Donnerstag, Dezember 22, 2011

چوخ شوکور - معجز شبستری

دویموری چرخ فلک جور و جفادان چوخ شوکور
چکمیر ال مدتدی بیز بختی قارادن چوخ شوکور
الده توتموش بیر تیکه شور زیغ چؤره ک ظالیم فلک
قارشیلیق بیر یکه جان ایستیر گدادان چوخ شوکور
گون به گون آرتیر دیله نچی کوچه و بازارده
فوت اولور هر گون بیری قحط و غلادن چوخ شوکور
قئیقاناغی ، آشی ، سوتداشی ، لاواش ، کوفته نی
میل ائدیر دولتلیلر ، قورخور خدادن چوخ شوکور
هر مصیبت گلدی چکدیم جانیما .. کیمی
چیوریدیم غم غصه دندویدوم بلادن چوخ شوکور
قندیله چای ماتمینده آغلادوم دورت ایل تمام
گؤزلریم بی نور اولوب دوشدی ضیادن چوخ شوکور
ایندی ده نفتین عزاسین ساخلاماق لازیم گلیر
فارغ اولمور باشیمیز یبر گون عزادان چوخ شوکور
گاز ترقی ائتدی بوش قالدی فقیرین لامپاسی
بیر بو قالمیشدی اودا گئشدی قضادان چوخ شوکور
بو گئجه رویادا گؤردوم گون چیخیب بایرام اولوب
لوتلره پالتار یاغیر عرش علادن چوخ شوکور
ایلده بیر لو او یئییردی بینوا یوخسول پیلوو
اودا کوچ ائتدی بو ایل دار فنادن چوخ شوکور
قاضی الحاجاته یالوارسین گرک محتاج اولان
آز دگیل رحمی خدانون اغنیادن چوخ شوکور
چوخ دعالار ائیله دوخ او خالقین درگاهینه
اولمادی بیر منفعت حاصل دعادان چوخ شوکور
یولیله تعظیم ائدیب عرض ائیله دیم احوالیمی
سخت گؤردوم قلبینی شمر دغادن چوخ شوکور
آز قالیر دعوا بوگون دؤرد یاشینا قویسون قدم
بیر خبر یوخدور هله صلح و صفادن چوخ شوکور
معجزون احوالی چوخ سازدیر دئییرلر ، اصلی وار
جیبلری مملوو دور سیم و طلادن چوخ شوکور

*

شکر خدا

چرح فلک از ستمش سیر نمی شود ، شکر خدا

مدتی است که دست از سر ما بخت برگشته ها برنمی دارد ، شکر خدا

فلک بیر رحم نات گلی شوری در دست گرفته

در مقابلش از مت گدایان حان می خواهد ، شکر خدا

روز به روز گدا در کوچه و بازار زیاد می شود

هر روز یکی از فقر و قحطی می میرد ، شکر خدا

خاگینه ، آش و شیربرنج ، نان لواش و کوفته را

ثروتمندان می خورند و از خدا نمی ترسند ، شکر خدا

هر مصیبتی که بر سرم آمد کشیدم ... مثل

غم و غصه کشیدم و از بلا نجات یافتم ، شکر خدا

در ماتم چای و قند چهار سال تمام گریستم

چشمانم کم نور شد و از دید افتاد ، شکر خدا

حالا هم لازم است که در عزای نفت بگریم

سرمان یک روز هم از عزا غافل نیست ، شکر خدا

گاز پیشرفت کرد و چراغ گردسوز فقیر خالی ماند

همینمون مانده بود این هم به سرمان آمد ، شکر خدا

امشب به خواب دیدم که آفتاب درآمده و روز شده

بر برهنه ها از عرش آسمان لباس می بارد ، شکر خدا

فقیر بینوا سالی یک بار پلو می خورد

آن هم امسال دار فانی را وداع گفت ، شکر خدا

محتاج باید به قاضی التماس کند

رحم خدا کمتر از اغنیا نیشت ، شکر خدا

به درگاه آن خدا خیلی دعاها کردیم

فایده ای از دعاها حاصل مشد ، شکر خدا

با پول به درگاهش رفته و عرض حال گفتم

دلش را سخت تر از شمر دیدم ، شکر خدا

کم مانده که جنگ پا به چهارسالگی بگذارد

هنوز خبری از صلح و صفا نیست ، شکر خدا

می گویند حال معجز خیلی خوب است حقیقت دارد

حیب هایش پر است از سیم و زر ، شکر خدا
*

گؤرمه میسوز - معجز شبستری

ائشیتمیسوز کی بانار سنگ خاره گؤرمه میسوز

یانان کؤنولده سیز هزگز شراره گؤرمه میسوز

فراق یار ائده ر خانمان عاشقی برباد

سیز هزگز اود دوشه صبر و قراره گؤرمه میسوز

وطن دن آیری دوشن چوخ غریب گؤرموسوز اما

غریب کرب و بلا تک بیچاره گؤرمه میسوز

ائشیتمیسوز کی علی اکبر اؤلدو کرب و بلاده

ولی او گول بدنی پاره – پاره گؤرمه میسوز

نئجه بارالی اوغول وای دئییردی اکبره لبلا

گلنده مرغ سحر آه و زاره گؤرمه میسوز

ائشیتمیسوز چوخ عروسون تویی دؤنوب یاسه

عروس قاطمه تک بختی قاره گؤرمه میسوز

سکینه باشینه قامچی ووراردی شمر ستمگر

ائشیتمیسوز یو سؤزی آشکاره گؤرمه میسوز

دودافلارین دایادی بوسه گاه احمده زینب

یارالی نعشین اؤپنده دوباره گؤرمه میسوز

*

ندیده اید

شنیده اید که می سوزد سنک خارا اما ندیده اید

در دل سوخته شراره آتش ندیده اید

فراق یار خانمان عاشق را بر باد می دهد

شما هرگر آتشی را که بر خانمان صبر و قرار بیفتر ندیده اید

غریب دور افتاده از وطن زیاد دیده اید اما

بیچاره ای همچون غریب کرب و بلا ندیده اید

شنیده اید که علی اکبر در کربلا جان داد

اما بدن گلش را پاره پاره ندیده اید

چسان وای علی اکبر جگرپاره می گفت لبلا

چگونه مرغ سحر آه و ناله می کرد ندیده اید

شنیده اید عروس هائی که عروسی شان به عزا مبدل شده

عروسی سیاه بخت تر از فاطمه ندیده اید

شمر ستمگر شلاق بر فرق سکینه می زد

شنیده اید اما به چشم خود ندیده اید

هنگامی که زینب لب بر بوسه گاه احمد نهاد

تا نعش آغشته به خونش را ببوسد ، ندیده اید
*

Montag, Dezember 19, 2011

سجل آلماق

مگر بیز اولدوق اوروس
آلاق سجل نفوس
عقلی باشیندان چیخیب
دولت اولوب تره للوس
های نانای نانای نانای
ظلم الیندن صد هرای
من نئجه خلقه دئیوم
باجومون آدی همای
قیز آدون خانوم خاتون
قویوب رحمت لیق آتون
آدون خبر آلسالار
دینه کبله افلاطون
داغلار داشلار آشارام
ناموسوملا یاشارام
واللاه باللاه ناز بیگیم
آدون دئسن بوشارام
ای عروس قلم قاش
آدون سوروشسا فراش
دینه آخر گوناهدور
پدرسوخته قزیلباش
آرواد آدی خوش اولار
ائشیدن سرخوش اولار
ادیمیزی دئساخ بیز
کبینیمیز بوش اولار
های نانای نانای نانای
ظلم الیندن صد هرای
*
گرفتن شناسنامه
مگر ما روس هستیم
که شناسنامه بگیریم
عقل از سرش پریده
دولت شده دیوانه
های نانای نانای نانای
از دست ظلم صد هارای
من چگونه به مردم بگویم
هست هما اسم خواهرم
اسمت را مرحوم بابات
گذاشته خانم خاتون
اگر پرسیدند اسمت
بگو کربلائی افلاطون
از گوه و دشت می گذرم
با ناموس زندگی می کنم
به خدا نازبیگم خانم
اسمت رابگوئی طلاقت می دهم
ای عروس ابرو کمان
اسمتو بپرسه فراش
بگو آخر گناه است
پدرسوخته قزلباش
اسم زنانه خوش است
شنونده سذرخوش می شود
اگر اسممان را بگوئیم
عقدمان باطل می شود
های نانای نانای نانای
از دست ظلم صد هارای
*

Sonntag, November 20, 2011

یا مولا - معجز شیستری

یا مولا

گئنه بایرام بدکردار

ائده ر مین نازیله رفتار

اوشاخلار ایستیری پالتار

یئتیش امداده یا مولا

جیبیمده یوخدو بیر حببه

یاغوم یوخ قوپ قوری دببه

عبا ییرتیخ ، جیریق جوببه

یئتیش امداده یا مولا

بیر اوغلان واردی چوخ سیرتیق

حیاسیز توممانی ییرتیق

نخود کیشمیش دئییر ، فیندیق

یئتیش امداده یا مولا

آجیمدان اولموشام خسته

دئییر اوغلان منه پوسته

دؤنوب اوقاتیم آبدسته

یئتیش امداده یا مولا

دویی ، یاغ ، اوت اودون ، حالوا

مربا شیربریش ، دولما

سالیبدیر اممیزه غوغا

یئتیش امداده یا مولا

نیسیه وئرمیری باققال

دکان چیینینده دیر ، باخ قال

دئییل ممکن قویوب قاشماخ

اروسی ، اوتایا ، آشماخ

یئتیملر ایستیری باشماخ

یئتیش امداده یا مولا

ایاخلوخ ایستیری آروات

قیزیمده ابریشم چارقات

عجم سرباز اوروس سالدات

یئتیش امداده یا مولا

کاسیبون بیر قولاخ بورجی

آخیر چرشنبه چوخ خرجی

مباشر ایستیری تووجی

یئتیش امداده یا مولا

گیزیر چکمیر یاخامنان ال

بازار باشون ائدوب سنگل

جیبیمده یوخدو بیر تنبل

یئتیش امداده یا مولا

خانیم تابشیردی سرداری

دولاندوم خیلی بازاری

ائوه گلدیم گئجه یاری

یئتیش امداده یا مولا

سحر بوش گؤردو دسمالی

قیزیشدی دؤندو احوالی

باشومدان ووردو منقالی

یئتیش امداده یا مولا

نه چاره ائیلیوم ایندی

که عورت بوینوما میندی

دوشوب منقل چیراغ سیندی

یئتیش امداده یا مولا

اوشاخلار باشلادی شیون

الین چکمز یاخامدان زن

یولوب سققالیمی ایضا

یئتیش امداده یا مولا

گلیب فریاده همسایه

نهایت وئردی دعوایه

جکیندی او فرومایه

یئتیش امداده یا مولا

الیندن قورتولوب قاشدوم

قانادلی قوش کیمی اوشدوم

دیار غربته دوشدوم

یئتیش امداده یا مولا

کیشی ده اولماسا دولت

بلای جان اولور کلفت

چتیندیر معجزه غربت

یئتیش امداده یا مولا

*

یا مولا

باز این عید بدکردار

کند با عوشه صد رفتار

بچه ها می خواهند لباس

برس بدادم یا مولا

به جیبم نیست یک دانه

روغن نیست خشک شده ظرفش

عبا پاره ، پاره جبه

برس به دادم یا مولا

پسری دارم که پرروست

شلوارش پاره بی آیروست

فندق نخود کشمش آرزوست

برس به دادم یا مولا

از گرسنگی شدم خسته

پسر می خواهد باز پسته

اوقاتم شده خیلی خیط

برس به دادم یا مولا

برنج و روغن و حلوا

دلمه شیربرنج مربا

شده در خانه ام غوغا

برس به دادم یا مولا

نسیه نمی دهد بقال

در دکانش چه قیل و قال

ممکن نیست گریختن

به روسیه فرار کردن

یتیم ها کفش می خواهند

برس به دادم یا مولا

کفش می خواهد زنم

چارقد اریشم ، دخترم

عجم سرباز و روس و سالدات

برس به دادم یا مولا

فقیر دارد یک تل بدهی

چهارسنبه سوری خرج زیادی

مباشر می خواهد نرخی

برس به دادم یا مولا

دست از سرم بی نمی دارد

سر کوچه گرفته سنگر

در جیبم نیست یک ذره

برس به دادم یا مولا

زنم خواسته یک جنسی

گشتم بازار را خیلی

نیمه شب برگشتم منزل

برس به دادم یا مولا

سحر که دید دست خالی

خشمگین شد برگشت احوالش

منقل را کوفت بر فرقم

برس به دادم یا مولا

چه کنم ای خدا حالا

که زن بر گرده ام سواره

افتاد منقل شکست لاله

برس به دادم یا مولا

بچه ها کردند شیون

دست بردار نیست این زن

ریشم را می کند این زن

برس به دادم یا مولا

به دادم آمد همسایه

تمام شد دعوا مرافه

خجل شد زن فرومایه

برس به دادم یا مولا

از دست این زن گریختم

همچون پرنده پریدم

به دیار غربت رسیدم

برس به دادم یا مولا

مردی که ندارد ثروت

بلای جان اوست عورت

چه سخت است بر معجز غربت

برس به دادم یا مولا

*

Mittwoch, Oktober 05, 2011

فاطیمه - ملا پناه واقف

ساچین زنجیرینه کؤنول باغلادیم
مجنون کیمی دوشدوم داغا ، فاطیمه
نئیچون منی گؤرجک سرخوش اؤتورسن
بیر باخمازسان سولا – ساغا فاطیمه
*
اؤزون پری خلق و خویون فرشته
هاردا اولسان اورا دؤنر بهشته
سن گرک دیر گونده چیخاسان گشته
گول دوزه سن گول یوخاغا ، فاطیمه
*
هاچاناجاق جانیم اودلارا یاخیم
هر طرفه داشقین سئللر تک آخیم
چوخ مشتاقام آچ اوزونو قوی باخیم
عنبر زولفه گول یاناغا فاطیمه
*
لایق دئییل سنه ناکس و بی غم
آدام گرک اولا آداما همدم
جانیم چیخار سنی گؤرمه سم بیر دم
گئمه مندن سن اوزاغا فاطیمه
*
واقف سنی سئودی خوبلار ایچیندن
بیر تزه غنچه سن گلزار ایچینده
سؤز دانیشماق اولماز اغیار ایچینده
گل چکیلک بیر قیراغا فاطیمه
*
دل به زنجیر زلفت بستم
همچون مجنون آواره کوهها شدم ، فاطمه
چرا با دیدنم مستانه می خوانی
چپ و راست را نگاه نمی کنی فاطمه
*
خودت پری ، خلق و خویت فرشته
هر جا باشی آنجا بهشت می شود
تو باید هر روز به گشت بروی
گل بچینی بر غبغب گلت ، فاطمه
*
تا کی جانم را در آتش عشقت بسوزانم
به هر سوی همچون سیل خروشان جاری شوم
مشتاقتم ، رویت را باز کن ببینم
زلف عنبرین و گونه گلت را ، فاطمه
*
ناکس و بی غم لایق تو نیست
آدم باید همدم آدم باشد
جان می دهم اگر تو را نبینم
دور نشو از من یکدم ، فاطمه
*
واقف بین خوبان عاشق تو شد
گلی تر و تازه ای میان گلها
پیش اغیار نمی توان صحبت کرد
بیا گوشه ای بنشینیم فاطمه
*

Samstag, September 17, 2011

ای سوسن سنبلوم - واقف

ای سوسن سونبولوم آل زنخدانیم
قوربان اولسون لاله گول ایلن سنه
بو نئچه گوندور کی سندن ایری یام
ساناسان حسرتم ایل ایله سنه
*
دئمه لی چوخ گیزلین دردی دیلیم وار
قورخورام کی دئیه م ائشیده اغیار
ایسته رم کی یازام گؤنده رم ای یار
سحر اوغرون اسن یئل ایلن سنه
*
آغزی پیالاسان گردنی مینا
نازیک اللرینده عنابی حنا
سنی گؤرن دئیر یاشیل باش سونا
اوجو حلقه سیاه تئل ایلن سنه
*
چوخلار سنه ایما ایلن باش ایه ر
موم تک اریر ، اولسا باغری داش ایر
طوبی گؤرسه ، ایکرام ائیلر باش ایه ر
بو گؤزل بوی ایلن ، بئل ایلن سنه
*
یادیما دوشه نده زولفون عنبری
قلاب گیره ر اوره ییمدن ایچری
من شاهام ای گؤزللرین سروری
قوربانام واقف تک گول ایلن سنه
*
ای سوسن و سنبلم ، ای سرخ زنخدانم
الهی که لاله با گلهایش قربانت شوند
این چند روزی که از تو دورم
گوئی که سالهاست در حستت هستم
*
درددلهای پنهانی زیادی دارم
می توسم بگویم و بیگانه بشنود
می خواهم بنویسم و بفرستم به تو
با باد صبحگاهی به تو
*
دهان پیاله و گردنت مینا
هر که می بیند فکر می کند هستی سونا
با موهای حلقه و سیاه رنگت
*
خیلی ها با ایما در مقابلت سر خم کرده
سنگدل نیز در مقابلت همچون شمع آب ی شود
اگر طوبی ترا ببیند با اکرام در مقابلت سر خم می کند
با این قد و قامت و کمرت
*
عنبر زلفت که یادم می افتد
قلاب بر جگرم فرو می رود
ای سروز زیبایان ، من شاهم
قربانت هستم با گلی مثل واقف
*

Donnerstag, September 15, 2011

آغلاتدی منی - عاصم اردبیلی

آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
دوز یولوندان آزان آغلاتدی منی
گؤردوم حسرتدی همالر سوموگه
ایشله ییر شاختا سوموکدن ایلیگه
دوزوموزده اه ییلیر ایری لیگه
قالدی قانماز ، قانان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
تک صبیر گلدی دئدیم ایش دوزه له ر
قار گئده ر ، زور ارییه ر ، یاز دا گله ر
نه بیلیم یازدا بوران باغری ده له ر
یوخا چیخمیش گومان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
دئدیله ر بیر گون اولار ساز حالیمیز
قیتدیق اولسا واریمیز یاغ بالیمیز
ایندی کی اون تک اولوب ساققالیمیز
بو یالان سؤز یامان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
ظن ائدیردیم آغیر اولسا یارالار
یارالار آغریسین آنجاق یار آلار
نه بیلئیدیم اوره یی یار یارالار
بیلمه مه زلیکدی قان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
اره لر توشدو کو جنگل جانینا
تولکولر تور توخودو اصلانینا
طرلانین اووچو باتیرجاق قانینا
اوخدان آرتیق کمان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
اریمه ز قالدی بئیین ده بوزوموز
گؤیده سایریشمادی بخت اولدوزوموز
نه قویون قالدی نه املیک قوزوموز
قوردا به نزه ر چوبان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
من دئدیم باغلاسا یادلار قولومو
دایاغیم وار قورویا ساغ سولومو
قوپدو بیر کن کی ایتیردیم یولومو
داغا باخدیم دومان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
وای بیزه اولدی پوزولماز یازیمیز
مضراب اود توتدی قیریلدی سازیمیز
قالدی قیشلانمادا عاصم یازیمیز
یازی گول سوز یازان آغلاتدی منی
آغلامازدیم زامان آغلاتدی منی
*
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
آنکه گمراه شده گریاند مرا
دیدم در حسرتند بر استخوانها
سرما بر استخوانها نفوذ کرده
راستمان نیز به سوی کجی خم می شود
نفهم به جای خوب ، فهمیده گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
صبر آمد گفتم کارها درست می شود
برف می رود ، یخ ذوب می شود ، بهار از راه می رسد
از کجا می دانستم که در بهار بوران دل را می شکافد
این گمان محو شده گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
گفتند روزی حالمان خوب می شود
قحطی هم باشد عسل و روغن داریم
اکنون که ریشمان همچون آرد کدر شده
این وعده دروغ بدجوری گریاند مرا
فکر می کردم زخمها عمیق هم باشند
درد زخم را یار مرحم می نهد
از کجا می دانستم که دل را یار زخمی می کند
این ندانستن است که خون گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
اره ها که به جان جنگلها افتادند
روباه ها که بر شیرها تله بافتند
آهو را که شکارچی به خونش غلطاند
بیش از تیر کمان گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
یخ مغزمان ذوب نشده ، ماند
ستاره بختمان در آسمان ندرخشید
نه گوسفند ماند و نه بره شیرخواره اش
چوپان گرگ صفت گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
فکر کردم اگر بیگانه ها بر دستهایم زنجیر بزنند
حامی دارم که مواظب چپو راستم باشد
مه ای برپاشد که راهم را گم کردم
به کوه نگاه کردم ، ابر گریاند مرا
گریه نمی کردم ، زمان گریاند مرا
وای برما ، نوشته مان پاک نشدنی ماند
مضراب آتش گرفت و سازمان شکست
بهارمان به زمستان ماند عاصم
آنکه بهار را بی گل نوشت گریاند مرا
گریه نمی کردم زمان گریاند مرا
*

کوسموشم - عاصم اردبیلی

دؤزموشم او قدر هیجرانه ، دؤزومدن کوسموشم
اوزموشم امید وصلیندن ، اوزومدن کوسموشم
اویموشام ایللر بو ظاهربین گؤزون فیتواسینه
ایری لر دوز گؤزموشم از بس ، گؤزومدن کوسموشم
گؤرموشم چون مصلحت چنگینده ، طبعیم رام اولور
ائلدن ایلهام آلدیغیم شیرین سؤزومدن کوسموشم
تکجه عاصم سؤنمه ییر سینه مدن عشقین آتشی
سانما بئش گونلوک سمندر تک کؤزومدن کوسموشم
*
قهرکردم
آنقدر به دوری صبر کردم که با صبر قهر کردم
در از امید وصلت کندم و با وصل قهر کردم
سالهاست که فریب این چشم ظاهربین را خوردم
از بس کجی ها را راست دیدم که با چشمم قهرکردم
چون دیدم که طبعم به چنگ مصلحت رام می شود
با زبانم که از ایلم الهام گرفته ام ، قهر کردم
نه تنها « عاصم» آتش عشقی که در سینه دارم خاموش نمی شود
فکر نکن همچون سمندر چند روزه با خاکسترم قهر کردم
*

Mittwoch, September 14, 2011

دوروبان عشقیله گذر ائیله دیم - واقف

دوروبان عشقیله گذر ائیله دیم
بیر پری نین اولدوم مهمان ائوینده
ذره جن گؤرمه دیم حرمت عزتین
قالدیم ائله پئشمان – پئشمان ائوینده
*
تاکی منی گؤردو او قلبی قارا
چکدی یاشماغینی او گولرخسارا
دؤندره ردی اوزونو ، توتدو دیوارا
ساناسان کی یوخدور اینسان ائوینده
*
دوداغی شکردیر ، گفتاری شربت
نه فایدا ائیله مز شیرین محبت
مخلصی کی ، یوخدور اوندا بیر لذت
بولدور ائله آجی قلیان ائوینده
*
کئچمه او دیلبرین سن اوتاغیندان
تر بنؤوشه قوخور هر بوجاغیندان
سان کی بیر گوشه دیر جنت باغیندان
آچیلیبدیر گولی الوان ائوینده
*
واقف بیر کیسمه کی بیزدن یاشینا
یقین بیل کی بیزنن اولماز آشنا
گلدییمیز هئچ گلمه دی خوشونا
تاپدیم من حالینی عرفان ائوینده
*
ناگهان با عشق گذر کردم
مهمان زیباروئی شدم ، در خانه اش
ذره ای حرمت و محبت از او ندیدم
پشیمان و سرخورده ماندم ، در خانه اش
*
تا آن سیاه دل مرا دید
روبنده اش را بر چهره اش کشید
رویش را به طرف دیوار برگرداند
گوئی که هیچ انسانی نیست ، در خانه اش
*
لبهایش شکر و گفتارش شربت
چه فایده که نیست شیرین صحبت
خلاصه که نیست هیچ لذت
فراوان است قلیان تلخ ، در خانه اش
*
از اتاق آن دلبر رد نشو
که از هر گوشه اش عطر بنفشه برمی خیزد
گوئی که گوشه ای از باغ بهشت است
گلهای الوان باز شده ، در خانه اش
*
ای واقف کسی که از ما رو میپوشاند
یقین بدان که با ما نمی گردد آشنا
از آمدنمان هیچ خوشش نیامد
حالش را عرفانی دیدم ، در خانه اش
*

Donnerstag, September 08, 2011

سئومیشم

بو گون بیر عجایب گؤزل سئومیشم
بئله سی اولماز هئچ ویلایت ده
ساناسان کی ، جمالیندان نور یاغیر
یارانیبدیر یارب نه خوش ساعاتدا
*
آل چارقاددان یاشماق توتوب چه نه یه
سیمین یاراشدیریب زر نیم تنه یه
دئییل دیر برابر هئچ کیمسه نه یه
خوبلار شاهیدیر شان و شوکت ده
*
گلابیلن زولفون جیغاسین ایر
اوزونه باخاندا قان اولور جییه ر
گؤیدن یئره ائنمیش ملک دیر مگر
یوخسا اینسان اولماز بئله صوراتدا
*
بیله یی ، بازوسو ، هر بندی گؤزل
گردن ده زولفونون کمندی گؤزل
آینا توتدو دورد بئزه ندی ، گؤزل
ساللاندی ، گؤره سن نه قیامتده
*

سونا جیغاسی تک سرینده تئلی
آق گول یارپاغی تک آیاغی الی
جیسمی دولو ، نازیک بدنی ، بئلی
گؤرمه میشم دیلبر بو نزاکتده
*

نوجوانلار قوی همیشه وار اولسون
آمما کی بیزلردن خبردار اولسون
واقفین دعاسی سنه یار اولسون
سنی حاق ساخلاسین عؤمور دوولتده
*
عاشق شدم

امروز عاشق یک زیباروئی شدم که
در هیچ ولایتی همتایش پیدا نمی شود
گوئی که از جمالش نور می تراود
الهی ، در چه ساعت خوشی آفریده شده
*
از روسری سرخی بر چانه اش روبند کشیده
بر نیم تنه اش سیمین کشیده
هیچ کسی همانند او نبود
در شان و شوکت پادشاه خوبان است
*
با گلاب زلف بلندش را فرم می دهد
به صورت که نگاه می کنی دلت خون می شود
گوئی که فرشته ایست از آسمان به زمین آمده
وگرنه بنی آدم این چنین زیبا نمی شود
*
دست و بازو و هرجایش زیبا
کمند زلفان بر گردنش ، زیبا
آینه گرفت و بزک کرد ، زیبا
خرامید ، الهی چه قیامتی شد
*
همچون سونا گیسوی زیبایش
همچون برگ گل سفید دست و پایش
تپل و نازک بدن و کمر باریک
دلبری به این زیبائی ندیده ام
*

نوجوانان همیشه زنده باشند
اما بی خبر از ما نباشند
دعای واقف پشت و پناهت
حق در تمام عمر نگهدارت باشد
*

Mittwoch, September 07, 2011

زینب - ملا پناه واقف

بنؤوشه تک عنبر زولفون بوی وئریر
هر یویوب سره نده هاوایه ، زینب
اونون عطرین دیماغیمدان اوزمه سین
امانت ائت باد صبایه زینب
*
قاشا وسمه ، گؤزه سورمه چکنده
سیاه زولفو دال گردنه دوزه نده
ساللانیبان ککلیک کیمی سه کنده
اوخشارسان یاشیل باش سونایه زینب
*
سنی سئون چوخ بلایه توش اولور
عاغیل گئدیر باشدان ، فراموش اولور
آوازین گلنده ، جان بیهوش اولور
قربانام او نازیک صدایه زینب
*
یاناغی لاله سن ، قامتی دال سان
آغزی شکر ، دیلی دوداغی بالسان
ساناسان کی یورغون وحشی مارال سان
اولوبسان یاراشیق اوبایا زینب
*
سن سن پادیشاهی ، خانی ، واقفین
عاغلی ، هوشو ، دین ایمانی واقفین
حسرتیندن چیخدی جانی واقفین
نولور کی گله سن بورایه زینب
*
زینب
همچون بنفشه زلف عنبرت معطر
هنگام شستن و به هوا پراکندنت زینب
الهی که عطرش از دماغم کنار نرود
امنت بده به باد صبا زینب
*
وقتی بر ابرو وسمه و بر چشم سرمه می زنی
وقتی زلف سیاهت را پشت گردنت می اندازی
وقتی همچون کبک خرامان و با ناز می روی
همچون سونا زیبا می شوی ، زینب
*
آنکه عاشقت می شود گرفتار هزار بلا می گردد
عقل از سرش می رود و فراموشش می شود
با صدای آوازت جان بیهوش می شود
الهی که قربان صدای ظریفت شوم ، زینب
*
گونه ات همچون لاله و قدت همچون سرو بلند
دهانت شکر و لب و زبانت عسل
گوئی که آهوی خرامان خسته ای
برازنده ایلمان شده ای ، زینب
*
توئی پادشاه و خان واقف
عقل و هوش و دین و ایمان واقف
از حسرتت آمد به جان واقف
چه می شود اگر به اینجا بیایی ، زینب
*

بایاتیلار - سربازلارین زبان حالی

عزیز داغلی آتا - آنالار آللاه ایگیت لریزه رحمت ائیله سین. باشی ساغ اولسون. آللاه سیزه صبر وئرسین. * پادگان دا نلر اولدو، سرباز ارزون اوره ی...