکدم ، فاطمه
*
واقف بین خوبان عاشق تو شد
گلی تر و تازه ای میان گلها
پیش اغیار نمی توان صحبت کرد
بیا گوشه ای بنشینیم فاطمه
*

ای سوسن سنبلوم - واقف

ای سوسن سونبولوم آل زنخدانیم
قوربان اولسون لاله گول ایلن سنه
بو نئچه گوندور کی سندن ایری یام
ساناسان حسرتم ایل ایله سنه
*
دئمه لی چوخ گیزلین دردی دیلیم وار
قورخورام کی دئیه م ائشیده اغیار
ایسته رم کی یازام گؤنده رم ای یار
سحر اوغرون اسن یئل ایلن سنه
*
آغزی پیالاسان گردنی مینا
نازیک اللرینده عنابی حنا
سنی گؤرن دئیر یاشیل باش سونا
اوجو حلقه سیاه تئل ایلن سنه
*
چوخلار سنه ایما ایلن باش ایه ر
موم تک اریر ، اولسا باغری داش ایر
طوبی گؤرسه ، ایکرام ائیلر باش ایه ر
بو گؤزل بوی ایلن ، بئل ایلن سنه
*
یادیما دوشه نده زولفون عنبری
قلاب گیره ر اوره ییمدن ایچری
من شاهام ای گؤزللرین سروری
قوربانام واقف تک گول ایلن سنه
*
ای سوسن و سنبلم ، ای سرخ زنخدانم
الهی که لاله با گلهایش قربانت شوند
این چند روزی که از تو دورم
گوئی که سالهاست در حستت هستم
*
درددلهای پنهانی زیادی دارم
می توسم بگویم و بیگانه بشنود
می خواهم بنویسم و بفرستم به تو
با باد صبحگاهی به تو
*
دهان پیاله و گردنت مینا
هر که می بیند فکر می کند هستی سونا
با موهای حلقه و سیاه رنگت
*
خیلی ها با ایما در مقابلت سر خم کرده
سنگدل نیز در مقابلت همچون شمع آب ی شود
اگر طوبی ترا ببیند با اکرام در مقابلت سر خم می کند
با این قد و قامت و کمرت
*
عنبر زلفت که یادم می افتد
قلاب بر جگرم فرو می رود
ای سروز زیبایان ، من شاهم
قربانت هستم با گلی مثل واقف
*

آغلاتدی منی - عاصم اردبیلی

آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
دوز یولوندان آزان آغلاتدی منی
گؤردوم حسرتدی همالر سوموگه
ایشله ییر شاختا سوموکدن ایلیگه
دوزوموزده اه ییلیر ایری لیگه
قالدی قانماز ، قانان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
تک صبیر گلدی دئدیم ایش دوزه له ر
قار گئده ر ، زور ارییه ر ، یاز دا گله ر
نه بیلیم یازدا بوران باغری ده له ر
یوخا چیخمیش گومان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
دئدیله ر بیر گون اولار ساز حالیمیز
قیتدیق اولسا واریمیز یاغ بالیمیز
ایندی کی اون تک اولوب ساققالیمیز
بو یالان سؤز یامان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
ظن ائدیردیم آغیر اولسا یارالار
یارالار آغریسین آنجاق یار آلار
نه بیلئیدیم اوره یی یار یارالار
بیلمه مه زلیکدی قان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
اره لر توشدو کو جنگل جانینا
تولکولر تور توخودو اصلانینا
طرلانین اووچو باتیرجاق قانینا
اوخدان آرتیق کمان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
اریمه ز قالدی بئیین ده بوزوموز
گؤیده سایریشمادی بخت اولدوزوموز
نه قویون قالدی نه املیک قوزوموز
قوردا به نزه ر چوبان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
من دئدیم باغلاسا یادلار قولومو
دایاغیم وار قورویا ساغ سولومو
قوپدو بیر کن کی ایتیردیم یولومو
داغا باخدیم دومان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
وای بیزه اولدی پوزولماز یازیمیز
مضراب اود توتدی قیریلدی سازیمیز
قالدی قیشلانمادا عاصم یازیمیز
یازی گول سوز یازان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
*
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
آنکه گمراه شده گریاند مرا
دیدم در حسرتند بر استخوانها
سرما بر استخوانها نفوذ کرده
راستمان نیز به سوی کجی خم می شود
نفهم به جای خوب ، فهمیده گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
صبر آمد گفتم کارها درست می شود
برف می رود ، یخ ذوب می شود ، بهار از راه می رسد
از کجا می دانستم که در بهار بوران دل را می شکافد
این گمان محو شده گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
گفتند روزی حالمان خوب می شود
قحطی هم باشد عسل و روغن داریم
اکنون که ریشمان همچون آرد کدر شده
این وعده دروغ بدجوری گریاند مرا
فکر می کردم زخمها عمیق هم باشند
درد زخم را یار مرحم می نهد
از کجا می دانستم که دل را یار زخمی می کند
این ندانستن است که خون گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
اره ها که به جان جنگلها افتادند
روباه ها که بر شیرها تله بافتند
آهو را که شکارچی به خونش غلطاند
بیش از تیر کمان گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
یخ مغزمان ذوب نشده ، ماند
ستاره بختمان در آسمان ندرخشید
نه گوسفند ماند و نه بره شیرخواره اش
چوپان گرگ صفت گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
فکر کردم اگر بیگانه ها بر دستهایم زنجیر بزنند
حامی دارم که مواظب چپو راستم باشد
مه ای برپاشد که راهم را گم کردم
به کوه نگاه کردم ، ابر گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
وای برما ، نوشته مان پاک نشدنی ماند
مضراب آتش گرفت و سازمان شکست
بهارمان به زمستان ماند عاصم
آنکه بهار را بی گل نوشت گریاند مرا
گریه نمی کردم زمان گریاند مرا
*

کوسموشم - عاصم اردبیلی

دؤزموشم او قدر هیجرانه ، دؤزومدن کوسموشم
اوزموشم امید وصلیندن ، اوزومدن کوسموشم
اویموشام ایللر بو ظاهربین گؤزون فیتواسینه
ایری لر دوز گؤزموشم از بس ، گؤزومدن کوسموشم
گؤرموشم چون مصلحت چنگینده ، طبعیم رام اولور
ائلدن ایلهام آلدیغیم شیرین سؤزومدن کوسموشم
تکجه عاصم سؤنمه ییر سینه مدن عشقین آتشی
سانما بئش گونلوک سمندر تک کؤزومدن کوسموشم
*
قهرکردم
آنقدر به دوری صبر کردم که با صبر قهر کردم
در از امید وصلت کندم و با وصل قهر کردم
سالهاست که فریب این چشم ظاهربین را خوردم
از بس کجی ها را راست دیدم که با چشمم قهرکردم
چون دیدم که طبعم به چنگ مصلحت رام می شود
با زبانم که از ایلم الهام گرفته ام ، قهر کردم
نه تنها « عاصم» آتش عشقی که در سینه دارم خاموش نمی شود
فکر نکن همچون سمندر چند روزه با خاکسترم قهر کردم
*

دوروبان عشقیله گذر ائیله دیم - واقف

دوروبان عشقیله گذر ائیله دیم
بیر پری نین اولدوم مهمان ائوینده
ذره جن گؤرمه دیم حرمت عزتین
قالدیم ائله پئشمان – پئشمان ائوینده
*
تاکی منی گؤردو او قلبی قارا
چکدی یاشماغینی او گولرخسارا
دؤندره ردی اوزونو ، توتدو دیوارا
ساناسان کی یوخدور اینسان ائوینده
*
دوداغی شکردیر ، گفتاری شربت
نه فایدا ائیله مز شیرین محبت
مخلصی کی ، یوخدور اوندا بیر لذت
بولدور ائله آجی قلیان ائوینده
*
کئچمه او دیلبرین سن اوتاغیندان
تر بنؤوشه قوخور هر بوجاغیندان
سان کی بیر گوشه دیر جنت باغیندان
آچیلیبدیر گولی الوان ائوینده
*
واقف بیر کیسمه کی بیزدن یاشینا
یقین بیل کی بیزنن اولماز آشنا
گلدییمیز هئچ گلمه دی خوشونا
تاپدیم من حالینی عرفان ائوینده
*
ناگهان با عشق گذر کردم
مهمان زیباروئی شدم ، در خانه اش
ذره ای حرمت و محبت از او ندیدم
پشیمان و سرخورده ماندم ، در خانه اش
*
تا آن سیاه دل مرا دید
روبنده اش را بر چهره اش کشید
رویش را به طرف دیوار برگرداند
گوئی که هیچ انسانی نیست ، در خانه اش
*
لبهایش شکر و گفتارش شربت
چه فایده که نیست شیرین صحبت
خلاصه که نیست هیچ لذت
فراوان است قلیان تلخ ، در خانه اش
*
از اتاق آن دلبر رد نشو
که از هر گوشه اش عطر بنفشه برمی خیزد
گوئی که گوشه ای از باغ بهشت است
گلهای الوان باز شده ، در خانه اش
*
ای واقف کسی که از ما رو میپوشاند
یقین بدان که با ما نمی گردد آشنا
از آمدنمان هیچ خوشش نیامد
حالش را عرفانی دیدم ، در خانه اش
*

سئومیشم

بو گون بیر عجایب گؤزل سئومیشم
بئله سی اولماز هئچ ویلایت ده
ساناسان کی ، جمالیندان نور یاغیر
یارانیبدیر یارب نه خوش ساعاتدا
*
آل چارقاددان یاشماق توتوب چه نه یه
سیمین یاراشدیریب زر نیم تنه یه
دئییل دیر برابر هئچ کیمسه نه یه
خوبلار شاهیدیر شان و شوکت ده
*
گلابیلن زولفون جیغاسین ایر
اوزونه باخاندا قان اولور جییه ر
گؤیدن یئره ائنمیش ملک دیر مگر
یوخسا اینسان اولماز بئله صوراتدا
*
بیله یی ، بازوسو ، هر بندی گؤزل
گردن ده زولفونون کمندی گؤزل
آینا توتدو دورد بئزه ندی ، گؤزل
ساللاندی ، گؤره سن نه قیامتده
*

سونا جیغاسی تک سرینده تئلی
آق گول یارپاغی تک آیاغی الی
جیسمی دولو ، نازیک بدنی ، بئلی
گؤرمه میشم دیلبر بو نزاکتده
*

نوجوانلار قوی همیشه وار اولسون
آمما کی بیزلردن خبردار اولسون
واقفین دعاسی سنه یار اولسون
سنی حاق ساخلاسین عؤمور دوولتده
*
عاشق شدم

امروز عاشق یک زیباروئی شدم که
در هیچ ولایتی همتایش پیدا نمی شود
گوئی که از جمالش نور می تراود
الهی ، در چه ساعت خوشی آفریده شده
*
از روسری سرخی بر چانه اش روبند کشیده
بر نیم تنه اش سیمین کشیده
هیچ کسی همانند او نبود
در شان و شوکت پادشاه خوبان است
*
با گلاب زلف بلندش را فرم می دهد
به صورت که نگاه می کنی دلت خون می شود
گوئی که فرشته ایست از آسمان به زمین آمده
وگرنه بنی آدم این چنین زیبا نمی شود
*
دست و بازو و هرجایش زیبا
کمند زلفان بر گردنش ، زیبا
آینه گرفت و بزک کرد ، زیبا
خرامید ، الهی چه قیامتی شد
*
همچون سونا گیسوی زیبایش
همچون برگ گل سفید دست و پایش
تپل و نازک بدن و کمر باریک
دلبری به این زیبائی ندیده ام
*

نوجوانان همیشه زنده باشند
اما بی خبر از ما نباشند
دعای واقف پشت و پناهت
حق در تمام عمر نگهدارت باشد
*

زینب - ملا پناه واقف

بنؤوشه تک عنبر زولفون بوی وئریر
هر یویوب سره نده هاوایه ، زینب
اونون عطرین دیماغیمدان اوزمه سین
امانت ائت باد صبایه زینب
*
قاشا وسمه ، گؤزه سورمه چکنده
سیاه زولفو دال گردنه دوزه نده
ساللانیبان ککلیک کیمی سه کنده
اوخشارسان یاشیل باش سونایه زینب
*
سنی سئون چوخ بلایه توش اولور
عاغیل گئدیر باشدان ، فراموش اولور
آوازین گلنده ، جان بیهوش اولور
قربانام او نازیک صدایه زینب
*
یاناغی لاله سن ، قامتی دال سان
آغزی شکر ، دیلی دوداغی بالسان
ساناسان کی یورغون وحشی مارال سان
اولوبسان یاراشیق اوبایا زینب
*
سن سن پادیشاهی ، خانی ، واقفین
عاغلی ، هوشو ، دین ایمانی واقفین
حسرتیندن چیخدی جانی واقفین
نولور کی گله سن بورایه زینب
*
زینب
همچون بنفشه زلف عنبرت معطر
هنگام شستن و به هوا پراکندنت زینب
الهی که عطرش از دماغم کنار نرود
امنت بده به باد صبا زینب
*
وقتی بر ابرو وسمه و بر چشم سرمه می زنی
وقتی زلف سیاهت را پشت گردنت می اندازی
وقتی همچون کبک خرامان و با ناز می روی
همچون سونا زیبا می شوی ، زینب
*
آنکه عاشقت می شود گرفتار هزار بلا می گردد
عقل از سرش می رود و فراموشش می شود
با صدای آوازت جان بیهوش می شود
الهی که قربان صدای ظریفت شوم ، زینب
*
گونه ات همچون لاله و قدت همچون سرو بلند
دهانت شکر و لب و زبانت عسل
گوئی که آهوی خرامان خسته ای
برازنده ایلمان شده ای ، زینب
*
توئی پادشاه و خان واقف
عقل و هوش و دین و ایمان واقف
از حسرتت آمد به جان واقف
چه می شود اگر به اینجا بیایی ، زینب
*

بئله غملی غملی باخما - اشرف حاجی زاده

باهاریم دؤنر خزانه ، بئله غملی – غملی باخما
اوره ییم گلر فغانه ، بئله غملی – غملی باخما
نه قدیر کی ساغدی جانیم ، بو جهاندا آشیانیم
باخ اومیدیله جهانه ، بئله غملی – غملی باخما
هانی منده تاب و طاقت ، کی چکیم بو قدر محنت
منی چکمه امتحانا ، بئله غملی – غملی باخما
نه جفادی دؤزمک اولمور، نه جزادی چکمک اولمور
کی جانیم گلر جزانا ، بئله غملی – غملی باخما
ائیله ییب غمین اسیری ، گولوم اشرف فقیری
بئله قویما یانه – یانه ، بئله غملی – غملی باخما
*
اینچنین غمگین نگاه نکن
بهارم خزان می شود ، اینچنین غمگین نگاه نکن
دلم فغان می کند ، اینچنین غمگین نگاه نکن
تا زمانی که جانم سلامت است ، در این جهان اشیانم است
با امید به دنیا نگاه کن ، اینچنین غمگین نگاه نکن
کو تاب و توان من ، برای این همه محنت
امتحانم نکن چنین ،اینچنین غمگین نگاه نکن
این چه جفای تحمل ناپذیر ،چه جزای ناکشیدنی است
که جانم به لب می آید ، این چنین غمگین نگاه نکن
اسیر غمت کرده ، این اشرف بینوا را
این چنین نسوازنم ، اینچنین غمگین نگاه نکن

تلسمه - علی آقا واحد

صبر ائیله کؤنول ، محنت هجرانه تلسمه
درد اهلی یئتر صبرایله درمانه تلسمه
کام آلمایاجاق آیریلیقا باعث اولانلار
عاشق یئته جک سئوگیلی جانانه تلسمه
کیم اولسا سبب آیریلیغا عؤمرو گوده لسین
بیر گون اولاریق یاریله همخانه تلسمه
یوسف ده زولیخانی محبت له سئویردی
سالدیردی زولیخا اونو زندانه ، تلسمه
دونیایه وفا ائیله مه ، چوخ آغلاما کؤنلوم
دونیا نه وفا قیلدی سلیمانه تلسمه
پروانه اگر یانسادا شمعین ستمیندن
شمعین ده یاخار عؤمرونو پروانه تلسمه
گول ذوقونو چکمک ابدی خاره ده قالماز
بلبل گلر البته گلستانه تلسمه
گوندن – گونه آرتیر بو گؤزل حوری لقالر
دنیا دؤنه جک جنت و رضوانه تلسمه
واحد ایچه جکسن دئمه کی توبه لر اولسون
جلب ائیله یر آخیر سنی مئیخانه تلسمه
*
عجله نکن
صبر کن ای دل ، بر غم هجران عجله نکن
اهل درد با صبر به درمان می رسند ، عجله نکن
آنان که مسبب جدائی مان شدند ، کام نمی یابند
عاشق به جانانش می رسد ، عجله نکن
الهی آنکه مسبب جدایی شد ، عمرش کوتاه شود
روزی با یار همخانه می شویم ، عجله نکن
یوسف نیز زلیخا را با عشق دوست داشت
زلیخا او را به زندان فرستاد ، عجله نکن
به دنیا وفا نکن ، گریه نکن ای دل
دنیا به حضرت سلیمان چه وفایی کرد ، عجله نکن
پروانه اگر از جور شمع بسوزد
شمع هم عمر پروانه را می سوزاند ، عجله نکن
همنشینی گل شدن تا ابد برای خار ممکن نیست
البته روزی بلبل به گلستان بازمی گردد ، عجله نکن
روز به روز بر حوریان زیباروی افزوده می شود
دنیا تبدیل به بهشت خواهد شد ، عجله نکن
واحد خواهی نوشید ، نگو که توبه کرده ام
آخر سر میخانه ترا جذب خواهد کرد ، عجله نکن
*

کؤنلومو زولفون خیالیله پریشان ائتمیشم - علی آقا واحد

کؤنلومو زولفون خیالیله پریشان ائتمیشم
اؤز الیمله عشق مولکون گؤر نه ویران ائتمیشم
بیروفاسیز گولدن اؤترو خاره چوخ یالوارمیشام
هر زمان بلبل کیمی مین آه و افغان ائتمیشم
عشق ده یانماقدان اؤزگه بیر علامت گؤرمه دیم
کؤنلومو پروانه تک چوخ شمعه قربان ائتمیشم
عشق دؤوروندن قورتالماق بیر ساغالماز دردیمیش
من بو دردین چاره سین اؤلمه کله درمان ائتمیشم
مندن اول یوخدو بیر عاشق دیار عشق ده
عشق درسین من گئدیب مجنونه اعلان ائتمیشم
*
دلم را با آرزوی رسیدن به زلفت پریشان کرده ام
ببین ملک عشق را چگون با دست خود ویران کرده ام؟
به خاطر گل بی وفایی به خار خیلی التماس کرده ام
هر لحظه همچون بلبل آه و افغان کرده ام
در عشق بجز سوختن نشانه دیگری نیافتم
دلم را همچون پروانه قربانی شمعها که نکرده ام
رهایی از عشق دردی بی درمان است
من درمان این درد را در مرگ دانسته ام
در دیار عشق عاشقتر از من نیست
درس عشق را من به مجنون اعلان کرده ام

بیزی - علی آقا واحد

اولیندن سالان اولسئیدی اگر باشا بیزی
جهلیمیزسالمازیدی بونجا داغا داشا بیزی
آزاجیق علمیمیز اولسایدی اگر عصره گؤره
بویون اه یدیرمه زیدی غونچویه یولداشه بیزی
نه هنر وار نه بیلگیمیز نه ده کی دولت و مال
ایته آتسان دا یئمز حس ائله مز لاشه بیزی
شبهه سیزدیر توپوره ر صورت مینداریمیزا
گؤسته ره ن اولسا بو سینما ایله نقاشه بیزی
اوزو دؤنسون گؤروم او آهویه دؤنموش چؤره یین
یاخجی محتاج ائله دی قحبه یه اوباشه بیزی
*
اگر از همان اول یکی حالیمان می کرد
جهلمان اینقدر به کوه و سنگمان نمی زد
اگرنسبت به زمانمان علمی داشتیم
حالا زیر پای دوست و دشمن نمی افتادیم
نه هنر ، نه علم ، نه مال و منال
جلو سگ هم بیاندازی لاشه حسابمان نمی کند و نمی خورد
بی شبهه بر صورت مردارمان تف می کند
اگرکسی با این سیما به نقاش نشانمان دهد
الهی که رویش برگردد این نان لعنتی
خوب محتاج روسپی و اوباشمان کرد
*

بیر بایاتی

آلچاق آدام اوجالماز

روحو جوان قوجالماز

گون آیا ایشیق وئره ر

آما آیدان باج آلماز

*

آدم پست سربلند نمی شود

روح جوان پیر نمی شود

خورشید به ماه روشنائی می بخشد

اما از ماه باج نمی گیرد

*

بایاتینین منبعی : ماهنامه آفتاب آذربایجان اللی ایکی و اللی بیریجی درگی

گؤنده رن آیسان

*

گله یدی - واقف

چوخدان بری یارین فراقیندایام
نه اولایدی بیر بورایا گله یدی
چکه یدی کؤنلومو کونجی ظولمتدن
دؤنده ره یدی اوزون ایا گله یدی
*
گؤرمه یه – گؤرمه یه گولعذاریمی
بلبل تک آرتیردیم آهو زاریمی
طبیبیم اولوبن بو آزاریمی
یئتیره یدی بیر داوایه گله یدی
*
گئدیبن کویوندا قیللام شیونی
ییغارام باشیما دوستو دوشمنی
او ها بیللم گلمه ز گؤرمه یه منی
باری ، گئندن تاماشایا گله یدی
*
اونومدان تیتره دی تامام ولایت
ائله ساندیلار کی ، قوپوپ قیامت
نه قالیم دوروبدور او سرو قامت
ته رپه نه یدی بیر لرزه یه گله یدی
*
جمع اولسا یانیمدا تامام صنم لر
داغیلماز کؤنلومدن فیکر و علم لر
آیاغا سالیبدیر واقفی غم لر
باش چکه ردی بینوایه گله یدی
*
کاش می آمد
خیلی وقت است که در فراق یار نالانم
ای کاش اینجا می آمد
دلم را از تاریکی بدر می آورد
کاش رو به سوی ماه می کرد و می آمد
*
با ندیدن آن یار گلعذارم
همانند بلبل در آه و زارم
کاش طبیبم می شد و بر این دردم
همچون دارویی به درمانم می آمد
*
از وقتی که رفته بر سر کویش شیون می کنم
دوست و دشمن را دورم جمع می کنم
می دانم که به دیدارم نمی آید
لااقل از دور به تماشایم می آمد
*
از غمم تمام ولایت به خود لرزید
گویا ، قیامت به پا شد
چرا زنده بمانم که آن سروقامیت
کاش تکانی می خورد و به لرزه می آمد
*
اگر تمام زیبارویان دورم جمع شوند
غم و رنج از دلم دور نمیشود
غمها واقف را از پا انداخته
ای کاش به این بینوا سری می زد و می آمد
*

ائیله دی - واقف

بدنینی گول یارادان ایلاهی
سراسر عطرینی عنبر ائیله دی
گؤزللیکده کیم دیر سنه تای اولا
حسنون ملک لری چکر ائیله دی
*
صورتینی چکدی او گون کی نقاش
جمالینی قیلدی هر گؤزل دن باش
جبینینه قویدو بیر موغواص قاش
سیاه کیپریینی خنجر ائیله دی
*
زولفونو به نزه تدی مشکین کمنده
اوزون حلقه قویدو سیب زغنده
لبینین لذتین به نزه تدی قنده
دهانینی شهد و شکر ائیله دی
سنی خلق ائیله دی گول دسته سی تک
پری دن اعلاسان ، ملک ده گؤیچک
جیسمیندیر منور آغ و نازکرک
اول سمن سینه نی مرمر ائیله دی
*
ای گؤزل لر شاهی کرم ائت منه
باخماگیلان هرگز اغیاردان یانا
شوکور اولسون آللاها وقف سانا
قاپیندا غلامی کمتر ائیله دی
*
آفرید
خدائیکه بدن تو را همانند گل آفرید
تمام عطرت را عنبر آفرید
چه کسی در زیبائی همتای توست
زیبائیت را بالاتر از ملک ها آفرید
*
روزی که نقاش صورتت را رسم کرد
جمالت را از هر زیبائی زیباتر رسم کرد
بر پیشانی ات ابروئی کمان کشید
مژگان سیاهت را همچون خنجر آفرید
*
زلفت را شبیه کمند مشکین آفرید
چین چین موهایت را همچون سیب زغند آفرید
طعم لبانت را شبیه قند کرد
دهانت را شهد و شکر آفرید
*
تو را همچون دسته گل آ فرید
اعلاتر از پری ، زیباتر از ملک هستی تو
جسمت منور و سفید و لطیف
آن سینه صنمت را مرمر آفرید
*
ای شاه زیبایان کرم کن به من
به اغیار هرگز نگاه نکن
شکر خدا که واقف را
بر در خانه ات غلامی حقیر آفرید
*

گلمدی - واقف

باد صبا ، بیر خبر وئر کؤنلومه
او گول خندانیم نئیچون گلمه دی
خیالیم شهرینی قویدو ویرانا
سروریم ، سلطانیم نئیچون گلمه دی؟
*
سرخوش یئریشینه قربان اولدوغوم
گؤرمه یه نده دلی – دئوران اولدوغوم
مینا گردنینه حیران اولدوغوم
سرو – خرامانیم نئیچون گلمه دی؟
*
قاشی کمان کپیریکلری قه مه ریم
آغزی شکر ، دوداقلاری یمنیم
الوان کلاقایلی ، یبیاض ممه لیم
سینه سی مئیدانیم نئیچون گلمه دی؟
*
محراب و منبریم ، کعبه علیام
عقلیم ، هوشوم ، جانیم ، هم دین و دونیام
ائلیم ، گونوم ، اوبام ، میصرو زولیخام
یوسفکنعانیم نئیچون گلمه دی؟
*
نسرین بناگوشلوم ، بنفشه مویلوم
بلور لطافت لیم ، صنوبر بویلوم
قاریچقای جیلوه لیم ، طاووس به زکلیم
لیباسی الوانیم نئیچون گلمه دی؟
*
واقف ایله دؤندو بیر ساعاتیمیز
نه صبریمیز قالدی نه طاقتیمیز
بو گوندن بئله دیر قیامتیمیز
گلمدی جانانیم نئیچون گلمه دی؟
*

بهنام رضایی زاده

اگر با باران آشنایی
بگو دیگر نبارد
طاقت ندارم
*
یاغیش ایلا تانیش سان سا
دئنه ن یاغماسین
تابیم یوخدو
*

وبلاک بهنام رضایی زاده

*

خواستم - بهنام رضایی زاده

خواستم
دون ژوان شوم
آقای هالو
از کار درآمدم
*
ایستیردیم
ایستیردیم دون ژوان اولام
خاخول به ی چیخدیم
*

ای زن - بهنام رضایی زاده

ای زن
زمین و آسمان ندارد
بهشت هم بروی
باز اسباب بازی
مؤمنیم می مانی
*
ای قادین
یئر گؤیو یوخدو
بهشته ده گئتسن
گئنه ده اویونجاقلاری قالاجاقسان
مؤمونلرین
*

شب بی باران بهار

در شعر باز شد
امّا من از کلمات
فقط تو را داشتم
پس نوشتم تو
و در شعر را بستم

شاعر : محمد شریفی نعمت آباد

*

یازین یاغیش سیز گئجه سی

شعرین قاپی سی آچیلدی

آما من سؤزجوکلردن

تکجه سن واریمیدی

یازدیم سن

و شعرین قاپی سینی باغلادیم

*

یوخو - بابک قوجا اوغلو

بو گئجه یاتماغا تله سیرم من
سئوگیلیم یوخوما قوناق گله جک
اوتوروب اؤنومده او ظالیم قیزی
گؤزل بیر سحردن ناغیل دئیه جک
*
بو گئجه منیم یوخولاریمدا
داغلارین باشیندا تونقال یاناجاق
بو گئجه تبریزین بور بوجاغیندا
بوتون سئوگیلی له ر قوناق اولاجاق
*
بو گئجه یاتماغا تله سیرم من
یوخومو سنین چون ناخیشلامیشام
ایسته رسه سحر اولسون دورمویاجام
بو گئجه یوخومو سنه وئرمیشم
*
چوخداندیر سنین له گؤروشمه میشم
بو گئجه یوخومدا گؤروشومه گل
بو اوره ک ائویم قوی سنین اولسون
اوتوروب ایچینده بیرآزجا دینجل
*
بو گئجه سنین دیر بو یوخوم سنین
بو گئجه عؤمرومون ان خوش چاغی دیر
بو گئجه سن ایله اولدوغوم یوخو
بوتون یوخولاریمین پادشاهی دیر
*
خواب
امشب برای خواب عجله می کنم
عشق من میهمان خوابم خواهد بود
روبروم نشسته اون ظالم زاده
از صبحی زیبا قصه خواهد گفت
*
امشب در خوابهای من
بر قله کوهها آتش روشن خواهد شد
امشب در گوشه کنار این تبریز
تمام عشاق مهمان خواهند بود
*
امشب برای خواب عجله می کنم
به خوابم نقش تو را کشیده ام
صبح هم شود بیدار نخواهم شد
امشب خوابم را به تو هدیه کرده ام
*
خیلی وقت است که همدیگر را ندیدیم
امشب در خواب به دیدارم بیا
بگذار خانه دلم مال تو باشد
اینجا لحظه ای بیاسای عزیزم
*
امشب مال توست و این خواب مخصوص تو
امشب بهترین ایام عمرم است
امشب با تو بودن در خواب
پادشاه تمام خوابهایم است
*