نه واکتا قدر یئر یوزو گؤز یاشلاریلا ایسلناجاق
تا به کی زمین از اشک چشمها خیس خواهد
شد؟
نه واکتا قدر گؤگ یوزو بنیم آه لاریمین ، فریادلاریمین
حرارتی ایله توتوشاجاق یاناجاق ؟
تا به کی آسمان با آه ها و فریادهای من شعله ور خواهد شد
ای شرفلی حیاتین مکافاتی حضورلو اؤلوم
ای مکافات عمر با عزت ، ای مرگ آرام
بن دن نه کادار اوزاقسان
چه قدر از من دوری
هر کؤشه باشیندا ، هر چیکمازدا اهانت له سینییان عؤمروم
گیئنه اهانت له می نهایت اولاجاق ؟
د رهر گوشه کناری عمر امتحان شده با اهانتم ، باز با اهانت به نهایت خواهد
رسید؟
یوجه آتام بایزید حان گیبی کندی ائولادیم حکم ائده جک
قدریمه ؟
مانند پدربزرگ گرامی ام یایزید خان ، فرزندم بر سرنوشتم حکم خواهد راند ؟
ای جانیمین پارچاسی سن نه واکت حائن اولدون؟
ای پاره ی تنم تو از کی خائن شدی؟
اولدون دا نه واکت دوشمنیمه ال وئردین ؟
خائن شدی و با دشمنم دست به یکی کردی؟
هانکی کارانلیق گئجه یی بکله رسین سیرتیما خنجری ساپلاماق
ایچین ؟
در انتظار کدام شب تیره ای تا خنجر را از پشت بر من فرود آری؟
دون گئجه یاریسی ائویمده بیر دالغا جوشدو
نیمه شب دیشب در خانه ام موجی خروشیدن گرفت
کؤپوردو ، آن سیزگؤزل لیک یوسوفو قویویا دوشدو
جوشید و یوسف زیبائی ها داخل چاه افتاد
یوسوفون یاناغیندان دوشوب گلن سئل
سیلی که از گونه یوسف لغزید
بنیم آرمانیمی آلدی و گؤتوردو
آرزویم را گرفت و برد
گؤنولدن آتشلی بیر آه یوکسه لدی
آه آتشینی از دلم برخاست و بزرگتر شد
و صبریمین سامانین یاندی ، گئتدی
و کاه صبرم را سوخت و رفت ( کاسه ی صبرم را لبریز کرد و رفت ) 
