Dienstag, Dezember 30, 2008

ائده ر دونیا - خسته قاسم

غره له نیب چوخ دؤشونه دؤیه نین
آخیردا قامتین خم ائده ر دونیا
عارسیز – عارسیز گولوب اؤزون اؤیه نین
بیرگون ده گؤزلرین نم ائده ر دونیا
*
سایماز اصلا نه به ی نه ده کی خان
نه مجتهد عالم نه ده پهلوان
بیر گونده اؤلسه ده نئچه مین جاوان
نه وایسینار نه ده غم ائده ر دونیا
*
رحمی یوخدور اوخوموشام گؤزوندن
سؤزو بیردیر دؤنن دئییل سؤزوندن
تقدیر دؤنه ر آخیر یئرین اوزوندن
بیر گونده قاسیمی یوخ ائده ر دونیا
...
دنیا
به کسی که مغرور می شود و به خود می بالد
آخر سر قامتش را هخم می کند این دنیا
کسی را که بی غم و خیال می خندد
روزی چشمانش را پر اشک می کند دنیا
*
به بیک و خان هیچ اهمیتی نمی دهد
نه به مجتهد و عالم و نه پهلوان
اگر در یک روز هزار جوان هم بمیرد
نه ناراحت می شود و نه غم می خورد دنیا
*
از چشمانش خواندم ، رحمی ندارد
حرفش یکی است و پس نمی گیرد
چرخ فلک می چرخد و آخر از روی زمین
قاسم را هم برمی دارد این دنیا

Keine Kommentare: