گلمه دی - احمد شوقی تبریزی

درد محنت حالیمی پژمرده قیلمیش ھر زمان  

گؤرمدیم دنیاده بر گون خوش مداریم گلمدی

چکمیشم فرقت بلاسین قامتیم چون قیلدی خم

غم یوکین تنھا گؤتوردوم غمگساریم گلمدی

آتش ھجرانھ یاندیم شوقی جاناندان جدا

یئتمدیم وصلینھ بیر آخر نگاریم گلمدی

وار - احمد شوقی تبریزی

ای یار بوُ عشقینده سنین چوخ ھوسیم وار

باشیمدا بوُ سُودا اولاجاق تا نفسیم وار

جان وئرمیشم ای شوخ سنه روز ازلدن

فکر ائیلمه سندن دخی بیر غیری کسیم وار

یاد ائتدیکجه وصلینی چوُن روی زمینده

فریاد ائلیرم چرخ معُلاده سه سیم وار

مجنون کمی ھمراه ایلدیم جُمله طُیُوری

باشیمدا یُووا دوتماق اوچون خارُ و خسیم وار

غم لشکری سالمیش منی عالمده حصاره

حبس ایچره عنادیل کیمی گویا قفسیم وار

لیلی دئدی مجنونی خبردار ایدن آگاه

ھم ناقه ی بانکیله منیم تا جرسیم وار

سن بیر دئمه سن ھاردا قالوب عاشیق دلسوز

میندیم گزه رم عشق دیارین فره سیم وار

دیل مرغی سیه زولفونه بند اولدی نیگاریم

دوشدیم بو سلاسیلره بیلکیم عسسیم وار

عجز ائیله معین ایستمنم اھل جھاندان

بیل شوقی یئتر دادیما فریادرسیم وار 

گئجه لر آغلایان قادین - احمد شاهیداوف

گئجه لر آغلایان قادین
منیم چون گئجه لر آغلایان قادین
سنین گؤز یاشینا سوسامیشام من
قلبینه قارالار باغلایان قادین
سن آللاه باغیشلا قانمامیشام من
آللاهدان هدیه بیلیب آلدیغیم
حیات دا مقدس اینسان ساندیغیم
ایلک گوندن پیغمبر آدلاندیردیغیم
سنین اوجاغینا گؤوه نمیشم من
الیندن ایاغیندا اؤپدویوم قادین
هئچ ایاغینین توزو اولمامیشام من
حیات دا سئودیگیم یگانه قادین
سنه لایق اولا بیلمه میشم من
حیات دا هر زامان اوجا توتموشام
یوزلرله دوشمنین یوزلرله یادین
یانیندا هئچ زامان بیلدیرمه میشم
کیم دیرکی قلبیمده سئودییم قادین
اوشاق دک یوللاردا قالیب گؤزلریم
گؤرمه دیک جه بیرآزدا دلی اولموشام
بیلیرم قلبینه ده ییب سؤزلریم
واللاه من ایت کیمی پئشمان اولموشام
سیندیردین سئوگینین قولون قانادین
سن سیز چابالایان قوشا دؤنموشم
قارشیندا دیز چؤکورم سئودییم قادین
باغیشلا سهویمی باشادوشموشم

من جلاد

وقتی جلاد برای گرفتن جان شاهزاده مصطفی راهی می شود ، اینگونه خود را معرفی می کند:
من دوکوندوغوم هر نه یی لعنت لریم . کیمسه ایچدییم تاس دان سو ایچمز.آجیندان اؤلسه یئدییم لقمایی پایلاشماز .
چارشی یا چیکدیقیم واقیت ، قابا دایی لار یئره توکورور ، جوجوکلار کاچیشیر ، اننه لر قورقار ، من دیر قوللارلا بیله عاینی توپراغا بیله گؤمولمم . مزارلیغیمیز آیری دیر . ایسم لریمیز بیله یازیلماز قارا مزار داشلارینا. لعنت له نمه سین او ایسم لر دییه.
نالقور نه سیل نال چکییور ، دورگن نه سیل چئکیک ساللیورسا ، من ده اؤیله جان آلیریم. بیر کره بیله تکله مم . کیمسه نین گؤزونون یاشینا باکمام .
حیات دا هر کسین بیر وظیفه سی واردیر .منیم کی ده بودور.
من جلاد هونکاریمیز ، آللاهین یئر یوزونده کی کؤلگه سی ، او حکمونو وئریر ، من ده عزرائیلی اولور ، جان آلیریم .بو گونه دک یوزلرجه کله آلدیم .نئچه سینین بوینونا کمند دولادیم . آغلایان یالواران گؤزلر گؤردوم .
کیم دیر نه سوچ ایشله میشدیر ؟ معصوم مودور یوخسا گوناهکارمی ؟ بیله مم . لاکین امیر گلدیینده ، جان المایا یوللاندیقیمدا ، تک بیر شئی ایچین دعا ائده ریم.
آللاهیم نه اولور معصوم اولماسین.
*
من جلاد
با هر چه که تماس پیدا کنم لعنتی می شود . هیچ کس در ظرفی که من آب می نوشم نمی نوشد. حتی اگر از گرسنگی بمیرد ، نمی خواهد از من لقمه نانی بگیرد.
هنگامی که بیرون می روم لوطی ها بر زمین تف می کنند ، بچه ها می گریزند ، مادران می ترسند.
من حتی با بقیه بندگان خدا در یک آرامگاه دفن نمی شوم. آرامگاهمان جداگانه است. اسم هایمان را بر سنگ مزارمان نمی نویسند تا بر روحمان لعنت هم فرستاده نشود.
به سادگی آب خوردن جان آدمی را می گیرم. بدون لحظه ای درنگ . به اشک چشم هیچ کسی رحم نمی کنم.
در دنیا هر کسی وظیفه ای دارد. وظیفه ی من هم این است.
من جلاد ، سلطان ما ، سایه خدا در زمین ، او امر می کند و من عزرائیل می شوم و جان می گیرم. تا به این روز صدها سر بریدم. بر گردن چندین نفر طناب پیچیدم. چشمانی گریان و ملتمس دیدم.
کیست : مرتکب چه گناهی شده ؟ نمی دانم. اما وقتی امر بر گرفتن جان می آید ، هنگامی که برای گرفتن جان راهی می شوم تنها یک دعا دارم.
خدایا معصوم نباشد.
*

منبع : قسمت 123 سریال محتشم یوز ایل 
*
  

ای اوغول - سلطان سلیمان قانونی متخلص به محبی

نه واکتا قدر یئر یوزو گؤز یاشلاریلا ایسلناجاق

تا به کی  زمین از اشک چشمها خیس خواهد شد؟

نه واکتا قدر گؤگ یوزو بنیم آه لاریمین ، فریادلاریمین حرارتی ایله توتوشاجاق یاناجاق ؟

تا به کی آسمان با آه ها و فریادهای من شعله ور خواهد شد

ای شرفلی حیاتین مکافاتی حضورلو اؤلوم

ای مکافات عمر با عزت ، ای مرگ آرام 

بن دن نه کادار اوزاقسان

چه قدر از من دوری

هر کؤشه باشیندا ، هر چیکمازدا اهانت له سینییان عؤمروم گیئنه اهانت له می نهایت اولاجاق ؟

د رهر گوشه کناری عمر امتحان شده با اهانتم ، باز با اهانت به نهایت خواهد رسید؟

یوجه آتام بایزید حان گیبی کندی ائولادیم حکم ائده جک قدریمه ؟

مانند پدربزرگ گرامی ام یایزید خان ، فرزندم بر سرنوشتم حکم خواهد راند ؟

ای جانیمین پارچاسی سن نه واکت حائن اولدون؟

ای پاره ی تنم تو از کی خائن شدی؟

اولدون دا نه واکت دوشمنیمه ال وئردین ؟

خائن شدی و با دشمنم دست به یکی کردی؟

هانکی کارانلیق گئجه یی بکله رسین سیرتیما خنجری ساپلاماق ایچین ؟

در انتظار کدام شب تیره ای تا خنجر را از پشت بر من فرود آری؟

دون گئجه یاریسی ائویمده بیر دالغا جوشدو

نیمه شب دیشب در خانه ام موجی خروشیدن گرفت

کؤپوردو ، آن سیزگؤزل لیک یوسوفو قویویا دوشدو 

جوشید و یوسف زیبائی ها داخل چاه افتاد

یوسوفون یاناغیندان دوشوب گلن سئل 

سیلی که از گونه یوسف لغزید

بنیم آرمانیمی آلدی و گؤتوردو 

آرزویم را گرفت و برد

گؤنولدن آتشلی بیر آه یوکسه لدی

آه آتشینی از دلم برخاست و بزرگتر شد    

و صبریمین سامانین یاندی ، گئتدی

و کاه صبرم را سوخت و رفت ( کاسه ی صبرم را لبریز کرد و رفت ) 

گئن گز - احمد شوقی تبریزی

کونول بُو دھرده بی رحم اولان دلداردن گئن گز

ذلالت چکمھ کویوندا وفاسیز یاردان گئن گز

کگؤرنده ماھوش لر بینوا عاشق لر احوالین

ترحم قیلمیوب ظلم ائیلسھ خونخواردن گئن گز

یقین بیل اصلی اولماز بر گولون خضرا دمیندن کیم

نظیف اوُلماز مُلّوث دور بوتون گلزاریدن گئن گز

اکر دوُشسھ گوذارین مجلس ایچره ھم قرین اولما

یتنده اوُل رقیبی سک-  صُفت بیعاردن  گئن گز

تاپارسان بهره اوستادون مکمّل اوُلسا علمینده

کھ بی علم ، بی عمل ، اوستاد بی کرداردن گئن گز

بد اولماق یئدور امّا ھمنشینین مار زھرآلود

رفیقی بی وفادان ھم عذاب الناردان گئن گز

الا ای شوقی دوُت ھمراھینی خوشبخت اولان کسدن

جھاندا ھر دَنی بدبخت اولان ادباردان گئن گز

گلمدی - احمد شوقی تبریزی

درد محنت حالیمی پژمرده قیلمیش ھر زمان  

گؤرمدیم دنیاده بر گون خوش مداریم گلمدی

چکمیشم فرقت بلاسین قامتیم چون قیلدی خم

غم یوکین تنھا گؤتوردوم غمگساریم گلمدی

آتش ھجرانھ یاندیم شوقی جاناندان جدا

یئتمدیم وصلینھ بیر آخر نگاریم گلمدی

رسام - میکائیل مشفق

رسام سئوگیلیمین رسمینی چک
رسام سئوگیلیمین رسمینی چک
سئوگیلیم گؤزل دی سن ده گؤزل چک
نازینا چاتاندا فیرچادان ال چک
چک اونون قارادان قارا تئلینی
چک اونون اینجه بئلینی
گؤزونه چاتاندا ساخلا الینی
قوی اونون نازینی من اؤزوم چکیم
جان آلان گؤزونو من اؤزوم چکیم
چک تانرینین وئردیی گؤزل قادینی
چک دؤرد یانینی سولو - ساغینی
چک اونون کئچدیی عؤمور یولونو
حیات یولونو
قوی آیاق ایزینی من اؤزوم چکیم
جان آلان گؤزونو من اؤزوم چکیم
شاعر : میکائیل مشفق

زلیم خان یعقوب درگذشت

زلیم خان یعقوب  درگذشت. روحش شاد.

 MƏN NƏYİNƏ LAZIMAM   به چه کار می آیم ؟

Bəzən acığım tutur,

گاهی بدم می آید

hirs dağıdır qafamı.

اعصابم داغون می شود

Kar olmaq istəyirəm

کر شدن می خواهم

Səs-küyünə dünyanın.

از سر و صدای دنیا

Kor olmaq istəyirəm

کور شدن می خواهم

hər şeyinə dünyanın.

از هر چیز این دنیا

Dirsək dizdə, əl üzdə,

زانو بغل ، دست در صورت

can odda, baş qovğada,

جان در آتش و سر در آشوب

Boylanmaq istəmirəm

سرکشیدن می خواهم

yer-göyünə dünyanın.

بر زمین و آسمان دنیا

Sındırmaq istəyirəm

شکستن می خواهم

çaldığım sazı belə,

سازی را که می زنم

Nə sazına baxıram,

نه بر سازش می نگرم

nə neyinə dünyanın.

 نه بر نی این دنیا

Aciz qalıb əlində

عاجز مانده در دستش

insanlar aça bilmir,

کسی نمی تواند باز کند

İşlərini kim salıb

کی انداخته کارها « ی دنیا » را

sərt düyünə dünyanın.

بر گره سخت دنیا

Əlim sağ, ayağım sağ,

دست و پایم سالمند

Min düyündən birini

از هزار گره یکی را

aça bilməmişəmsə,

نتوانسته ام باز کنم

Mən nəyinə lazımam,

به چه کار می آیم

de, nəyinə dünyanın?!

بگو به چه کار این دنیا؟

*

sevmez olaydım - Ali Tekintüre

sevmez olaydım

Sandım ki her gönül sevmeyi bilir

فکر کردم هر دلی دوست داشتن می داند

Onun için sevdim, sevmez olaydım.

به این سبب عاشق شدم ، کاش نمی شدم

İstemeden oldu elden ne gelir

نخواسته شد ، از دست چه می آید

Kapıldım bir kere sevmez olaydım 

گرفتار شدم ، کاش نمی شدم

Gözlerime doğdu sanki gözlerin

گویا چشمانت به خاطر چشمانم آفریده شد

Ruhumu ısıttı sanki sözlerin

گویا سخنانت روحم را گرم کرد

Bir sıcak yuvaydı bütün özlemim

آرزوهایم آشیانه گرمم بود

Onun için sevdim sevmez olaydım 

به این سبب عاشق شدم ، کاش نمی شدم

İncindim kırıldım dillere düştüm

رنجیدم ، شکستم ، بر سر زبانها افتادم

Sevinçten uçarken yerlere düştüm

در حالی که از شادی پرواز می کردم ، به زمین افتادم

Yalnız sana değil her şeye küstüm

تنها با تو نه ، با همه چیز قهر شدم

Aldandım ne yazık sevmez olaydım 

فریب خوردم حیف ، کاش (عاشق )  نمی شدم

Gözlerime doğdu sanki gözlerin

گویا چشمانت به خاطر چشمانم آفریده شد

Ruhumu ısıttı sanki sözlerin

گویا سخنانت روحم را گرم کرد

Bir sıcak yuvaydı bütün özlemim

آرزوهایم آشیانه گرمم بود

Onun için sevdim sevmez olaydım 

به این سبب عاشق شدم ، کاش نمی شدم

 Ali Tekintüre