Samstag, November 22, 2008

یاغ ای یاغیش - داغلی ایواز

یاغ آی یاغیش ، یاغگینان سن
سنه احسن ، سنه آلقیش ، یاغ آی یاغیش
یاغگینان سن ، بو چؤللره چمنلره ، یاغگینان سن
سوسوزلوقدان خزان اولان بو چؤللره ، یاغگینان سن
یاغگینان سن ، آرزولارا دیلک لره ، یاغگینان سن
محبت دن آلاولانان اورکلره ، یاغگینان سن
یاغگینان سن ، یاغا – یاغا ، ایسلاتگینان پالتاریمی
قایتار منه قدیمده کی اؤز عهدیمی ایلقاریمی
ائیله یاغ کی قوی ایسلانسین الیمده کی قلم واراق
یادیمدادی نئجه یاغدین ، دوز اوتوز ایل بوندان قاباق
ائله گؤزل یاغمیشدین کی ، ایسلانمیشدی اوز گؤزوموز
اوتورموشدوق قالا آلتیندا ، بیرآغاجین آلتیندا بیز
سن یاغیردین دامجیلارین سپیلیردی اوزوموزه
ایکی میزده ایستمیردیک ، دوروب گئدک ائویمیزه
قورخوردوخ کی دوروب گئتسه ک خلل گله سئوگیمیزه
سن بیر شعر سن کی ، سن بیر نغمه سن کی
آغزین یوخدو دیلین یوخدو ، نئجه دئییم بیله سن کی
سن یاغاندا یاماجلارا دوزه نلره جان وئریرسن
زمی لره سنبل لرین دامارینا قان وئریرسن
یاغ آی یاغیش قوربان اولوم ، سحره جان یاغگینان سن
دایانمادان قالا آلتیندان شهره جک یاغگینان سن
یاغگینان کی گؤی تپه ده ، تپه لرده چیچک آچسین
بو اولکه دن ، بو دیاردان ، غصه کدر اوزاقلاشسین
یاغ آی یاغیش نه اولار کی ، خبر آپار سئوگیلیمه
آمان گوندو بو حالیمی بو گونومو ، اونا دئمه
دؤیه – دؤیه پنجره سین ، دئگینن کی گلیبدی یار
قالا آلتیندا علی نن بئش بئش ویریر ، گلیبدی یار
...
ببار ای باران
احسن بر تو ، آفرین بر تو
ببار ای باران
ببار بر این دشت و چمنزارش
ببار ای باران
ببار بر دشتهائی که از عطش خشک شده اند
ببار باران
ببار بر آرزوها و امیدهایمان
ببار باران
ببار بر دلهائی که از آتش عشق شعله کشیده اند
ببار باران
ببار و با بارش خود لباسهایم را خیس کن
عهد و پیمان گذشته ام را به من باز گردان
چنان ببار که قلم و کاغذ در دستم خیس شود
به خاطر دارم سی سال پیش که باریدی
سر و صورتمان را خیس کرده بودی
من و دلدار زیر درختی ، پائین قلعه نشسته بودیم
می باریدی و قطره هایت را
به سر و صورتمان می پاشیدی
هر دو مان نمی خواستیم به خانه برگردیم
می ترسیدیم این رفتنمان خللی به عشقمان وارد کند
تو چنان شعر و نغمه بی زبانی که
چگونه بگویم بدانی
وقتی می باری ، بر دشت و دمن جان می بخشی
به جان سنبلهای دشت خون تازه می بخشی
فدای تو ببار باران ، ببار تا سپیده دم
بی وقفه از قلعه تا شهر ببار
ببار که بر تپه سبز گلهای تازه بروید
ببار شاید
از این ملک و دیار غم و رنج دور شود
ببار باران ، خبر ببر به دلدارم
زنهار که حال و روزم را به او نگوئی
پنجره اش را بزن و بگو که دلدارت آمده

1 Kommentar:

روشنایی صبح hat gesagt…

ببار شاید
از این ملک و دیار غم و رنج دور شود
بسیار زیبا...ممنون