اوخویان : آیتام
شاعر : آذریار
منیم اوره ییم تیتره دی
بوگون یورقانیم نه آغیرلار
سن کی قویمازدین منیم اوتاغیما توز قونسون
بس ندن اوتاغیم دولوب توز – تورپاغینان؟
بو داشلاری کیم منیم اوستومه ییغیب؟
ای وای
اؤزون هارداسان آنا؟ قولوم – قانادیم
بس هانی آتام ؟ هانی باجیم؟
یئنه ده آیریلیق ، یئنه ده اؤلوم
یئنه ده آغلاماق یئنه بیر بؤلوم
قارادیر گوندوز گئنه ایئله ییب
بیلمه ییر او کؤرپه بالا نئینه ییب
تورپاقلار ایچینده آختاریر بالا
بیلمه ییر آناسی بله نیب قانا
نه آتا نه باجی نه قارداش قالیر
آنانین یئرینه تورپاغی یالیر
آغلاما آی کؤرپه بالام آغلاما
دونیانین اوره یین بئله داغلاما
قورخما سندن آللاه دؤنمه یه جکدیر
گونه شین ایشیغی سؤنمه یه جکدیر
چوخ آنا آختاریر سنین تک بالا
قویمازلار بیری ده آناسیز قالا
آتالار گله جک یاردیم ائتمه یه
دور بالام حاضیرلان اونا گئتمه یه
تورپاقلاری قدری باجین قارداشین
اوزاقلاردان گلیر اولسون یولداشین
هر بیری الیدن ایشیق گتیریر
سن اوچون قیزیل گوللری بیتیریر
*
دلم لرزید
امروز لحافم چقدر سنگینی می کند
تو که نمی گذاشتی گرد بر اتاقم بنشیند
پس چرا اتاقم پر از گرد و خاک است؟
این سنگها را چه کسی رویم انباشته ؟
ای وای
خودت کجائی مادر؟ ای پشت و پناهم
پس پدرم ، خواهر ، رفقایم کجایند؟
دوباره جدائی ، دوباره مرگ
دوباره گریه ، دوباره قسمت
دوباره روز روشن شب شده
نمی داند ، آن نوزاد چه گناهی دارد
کودکی بین خاکها به دنبال مادرش می گردد
در حالی که نمی داند مادرش غرق به خون گشته
نه پدر ، نه خواهر
، نه برادرش زنده
به جای مادر ، خاک را می لیسد
گریه نکن ، نوزاد شیرخوار ف گریه نکن
بر جگر همه اینجور داغ مزن
نترس خدا از تو رو برنمی گرداند
خورشید غروب نخواهد کرد
مادران زیادی آرزوی داشتن کودکی چون تو را دارند
اجازه نمی دهند یکی بی مادر بماند
پدران برای کمک می آیند
پاشو عزیزم آماده شو برای رفتن
به اندازه دانه های خاک خواهر و برادر
از دور دستها می آیند که یاورت باشند
هر کدام با دستانی پر از روشنائی
و گل های سرخ محمدی می آیند
*
*
