Dienstag, Januar 01, 2008

ناغیل حیات


آنام اولسان بئله ،آی آنام ، خئیلی
سندن گیلئیلی یم ، سندن گیلئیلی
سن دویماق ، دوشونمه ک اویرتدین منه
دویوب ، دوشونمه کدن آزاد اولایدیم
دانیشماق اویرتدین سن اؤز کؤرپه نه
نولا ، من آنادان لال دوغولایدیم
...
دیلینی بیر ائله اویرندیم ناحاق
اؤز دیلیم ، اؤزومه کسیلیب یاغی
بوتون عمروم بؤیله چالیشدیم آنجاق
اؤیرنه بیلمدیم دانیشماماغی
باشیما بلادیر منیم اؤز دیلیم
دنیزم ، اوزومه دوروب ساحیلیم
...
یئریمک اؤیرتدین توتوب الیمدن
دولاشدیم آرانی ، دولاشدیم داغی
بالانا یئریمه ک اؤیردینجه سن
گرک اؤیره دئیدین ییخیلماماغی
...
فیکیرلر ییغیلیر بئینیمده قات – قات
جاوابلار قورخولو ، سواللار یاساق
حیاتی قانانا اؤگئی دیر حیات
اونو قانمایانا دوغمادیر آنجاق
...
منی اینجیدیرلر بعضن قصدیله
ائرته سی هر شئیی اونوتورام من
گیره وه دوشه نده ظالیمه بئله
ظولم ائدیب ، کام آلماق گلمیر الیمدن
...
آنا قودوزلاشیر حیات ایل به ایل
دالاییر پوچ اولان اومودلریمی
نییه ایستی دئییل ، مئهربان دئییل
بو آمانسیز حیات قوجاقین کیمی ؟
هارداسان آی آنا ، بیر گل ، من یئنه
بلالی باشیمی قویوم دیزینه
منه ناغیل دانیش ، دایانسین آنلار
گؤروم ، ناغیل داکی او قهرمانلار
جوت باشلی دیولری نه نه تهر ییخیر
نه ته هیر گیزلنیب طیلسیمدن چیخیر
...
بیر دانیش هاردادیر گؤروم سعادت ؟
بیزیم یوردوموزا او نییه گلمز ؟
دانیش ، دانیش گؤروم ملک محمد
ظولمتدن ایشیغا نئجه چیخدی بس ؟
...
دانیشما آی آنام دانیشما ، کیری
بئینیمه باتماییر بو افسانه لر
دیولر گؤرموشم کی ناغیل دیولری
اونلارین یانیندا تویوغا بنزر
...
نادانلار گؤرموشم اؤز یولونداکی
دیکه انیش دئییر ، دوزه دیک دئییر
تولکولر گؤرموشم اؤز قولونداکی
دمیر زنجیرلره بیلرزیک دئییر
...
آتاسینی سویان ، یادا باش ایه ن
رهبرلر گؤرموشم ، غدار ، امانسیز
تیکانا گول دئیه ن ، گوله کول دئیه ن
قاری لار گؤرموشم دین سیز ، ایمان سیز
...
قولدورلار گؤرموشم اؤزگه یئر دئییل
یوردونو تالاییب آسوده یاتمیش
تاجیرلر گؤرموشم سیم و زر دئییل
« ملدئس » سؤزونه وطنی ساتمیش
...
دونیانی بیلندن ، دویاندان بری
منیم گؤزلریمدن دوشوب حیات دا
ناغیلدا گؤردویوم قورخونج شئی لری
حیاتدا گؤرموشم آنام حیاتدا
...
شاعر : بختیار وهابزاده
...
زندگی ... افسانه
مادرم باشی ، مادرم ، خیلی
از تو گله مندم ، از تو گله مند
تو شنیدن ، اندیشیدن آموختی به من
ای کاش که از شنیدن و اندیشیدن آزاد می شدم
به فرزندت سخن گفتن آموختی
ای کاش از مادر لال زاده می شدم
...
زبانت را چنان ناحق آموختم
زبان خودم ، بر من یاغی شده
تمام عمرم این گونه تلاش کردم
حرف نزدن را نیاموختم
زبان بلای سرم است
دریائی هستم که ساحلم رودر رویم ایساتده
...
دستم را گرفتی و پابه پا بردی
پستی و بلندی را گشتم
به جای آموختن راه رفتن به فرزندت
باید زمین نخوردن را می آموختی
...
افکار لابه لا در سرم جمع می شوند
جوابها ترسناک ، سوالها ممنوع
زندگی با کسانی که آن را می فهمند ناتنی است
به کسانی که نمی فهمندش تنی است
...
گاهی مرا عمدی می رنجانند
بعد همه چیز را فراموش می کنم
وقتی فرصتی به ظالم می رسد
ظلم کرده ، کام گرفتن از دستم برنمی آید
...
مادر زندگی سال به سال هارتر می شود
امیدهای پوچه را می درد
چرا گرم و مهربان نیست
این زندگی بی امان همانند آغوشت ؟
کجائی مادر ، بیا تا من باز
سر پر بلایم را روی زانویت بگذارم
برایم قصه بگو و لحضه ها بایستند
ببینم ، آن قهرمانان قصه ها
دیوان دو سر را چگونه بر زمین می کوبند ؟
چگونه مخفی می شوند و از طلسم بیرون می آیند
...
صحبت کن ، کجاست سعادت ؟
چرا به وطن ما نمی آید ؟
حرف بزن ، حرف بزن ببینم ملک محمد
چگونه توانست از تاریکی به روشنائی راه پیدا کند ؟
...
حرف نزن مادر حرف نزن دیگر
این افسانه ها دیگر باورکردنی نیستند
دیوهائی دیده ام که دیوهای افسانه
در مقابل آنها مثل مرغند
...
نادانهائی دیدم در راه خودشان
به پستی بلندی و به بلندی پستی می گویند
روباههائی دیدم که زنجیرهای
بازویشان را النگو می نامند
...
مادرش را مفلس کننده ، به بیگانه تعظیم کننده
رهبرانی دیدم غدار و بی رحم
به خار گل و به گل خار گوینده
پیرزنانی دیدم ، بی دین بی ایمان
...
قلدرهائی دیدم ، که جای دیگر نه ، بلکه
وطن خود را تارومار کرده و آسوده خوابیده
تاجرانی دیدم ، سیم و زر که نه
برای کلمه « ملدس » وطن را فروخته
...
از زمانی که دنیا را دیده و شنیدم
دنیا از چشمم افتاده
موجودات ترسناک قصه ها را
در زندگی دیدم ، در زندگی

Keine Kommentare: