تؤکرم ز بس اؤزه گؤز یاشیم

تؤکرم ز بس اؤزه گؤز یاشی
گئجه گوندوز آه و فغانیلن
یویارام بو صفحه دن عاقبت
آدیمی بو اشک روانیلن
*
بو طریق عشقده درد دل
منیلن همیشه هماش اولوب
دؤزرم قویوب گئچه بیلمرم
وار اونون رفاقتی جانیلن
*
نه دیزیمده تاب و توان قالیب
نه بلایه دؤزمگه جان قالیب
نه اجل گلیر منی قورتاریر
نه گونوم گئچیر گذرانیلن
*
نه گؤزومده وار یوخی یاتماغا
نه دؤزوم نیگاری اویاتماغا
گئجه صبحه دک دئییب آغلارام
یانارام بو سوز نهانیلن
*
هانی جان آلان کسه یانیمی
گله رحم ائده الا جانیمی
یازیغام نئجه نیگران قالیم
بئله دیده نیگرانیلن
*
بو کمند عشقه اگر دوشه
قوجالار دیه للر جوان اولور
نییه من جوانیکن اولموشام
قوجا بس بو عشق جوانیلن
*
من اگر بو یولدا اؤلم منی
سر کوی یارده دفن ائدین
بیری قبریم اوسته اگر گله
تانیسین منی او نیشانیلن
*
بو اومیدیلن بوکولوب قدیم
کی اولام نگاریله هم نشین
اوخ آتان بو نکته نی تئز بولور
اوز اوخی آتاللا کمانیلن
*
باشیمی کسنده او نازنین
منی قویمایین ال ایاق چالیم
بو خجالته دؤزه بیلمرم
بویانا اگر الی قانیلن
*
نه قدر رضایه دئدیم رضا
بو نیگاره باغلاما بئل دئدی
بئله رسم دیر سودیلن گلن
گرک عاقیبت چیخا جانیلن
...
شاعر : میرزا رضا صراف
...به فارسی
ز بس اشک چشمم را روی گونه ام می ریزم
شب و روز با آه و افغان
آغشته می کنم عاقبت در این صفحه
اسمم را به اشک روانم
در این طریق عشق ، درد دل
با من همیشه همنشین شده
تحمل می کنم و نمی توانم بروم
او با جانم رفاقت دارد
نه در زانویم تاب و توان مانده
نه برای تحمل بلا جانم مانده
نه اجل می اید کارم را تمام کند
نه روزم خوش می گذرد
نه در چشمانم خواب هست
نه دلم می آید نگارم را بیدار کنم
شب تا صبح می گویم و می گریم
با این سوز نهان می سوزم
کو عزرائیل که کنارم بنشیند
رحم کند و جانم را بگیرد
بیچاره ام چگونه نگران بمانم
با این دیده نگرانم
اگر به کمند این عشق گرفتار شود
می گویند پیرها جوان می شوند
چرا من در این جوانی شده ام
پیر ، پس با این عشق جوان
من اگر در این راه بمیرم
مرا در سر کوی یارم دفن کنید
اگر کسی سر قبرم بیاید
مرا با این نشان بشناسد
با این امید قدم خم شده
که با نگارم همنشین شوم
تیرانداز این نکته را بهتر می داند
که تیر را با کمان می توان درست به هدف زد
وقتی آن نازنین سرم را می برد
اجازه ندهید هنگام جان کندن زیاد تکان بخورم
این شرمندگی را نمی توانم تحمل کنم اگر دستش خون الود شود
هر چقدر به رضا گفتم ، رضا
به این نگار پایبند نشو گفت
رسم این است آنچه با شیر می آید
باید سرانجام با جان بیرون رود

ای ترک خطا دیده مگر لعبت چین سن

ای ترک خطا دیده مگر لعبت چین سن
یا لعبت چینی کیمی غارتگر دین سن
کوثر لب لعلونده ، بویون نخله طوبی
سؤز یوخ اؤزون آراسته بیر خلد برین سن
شیرینلیق عبارت دی سنین شهد لبیندن
یوخ یوخ سن او شکرده اولان نقطه لی شین سن
سن جانیمی آل من ده آلیم بوسه لبیندن
یو شرطین ای شوخ برین بنده برین سن
بیر همزن جمعیت دلهای پریشان
پیرایه ده انجمن اهل یقین سن
بیردیر هامی عضونده سنین ظاهر و باطن
ای گوهر رخشنده مگر در ثمین سن
گول اوزده گؤروب سبزه خطین دئدیم الخط
اثبات حیات ائتمه گه آیات مبین سن
گؤز گوشه سینی ائیلمه سن اوزده گؤز آلتی
ای خال خیالیلن عجب گوشه نشین سن
وجهی ندی صرافی سالیبسان نظریندن
ظالیم نییه ظلم ائتمه گه بیر بیله برین سن

شاعر : میرزا رضا صراف
به فارسی

ای ترک خطا دیده مگر لعبت چین هستی
یا مانند لعبت چین غارتگر دین هستی
کوثر در لب لعلت ، قدت نخل طوبی
حرفی نیست که خودت بهشت برین هستی
شیرینی عبارت از شهد لب توست
نه نه تو شین سه نقطه شکر هستی
تو جانم را بگیر و من از لبت بوسه بگیرم
این شرطت ای شوخ بالاترین بنده والائی
تو به هم زننده جمعیت دلهای پریشان
پیرایه ده انجمن اهل یقین هستی
تمامی اعضای تو ظاهر و باطنت یکیست
ای گوهر رخشنه ، مگر در ثمین هستی
در گل رخسارت سبزه خطت را دیدم و گفتم الخط
در اثبات حیات تو آیات مبین هستی
گوشه چشمت را در رخت زیرچشمی نکن
ای که با خال خیالت عجب گوشه نشینی
علتش چیست که صراف را از نظر انداخته ای
ظالم چرا به ظلم کردن اینهمه ازمندی

کیم آییردی بیزی

عشقیمیزی یاخدین اودا
آه ، به بیزی گتدی دادا
آی وفاسیز ، بو دنیادا
کیم آییردی منی سندن ؟
کیم آییردی سنی بندن ؟
محبتین اؤلوب بیتدی
او ائللردن قالدی ایزی
اؤلوم آییرمازدی بیزی
کیم آییردی منی سندن ؟
کیم آییردی سنی مندن ؟
یار دئمه کدن یاندی دیلیم
حسرت اولوب آییم ایلیم
الله بیلیر من نه بیلیم
کیم آییردی منی سمندن ؟
کیم آییردی سنی مندن ؟
اوخویان : آشیق زولفیه
....
چه کسی مارا از هم جدا کرد ؟
عشقمان را به آتش کشیدی
آه ، ما را به فریاد رساند
آی بیوفا در این دنیا
چه کسی مرا از تو جدا کرد ؟
چه کسی تو را از من جدا کرد ؟
محبتت ورد و تمام شد
از آن زمانها ردش باقی ماند
مرگ ما را از هم جدا نمی کرد
چه کسی مرا از تو جدا کرد ؟
چه کسی تو را از من جدا کرد ؟
از بس که یار گفتم زبانم سوخت
ماه و سالم حسرت شد
خدا میداند من چه بدانم
چه کسی مرا از تو جدا کرد ؟
چه کسی تو را از من جدا کرد ؟
خواننده : آشیق زولفیه

قاییت گل

آغلار گؤزوم یوللارینا تیکیلیب
نازلی یاریم یالواریرام قاییت گل
درد چکمه کدن داها بیلیم بوکولوب
نازلی گولوم یالواریرام قاییت گل
ارییرم داملا – داملا آخیرام
گئجه گونوز یوللارینا باخیرام
من سمادا ایلدیریم تک شاخیرام
شیرین دیلیم یالواریرام قاییت گل
قلم کاغاذ دیل آچیبدیر ائله بیل
جانیمدا روح دیل آچیبدیر ائله بیل
وصال منه ال آچیبدیر ائله بیل
آییم ایلیم یالواریرام قاییت گل
نه مدت دیر الیم دیمیر الینه
گل دولاییم قوللاریمی بئلینه
قوربان اولوم سنین شیرین دیلینه
قویما اؤلوم یالواریرام قاییت گل
اوخویان : کؤنول خاسی اوا
...
برگردو بیا
چشمان گریانم به راهت دوخته شده
یار نازنیم خواهش می کنم برگرد
از درد کشیدن کمرم خم شده
یار نازنیم خواهش می کنم برگرد
ذوب می شوم و قطره قطره جاری می شوم
شب و روز به راهت می نگرم
در آسمان مثل رعد می غرم
شیرین زبانم خواهش می کنم برگرد
گوئی کاغذ و قلم زبان باز کرده
گوئی در جانم روحم زبان باز کرده
وصال دست گدائی به رویم باز کرده
ماه و روزم ، خواهش می کنم برگرد
چه مدتی است که دستم به دستت نخورده
بیا بازوانم را دور کمرت حلقه کنم
قربان زبان شیرینت شوم
نگذار بمیرم ، خواهش می کنم برگرد
خواننده : کؤنول خاسی اوا

دیلبریم

یولما ساچلاینی یولما بیرداها
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
بولود تک بوشالیب دولما بیرداها
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
گؤزلرینده یاتیب بیر شاهمار ایلان
عمدینده عئشقینده هامیسی یالان
سن منیم قلبیمی ائتمیسن تالان
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
حسرتین سینه می داغلاسا بئله
قلبیم گئجه گوندوز آغلاسا بئله
اورگیم ده یارا باغلاسا بئله
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
منه نه وئرمیسن کرددن اؤزگه
قلبیمی یاندیران کدرده ن اؤزگه
سندن نه گؤرموشم زهرده ن اؤزگه
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
بوتون حیاتیمی پوچ ائیله میسن
چکدیغیم زحمتی هئچ ائیله میسن
آرتیق اوره گیمدن کؤچ ائیله میسن
قاییدان دئییلم چکیل یولومدان
...
داغلاردا جئیرا گزه ر
ال آیاغین داش ازه ر
من یارا نئیله میشم
یار مندان کنار گزه ر
دیلبریم ، دیلبریم
گل گل آهو بالاسی
اوجاداغلار لالاسی
عاشیق ائللر آیریسی
شانه تئللر آیریسی
بیر گونه دؤزمه زیدیم
اولدوم ایللر آیریسی
دیلبریم ، دیلبریم
گل گل آهو بالاسی
گل گل داغلار لالاسی
...
اوخویان : کؤنول خاسی اوا
...
دلبر من
گیسویت را نکن ، نکن دوباره
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
مثل ابر پر و خالی نشو
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
در چشمانت شاهمار خوابیده
عهد و عشقت همه اش دروغه
تو قلبم را تاراج کردی
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
اگر حسرت تو سینه مام را داغ هم کند
قلبم شب و روز گریه هم کند
در دلم زخم ریشه بدواند هم
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
به من بجز کدر چه دادی
بر دلم بجز غم چه دادی
از تو بجز تلخی و زهر چه دیدم
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
تمام هستیم را پوچ کرده ای
زحمتی را که کشیدم هیچ کرده ای
دیگر از دلم کوچ کرده ای
برگشتنی نیستم از سر راهم برو کنار
...
در کوهها آهو می گردد
دست و پایش را سنگ می خراشد
من چه بدی به یار کردم
که یار از من کناره می گیرد
...
دلبرم دلبرم بیا ای بچه آهو
ای لاله کوههای بلند
...
عاشق جدا از ایلها
شانه جدا از گیسوها
تحمل یک روز دوری را نداشتم
شدم جدا از یار سالها

عاشق حیکایه سی

bizimkisi bir aşk hikayesi
, siyah beyaz film gibi biraz
gözyaşı umut ve ihtiras
bizimkisi alev gibi biraz
alev gibi
...
bizimkisi bir aşk hikayesi
, siyah beyaz film gibi biraz
ateş ve su diken ve gül gibi
, bizimkisi roman gibi biraz
...
bu güller senin için
, bu gönül ikimizin,
hiç üzülme ağlama
sen gülümse daima
...
bizimkisi bir aşk hikayesi
, siyah beyaz film gibi biraz
hüzünlü sonbahar kapısından
çıkmak gibi aydınlığa biraz
...
bizimkisi bir aşk hikayesi
, siyah beyaz film gibi biraz
ateş ve su diken ve gül gibi
bizimkisi roman gibi biraz
..
bizimkisi bir aşk hikayesi
...
ne güzeldi değil mi? yaşadıklarımız ne güzeldi, artık ne sen nede ben bulamayız o günleri
bazen düşünüyorum da; bende de yanlış bir şeyler vardı galiba diyorum, ikimizde kıymetini bilemedik bir şeylerin
hatırlar mısın aksam olur mumlarımızı yakardık, sen kokunu sürerdin, oda sen kokardı! ummadık şeylere güler, durup dururken ağlardık
güzel havalarda sokaklara çıkardık, bir de kar yağınca kartopu oynardık seninle
sen iskambil kağıtlarından fal bakardın, istediğin çıkmadığında kağıtları bir daha karardın
çok kızardın sigara içtiğime ve içkime karışırdın, uzun uzun zararlarını anlatırdın bana
ara sıra rejim yapardın, tartı bir doğru tartsa bir yanlış tartardı yani onunlada anlaşamazdın
komşunun çocukları vardı, bizim kızla oynarlardı, çocuk bahçesine giderdiniz, ben televizyonda maça bakardım
ara sıra arkadaşlar gelir sohbet ederdik, şurdan burdan konuşurduk işte
benim askerlik hatıralarım senin doğum hikayelerin bitmezdi
ilk tanıştığımız günü hatırlar gülerdik, sen bana üstümde ne vardı diye sorardın, ben de herseferinde hatırlamazdım
şimdi hatırlıyorum, kırmızı bir kazak, siyah bir etek, siyah çoraplar, kırmızı papuçların ve bir perşembe günü ikiyi dört geçiyord
ikimizde önümüze bakmamıştık çarpıştık önce, sen pardon dedin sonra ben yere düşen kitaplarını topladım
gözgöze geldik... sonra başladık... film gibi yan
son mektubunu dün aldım teşekkür ederim
ben sana yazmıştım; grip salgını var demiştim bak yine gribe
yakalanmışsın neyse geçmiş olsun
buralarda da hava soğuk ama hasta felan değilim
gözlüklerle başım dertte, hayat işte yuvarlanıp gidiyoruz. hepinizi çok özledim

bizimkisi bir aşk hikayesi siyah beyaz film gibi biraz ateş ve su diken ve gül gibi, bizimkisi roman gibi biraz
...
بیزیم کی سی بیر عاشق حیکایه سی
سیاه بیاض فیلیم کیبی بیر آز
گؤزیاش ، اومید و ایحتیراض
بیزیم کی سی آلئو کیبی بیرآز
...
بیزیم کی سی بیر عاشق حیکایه سی
سیاه بیاض فیلیم کیبی بیر آز
آتئش و سو تیکه ن و گول گیبی
بیزیم کیسی رمان گیبی بیرآز
...
بو گوللر سنین ایچین
بو گؤنول بیزیم ایچین
هئچ اوزولمه آغلاما
سن گولومسه دائما
...
بیزیم کی سی بیر عاشق حیکایه سی
حوضونلو سون باهار کاپیسیندان
چیکماک گیبی آیدینلیغا بیرآز
...
نه گوزلدی ، دئگیل می ؟ یاشادیکلاریمیز ، نه گوزل دی ، آرتیک نه سن و نه ده بن ، بولاماییز او گونلری
بن ده یانلیش شئی لر واریدی دییوروم ، ایکی میزده کیمتینی بیله مدیک بیر شئی لرین
حاطیرلارمیسین ؟ آکشام اولور موملاریمیزی یاکاردیک سن کوکونو سوره ردین ، اودا سن کوکاردی
اوممادک شئی لره گولردیک ، دوروب دورورکن آغلاردیک
گوزل هاوالاردا ، سوکاکلارا چیکاردیک بیرده کار یاغینجا کار توپو اویناردیک سنین له
سن ایسکنبیل کاغیتلاریندان فالا باکاردین ، ایسته دیگین چیکمادیقیندا بیرداها کاراردین
چوک کیزاردین سیگارا ایچتیگیمه و ایچکیمه کاریشاردین ، اوزون اوزون ضارارلارینی آنلاتاردین بانا
آرا سیرا رژیم یاپاردین ، تارتی بیر دوغرو تارتسا بیر یانلیش تارتاردی یانی اونونلادا آنلاشامازدین
کومشونون چوجوقلاری واردی ، بیزیم کیزلا اوینارلاردی ، چوجوک یاحچه سینه گیدردینیز ، بن تلویزیوندا ماچا باکاردیم
آراسیرا آرکاداشلار گلیر صحبت ائدردیک ، شوردان بوردان کونوشوردوک ایشته
بنیم عسکرلیک حاطیرالاریم سنین دوغوم حیکایه لرین بیتمزدی
ایلک تانیشدیغیمیز گونو حاطیرلار گولردیک ، سن بانا اوستومده نه واردی سوراردین ، بن ده هر سفرینده حاطیرلامازدیم
شیمدی حاطیرلیوروم ، کیرمیزی بیر کازاک ، سیاه بیر اتک ، سیاه چوراپلار ، کیرمیزی پاپوچلارین و بیر پرشنبه گونو ایکی دؤرت گئچییوردو
ایکی میزده اؤنوموزه باکمامیشدیک چارپیشدیک اؤنجه سن پاردون دئدین سونرا بن یئره دوشن کیتاپلارینی توپلادیم
گؤز گؤزه گلدیک ... سونرا باشلادیک ... فیلیم گیبی یعنی
سون مکتوبونو دون آلدیم تشکور ائدریم
ین سانا یازمیشدیم ، گریپ سالقینی وار دئمیشدیم باک گینه گریپه یاکالانمیشسین نئیسه گئچمیش اولسون
بورالاردا دا هاوا سویوک آما هاستا فیلان دئییلیم
گؤزلوکلرلره باشیم درتته ، هایات یووارلانیب گیدییوروز
هئپینیزی چوک اؤزلدیم
...
شاعر و خواننده : کایاهان
...
حکایت عشق
حکایت ما حکایت یک عشق
یک کمی مانند فیلم سیاه و سفید
اشک چشم ، امید و آز
حکایت ما یک کمی مانند شعله آتش
...
حکایت ما حکایت یک عشق
یک کمی مانند فیلم سیاه و سفید
مانند آتش و آب ، خار و گل
حکایت ما یک کمی مانند رمان
...
این گلها برای تو
این دل برای ما
هیچ غمگین نشو گریه نکن
تو همیشه لبخند بزن
...
حکایت ما حکایت یک عشق
یک کمی مانند فیلم سیاه و سفید
از دروازه پائیز حزن انگیز
یک کمی به روشنائی رفته
...
چه زیبا بود ، نبود ؟ ایامی که با هم گذراندیم ، چه زیبا بود ، دیگر نه تو و نه من ، نمی توانیم آن روزها را بیابیم
گاهی می اندیشم ، من هم خطاهائی داشتم ، می گویم ، هر دوی ما بهای بعضی چیزها را ندانستیم
به یاد می آوری ؟ غروب که می شد ، شمعها را روشن می کردیم ، تو عطرت را می زدی ، اتاق بوی تو می داد ، یه هر چیز غیر منتظره ای می خندیدیم ، به خودی خود گریه می کردیم
در هوای خوب به بیرون می رفتیم ، وقتی برف می بارید ، با هم گلوله برف بازی می کردیم
تو با ورقهای کارت فال می گرفتی ، وقتی آنچه که می خواستی در نمی آمد ورقها را دوباره قاطی می کردی
از سیگار کشیدن من عصبانی می شدی ، در نوشیدن ( الکل ) من دخالت می کردی و زیانهایشان را مفصل شرح می دادی
بعصی وقتها رژیم می گرفتی ، ترازو وزنت را گاهی درست و گاهی غلط نشان می داد ، یعنی با آن هم کنار نمی آمدی
همسایه بچه هائی داشت ، با دختر ما بازی می کردند ، به مهد کودک می رفتید ، من مسابقه تلویزیون را تماشا می کردم
گاهی دوستان می آمدند با هم گپ می زدیم ، از اینجا و آنجا صحبت می کردیم ، خاطرات سربازی من و خاطرات تولد تو تمام نمی شد
اول اشنائی مان را به خاطر اورده می خندیدیم ، تو از من می پرسیدی که چه پوشیده بودی ، من نیز هر دفعه به خاطر نمی آوردم
حالا به خاطر می آورم ، پلیور قرمز ، دامن سیاه ، جورابهای سیاه ، کفشهای قرمز و یک پنج شنبه که چهار دقیقه از دو گذشته بود
هردوی ما به جلو نگاه نمی کردیم و به هم خوردیم ، تو ببخشید گفتی و من کتابهای به زمین ریخته ات را جمع کردم
چشممان به هم افتاد ... بعد شروع کردیم ... یعنی مثل یک فیلم
آخرین نامه ات را دیروز دریافت کردم ، تشکر می کنم
من به تو نوشته بودم ، بیماری گریپ شیوع گکرده ، ببین باز هم مبتلا به گریپ شدی ، بگذریم ، انشالله خیر باشد
اینجا هوا سرد است ، اما بیمار و فلان نیستم با عینکها مشکل دارم ، زندگی دیگر می لغزد و می گذرد دلم برای همه تان خیلی تنگ شده

یاخان دویمه له

یاخان دویمه له
آلیشدیم سینه داغیندان
یاخان دویمه له دویمه له
یاخان اود توتار آهیمدان
یاخان دویمه له دویمه له
اودلار یاخار غم سه گاهیم
یاخان دویمه له دویمه له
غمزه سیندن قالخدی آهیم
یاخان دویمه له دویمه له
حوسنونه گؤر کیم حیراندیر
قاش گؤزونله اونو یاندیر
یاخان دویمه له دویمه له
منه دیمه بئینیم قاندیر
یاخان دویمه له دویمه له
الله کئچمه ز گوناهیندان
یاخان دویمه له دویمه له
سیمسارین او قوشا ناردیر
عاغلیم باشیمدان آپاردی
اولدوم آخشام صاباحیمدان
یاخان دویمه له دویمه له
اودلار یاخار غم سه گاهیم
یاخان دویمه له دویمه له
اوخویان : بلال علی اوف

ترجمه به درخواست بایقوش عزیز
…
دگمه یقه ات را ببند
از داغ سینه شعله ور شدم
دکمه یقه ات را ببند
یقه ات از آتش آهم شعله ور می شود
دکمه یقه ات را ببند
سه گاه غمم آتشها می افروزد
دکمه یقه ات را ببند
از غمزعه اش آهم بلند شد
دکمه یقه ات را ببند
ببین به حسنش چه کسی حیران است
با چشم و ابرویت او را بسوزان
دکمه یقه ات را ببند
به من نزدیک نشو مغزم پر خون است
دکمه یقه ات را ببند
خدا از گناهت نمی گذرد
دکمه یقه ات را ببند
واسطه ات آن جفت انار است
عقل از سرم برده
از صبح و شمامم ماندم
دکمه یقه ات را ببند
سه گاه غمم آتشها می افروزد دکمه یقه ات را ببند

بس

منه دلبر ، او کؤنول مولکونه سولطانیم بس
دین و دل وئرمه گه اول غارت ایمانیم بس
عاشق صادق اوچون محضر شاهید نه گرک ؟
منه اثبات جنون بو سر عوریانیم بس
نه ایشیم واردی منیم ، سئیر گولوستانه گئدم
سئیر گولشن منه بو خلوت ویرانیم بس
نئیلیرم سیریمی هر ناکسه اظهار ائله ییم ؟
منه غم یار و رفیقیم دل سوزانیم بس
حور و جنت اولا من ایسته میرم یار اؤزومه
منه یار اولسا اگر اول گول خندانیم بس
چوخ دا تعریف ائله مه باغ بهشتی ، زاهید
کی اونون کوئی منیم روضه رضوانیم بس
بولبول و طوطی و قمری سنه ارزانی اولا
ای نباتی منه بو طبع سخندانیم بس
شاعر : ابوالقاسم نباتی
.....
کافی
بر من دلبر ، آن سلطان ملک دلم بس
برای دین و دل دادن ، آن غارتگر ایمانم بس
بر عاشق صادق محضر و شاهد به چه کار آید
برای اثبات جنونم این سر عریانم بس
مرا چه کار به سیر گلستان رفتن
برای من سیر گلشن این کلبه ویرانه ام بس
اگر حوری و جیران باشد ، من برای خودم یار نمی خواهم
اگر آن گل خندانم یار من شود مرا بس
زیاد تعریف نکن از باغ و بهشت ای زاهد
که کوی یار روضه رضوان من باشد مرا بس
بلبل و طوطی و قمری ارزانی تو باد

ای نباتی این طبع سخندانم مرا بس

اولا بیلمز

نیسبت سنه ای شوخ ! زلیخا اولابیلمز
بو عئشوه ده ، بو غمزه ده ، لیلا اولابیلمز
آهوی ختن سندن آلیب طرز نیگاهی
گول برگ لبین تک گول حمرا اولابیلمز
ائتمه م گؤزونو نرگیز شهلایه برابر
زولف سیه هین تک شب یلدا اولابیلمز
جان نقدینه بیر بوسه کرم قیل سنی تاری
داهی دئمه « ال چک کی بو سئودا اولابیلمز»
مندن سنه عجز ائیله مک اولسون گئجه- گوندوز
سندن منه هی ناز کی « حاشا اولابیلمز»
بس کی منی گرجک ، منه وحشی کیم باخدین
ایندی داهی مجنون منه همتا اولابیلمز
چوخ عشقه دوشنعاشق بیچاره نی گؤردم
هئچ بیری نباتی کیمی شئیدا اولابیلمز
...
شاعر : ابوالقاسم نباتی
نمی تواند بشود
نسبت به تو ای شوخ ، زلیخا نمی تواند باشد
با این عشوه ، با این غمزه ، زلیخا نمی تواند باشد
آهوی ختن از تو شیوه نگاه کردن آموخت
چون گلبرگ لبت ، گل سرخی نمی تواند باشد
چشمت را با نرگس شهلا هم ردیف نمی کنم
همانند زلف سیاهت شب یلدا نمی تواند باشد
به نقد جان بوسه ای کرامت کن ترا به خدا
دیگر نگو : دست بردار چنین سودائی نمی تواند باشد
از من به تو روز و شب عجز و التماس باشد
از تو بر من ناز : که مبادا ، امکان ندارد
از بس که به محض دیدن من به من به دید وحشی نگاه کردی
اکنون دیگر مجنون نمی تواند همتای من باشد
خلی عاشق بیچاره مبتلا به درد عشق دیدم
هیچ کدام مثل نباتی شیدا نمیتواند باشد

ایندی بیلدیم

بیر زامانلار قیشدا منه باهاردی
هئچ بیلمزدیم کولک نه دی ، یاغیش نه
گئنج لییمی ایللر چالیب آپاردی
ایندی بیلدیم بو یوللاردا یوخوش نه
...
هئی قالخیرام ، بو یوخوشون سونو یوخ
حسرت اودو هئی یاندیریر سینه می
سئوینجیمین ف کدریمین سانی یوخ
هارا یازیم بو سئوینجی بو غمی
...
بعضن قونار سئوینجیمه غم توزو
بعضا جوشار ، سئوینجیمده چاغلار هئی
من تبریزه ، تبریز منه تامارزی
ایکی حسرت بو کؤنولده آغلار هئی
...
کؤورولدیرم هر ده ن چیچه یی گولو
دؤزومومده هرده ن چاتمیر دادیما
نه زامان کی ، اوفوقده دان سؤکولور
تبریز دوشور ، آنام دوشور یادیما
...
شاعر : مدینه خانیم گلگون
...
یک زمانی زمستان نیز برایم بهار بود
هیچ نمیدانستم برف چیش ، باران چیست
جوانیم را سالها غارت کرده و بردند
حالا فهمیدم در این راهها ناهمواریها چیستند
...
هرچه بلند می شوم این ناهمواریها تمام شدنی نیستند
آتش حسرت سینه ام را می سوزاند
نشانی از خوشحالی و غم من نیست
ااین غم و شادی را کجا بنویسم
...
بعضی اوقات روی شادیم گرد غم می نشیند
یعضی اوقات شادیم می جوشد ومی خروشد
من در حسرت تبریزم و تبریز در حسرت من
دو حسرت در این دلم گریه می کند
...
گه گاهی گل و غنچه را می گریانم
تحملم نیز به دادم نمی رسد
هنگام طلوع شفق
تبریز و مادرم به یادم می افتند

ای گوناه سیز عزیزیم

دینله گؤر نه دئییر سینه مده اوره ک
دیلیم سؤز توتماییر دینه نده اوره ک
نه من ده جان قالیب نه سن ده اوره ک
من سنه قلبیمی آچاندان بری
گوناهیمیز نه دیر بیزیم آی گوناهسیز عزیزیم
ده ییشیک سالمیشام باهاری قیشدان
چیچگی چمندن قاری یاغیشدان
سن منیم قلبیمه بیرجه باخیشلان
بیر گونش ایشیغی ساچاندان بری
بس نه اولدو آندیمیز آی آند ایچن عزیزیم
ایندی عهدیمیزه هامی گؤز اولوب
بیزده صحبت اولوب سیزده سؤز اولوب
سون گوندن آنامدا صبیرسیز اولوب
گؤزله ییر یولومو هاچاندان بری
گوناهیمیز نه دیر بیزیم آی گوناه سیز عزیزیم
...
خواننده این ترانه : ربابه مراد اوا متولد اردبیل
( 1983.08.28 – 1933.03.22 )
.....
ای دلبر بی گناهم
گوش کن دل در سینه ام چه می گوید
وقتی دلم به سخن می آید ، زبانم بند می آید
نه در من جانی مانده نه در تو دل
از وقتی که من سر دلم را به تو باز کردم
گناه ما چیست ای دلبر بی گناهم
بهار و تابستان را عوضی دیدم
گل را از چمن و برف را از باران
از وقتی که تو با یک نگاه بر دلم
روشنائی خورشید را باز کردی
پس چه شد قسم ما ای عزیز قسم خورده ام
اکنون همه چشم به عهد ما دوخته اند
بین ما صحبتی شده و بین شما حرفی
از روزهای آخر مادرم نیز بی تاب شده
خیلی وقت است که منتظرم است
گناه ما چیست ای دلبر بی گناهم

روحانی چال

قوربان اولوم تئللی سازین سیمینه
چال عدالت روحانی چال روحانی
آی نه بلنمیشیک بو دونیانین غمینه
چال آی قارداش روحانی چال روحانی
بلبولون وطنی باخ سارا قسمت
ته زه تر بنؤوشه باخ قارا قسمت
بیر کؤرپه کؤنلونه باخ یارا قسمت
چال آی قارداش روحانی چال روحانی
چال عدالت روحانی چال روحانی
نه وارکی فلکین عمرون سایماغا
ائل ائله حرست دیر اویماق اویماغا
آی بیر مزار قازسام دردی قویماغا
چال آی قارداش روحانی چال روحانی
چال عدالت روحانی چال روحانی
بیر آنا وار گؤزو یولدا قالیبدیر
بیر گلین وار کؤنلو تامام یانیبدیر
بیر گؤزلین الله صبرین آلیبدیر
چال آی قارداش روحانی چال روحانی
چال عدالت روحانی چال روحانی
عاشیق دییه ر بو نه محنت نه درد دی
کؤنلوم باشین کول ائیله دی گؤینه تدی
داغ قارتالا قارتال داغا حسرت دی
آغرین آلیم روجانی چال روحانی
چال عدالت روحانی چال روحانی
باهار چاغی خزان وورموش گوله باخ
اصلی سئودی کرم یاندی کوله یاخ
اقیزداکی تئز آغاران تئله باخ
چال عدالت روحانی چال روحانی
آغرین آلیم روحانی چال روحانی
قارداش نه یه لازیم بو حاق سیز دونیا
گوللری سوناسیز سوناسیز دونیا
نه ییمه لازیم بو بالاسیز دونیا
چال آی عاشیق روحانی چال روحانی
چال عدالت روحانی چال روحانی
...
منبع : دلتنگیهای یک جغد تنها
...
قربان سیمهای سازت
روحانی بنواز عدالت روحانی
وای چه آلوده غم این دنیا شده ایم
ای برادر بنواز ، روحانی بنواز
ببین وطن بلبل قسمت سار شده
بنفشه تازه و تر قسمت برف شده
بر دل نوزاد زخم قسمت شده
بنواز ای برادر روحانی بنواز
بنواز عدالت روحانی بنواز
به چه کار می آید شمردن عمر فلک
ایل در حسرت ایل و قبیله در حسرت قبیله است
چه میشود اگر مزاری برای چال کردن درد بکنم
بنواز برادر روحانی بنواز
بنواز عدالت روحانی بنواز
مادری هست که چشمانش به راه مانده
عروسی هست که دلش تمام سوخته
زیبائی هست که خدا صبرش را گرفته
بنواز برادر روحانی بنواز
بنواز عدالت روحانی بنواز
عاشق می گوید این چه مهنت و غم است
دلم را خاکستر کرد و سوزاند
کوه در حسرت شاهین و شاهین در حسرت کوه هست
دردت به جانم روحانی بنواز روحانی
بنواز عدالت روحانی بنواز
در فصل بهار گل خزان زده را ببین
اصلی عاشق شد کرم سوخت و خاکستر شد
گیس زود تر از موعد سپید شده آن دختر را ببین
بنواز عدالت روحانی بنواز
دردت به جانم روحانی بنواز
برادر این دنیای ناحق به چه می ارزد
دنیائی گه استخرهایش بدون سونا هست
به چه دردم می خورد این دنیای بی نوزاد
ای عاشق بنواز روحانی بنواز
بنواز عدالت روحانی بنواز

بیلیرم اؤیره ده ن اولدو

اي گول ، سني آخر ، بيليرم اويره دن اولدو
سالدين مني هيجرانه ، بو بيلمم ، نه دن اولدو؟
دوزدوم نه قده ر زحمته ، هر نازيني چكديم
كونلوم غمي - عشقينله اسيرئ - محن اولدو
سن بويله وفاسيزدا دئييل دين ، بيليرم من
ظنيمجه ، سني بو ايشه تحريك ائدن اولدو
رسوايئ - جاهان ائيله دين آخر مني ، گئتدين
ايندي منه بيگانه گليب طعنه زن اولدو
بير واخت پيشيمان اولاجاقسان بو عمل دن
سندن بو ايشين ، بلكه حسابين چكه ن اولدو
گزدين ، گوزليم ، غيرايله ، من درديني چكديم
گلدي نه بلا باشيما ، بو غصه دن اولدو
واحيد او گولون وصلينه بيگانه يئتيشدي
دردين چكه ن عالمده بير آنجاق حسن اولدو
شاعر : علي آقا واحيد
منبع : وبلاک ائل قیزی

میدانم یکی یادت داد
ای گل می دانم که آخر یکی یادت داد
مرا به درد هجران انداختی ، نمیدانم دلیلش چه بو ؟
به چه زحمتی افتادم و چقدر دردت را کشیدم
دلم از غم عشقت اسیر محنت شد
تو این همه بی وفا نبودی می دانم
فکر می کنم یکی ترا به این عمل تشویق کرد
آخر سر مرا رسوای جهان کردی و رفتی
حالا بیگانه آمده و ریشخندم می کند
یک وقتی از این عملت پشیمان خواهی شد
بلکه یکی به حساب این کارت خواهد رسید
زیبای من با غیر رفتی و دردت را من کشیدم
هر بلائی که به سرم آمد از این غم آمد
« واحد » دیگری به وصال آن گل رسید
در این عالم فقط حسن این درد را کشید

سن الله

بیر گون منه ده سئوگیلی جانان دئ‌ سن آللاه
بیر اؤزگه حسابلا منه ده جان دئ‌ سن آللاه
اینجیكلی دؤنوب باخما منه نئیله‌میشم من
كج باخماق ایله آز منه قان ـ قان دئ سن آللاه
آلدین بو جفا درسینی كیمدن؟ سنی تاری
تاپدین بو جفاكارلیغی هاردان؟ دئ سن آللاه
من دردین آلان گؤزلر ایله باخما رقیبه
آز اؤزگه پایین اؤزگه‌یه احسان دئ سن آللاه
هر یئرده دئمه ناز ائله‌دیم کوسدو فیلانکس
من کوسمه‌میشم آز منه بؤهتان دئ سن آللاه
بسدیر من اؤلوم سؤیله‌مه جانانه رقیبه
آز دابباخانا اوستونه تهران دئ سن آللاه
بیچاره «وفا» باش گؤتوروب بس هارا گئتسین؟
آی دردین آلیم، دردیمه درمان دئ سن آللاه
شاعر : وفا
از وبلاک خوی

...
ترجمه به فارسی
تو را به خدا
روزی به من نیز دلبر دوست داشتنی بگو ، تو رو خدا
با حسابی دیگگر به من نیز جان بگو ، تو رو خدا
رنجیده به من نگاه نکن چه کرده ام من ؟
با چپ نگاه کردنت کم به من نفس کش بگو تو رو خدا
تو رو خدا ، این درس جفا را از چه کسی آموختی ؟
این جفاکاری را از کجا یافتی تو رو خدا
با چشمانی که من دردش را به جان خریده ام به رقیب نگاه نکن
کم سهم دیگری را به کسی دیگر احسان کن تو رو خدا
همه جا نگو ناز کردم و فلانی قهر کرد
من قهر نکرده ام کم به من بهتان بزن تو رو خدا
بس است مرگ من نگو به جانان و به رقیب
کم به دابباخانا تهران بگو تو رو خدا
بیچاره « وفا » پس سرشو برداره به کجا ببره
ای دردت به جانم ، درمانی به من بگو تو رو خدا

ای شهرتیم شانیم منیم

ای شهرتیم شانیم منیم
حال پریشانیم منیم
کوسوب منی اؤزگه لردن
منی سوروشانیم منیم
سن دؤنسه نده من دؤنمه ره م
گونش سؤنر من سؤنمه ره م
عذابیندان دئیینمه ره م
وار بئله نیشانیم منیم
...
بیرآزدا صبر ائله ای یار مهربان گلیرم
سنین یولوندا فدادیر بو جیسم و جان گلیرم
وفالی بولبولونه م حسرت جمالیندان
چمن چیچه کلری تک باغریم اولدو قان گلیرم
منه تسلی وئره ن بیر سنین خیالیندیر
اؤزگه بیر دیلبره حالیم دئمه بیان گلیرم
بهشت اولسادا غربت گئنه جهنم دیر
وطن محبتی وئرمیر منه امان گلیرم
منیم بو حالیمی « واحد » نیگارا تئز یئتیرین
اونوتماسین منی او یار همزبان گلیرم
...
سن گیزله دیب گول اوزونو
گل قاراتما گوندوزومو
سؤز ائیلییب هر سؤزومو
کوسوب باریشانیم منیم
سن دؤنسه نده من دؤنمه ره م
گونش سؤنر من سؤنمره م
عذابیندان دئیینمه ره م
وار بئیله نیشانیم منیم
…
خواننده : شوکت علی اکبراوا
.....
ترجمه به فارسی
ای شهرت و شان من
حال پریشان من
ای که قهر می کنم و مرا
از دیگران می پرسد من
تو هم روی برگردانی من از تو روی برنمی گردانم
آفتاب غروب کند من غروب نمی کنم
از عذابت شکوه نمی کنم
اینگونه نشان دارم
...
ای یار مهربان یک کمی هم صبر کن می آیم
این جسم و جان در راه تو فداست می آیم
بلبل وفادارت هستم در حسرت جمالت
دلم مانند بلبلان چمن خون شد می آیم
مرا تنها خیال تو تسلی می دهد
حالم را به دلبر دیگری بیان نکن می آیم
غربت اگر بهشت باشد باز هم جهنم است
عشق وطن امانم نمی دهد می آیم
واحد این حال مرا به نگارم زود برسان
آن یار همزبان فراموشم نکند می آیم
...
تو روی گلت را پنهان می کنی
بیا روز روشنم را تیره نکن
ای که از هر سخنم حرفی درآورده
از من قهر کرده من
تو هم روی برگردانی من از تو رو برنمی گردانم
خورشید غروب می کند من غروب نمی کنم
از عذابت شکوه نمی کنم
اینگونه نشان دارم من

باهار

بولبوله وئردی خبر غونچه باهارین گلیشین
شخته نی قوودو صبا تندیری قیزدی گونه شی
چیله دی گؤز یاشینی گولشنی گولدوردو بولود
اسن آغ یئل قیرووون قارلی قیشین چکدی دیشین
چیچه گین آچدی اوزون قیلدی چیراغان چمنی
دؤشه دی داغ دؤشونه اوستا دوغا اؤز ال ایشین
آغ گئیه ن یاسمنی اؤپدی گلینیلیکده بولاغ
نازیله وئردی صبا موژده فراقین بیتیشین
یام یاشیل اویلاغینا سوردو سورویله قوزونو
توته گین چالدی چوبان چه کدی دابانین چه پیشین
تئلینین تارلاسینی ییغدی بوروندو بولودا
اوندا کی گؤدو گونه ش آینا بولاغلاردا ائشین
سالدی گؤی قورشاغی قول بوینونا جئیرانلی داغین
قوجاغین آچدی قایا ایلک اؤپوشون وئردی پئشین
منده بیر بولبول اولوب باغدا بوداغدا اوخورام
قارا گونلرده قارا قیش کیمی چه کسه قمیشین
خوش او آنلار کی آچار آرزی باغیندا گولوموز
اوخونار قورتولوشون نغمه سی دینلر له له شین
شاعر : اسماعیل جمیلی
ترجمه به فارسی
غنچه به بلبل خبر آمدن بهار را داد
صبا یخبنداتن را راند و تنور خورشید گرم شد
ابر اشک چشمانش را پاشید و گلشن را شاد کرد
باد وزنده دندانهای زمستان پر برف را کشید
رخ گل را باز کرد چمن را چراغان نمود
استاد بر دامنه کوه کاردستی خود را پهن کرد
چشمه یاسمن عروس سفید پوش را بوسید
صبا با ناز و کرشمه مژده پایان جدائی را داد
به دشت سرسبز گله گوسفند را برد
چوپان توتکش را زد . پاشنه بز را کشید
مزرعه گیسویش را جمع کرده با ابر پوشیده شد
وقتی که خورشید همسرش را در آینه چشمه دید
آسمان شال خود را به گردن کوه پر اهو انداخت
صخره آغوشش را باز کرد بوسه اولش را داد
من نیز بلبلی شده در باغ و شاخه می خوانم
اگر روزهای سیاه مثل زمستان تیره نی اش را بکشد
خوشا آن زمانی که در باغ آرزو گلهایمان باز شود
نغمه رهائی خوانده می شود و گوش می کند این بنده
....
شخته : یخبندان
چیله مه ک : پاشیدن ، نم نم باریدن
اسن یئل : باد وزنده
دؤشه دی : پهن کرد
بیتیش : تمام
یام یاشیل : کاملن سبز ، سبز سبز ، سر سبز
چپیش : بز نر یک ساله
تارلا : مزرعه
قورشاق : کمر ، شال
قایا : سنگلاخ ، سنگ ، صخره
چه کسه قمیشین : نی اش را بکشد ، منظور دست از سرمان بردارد ، مزاحم نشود
قورتولوش : رهائی
دینلر : ائشیده ر

له له ش : نوکر ، بنده ، منظور این بنده ، من

ای کاسیبلیق عهد و پیمان قیامت

كاش جيبيمده بيرگون پارااولاردي
شاد گئده رديم ائوده صفااولاردي
هئي ده ن چيكيب آديم آغااولاردي
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
گوءن باشماقي پـــولـلوگئييب دولانير
رئزين باشماق كاسيب گئييب يوللانير
پوللولاري نييه هــاممـي تـئـزتــانـير
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
كُــوپـن الــده دوروب صفـده نـوبته
عاملينن پـــولــلـوكئچـيب صوحبته
بولحظه ده ن كاسيب دوشوب ذللته
آي كاسيبليق عهدو پيمان قيامت
شيرين چاي دي سحر غذا كاسيبا
آسپريــنــدي فـقـط داوا كـاستيبا
الله اوزو وئـرسـيـن شـفـا كـاسيبا
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
اون كوره گه يئددي ساعت صفده دي
پوللوكوره ك آليب گئديب كئيفده دي
ناهار آخشام پوللو يئيه ن كــوفته دي
آي كاسيبليق عهدو پيمان قيامت
پوللوآليرگوءزه ل گوءزه ل دونلاري
دوءشججــه يـه ســاليرتميزيونلاري
اوتو له نير گــونــده كُتو شالواري
آي كاسيبليق عهدو پيمان قيامت
پولسوز آلير خيرخيم تكين پانبيقي
قوءلبوءيونا سالير فقط مـيـنجيقي
يئرين داشي اولوب اوشاق شيققيقي
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت
تـــازه لـبـاس گـورمه در هيچ اندامي
اتسيز آبگوشت اولدو گونده هرشامي
لامپائيله گئچدي هر گون آخشامــي
آي كاسيبليق عهدوپيمان قيامت

يوسف پورعظيم شوطي
سه شنبه 8-12-85
.....
کاش روزی در جیبم پول بود
شاد می شدم و در خانه ام صفا بود
از فقر نجات می یافتم و اسمم آقا بود
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
کفش چرمی را پولدار پوشیده و می گردد
فقیر با کفش پلاستیکی می سازد
چرا همه پولدارها را خوب می شناسند
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
کوپن در دست پشت صف به نوبت ایستاده
پولدار با واسطه برای معامله نشسته
از همین لحظه فقیر به ذلت افتاده
ای قفر عهد و پیمان به قیامت
صبح چای شیرین غذای قفیر است
فقط آسپرین داروی اوست
خدا خودش به فقیر شفا دهد
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
( فقیر ) برای خرید ده نان هفت ساعت صف می ایستد
پولدار نانشو خریده و در حال لذت بردن است
ناهار و شام پولدار کوفته است
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
پولدار لباسهای زیبا می خرد
تشکش را با پشم تمیز پر می کند
هر روز شلوارش را اتو می کند
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
فقیر پنبه شبیه خرده پشم می خرد
دست و گردنش را فقط با منجوق تزئین می کند
سنگ زمین بازیچه بچه اش است
ای فقر عهد و پیمان به قیامت
تنش هیچ لباس تازه ای ندیده
آبگوشت بی گوشت غذای شامش است
شبهایش با گردسوز سپری می شود
ای فقر عهد و پیمان به قیامت

سنگسار

منم يک از هزاران ، يکي از بيشماران
نه در سوداي نامم ، نه در انديشهء جان
من آن گهواره دارم که از تو سنگسارم
اسيري در حصارم ولي آيينه دارم
...
به جرم زنده بودن ,عشق ورزيدن
به جرم آسمان را آبي پرواز ديدن، سنگسارم کن
به جرم خوب ديدن , خواب ديدن
ماه را به مقنهء مهتاب ديدن , سر به دارم کن
به جرم خويشتن بودن ، نه يک بازيچه ، من بودن
سرافرازانه زن بودن ، به صد کيفر دچارم کن
به دست جهل , با سنگ تعصب , سنگسارم کن
...
تو اعدام ترانه، تو سنگ و تازيانه
من اما خاک باغم دلم درياي دانه
ميان مرگ و ميدان، ميان سنگباران
من از تکرار انسان نخواهم شد پشيمان
مرا در سنگباران نخواهي ديد لرزان
منم تکرار انسان نخواهم شد پشيمان
...
هجوم سنگپاره نبوده راه چاره
که بر تن دارم از عشق ردائي از ستاره
...
اگر ما را نهاني به مسلخ مي کشاني
نميداني و ما را به قله مي رساني
...
من آن گهواره دارم زمين بار دارم
منم مادر, منم خاک سحر را انتظارم
من آن گهواره دارم که از تو سنگسارم
منم مادر , منم خاک ، خودم باغم , بهارم

نام شاعر : اردلان سرفراز

داشا باسما

منم مین لرین بیری ، چوخ چوخلارین بیری
نه آد دالیسیندایام ، نه جان هاراییندا
منیم او بئشیگیم وار ، سندن داشا باسیلمیشام
حاصاردالیندا اسیرم ، امان کی واردی آینام
...
دیری اولماق ، سئومه ک گوناهینان
گؤیو ، اوچماق اوچون گؤی گؤرمه ک گوناهینان
داشا باس منی
یاخجی گؤرمه ک ، یوخو گؤرمه ک گوناهینان
آیی ، آیی ایشیقینین اؤرتوگونون دالیسیندان گؤرمه ک گوناهینان
دارا آس منی
اؤزوم اولماق ، نه بیر اویونجاق ، من اولماق گوناهینان
باش اوجا آرواد اولماق گوناهینان ، یوز تنبیهه دوچار ائیله
اوممول لوک الینه ن ، کوهنه بئیینلیک داشینان
داشا باس منی
...
سن ماهنی دارا آسماق ، سن داش نان شاللاق
من اما باغ تورپاغی ، اوره گیم اکین دنیزی
اولوم مئیدانین آراسیندان ، داشا باسیلماق آراسیندان
من اینسان تیکراریندان ، پئشمان اولمویاجاغام
منی داشا باساندا ، اوره کی قورخولو گؤرمویه جاخسان
من اینسانین تکراریام ، پئشمان اولمویاجاغام
...
داشلارین یوگورمه گی ، درمان یولو دئییلدیر
که اینیمده سئوگیدن ، اولدوزدان اوست دونوم وار
...
اگر بیزی گیزلین دن سالاخا چکیرسن
بیلمیرسن کی بیزی سن اوجالیقا آپاریرسان
...
منیم او بئشیگیم وار کی ایکی جانلی یئرم
من آنام ، صاباح تورپاغینین اینتیظاریندا
منیم او بئشیگیم وار ، سندن داشا باسیلمیشام من آنایام ،

من تورپاغام ، اؤزوم باغام ، یازام

او تایدا یاریم قالیب

دیندیرمه یین قان آغلییار گؤزلریم
گوجدن دوشوب طاقت سیزدیر دیزلریم
قولاغیندان هله گئتمیر سؤزلرین
اوتایدا یاریم قالیب ، یازیم باهاریم قالیب
اؤلدورور بو درد منی ، بیر گول جوالیم قالیب
عاشیق اولموشدوم او گول جمالینا
گؤره سن اودا سالیرمی یادینا
سون نفسده دئیین چاتسین دادیما
اوتایدا یاریم قالیب ، یازیم باهاریم قالیب
اؤلدورور بودرد منی ، بیر گول جمالیم قالیب
آی « زلفیه » سورما منینم حالیمی
فلک قیردی داماریمی قولومو
قدر که سدی یارا گئدن یولومو
اوتایدا یاریم قالیب ، یازیم باهاریم قالیب
اؤلدورور بو درد منی ، بیر گول جمالیم قالیب

خواننده این ترانه : آشیق زولفیه

با من حرف نزنید که چشمانم خون می گریند
که زانوهایم از توان افتاده و بی تاب شده اند
سخنانش از گوشم نمی روند
در آن سوی یارم مانده ، فصل بهارم مانده
این درد مرا می کشد ، یک یار گل جمالم مانده
عاشق جمال گلش شده بودم
آیا او هم مرا به خاطر می آورد ؟
در نفسهای آخر بگوئید به فریادم برسد
در آن سوی یارم مانده ، فصل بهارم مانده
این درد مرا می کشد ، یک یار گل جمالم مانده
ای زلفیه حالم را نپرس
فلک رگ و بازویم را شکست
سرنوشت راه زسیدن یارم را بست
در آن سوی یارم مانده ، فصل بهارم مانده

این درد مرا می کشد ، یک یار گل جمالم مانده

اولماز

ای نازنین سنین کیمی
شوخ گؤزلدن دویماق اولماز
آغزین شکر ، لبین بالدی
لبین کیمی قایماق اولماز
...
نئچه ماحالدا وار آدین
ده ییشدین آغزیمین دادین
دوروب یانیندا جلادین
دیزینه باش قویماق اولماز
...
مینا گردن ، بویوبسته
بیر سایه سال باشیم اوسته
یازیق « قاسیم » دوشدو خسته
دردی غمین سایماق اولماز
شاعر : خسته قاسم...
پیدا نمی شود
ای نازنین مانند تو
از زیبای شوخ نمی شود شیر شد
دهانت شکر ، لبت عسل
خامه ای مانند لبت پیدا نمی شود
...
در چند محل اسمت هست
مزه دهانم را تغییر دادی
جلادت کنارت ایستاده
سر به زانویت نمی شود گذاشت
...
گردن همچو مینا ، قامت رعنا
سایه ات را بالای سرم بیانداز
بیچاره « قاسم » بیمار شد
درد و غمم را نمی شود شمرد

رحم ائت

ای چرخ منیم آه شررباریما رحم ائت
هجرانه یانان سینه افکاریما رحم ائت
صبحه کیمی انجم سایارام فکر رخوندا
هجران گئجه سی دیده خونباریما رحم ائت
غربت المی ، یار فراقی ، منی آلدی
غربتده قالان جان گرفتاریما رحم ائت
تنها قالیبان ، بی کس اولوب ، یاردان آیری
بی کس لیغیما ، حسرت بسیاریما رحم ائت
اشک ایله ائدیب هر طرفه سیل روانه
چون ابرصفت چشم گهر باریمه رحم ائت
هجران رخ یار ، منی سالدی آیاقدان
یئتیر منی او مونس غمخواریما رحم ائت
یوز زحمتیله خاموش اولوب بو دل ویران
حیران فغان ائتمه ، بو دل زاریما رحم ائت
شاعر : حیران خانم
رحم کن
ای چرخ به آه شرربار من رحم کن
به سینه سوخته از هجران من رحم کن
با فکر رخت تا صبح ستاره ها را می شمارم
در شب هجران به دیده خونبارم رحم کن
درد غربت ، فراق یار ، مرا گرفت
به جان گرفتار در غربتم رحم کن
تنها مانده ، بی کس شده ، از ایر جدا شده
به بی کسیم ، به حسرت فراوانم رحم کن
با اشک خود به هر طرف سیل روان کرده
به چشم گهربار همچون ابرم رحم کن
هجران رخ یار ، مرا از پا انداخت
مرا به آن مونس غمخوارم برسان و رحم کن
با صد زحمت این دل ویران خاموش شده
حیران فغان نکن ، به دل زارم رحم کن

درنالار

آپارین منی دورنالار
اوچون ، اوچون دسته دسته
قولاق آسین سیز بو دوستا
الین قانادیزین اوسته
آپارین منی دورنالار
...
دؤزومومو ایللر آلیب
باغلاریم خزل له دولوب
نه زاماندیر سینه م اولوب
حسرت وطنی دورنالار
...
آمان اوردا نیگاراندیر
دئمه یین کی ، یول دوماندیر
سایا سالمایین آماندیر
دومانی چنی دورنالار
...
چینارلاریم اییلمه ییب
خیرمنیم وار دؤیولمه ییب
آپارین سیز وطن دئییب
دیل دیل اؤتنی دورنالار
آپارین منی دورنالار
نام شاغر : مدینه خانم گلگون
ببرید مرا درناها
پرواز کنید ، پرواز کنید ، دسته دسته
به این دوست گوش کند
روی بالتان بگیرید
مرا ببرید درناها
...
سالها ، صبرم را گرفته اند
باغهایم خزان شده اند
سالهاست که سینه ام شده
وطن حسرت ، درناها
...
اما آنجا نگران است
نگوئید که راه مه آلود است
زنهار به حساب نیاورید
مه و غبار را درناها
...
چنارهایم خم نشده اند
خرمنمهایم چیده و آماده نشده اند
ببرید شما و وطن بگوئید
زبان به زبان خواننده را درناها مرا ببرید درناها

الوداع میخانه چی

الوداع میخانه چی
ارتیق قالامییوروم
بیر باشقاییم بو آخشام
سرخوش اولامییوروم
عاینی قدح ، عاینی می
بیر تات الامییوروم
الله هیم نه سیل شئی دیر
سرخوش اولامییوروم
نه گؤگ نه ده یئرده ییم
بیر غریب سفرده ییم
عاشیق م یم من نهییم
سرخوش اولامییوروم
عاینی قدح عاینی می
بیر تات آلامییوروم
خواننده این ترانه : ادنان شن سسترجمه فارسی
خداحافظ میخانه چی
دیگر نمی توانم بمانم
امشب حال دیگری دارم
نمی توانم سرخوش شوم
همان قدح و همان می
دیگر لذتی نمی برم
خدای من این دیگر چه حالیست
نمی توانم سرخوش شوم
نه در آسمانم ، نه در زمین
در سفری غریبم
عاشقم ؟ چه حالی دارم
نمی توانم سرخوش شوم
همان قدح همان می دیگر لذتی نمی برم

کوسدوم

سنین اوزوندن جانیما
داماریمداکی قانیما
قرآنیما کیتابیما
کوسدوم ، کوسدوم آرتیق
...
داها سنینله قونوشمام
نه یاپارسان یاپ باریشمام
آرتیق سنه هئچ قاریشمام
کوسدوم کوسدوم آرتیق
...
اکمه ییمین دوزو اولسان
قه دریمده یازیم اولسان
پادشاهین اوغلو اولسان
کوسدوم کوسدوم آرتیق
...
بیتسین بو سئودامیز بیتسین
نه ره یه گئده رسه گئتسین
قونوشورسام دیلیم قوپسون
کوسدوم کوسدوم آرتیق
...
کوسدوم قارا گؤزلرینه
کوسدوم آجی سؤزلرینه
کؤلگه سینه ایزلرینه
کوسدوم کوسدوم آرتیق
ترجمه فارسی
از دست تو به جانم قسم
به رگهای تنم قسم
به کتاب و قرآنم قسم
قهرکردم ، قهرکردم دیگر
...
دیگر با تو حرف نمی زنم
هر قدر سعی کنی اشتی نمی کنم
دیگر کاری به کارت ندارم
قهرکردم ، قهر کردم دیگر
...
اگر نمک نانم هم باشی
اگر سرنوشتم هم باشی
اگر پسر پادشاه هم باشی
قهر کردم ، قهر کردم دیگر
...
تمام شود این عشق تمام شود
هر جا که دلش می خواهد برود
اگر با او حرف بزنم ، زبانم قطع شود
قهر کردم ، قهر کردم دیگر
...
از چشمان سیاهش قهرکردم
از حرفهای تلخش قهرکردم
از سایه و رد قدمش قهرکردم
قهر کردم ، قهر کردم دیگر

تورکون دیلی

تورکون دیلی تک سئوگیلی ایسته کلی دیل اولماز
اؤزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز

اؤز شعرینی فارسا – عربه قاتماسا شاعیر
شعری اوخویانلار ، ائشیدنلر کسیل اولماز

فارس شاعری چوخ سؤزلرینی بیزدن آپارمیش
« صابیر » کیمی بیر سفره لی شاعیر پخیل اولماز

تورکون مثلی ، فولکلوری دونیادا تک دیر
خان یورقانی ، کند ایچره مثل دیر ، میتیل اولماز

آذر قوشونو ، قیصر رومی اسیر ائتمیش
کسری سؤزودور بیر بئله تاریخ ناغیل اولماز

پیشمیش کیمی شعرین ده گرک داد دوزو اولسون
کند اهلی بیلرلر کی دوشابسیز خشیل اولماز

سؤزلرده جواهیر کیمی دیر ، اصلی بدلدن
تشخیص وئره ن اولسا بو قدیر زیر – زیبیل اولماز

شاعیر اولابیلمزسن ، آنان دوغماسا شاعیر
مس سن ، آبالام ، هر ساری کؤینک قیزیل اولماز

چوخ قیسسا بوی اولسان اولیسان جن کیمی شئیطان
چوق دا اوزون اولما ، کی اوزوندا عاغیل اولماز

مندن ده نه ظالیم چیخار ، اوغلوم ، نه قیصاص چی
بیر دفعه بونی قان کی ایپکدن قزیل اولماز

آزاد قوی اوغول عشقی طبیعتده بولونسون
داغ – داشدا دوغولموش ده لی جیران حمیل اولماز

انسان اودی دوتسون بو ذلیل خلقین الیندن
الله هی سئوه رسن ، بئله انسان ذلیل اولماز

چوق دا کی سرابین سویی وار یاغ – بالی واردیر
باش عرشه ده چاتدیرسا ، سراب اردبیل اولماز

ملت غمی اولسا ، بو جوجوقلار چؤپه دؤنمه ز
اربابلاریمیزدان دا قارینلار طبیل اولماز

دوز واختا دولار تاختا – طاباق ادویه ایله
اونداکی ننه م سانجیلانار زنجفیل اولماز

بو « شهریار » ین طبعی کیمی چیممه لی چشمه
کوثر اولا بیلسه دئمیرم ، سلسبیل اولماز
...
زبان ترك
هيچ زباني به مانند زبان عاشقانه و دوست داشتني تركي نيست
اگر اين زبان اصيل را با زبان ديگري مخلوط كني ديگر اصيل نخواهد بود

اگر شاعر شعر خود را با فارسي و عربي مخلوط نكند
آنهايي كه شعر را مي خوانند و يا مي شنوند كسل نخواهند شد

شاعر فارسي زبان اكثر حرفهاي خود را از ما برداشته
شاعري مانند صابر كه حرفي براي گفتن دارد بخيل نمي شود

ضرب المثلها و فلكلوريهاي تركي در دنيا نظير ندارد
در روستا مَثَل است كه لحاف خان از پارچه كهنه درست نمي شود

لشكر ترك قيصر روم را به اسارت گرفت
گفته انوشيروان است كه چنين تاريخي نمي تواند داستان باشد

شعر بايد مانند غذا طعم و نمك داشته باشد
تمام اهل روستا مي دانند كه بدون دوشاب نمي توان خشيل ( نام يك غذاست ) درست كرد

حرفها مانند جواهر هستند كه اگر اصل و بدلي بودنش را
كسي باشد كه تشخيص بدهد اينقدر پست ( آشغال ) نخواهد شد

نمي تواني شاعر شوي اگر از مادر شاعر زاده نشده اي
عزيزم تو مس ( كنايه از بدلي بودن طلا ) هستي . هر پيراهن زردي كه طلا نمي شود

اگر قدت زيادي كوتاه باشد حيله گر و مكار مي شوي
زياد هم بلند قد نباش كه آدم بلند قد عقل زيادي ندارد ( كنايه از متعادل بودن )

پسرم من نه مي توانم ظالم باشم و نه اهل قصاص
اين را در سرت فرو كن كه ابريشم پشم بز نمي شود

عشق را آزاد بگذار و اجازه بده آثار خود را در طبيعت (طبيعت انساني ) نشان بدهد
غزال وحشي كه در كوه و صخره ها به دنيا آمده نمي تواند حيوان آرامي شود

انسان كسي است كه دست مستضعفان را بگيرد ( ياري كند )
كسي كه خدا از او راضي باشد ذليل نمي شود

هر چند كه سراب آب معدني ، كره و عسل دارد
اگر سر به فلك هم بزند باز هم سراب نمي تواند اردبيل شود

اگر براي ملت غمخواري باشد اين بچه ها به تركه چوب ( كنايه از لاغر شدن ) تبديل نمي شوند
از اربابهايمان هم كسي پيدا نمي شود كه شكم گنده باشد

هميشه در و ديوار پر است از ادويه جات
اما وقتي كه مادرم شكم درد مي گيرد زنجبيل پيدا نمي شود

مانند طبع اين شهريار كه مي توان در چشمه آن شنا كرد
نمي گويم كوثر مي تواند باشد اما از سلسبيل افضل تر است ( دو آب بهشتی )

وبلاک تلخ و شیرین

http://kadco.blogfa.com/

سن منیم یانیمداسان

سنین محبتینه اینانارام مجنون کیمی من
یاتارام دنیز کیمی اویانارام مجنون کیمی من
عمور کویوندا سنین دولانارام مجنون کیمی من
بیلسه م کی سنین کیمی لیلا منیمدیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیمدیر گؤزلیم
...
سنی الله جئیران خلق ائله ییب گؤزلریمه
سوس دانیشما نه اولار باشینی قوی دیزلریمه
سن منیم یانیمداسان اینانمیرام گؤزلریمه
بو حقیقت می یوخسا رویا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
آجی خاطیره لرینه ن بو قلبیمی داغلامیشام
ال آچیب الله هیما شکلینی قوجاقلامیشام
او قدر حسرتینه ن باخ گئجه لر آغلامیشام
باخ گینان بحر خزره دریا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیمدیر گؤزلیم
...
سن اگر آتیب منی گئدیب سئوسه ن باشقاسینی
بو درده دؤزمه ز اوره ک ترک ائده راؤز دونیاسینی
هئچ واخ مجنون بئله سئومییب اؤز لیلاسینی
تارخ ده گؤرونمه یه ن سئودا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
جوانام تانری وئره ن جانیمی منده ن آرالا
کیپریکین اوخ ، اینصافین یوخ ، اوره ییمی آز یارالا
سن سیز گئچه ن آنلاری هر گتیرنده خیالا
گؤز یاشیمنان یازیلان میصراع منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
بلبل لر فخر ائیلییه ر گؤیله ن چمنینیله ن
نئجه گول نرگیسینه ن ، سوسن ، یاسمنینه ن
من ائله آیری گوره فخر ائلیرم سنین ایله ن
سن ده دئگینه ن « نامیق معنا » منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
خواننده این ترانه : نامیق معنا
...
تو کنار منی
محبت تو را باور می کنم ، مانند مجنون
می خوابم مانند دریا ، بیدار می شوم مانند مجنون
بر سر کوی تو می گردم ، مانند مجنون
اگر بدانم لیلائی چون تو مال من است ، زیبایم
تو کنار منی دنبا مال من است زیبایم
...
خدا تو را در نظر من آهو خلق کرده
سکوت کن حرف نزن سرت را روی زانویم بگذار
تو کنار منی به چشمانم باور نمی کنم
این حقیت است یا رویا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
قلبم را با خاطرات تلخ داغ کرده ام
دست به سوی خدا بلند کرده عکست را بغل کرده ام
ببین در حسرت تو چه شبها که نخوابیم
به دریای خزر نگاه کن ، دریا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
تو اگر رهایم کنی و به دیگری دل ببندی
دلم این درد را تحمل نکرده دنیایش را ترک می کند
هیچ آن زمان هم مجنون لیلایش را به اندازه من دوست نداشته
عشق که تاریخ به خود ندیده مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
جوانم جانی را که خدا داده از من بگیر
مژگانت تیر ، انصافت نیست ، دلم را کم زخمی کن
وقتی لحظاتی را که بی تو بودم به یاد می آورم
مصراعی که با اشک چشمانم نوشتم مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
بلبلها با گل و چمن فخر می فروشند
همانگونه به نرگس و سوسن و یاسمن
من نیز آنگونه با تو فخر می فروشم
تو هم بگو : نامیق معنا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم

صلحه گلین

آنا قلبیم اودلانیر
سؤز دوشنده داوادان
بس دئییل ای انسانلار
توکولدو قان ، آخدی قان
یئر اوزونده دوست اولسون
گره ک انسان انسانین
قلبیمده کی آرزولار
آرزوسودور زمانین
من آنایام سه سیمده
یئرین گؤیون دردی وار
صلحه گلین انسانلار
یوخسا دونیا محو اولار
سلاح لاری یاندیرین
عرشه قالخسین توسکوسو
هر اوبادا هر ائلده
قاناد آچسین صلح سؤزو
اوزو گولسون انسانین
بایرام ائتسین یئر اوزو
من آنایام سه سیمده
یئرین گؤیون دردی وار
صلحه گلین انسانلار
یوخسا دونیا محو اولار
اوخویان : فاطمه مهرعلی اووا
برگرفته از ائل ماهنی لاری گردآوری زهره وفائی

صلح کنید
مادر دلم آتش می گیرد
وقتی صحبت از جنگ می شود
ای انسانها بس نیست ؟
خوان ریخته شد ، سیل خون جاری شد
روی زمین دوست شوند
باید انسان با انسان
آرزوهای دلم
آرزوی زمان است
من مادرم در صدایم
درد زمین و آسمان است
صلح کنید ای انسانها
وگرنه دنیا نابود می شود
اسلحه ها را بسوزانید
تا دودش به عرش برسد
در هر ایل و طایفه ای
سخن از صلح پر بگیرد
روی انسان بخندد
زمین جشن بگیرد
صلح کنید انسانها وگرنه زمین نابود می شود

اولمایاجاقدیر

آدیمی قلبیندن آتا بیـــله رسن  
اسمم را میتوانی از قلبت پاک کنی
مندن گوزلینی تاپا بیـــله رسن 
از من زیباتر را میتوانی پیدا کنی
منیم تک سئوه نین اولمایاجاقدیر 
ولی مثل من عاشقت پیدا نمیشود
بیر گون سؤنه جکـدیر بواود، بواوجاق  
یک روز خاموش میشود این آتش عشق
کدر یوواسی دیر بوش قالان قوجاق  
جائی که عشق نباشد کینه خانه میکند
دیزینه باش قویوب ، یاتان اولاجاق  
کسی پیدا میشودکه روی زانویت بخوابد
باشینا دؤنه نین اولمایاجاقـدیر  
اما کسی که دورت بگردد، پیدا نمیشود
عؤمرونه بیر سئوگی گله ر، بیلیره م 
 یک عشقی به زندگی ات می آید، میدانمسن ایله آغلائیب – گوله ر، بیلیرم  
با تو می خندد ومی گرید میدانم
کیمسه سئوینجی نی بوله ر،بیلیرم  
عشقت را یکی میفهمد میدانم
دردیندن اؤله نین اولمایاجاقدیر  
اما کسی که از دردت بمیرد پیدا نمیشود
سئوگیلیم ! عذابدان اوزاقسان هله ا
ی معشوقه ام ! از عذاب دور هستی فعلا
بیر گون ارییه رسن سن گیله – گیله  
یک روز آب میشوی جرعه جرعه
یاناغیندان اؤپه ن اولسادا بئله  
اگر کسی هم پیدا شود که از گونه ات ببوسد
گوز یاشین سیله نین اولمایا جاقدیر 
ولی کسی که اشک چشمانت را پاک کند پیدا نمیشود
نام شاعر : نصرت کسمنلی

http://www.dalghalar.blogfa.com/

منبع شعر با ترجمه اش وبلاک دالغالار

یاریم منه ائله بیر نظاره

یاریم منه ائیله بیر نظاره
اولدو جگریم هزار پاره
هجرونده منیم حزین کؤنلوم
شعله چکیبان تؤکر شراره
بیر آه چکیب فغان ائدیم من
تا اود دوشه دشت و کوهساره
جان گئتدی سنین یولوندا باده
ای دوست بو درده وارمی چاره
لیلی سنیدین سنی سئوه نله ر
مجنون کیمی دوشدو روزگاره
چوخدور سنین عاشقین اگرچه
بیر من کیمی یوخدو بختی قاره
« حیران » گؤزو یولدا قالدی جانان
قیل چاره بو دردی انتظاره
...

شاعر : حیران خانم
...

یارم یک نگاهی به من بیانداز
جگرم هزار پاره شد
در هجرت دل هزین من
شعله کشان زبانه می کشد
آهی می کشم و فغان می کنم
تا به دشت و کوه آتش بیافتد
جان در راه تو بر باد رفت
ای دوست چاره ای بر این دردم هست ؟
تو لیلی بود و عشاق تو
همانند مجنون در روزگار شد
اگر چه عاشق تو زیاد است
کسی مانند من تیره بخت نیست
ای جانان « حیران » چشم به راه ماند
بر این درد انتظار چاره ای بیاندیش

یاشادی

آمان الله بو غریبده گوجه باخ
بیر عؤمور وطن دئدی یاشادی
بو غریبدن بیر سوران یوخ، نه سایاق
صبر ائله دی ، صبر ائله دی ، یاشادی
گونو گونه جالاسادا نه فایدا
گؤزو قالدی او ساحیلده ، او تایدا
عوصیان واردی ایچینده کی هارایدا
هارایدان دا واخ دیله دی یاشادی
بو یوللارین طوفانینا دوشدو او
طالئعیندن نئجه نغمه قوشدو او
بیر سحرده بو دنیادان گئچدی او
عؤمرو بئله سپه له دی ، یاشادی
شاعر : مدینه خانم گلگون
امان خدای من قدرت این غریب را ببین
یک عمذر وطن گفت و زندگی کرد
از این غریب کسی نمی پرسد ، چگونه
صبر کرد ، صبر کرد ، زندگی کرد او
روز را روی روز انباشته کند چه فایده
چشمش بر آن ساحل و آن طرف مانده
در فریاد درونش عصیان است
از فریادش هم وقت خواست و زندگی کرد
مبتلا به طوفانهای این راهها شد
از بختش چه نغمه هائی سرود
در یک صبحی از این دنیا رفت

عمر را چگونه پاشید و زندگی کرد

اویان قارداشیم

آشیق زولفیه ده ن بو یاسلی گونلر اوچون قارداش یاسیندا بیر یانیخلی اوخوماق
محنته گلمیشیک قبرین اوستونه
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
بئله کوچ ائیله مه واخ سیز قارداشیم
نولار اینصافا گل دایان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
باجیلارین باشا قارا باغلادین
قارداشلارین سینه سینی داغلادین
داغلار داشلار هارای سالیب آغلاتدین
بیزی یانا – یانا قویان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
آتام آنام بوینو بوکوک اولوبدور
جاوان سئوگیلینین رنگی سولوبدور
سن گئدن دن بری گؤزو دولوبدور
آخی بالالارین یئتیم قالیبدور
وارمی بو دردیمی دویان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
یامان آجی گلدی فلک اویونو
دویونجان گؤرمدین ائولاد بویونو
هله یئتمه میشدین چیچک بویونو
آی واخ سیز دونیادان دویان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
نولار اینصاف ائله دایان قارداشیم
...
با محنت و غم سر قبرت آمده ایم
بیدار شو قربانت برادر ، بیدار شو
اینگونه بی موقع کوچ نکن
چه میشود انصاف کن ، صبر کن برادر
بیدار شو قربانت برادر بیدار شو
سرخواهرانت سیاه بستی
سینه برادرانت را بریان کردی
کوه و دشت را گریاندی
جگرمان را داغدار گذاشتی برادر
بیدار شو قربانت برادر بیدار شو
پدر و مادرم سر به گریبان شدند
رنگ از رخ سوگلی جوانت پریده
از وقتی که تو رفتی چشمانش پر اشک است
آخر فرزندانت یتیم مانده اند
کسی هست که دردم را بشنود ؟ برادر
بیدار شو قربانت برادر بیدار شو
بازی فلک عجب تلخ شد
قامت اولادش را سیر ندید
هنوز گلهای جوانیش باز نشده بود
ای برادری که بی موقع از دنیا سیر شدی

بیدار شو قربانت برادر بیدار شو

یارقاصیدی

ســـن ياريمين قاصدي سـن

ايلش ســنه چــــاي دئميشم
خـــياليني گــــوندريب ديــــر

بسكي من آخ ، واي دئميشم
آخ گئجه لَـــر ياتمـــــاميشام

مــن سنه لاي ، لاي دئميشم
ســـن ياتالــي ، مـن گوزومه

اولـــدوزلاري ســـاي دئميشم
هــر كـــس سنه اولدوز دييه

اوزوم ســــــــــنه آي دئميشم
سننن ســـورا ، حــــياته من

شـيرين دئسه ، زاي دئميشم
هــر گوزلدن بيــر گـــول آليب

ســن گـــوزه له پاي دئميشم
سنين گـــون تــك باتماغيوي

آي بـــاتـــانـــا تــــاي دئميشم
اينــدي يــايــا قــــيش دئييرم

ســـابق قيشا ، ياي دئميشم
گــاه تــوييوي ياده ســــاليب

من ده لي ، ناي ناي دئميشم
ســونــــرا گئنه ياســه باتيب

آغــــلاري هاي هاي دئميشم
عمـــره ســورن من قره گون

آخ دئــمــيشم ، واي دئميشم
استاد محمد حسین شهریار

...
قاصد يار
تو قاصد يارم هستي ، بنشين ، گفته ام برايت چايي بياورند
خيالش را فرستاده از بس كه آخ و واي گفته ام ( منظور اینکه خیال همسرش به نیابت از او به سراغ شهریار آمده است )
چه شبهايي كه نخوابيده ام و به تو لالايي گفته ام
از زماني كه تو خوابيدي به چشمانم گفته ام كه ستاره ها را بشمارند ( خوابم نمي برد )
هر كس به تو ستاره بگويد من به تو ماه گفته ام
بعد از تو زندگي اگر هم شيرين جلوه كند اما براي من تلخ بوده است
از هر زيبايي ، گلي گرفته و براي تويِ زيبا تهفه اي فرستاده ام
غروب خورشيد گونه تو را به مانند پنهان شدن ماه مي دانم
الان تابستانم به مانند زمستان سرد است سابق زمستان برايم به مانند تابستان بود ( از بس ضعيف شده ام )
گاه عروسيت يادم مي افتد ، مثل ديوانه ها رقصيده ام
باز در آخرش ماتم زده شده و گريه كنان هاي هاي گفته ام
منِ سياه بختي كه عمرم را به آخرهايش رسانده ام آخ و واي گفته ام
..

ترجمه از وبلاک تلخ و شیرین

http://kadco.blogfa.com/

بم یاسیندا یازیلان بیر شعر

دو آبسری
یاد دارم از شبی غمگین و دلگیر
یادم دوباره آمده رودبار و منجیل
آنجا به شب مردم به زیر خاک رفتند
اینجا گرفتار بلا در صبح گشتند
آنجا به سبزی خرم و دلشاد بودند
اینجا به سختی زندگی را طی نمودند
آنجا بهار عمرشان پایان پذیرفت
اینجا بهار زندگی نشکفته پژمرد
آنجا نفیر ناله از باغات زیتون
اینجا نقیر ناله از نخل پر از خون
آنجا همه با دیدن مهتاب خفتند
اینجا همه در حسرت خورشید مردند
یارب ندانم از کدامین غم بگویم
از نخل زیتون یا زنخل بم بگویم
دیدم به چشم خود ، عزیزش خاک می کرد
با دست دیگر اشک ماتم پاک می کرد
دیدم چه طفلانی که بی مادر دویدند
نو باوگان دیدم که در خون می تپیدن
دیدم که مادر ناله ای دلگیر می کرد
طفلش ز دامانش طلب از شیر می کرد
دیدم یتیمان در پی آب زلالند
غافل از این نان آوری دیگر ندارند
دیدم پدر آوار را بر هم همی زد
با حزن و اندوهی پسر را بانگ می زد
آن سوی دیگر دیده ام نعش فراوان
افتاده جسمها بی کفن در آن بیابان
خواهر به دنبال برادر زار می زد
مادر به دنبال گلش فریاد می زد
من هم بلا را دیدم و فریاد کردم
با دست خود نعش برادر خاک کردم
فریاد و آه و ناله و داد و فغان بود
گوئی که بم یکسر چو دشت کربلا بود
دشتی پر از ماتم ز بم تا کهکشانها
یارب تحمل کن عطا بر داغ عظما
نام شاعر : رحمت الله شاکری
...
یادیما دوشدو بیر کدرلی غملی گئجه
یادیما دوشدو رودبار منجیل بو گئجه
اوردا گئجه تورپاقدا یاتدیلار
بوردا شاواخ بلایه باتدیلار
اوردا یاشیللیقدا شادیدیلار
بوردا چوخ چتین یاشییردیلار
اورادا عمرون یازی قورتولدو
بوردا عمرون یازی آچمامیش سولدو
اوردا سیزیلتی زیتون باغیندان
بوردا زاریلتی خرما تاغیندان
اوردا آیی گؤروب یوخلادیلار
بوردا گونوزه حسرت یاتدیلار
بیلمیرم الله دانیشیم هاردان
زیتون باغیندان ، خرما تاغیندان ؟
گؤردوم بیرینی عزیزین قویلور
اوبیرسی گؤزونون یاشین سیلیر
گؤردوم اوشاقلار آناسیز قاچیر
خیرداجا بالا قانا بویانیر
گؤردوم کی آنا ناله چکیری
خیردا بالا اوندان سود ایستیری
گؤردوم یئتیملر سو آختاریرلار
غافل کی بؤیوک سوز قالیبلار
گؤردوم آتا توپراق قاریشدیریر
یانقین اوره کله اوغول چاغیریر
او تایدا گؤردوم چوخلو جسدلر
جسد لر کی کفن سیز دوشوبلر
باجی قارداش دالیجا سیزیلدیر
آنا بال دالیجا باغیریر
من ده بلا گؤروب باغیردیم آنجاق
الیمله قارداش قویلادیم آنجاق
باغیرتی چیغیرتی غم واریدی
دیه سن کربلا مئیدانیدی
بم چؤلدن گؤیه جاق غمیدی
ایسته دیگیم بو ماتمه آز صبیریدی

شفای وصل قدرین

شفای وصل قدرین ، هجردن بیمار اولاندان سور
زلال ذوق شوقون ، تشنه دیدار اولاندان سور
لبین سرین گلیب گفتاره ، من دن اؤزگه دن سورما
بو پنهان نکته نی بیر واقف اسرار اولاندان سور
گؤزو یاشلی لارین حالین ، نه بیلسین مردم غافل ؟
کواکب سرینی ، شب تا سحر بیدار اولاندان سور
خبرسیز اولما فتان گؤزلرین قیدین چکن لردن
خبرسیز مست لر بیدادینی ، هشیار اولاندان سور
غمین دن شمع تک یاندیم ، صبادان سورما احوالیم
بو احوالی شب هجران ، منیم له یار اولاندان سور
خراب جام عشقم ، نرگس مستین بیلیر حالیم
خرابات اهلینین احوالینی ، خمار اولاندان سور
محبت لذتین دن بی خبر دیر زاهد غافل
فضولی ، عشق ذوقون ، ذوق عشقی وار اولان دان سور
...
ملا محمد فضولی
قدر شفای وصل را ، از کسی که هجر بیمارش کرده بپرس
زلال ذوق و شوق را ، از تشنه دیدار بپرس
سر لبت را به سخن آمده ، از من و غیر نپرس
این نکته پنهان را از واقف اسرار بپرس
مردم غافل از حال چشمان گریان چه می داند ؟
اسرار کواکب را از شب زنده داران بپرس
از کسانی که از قید چشمان فتنه گر رها شدند بی خبر نمان
بیداد مستهای بیخبر را از هشیاران بپرس
از غمت مانند شمع سوختم از صبا حالم را نپرس
احوال این شب هجران را ، از کسی که یارم شده بپرس
خراب جام عشقم ، نرگس مستت حالم را می داند
احوال خراباتیان را از خمار بپرس
زاهد غافل از لذت محبت بی خبر است
فضولی ذوق عشق را از کسی که ذوق عشق دارد بپرس

**

این ترانه بسیار زیبائی است که در فیلم آرشین مال آلان اجرا شده است.

چارپارالار ، روباعی لر - ملا محمد فضولی

یوخ دهرده بیر موافق طبع حریف

کیم صحبتی دلگشا اولا ، طبعی ظریف

فریاد کی ناجنس مصاحب لر ایله

بی فایده ضایع اولدو اوقات شریف

*

بیز عالم عشق عالم آرالاری ییز

میخانه درد ، درد پیمالاری ییز

گلبرگ ندامت چمنی دیر عالم

بیز بو چمنین بلبل شیدالاری ییز

*

 قدینه دئدیم کی سرو بستان دیر بو
تند اولدو کی ای فقیر بهتان دیر بو
پا بسته و عور و بی زبان دیر دئدیگین
خندان و قباپوش و خرامان دیر بو
*
یاندیردی منی شوق جمالین ای ماه
هر لحظه دئیی عجب یئتیرسم گؤیه آه
زولفون گرهی چیخدی الیم دن ناگاه
گؤر کیم نه جفا قیلدی منه بخت سیاه
*
فریاد کی عشق بی قرار ائتدی منی
درد و غم ایله زار و نزار ائتدی منی
خاک سر کویوندا غبار ائتدی منی
سرگشته و خوار و خاکسار ائتدی منی

*

گؤردوم سنی الدن اختیاریم گئتدی
باخدیم اوزونه ، صبر و قراریم گئتدی
خاک اولدوم و هر یانا غباریم گئتدی
القصه قاپوندان اعتباریم گئتدی
*
خونابه تؤکوب دیده گریانیم دن
سن سیز بویادیم یئر اوزون اؤز قانیم دن
اؤز قانیم ایله اؤزوم ائیله رم دعوا
گئتمزسه الیم نولا گریبانیم دن

*

خوش اول کی دم چکیب باده ناب
سرمست یاتام قبرده تا روز حساب
غوغای قیامت ده دورام مست و خراب
نه فکر حساب اولا ، نه پروای عذاب
..

خیل غمین ائتدی نقد عمروم تاراج
صبر ایله میسر اولمادی درده علاج
رخساریمه تؤکدو مردم چشمیم قان
هندویی گؤزون ، لعل وئریر رومه خراج
*

کیم دیر کی غمین ده ناله زار ائتمز ؟
دردین سنه ناله ایله اظهار ائتمز ؟
فریادینا هیچ کیمسه نین یئتمزسن
فریاد کی ، فریاد سنه کار ائتمز
*

ای باد قیل احوالیمی جانانیما عرض

سرگشته لیگیم سرو خرامانیما عرض

اؤلدوردو کنایت ایله اغیار منی

بو ظلم صریحی ایله سلطانیما عرض

*

کویوندا سنین نه داشا کی ووردوم باش

قیلدیم اونو غرق خون تؤکوب گؤزدن یاش

گؤز یاشینا رحم ایله کی چوخ مدت دیر

بی دادینا صبر ائدیب باسار باغرینا داش

*

تهدید ایله کئچدی روزگار ای واعظ

فوت اولدو شراب وصل یار ای واعظ

گر کوثر و حور ایسه غرض ، وئرمه عذاب

نه ترک بویور ، نه انتظار ای واعظ

*

پروانه یه ظلم بی حساب ائیلر شمع

ظلم اودونا باغرینی کباب ائیلر شمع

گویا کی بیلیر ظلم سرانجامی نه دیر

بیوده دئییل کی اضطراب ائیلر شمع

*

تبریز

حبیب ساهر
شفقلرده اوچان آخشام قوشلاری
مندن سلام دئیین گؤزل تبریزه
قاتاریله گئدن وطنه ساری
آرخاداشلار بیر باش ووروندا بیزه
...
آچین منیم تاختا سینیق قاپیمی
گؤرون عزیز آنام یولدان گلدی می ؟
اوشاقلایرم گؤرون اونوتموش غمی
یوخسا اؤلوم ، آجلیق وئریب دیز دیزه ؟
...
بوراخمایین ائویم نمدن چوروسون
قویون صبا توزلارینی سوپورسون
قیزیل گولون نورو اونو بوروسون
توخونمایین بنؤوشه یه نرگیزه
...
دومان چؤکوب افقلری قاراتدی
منه غربت بیر جهنم یاراتدی
خزان یئلی باخجامیزی ساراتدی
داها نه لر دئییم دوسلار من سیزه ؟
.......
ترجمه به زبان فارسی
ای پرنده های شامگاهی که در شفقها می پرید
از من به تبریز زیبا سلام برسانید
ای آنکه با قطار به سوی وطن در حرکتی
دوستان به خانه ما نیز سر بزنید
...
در تخته شکسته ما را باز کنید
ببینید مادر عزیزم از راه رسید ؟
ببینید بچه هایم غم را فراموش کرده اند
وگرنه گرسنگی و مرگ دست به دست هم داده اند ؟
...
نگذارید خانه ام از نم بپوسد
بگذارید صبا گرد و خاکش را بروبد
نور گل محمدی آن را در برگیرد
دست به گل بنفشه و نرگس نزنید
...
ابر آمد و افقها را تیره کرد
غربت برایم جهنم آفرید
باد خزان باغچه مان را زرد کرد
دیگر به شما چه ها بگویم دوستان ؟

سنه ده قالماز

کؤنلوم سنین اسیرین ، قلبیم سنین دیر یار
قلبیم سنین دیر
اینصاف ائیله خوش سؤزنه ن ،
منی گل دیندیر یار
منی گل دیندیر
سؤیله ندیر ، بو ادالار ، بو عشوه ، بو ناز
والله آی قیز ، بو گؤزه للیک سنه ده قالماز
یالقیزام یالقیز ، گل منی محنته اودا سالان وفا سیز
داغلار باشی دوماندیر ، ائله دوماندیر یار
آیریلیقین اؤلومدن ، منه یاماندیر یار ، منه یاماندیر
سؤیله ندیر ، بو ادالار ، بو عشوه ، بو ناز
گئدر بیر گون ، بو گؤزللیک سنه ده قالماز
نام شاعر : رسول رضا
....
ترجمه فارسی
دلم اسیر عشق توست ، قلبم مال توست ای یار
قلبم مال توست
انصاف کن با سخنی خوب
با من حرف بزن ، با من حرف بزن
بگو چیست این ادا و عشوه و ناز
به خدا ای دختر ، این زیبائی به تو هم نمی ماند
تنهایم تنها ، بیا ای بی وفا ،
ای یاری که مرا در آتش محنت انداختی
قله کوهها مه آلود است ، امان از دست تو ای یار
باز مه آلود است
جدائی از تو برای من از مرگ هم بدتر است
از مرگ هم بدتر است
بگو چیست این ادا و عشوه و ناز

روزی این زیبائی می رود ، به تو هم نمی ماند

سئوگیلیم

ساچلارينا بنزتميشم گئجه می
گل اوزاق گزمه يانيما سئوگيليم
دوداغيندا ايتيرميشم سؤزومو
گولوشونله جانيمي آل سئوگيليم
...
سن او تايدا من بو تایدا آرالی
کؤنلوم درد الیندن اولوب یارالی
يانيما گل آذربايجان مارالی
گولوشونله جانيمي آل سئوگيليم
...

کؤنلومده بو حسرت منه درد اولور
اوره ييمدن آخيب گؤزومه دولور
وئردييين گوللرين الیمده سولور
گولوشونله جانيمي آل سئوگيليم
...

سن منيم چون يازيلماميش بير شعير
سطيرلر دينله نير سطيرلر دئيير
بو کلمه لر ماهني کؤينه يي گئيير
گولوشونله جانيمي آل سئوگيليم
...

بابکين شعرينده غم وار کدر وار
ووصالا چاتماغا مين بير تهر وار
هر گئجه سونوندا يقين سحر وار
گولوشونله جانيمي آل سئوگيليم
...
بابک قوجا اوغلو
…
شبم را به گیسویت تشبیه کردم
دورنرو بیا پیشم سوگلیم
در لبهایت حرفم را گم کرده ام
با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم
...
تو آن طرف من این طرف جدا ازهم
دلم از درد زخمی شده
بیا پیشم زیبای آذربایجان
با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم
...
این حسرت در دلم درد شده
از دلم جاری و در چشمانم پر شده
گلهائی که دادی در دستم پژمرده
با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم
...
تو برایم شعر نانوشته ای
سطور به زبان آمده سطور می گویند
این کلمه ها لباس ترانه می پوشند
با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم
...
در شعر « بابک » غم و کدر است
برای رسیدن به وصال هزار و یک راه است
در پی هر شب به یقین صبحی است

با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم

گؤزلرین

چكير وارليغيمي دارا گؤزلری
آپارير روحومو هارا گؤزلرین
قارا بير محبس دير قارا گؤزلرین
بوراخ گؤزلرينين حبسيندن منی
...
یاندیریب ياخماقدا اؤد قودرتي وار،
تکجه من بيليرم نه حيددتي وار،
، آخی جزانين دا بير مدتي وار،
گؤزلرينين حبسيندن مني.بوراخ
...
قالديم جاذيبه نده بيهوش کیمی یم
مرحمت گؤزله ين باخيش کیمی یم
قفسه سالينميش بير قوش کیمی یم
بوراخ گؤزلرينين حبسيندن منی
...
گونوم ائله سندن شيكايت اؤلوب،
بو سئوگی بير داستان ،حئكايت اؤلوب
ه محبت نه واخت دان جينايت اؤلوب
بوراخ گؤزلرينين حبسيندن منی
...
زيندانا كؤنوللو سالديم اؤزومی
عيبي يوخ، پاييزا دؤندریازیمی
من گوناه ايشله ديم آرتیر جزامی
ساخلا گوزلرينين حبسینده منی
نصرت كسمنلي
...
ترجمه به زبان فارسی
چشمانت
چشمانت هستی ام را به دار می کشند
روحم را تا کجا می برند چشمانت
زندان تاریکیست سیه چشمانت
از محبس چشمانت رهایم کن
...
در سوزاندن و خاکستر کردن قدرت آتش را دارند
تنها من می دانم چه شدتی دارند
آخر جزا هم مدت و حدی دارد
از محبس چشمانت رهایم کن
...
در جذابیتت همانند بیهوشان ماندم
همانند نگاه مرحمت خواهم
همانند پرنده زندانی در قفسم
از محبس چشمانت رهایم کن
...
روزگارم شکایت از تو شده است
این عشق داستان و حکایت شده است
از کی محبت جنایت شده است ؟
از محبس چشمانت رهایم کن
...
با کمال رضایت خودم را زندانی کردم
عیبی ندارد بهارم را به پائیز مبدل کن
من مرتکب گناه شدم بر جزایم بیفزا
در محبس چشمانت نگاهم دار

یازیلمامیش شعریم آه

یازیلمامیش شعیریم آ..ه واراق واراق توکولور

قارانلوق اوجوما بوردا قوجاق قوجاق توکولور

پاییز نه چولقالاییب دی بیزیم بو باغ برنی

یازین یاشیل ساچی ایندی داراق داراق توکولور

دونن گونش گوزونه باغلانیبدی پنجره لر

بویونده مورگی گوزوندن اویاق اویاق توکولور

بو باش سیز ائللره قوشقو سیزیلتیسین قوشارام

اورک دنیزدی گوزومدن بولاق بولاق توکولور

سیزین ده آی قارا یئل لر سینیدی کاش قانادیز

بیزیم بوباغچادا شنلیک بوداق بوداق توکولور

بو تورپاقا نه گلیبدی هایاندادی ییه سی

باش آچمامیش زمی بوردا اوراق اوراق توکولور

بو توستولو گئجه لرده گرگ اولام آلیشیق

قیزیل آلوودی ایچیمدن اوجاق اوجاق توکولور

گرگدی جنگی کوراوغلو قوپوزلارا کوک اولا

کی قورتولوش پیالامدان آراق آراق توکولور

اوقدرقوشقوایچیمدن دئیلمه میش قالدی

یازیلمامیش شعیریم آ...ه واراق واراق توکولور
شاعر : نبی محرمی
...
شعر ننوشته ام ورق ورق می ریزد
در کف دست تیره ام اینجا بغل بغل می ریزد
پائیزدر برگزفته اطراف باغ ما را
گیسوی سبز بهار شانه شانه می ریزد
دیروز پنجره ها به روی خورشید بسته شد
امروز نیز از چشم خواب ، بیدار بیدار می ریزد
به این ایلهای بی سرپرست ناله از هراس می سرایم
دلم دریاست و از چشمم چشمه چشمه می ریزد
ای بادهای سیاه کاش پر شما نیز می شکست
در این باغچه ما شادی شاخه شاخه می ریزد
چه بر سر این خاک آمده ، صاحبش کجاست ؟
زمین سر باز نکرده اینجا ، داس داس می ریزد
می بایست در ایت شبهای دود اندود شعله مر می شدم
آتشی طلائیست درونم ، اجاق اجاق می ریزد
می بایست کوراوغلوی جنگجو در قوپوزها کوک شود
که نجات از پیاله ام قطره قطره می ریزد
بقدری نگرانی و هراس در دلم ناگفته مانده که شعر ننوشته ام آه ورق ورق می ریزد

خوشدور

یارین رهئ عشقینده کونول قان اولا، خوشدور
هیجرینده گوزوم هر گئجه گیریان اولا، خوشدور
من کی، بو قارا گوزلولر عشقینده اسیرم
سینم هدفئ- ناوکئ- مژگان اولا خوشدور
سن عصریمیزین ایندی زولئیخاسی سان، ای گول!
عاشیق سنه مین یوسفی کنعان اولا، خوشدور
ییغما باشینا، ناز ایله بیر شانه چک هردن
کونلوم کیمی، زولفونده پریشان اولا، خوشدور
گل سینه نی گوستر منه هر صبح زمانی
گول بولبول اوچون چاکئ گریبان اولا، خوشدور
رخسارین اودو کونلومو یاخدیقجا سئویننم
پروانه اوچون شعله یئ سوزان اولا، خوشدور
جانان نه جفا ائیلسه، واحید یئنه صبر ائت
عشق اهلی اسیری غم جانان اولا، خوشدور

شاعر : علی آقا واحد
...
خوش است
در راه عشق اگر دل خون شود ، خوش است
اگر در فراقش هر شب چشمانم گریان شود ، خوش است
من که اسیر عشق این سیه چشمانم
اگر ناوک مژگانش سینه ام را هدف گیرد ، خوش است
ای گل ، تو اکنون زلیخای عصر مائی
اگر هزار یوسف کنعان عاشق تو شوند ، خوش است
دور سرت جمع نکن ، گاه گداری پریشان کن
دلم را ، که اگر در سر زلفت پریشان شود ، خوش است
بیا و سینه ات را هر صبح نشانم بده
اگر بلبل برای گل گریبانش را چاک کند ، خوش است
اگر آتش رخسارت دلم را به آتش بکشد خوشحال می شوم
اگر به خاطر پروانه شعله سوزانی شود ، خوش است
جانان هر چه جفا کند ای واحد صبر کن ا

گر اهل عشق اسیر غم جانان شود ، خوش است

مندن

سن زلفيني آچ، توك اوزونه ، شانه سي مندن

زنجيري نشان وئر منه ، ديـــــوانه سي مندن

سن عاشقي يانديرماقا ، من يانماقـــا مايــيل

سن شمعيني گوستر، منه ، پروانه سي مندن

زلفون قدري ، عاشق اولان وار. سنه اي گل

سن سويله، اومجنونلاري ، افسانه سي مندن

سرمست گوزون، فتنه لبين ، نشئه لي باده

ايچديرمنه ، اول بادني – پيـــمانه سي مندن

سن ناز ايله گل كي ، صدفين، قيمتي آرتسين

كوزياشي كيمي ،اينجيسي. دردانه سي،مندن

هردم گوتور،اوزدن. گوزه ليم، افعي لي زلفين

چك ظاهره، گنجينه ني – ويـــرانه سي مندن

"واحد"مي ي ، ترك ائتمك اوچون–پيرمغانين

رنجيده اولوب ، بيرنئچه . مســـتا نه سي مندن

علي آقا واحد
http://www.galamyaz.blogfa.com/

...

ترجمه به فارسی

...
تو گیسویت را باز کن ، شانه از من
زنجیر را نشانم بده ، دیوانه از من
تو علاقمند به سوزاندن عاشق ، من علاقمند به سوختن
تو شمع را نشانم بده ، پروانه اش از من
به اندازه تار مویت ، عاشق داری ای گل
تو بگو آن مجن.نها را ، افسانه اش از من
چشمانت مست ، لبانت فتنه ، باده با نشاط
آن باده را به من بنوشان ، پیمانه از من
تو ناز کن بخند ، تا قیمت صدف افزوده شود
مثل اشک چشم به درد آید ، دردانه اش از من
زیبارویم گاهی گیسوی افعی مانندت را از صورتت کنار بزن
گنجینه را ظاهر کن ، ویرانه اش از من
« واحد » برای این که پیر مغان می را ترک کند
رنجیده شود دمی ، مستانه اش از من

مرد من

بگو ای مرد من ای از تبار هر چه عاشق
بگو ای در تو جاری خون روشن شقایق
بگو ای سوخته ، ای بی رمق ، ای کوه خسته
بگو ای با خدای عاشقان دل شکسته
...
بگو با من بگو از درد و داغات
بذار مرحم بذارم روی زخمات
بذار بارون اشک من بشوره
غبار غصه ها رو از سر و پات
...
بذار سر روی شونه م گریه سر کن
از اون شب گریه های تلخ هق هق
بذار باور کنم یه تکیه گاهم
برای غربت یک مرد عاشق
...
رها از خستگی های همیشه ، باورم کن
بذار تا خالی سینه م برات آغوش باشه
برهنه از لباس غصه های دور و دیرین
بذار تا بوسه های من برات تن پوش باشه
...
تو با شعر اومدی عاشق تر از عشق
چراغی با تو بود از جنس خورشید
کدوم طوفان چراغو زد روی سنگ
کتاب شعرو از دست تو دزدید
...
بگو ای مرد من ای مرد عاشق
کدوم چله از این کوچه گذر کرد ؟
هنوز باغچه برامون گل نداده
کدوم پائیز زمستونو خبر کرد ؟
...
ترانه سرا : ایرج جنتی عطائی
خواننده : سیمین غانم
...
دئنه ن ای یاریم ، ای سئودالی ائلدن
دئنه ن ای سنده آخان آچیق شقایق قانیندان
دئنه ن ای یاغیش ای جانسیز ای داغ
دئنه ن ای قلبی سینیق عاشقلرین الله هی یله ن
...
دئنه منه دئنه آغری داغیندان
قوی مرحم قویوم یارالاریو اوستونه
قوی یوسون گؤز یاشلاریم یاغیش کیمی
غم غصه وین توزون ال آیاغیندان
...
قوی باشین چینیم اوسته آغلاگینان
او گئجه های های آغلاماقلاریندان
قوی اینانیم کی بیر دایاغام سنه
بیر سئودالی عاشیقین غربتینه
...
هر چاغلی یورقونلوغدان ، منه اینان
سینه مین بوش یئری قوجاغین اولسون
چوخدانکی کهنه غصه لردن سویون
اوپوجوقوم سنه بیر اؤرتوک اولسون
...
سن شعرینه ن گلدین سئودادان سئودالی
الینده بیر چیراغ واریدی گوندن
هانسی طوفان چیراغی ووردو داشا ؟
شعر کیتابین اوغورلادی الیندن
...
دئنه ن ای یاریم ای سئودالی کیشی
هانسی چله بورادان گلدی گئچدی ؟
هله باغچا بیزه گول وئرمه میشدی

هانسی پائیز قیشا خبر یئتیرتدی ؟

*

سنی تارین آی عاشیق

سنی « تارین » آی عاشیق ؟ یاسلی سازین تاقچادان ائندیر
کؤینه گیندن چیخاریب شوقیله باس باغرینا دیندیر
بیزه بیر تازه ناغیل ، بیر تازا سؤز سؤیله بو سازدا
اشیغا عاشیق اولان ائللرینی بیرجه سئویندیر
شا ققالا کؤهنه ناغیللاردا اولان اژدهانی
بیر ایچیم وئرمه گه سو مینلریله جان آلانی
نه زامان دئور جانینی ساخلایاجاقدیر شوشه ده
ال اوزات شیشه نی سال
نعره ته پ جامینی سیندیر ! جانین آل
یئنی دن بیر هاوا چال
داش هاواسی
قیش هاواسی
ایکی قارداش هاواسی
آندلی یولداش هاواسی
ائله وور زخمه نی ، سیمدن قور آتیلسین آلوو اولسون
عالمه شعله یاییلسین
بو قوروموشلار آلیشسین
لئهی قالخسین ، سو بولانسین
او دیله های – کوی اوجالسین
هاردا کار واردیر ائشیتسین
نه کی لال وارسا دانیشسین
یئنی دن بیر هاوا چال
یئنی دن بیر هاوا چال
یادا خاطیرده دیریت
اونودولموش آیاق آلتیندا ازیلمیش تاریخینی
بیرده تاریخده کی داستانلارا جان وئر
جانی وار بیرجه تکان وئر
بیزه چال آرزو گونوندن
بیر او گوندن کی
چنلی بئلده آلاچیقلار قورولا ، توفان اولا
چای بولاق طغیان ائدیب ، چیمخیرالار قایناشالار
اؤلکه دن یاد باغینا آخدیغی آرخلار قان اولا
اوبا – اویماق تیکیله ، کیشنیه آتلار
اوینایا گؤیده قیلینجلار
سیلدیریم ، داش قایا ، آت چاپماغا بیر جولان اولا
گوجلو قورخماز دلیلر ییغناغی بیر میدان اولا
««بللی احمد » نه « دمیرچی اوغلو » لار « ایواز بان» لار
تولکو چاققال یئرینه ، قافلان اولا
آصلان اولا
اوندا ظولمتده گونش پارلایاجاق ، نور ساچاجاق
مرد ، نامرد سئچیلیب اوندا سیناقدان چیخاجاق
اوندا قورخاق قاچاجاق
شعر از : شهرک
منبع : وبلاک دنیزلر دریالار
http://denizlar.blogfa.com/

ترجمه به زبان فارسی
ترا قسم به خدا ای عاشق ، ساز عزادارت را از تاقچه پائین بیاور
از روپوشش بیرون بیاور به سینه بفشار و به صدایش دربیاور
قصه تازه ای به ما بگو ، حرف تازه ای بزن با این ساز
ملت عاشق به عاشقت را خوشحال کن
اژدهای قصه های قدیمی را دو شقه اش کن
آن را که برای یک بار آب آشامیدنی جان هزاران را می گرفت
تا به کی جان دیو را داخل شیشه نگاه خواهد داشت
دست دراز کن و شیشه را به زمین بیانداز
نعره ای بکش و شیشه را بشکن و جانش را بگیر
آهنگی دیگر بزن
آهنگ سنگ
آهنگ زمستان
آهنگ دو برادر
آهنگ دوست قسم خورده
چنان زخمه بزن که از سیمت جرقه ای بپرد و آتشی بشود
شعله اش به عالم پراکنده شود
این خشک شده ها شعله ور شوند
گل بلند شود ، آب گل آلود شود
به این بهانه های و هوی بلند شود
هر جا کر هست بشنود
هر جا لای است به سخن آید
آهنگی از نو بزن
آهنگی از نو بزن
یا اینکه زنده کن
تاریخ فراموش شده و زیر پا له شده اش
یکی هم به داستانهای تاریخی اش جان بده
اگر جانی دارد تکانی بده
برایمان از روز آرزو بزن
از آن روز
که در چنلی بئل چادرها برپا شود ، توفان به پا شود
رود و جوی طغیان کند ، داد بکشند و با هم بجوشند
از دیار جوی های روان به دیار بیگانه خون آلود شوند
ایل و اوبا و چادرها برپا شوند ، اسبها شیهه بکشند
شمشیرها در آسمان برقص درآیند
کوه و سنگ و سنگلاخ ، برای اسبدوانی جولانگاه شود
میدانی باشد برای تجمع دیوانگان ، پر زور و نترس
برای بلل احمد ها دمیرچی اوغلو ها ایواز بانی ها
و هم نگار ها
دوران تجمع قوچ کور اوغلو ها شود
به جای روباه و شغال ، پلنگ باشد
شیر باشد
آن وقت در تارکی خورشید خواهد درخشید ، نور افشانی خواهد کرد
مرد و نامرد جدا شده از امتحان خواهند گذشت
آن زمان ترسو خواهد گریخت

عاغلیم تزه - تزه کسیردی هله

عاغلیم تزه – تزه کسیردی هله
سن وارا دولته ساتاندا منی
محبت یاندیریب کول ائیله میشدی
اون سگگیز یاشینا چاتاندا منی
قلبیمده دوماندین چه نیدین اوندا
ساچیمدا دولانان دنیدین اوندا
اؤزوندن خبرسیز سن ایدین اوندا
آختاراندا منی آتاندا منی
اونون محبتی دیلین ده ایدی
حقیقت گؤزومون سئلینده ایدی
الین او آلچاقین الینده ایدی
حسرتین اودلارا چاخاندا منی
یوللارین اود اولوب آیاغیم یالین
الینده قالمیشام دردین ملالین
اریدیب شمع کیمی خیالین منی
سویوق زیندانلاردا یاتاندا منی
بیریمیز آغلاریق بیریمیزده شن
داغدان آغیر دردین شجاعت چه کن
همیشه یادیما سن دوشه جکسن
هر اوره ک آغریسی توتاندا منی
نام شاعر : شجاعت
http://www.elqizi.blogfa.com/

…
تازه تازه به عقلم می رسید
وقتی مرا به مال و ثروت فروختی
محبت سوزانده و خاکسترم کرده بود
وقتی به سن هیجده سالگی رسیدم
آن زمانها در دلم مه و ابر بودی
آن زمانها برگیسویم خال لغزنده بودی
آن زمانها تو از خودت بی خبر بودی
وقتی بدنبالم گشتی و رهایم کردی
محبت او ورد زبانت بود
حقیقت در سیل چشمانم بود
دستت در دست آن ناکس بود
وقتی حسرتت مرا به آتشها می کشید
راههایت آتش شده و پاهایم برهنه
اسیر درد و ملال شده ام
خیالت چون شمع ذوبم کرده
وقتی در زندانهای سرد می خوایدم
یکی از ما گریان است و دیگری شاد
درد سخت تر از کوهت را کشنده « شجاعت »
همیشه به یادم خواهی افتاد
وقتی که دل دردم خواهد گرفت