حکیم - میکائیل مشفق

حکیم او دیلبردی ، اونا یاخشی باخ
مشفق دن یادگار قالاندی حکیم
کؤنلونو آلان یوخ ، دیلبریم دئیه
قالان خسته لیی یالان دی حکیم
*
بخت دوولت قوشودور اوچوب الیندن
ائل خبر توتماییب ائل گؤزلیندن
آییرما دیلبری قیزدان گلین دن
او گلین قالیبدی گلین دی حکیم
*
مشفق حسرتیدی بیر گولوشونه
ایندی گلن یوخهدو هئچ گؤروشونه
نه اؤزونه باخیر نه یئریشینه
ائوی یوخ دونیاسی تالاندی حکیم
*
دیلبر او دیلبردی یاش او یاش دئییل
آغاریب بوزاریب ساچ او ساچ دئییل
آیاغا دوشوبدو داها باش دئییل
دونیا قالدیراندی سالاندی حکیم
*
بیر گؤوروش کئچیریر بوردا بیر ته هر
مشفق دن خاطیره قالیسی دیلبر
اوندا او ساغالار اوندا دیریلر
گولده سولانماسا سولاندی حکیم
*

بسوزد - حیران خانیم

از سوز دلم چمن بسوزد
سرو و گل و نسترن بسوزد
آهی بکشم که از تف آن
هم سنبل و هم سمن بسوزد
چون آتش دل شراره ریزد
از شعله لب دهن بسوزد
احوال دلم بگو به دلبر
شاید که دلش به من بسوزد
شیرین صفتی کجاست کاو را
دل بر غم کوه کن بسوزد
حیران ز فراق ناله کم کن
ترسم که به لب سخن بسوزد

کیمی - زلیم خان یعقوب

گؤزومون قاراسی ، ساری سی گئتدی
من سنین قلبینه چاتانا کیمی
عؤمرومون گونومون یاری سی گئتدی
قاییدیپ اؤزومو تاپانا کییمی
خئیرین آیاغیندا هر گون شر چکیب
دنیادا نه درد وار بو بشر چکیب
ایندی دوشونورم ، گؤر نه لر چکیب
فرهاد او داغلاری چاپانا کیمی
تکجه یاشاماغا یارانمیر انسان
یاشاماق هئچ کسه گلمه سین آسان
مین طیلیسم قالاسی داغیتمالیسان
بیر سئوگی سارایی یاپانا کیمی

گلمه دی - احمد شوقی تبریزی

درد محنت حالیمی پژمرده قیلمیش ھر زمان  

گؤرمدیم دنیاده بر گون خوش مداریم گلمدی

چکمیشم فرقت بلاسین قامتیم چون قیلدی خم

غم یوکین تنھا گؤتوردوم غمگساریم گلمدی

آتش ھجرانھ یاندیم شوقی جاناندان جدا

یئتمدیم وصلینھ بیر آخر نگاریم گلمدی

وار - احمد شوقی تبریزی

ای یار بوُ عشقینده سنین چوخ ھوسیم وار

باشیمدا بوُ سُودا اولاجاق تا نفسیم وار

جان وئرمیشم ای شوخ سنه روز ازلدن

فکر ائیلمه سندن دخی بیر غیری کسیم وار

یاد ائتدیکجه وصلینی چوُن روی زمینده

فریاد ائلیرم چرخ معُلاده سه سیم وار

مجنون کمی ھمراه ایلدیم جُمله طُیُوری

باشیمدا یُووا دوتماق اوچون خارُ و خسیم وار

غم لشکری سالمیش منی عالمده حصاره

حبس ایچره عنادیل کیمی گویا قفسیم وار

لیلی دئدی مجنونی خبردار ایدن آگاه

ھم ناقه ی بانکیله منیم تا جرسیم وار

سن بیر دئمه سن ھاردا قالوب عاشیق دلسوز

میندیم گزه رم عشق دیارین فره سیم وار

دیل مرغی سیه زولفونه بند اولدی نیگاریم

دوشدیم بو سلاسیلره بیلکیم عسسیم وار

عجز ائیله معین ایستمنم اھل جھاندان

بیل شوقی یئتر دادیما فریادرسیم وار 

گئجه لر آغلایان قادین - احمد شاهیداوف

گئجه لر آغلایان قادین
منیم چون گئجه لر آغلایان قادین
سنین گؤز یاشینا سوسامیشام من
قلبینه قارالار باغلایان قادین
سن آللاه باغیشلا قانمامیشام من
آللاهدان هدیه بیلیب آلدیغیم
حیات دا مقدس اینسان ساندیغیم
ایلک گوندن پیغمبر آدلاندیردیغیم
سنین اوجاغینا گؤوه نمیشم من
الیندن ایاغیندا اؤپدویوم قادین
هئچ ایاغینین توزو اولمامیشام من
حیات دا سئودیگیم یگانه قادین
سنه لایق اولا بیلمه میشم من
حیات دا هر زامان اوجا توتموشام
یوزلرله دوشمنین یوزلرله یادین
یانیندا هئچ زامان بیلدیرمه میشم
کیم دیرکی قلبیمده سئودییم قادین
اوشاق دک یوللاردا قالیب گؤزلریم
گؤرمه دیک جه بیرآزدا دلی اولموشام
بیلیرم قلبینه ده ییب سؤزلریم
واللاه من ایت کیمی پئشمان اولموشام
سیندیردین سئوگینین قولون قانادین
سن سیز چابالایان قوشا دؤنموشم
قارشیندا دیز چؤکورم سئودییم قادین
باغیشلا سهویمی باشادوشموشم

من جلاد

وقتی جلاد برای گرفتن جان شاهزاده مصطفی راهی می شود ، اینگونه خود را معرفی می کند:
من دوکوندوغوم هر نه یی لعنت لریم . کیمسه ایچدییم تاس دان سو ایچمز.آجیندان اؤلسه یئدییم لقمایی پایلاشماز .
چارشی یا چیکدیقیم واقیت ، قابا دایی لار یئره توکورور ، جوجوکلار کاچیشیر ، اننه لر قورقار ، من دیر قوللارلا بیله عاینی توپراغا بیله گؤمولمم . مزارلیغیمیز آیری دیر . ایسم لریمیز بیله یازیلماز قارا مزار داشلارینا. لعنت له نمه سین او ایسم لر دییه.
نالقور نه سیل نال چکییور ، دورگن نه سیل چئکیک ساللیورسا ، من ده اؤیله جان آلیریم. بیر کره بیله تکله مم . کیمسه نین گؤزونون یاشینا باکمام .
حیات دا هر کسین بیر وظیفه سی واردیر .منیم کی ده بودور.
من جلاد هونکاریمیز ، آللاهین یئر یوزونده کی کؤلگه سی ، او حکمونو وئریر ، من ده عزرائیلی اولور ، جان آلیریم .بو گونه دک یوزلرجه کله آلدیم .نئچه سینین بوینونا کمند دولادیم . آغلایان یالواران گؤزلر گؤردوم .
کیم دیر نه سوچ ایشله میشدیر ؟ معصوم مودور یوخسا گوناهکارمی ؟ بیله مم . لاکین امیر گلدیینده ، جان المایا یوللاندیقیمدا ، تک بیر شئی ایچین دعا ائده ریم.
آللاهیم نه اولور معصوم اولماسین.
*
من جلاد
با هر چه که تماس پیدا کنم لعنتی می شود . هیچ کس در ظرفی که من آب می نوشم نمی نوشد. حتی اگر از گرسنگی بمیرد ، نمی خواهد از من لقمه نانی بگیرد.
هنگامی که بیرون می روم لوطی ها بر زمین تف می کنند ، بچه ها می گریزند ، مادران می ترسند.
من حتی با بقیه بندگان خدا در یک آرامگاه دفن نمی شوم. آرامگاهمان جداگانه است. اسم هایمان را بر سنگ مزارمان نمی نویسند تا بر روحمان لعنت هم فرستاده نشود.
به سادگی آب خوردن جان آدمی را می گیرم. بدون لحظه ای درنگ . به اشک چشم هیچ کسی رحم نمی کنم.
در دنیا هر کسی وظیفه ای دارد. وظیفه ی من هم این است.
من جلاد ، سلطان ما ، سایه خدا در زمین ، او امر می کند و من عزرائیل می شوم و جان می گیرم. تا به این روز صدها سر بریدم. بر گردن چندین نفر طناب پیچیدم. چشمانی گریان و ملتمس دیدم.
کیست : مرتکب چه گناهی شده ؟ نمی دانم. اما وقتی امر بر گرفتن جان می آید ، هنگامی که برای گرفتن جان راهی می شوم تنها یک دعا دارم.
خدایا معصوم نباشد.
*

منبع : قسمت 123 سریال محتشم یوز ایل 
*